Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Pipodipo schreef:Superpony, ik vind ook dat stoppen met roken vaak moeilijker wordt gemaakt dan dat het daadwerkelijk is. Het belangrijkste is dat je eerst je kop goed moet hebben staan en een heel klein beetje strijdlust nodig hebt om dat zo te houden. Het is een strijd met jezelf en die kun je toch altijd winnen?
Pipodipo schreef:Apple, maar in hoeveel van die gevallen had het voorkomen kunnen worden door toch te gaan werken of op te schuiven naar een andere uitkering?
josien_m_ schreef:Ik vind dat toch zo akelig om te lezen: Ik kon stoppen, dus een ander moet dat ook kunnen. Zo niet, dan ligt dat aan die persoon zelf.
Jij bent niet die ander, die ander zit in andere omstandigheden, heeft een ander leven, andere ervaringen.
Dat het iemand wel lukt is mooi, maar komt niet altijd door die persoon zelf. Omstandigheden, achtergrond, urgentie gevoel, alles werkte ook samen. En dat werkt voor iedereen weer anders...
Waarom maakt jouw stoppen het nodig over een ander te oordelen?
Apple schreef:Er zijn inderdaad heel veel verschillende redenen waarom mensen moeten rondkomen van een minimaal inkomen.
Ik zou studenten daar toch wel buiten willen houden persoonlijk gezien.
Studenten hebben nog heel veel andere mogelijkheden (kortingen, studieclubs endergelijke) en uiteindelijk als ze klaar zijn met de studie gaan ze (als het goed is) aan het werk waardoor het maar een tijdelijke situatie is.
Citaat:Ik denk dat er tussen de mensen in de bijstand heel erg veel verschil zit. Ik las laatst dat er een schatting is dat 50-70% van de mensen in de bijstand niet kúnnen werken, vaak door chronisch ziekte en arbeidsongeschiktheid. Dat geeft nogal een ander idee aan het bijstandtrekkers-verhaal, dat zijn echt uitzonderingen. Denk dus nog even aan het eigen risico dat er standaard bijkomt en aan allerlei medicatie en hulpmiddelen die überhaupt niet vergoed worden.
superpony schreef:En net zoals ik niet mag oordelen, hoeft ook niemand te oordelen dat stoppen voor mij makkelijk was. Ik heb genoeg redenen om mn hele leven als een ketter te roken, geloof me.
Citaat:Janneke2, jij stelt nu dat mensen met een lager betaalde baan eerder en chronisch ziek worden. Wist ik niet, waar heb je deze informatie vandaan?
Aight schreef:Apple schreef:Er zijn inderdaad heel veel verschillende redenen waarom mensen moeten rondkomen van een minimaal inkomen.
Ik zou studenten daar toch wel buiten willen houden persoonlijk gezien.
Studenten hebben nog heel veel andere mogelijkheden (kortingen, studieclubs endergelijke) en uiteindelijk als ze klaar zijn met de studie gaan ze (als het goed is) aan het werk waardoor het maar een tijdelijke situatie is.
Wie ben jij om te bepalen dat een groep buiten minima mag vallen? Hier val ik een beetje over. Er zijn zat studenten die vanuit huis uit niks meekrijgen, flink moeten lenen, na hun studie nog steeds met die lening zitten en over sommige baankansen na je studie maar te spreken. Daar kom je ook niet ''zomaar'' even bovenop. Die lening kun je gunstig aflossen ja, maar daar doe je dan 50 jaar over en als het net zo moeilijk loopt als met andere ''minima'' (minder kunnen werken door ziekte, hoge huurlast want je komt niet in aanraking voor sociale huur met zo weinig opbouwjaren, etc) dan is die situatie echt niet tijdelijk.
) met het inladen van zijn paard een vinger knel heeft in zn halstertouw en daardoor niet meer kan pianospelen dan heb je ook een dergelijk voorbeeld.
), dan eet ik daar wel een boterham minder voor.
) en ben afhankelijk van giften van mijn ouders en financiële steun van mijn vriend. Ook niet ideaal. Dan is het fijn dat mijn huur laag is (al is 670 euro voor een tweepersoonsappartement nog best wel een prijs die je op andere plekken ook kunt vinden vermoed ik) maar daar houdt het wel een beetje op. ElviraKelan schreef:Superpony en pipodipols als je oprecht kijkt naar de onderzoeken dan weet je dat jouw mening over roken gebaseerd is op een mening en dus zelfs een vooroordeel.
Ik vind dan ook jouw mening onnodig hard en bevooroordelend
Janneke2 schreef:Citaat:Ik denk dat er tussen de mensen in de bijstand heel erg veel verschil zit. Ik las laatst dat er een schatting is dat 50-70% van de mensen in de bijstand niet kúnnen werken, vaak door chronisch ziekte en arbeidsongeschiktheid. Dat geeft nogal een ander idee aan het bijstandtrekkers-verhaal, dat zijn echt uitzonderingen. Denk dus nog even aan het eigen risico dat er standaard bijkomt en aan allerlei medicatie en hulpmiddelen die überhaupt niet vergoed worden.
Tja, wat heet: "niet kunnen"...?
Een eigen bedrijf beginnen is er niet bij en vroegah mocht bijklussen niet eens, dan kreeg je strafkorting.
En in Nederland 'kun' je alleen in de WAO/ wia komen als je al een voldoende hoog inkomen had.
(Als je minder dan een x percentage van je oude salaris kunt verdienen kom je in de wia, zat je op of vlak bij het minimumloon, heb je onvoldoende verlies van inkomen. Dus geen recht op wia.)
Voeg hier aan toe dat mensen die werken, maar een laag salaris hebben, minder oud worden en eerder chronische ziekten oplopen dan mensen met een ruime beurs.
Verder weet ik niet welk 'bijstands trekkers verhaal' schrijfster op doelt...?
(Oude cijfers: voor 7% van de mensen in de bijstand geldt dat hun ouders ook al chronisch in de bijstand zaten. Dan is voor 93% het zo, dat in de bijstand zitten niet chronisch is.)
SandravdB schreef:Janneke2 schreef:[quote
Ik denk dat er tussen de mensen in de bijstand heel erg veel verschil zit. Ik las laatst dat er een schatting is dat 50-70% van de mensen in de bijstand niet kúnnen werken, vaak door chronisch ziekte en arbeidsongeschiktheid. Dat geeft nogal een ander idee aan het bijstandtrekkers-verhaal, dat zijn echt uitzonderingen. Denk dus nog even aan het eigen risico dat er standaard bijkomt en aan allerlei medicatie en hulpmiddelen die überhaupt niet vergoed worden.
Tja, wat heet: "niet kunnen"...?
Een eigen bedrijf beginnen is er niet bij en vroegah mocht bijklussen niet eens, dan kreeg je strafkorting.
En in Nederland 'kun' je alleen in de WAO/ wia komen als je al een voldoende hoog inkomen had.
(Als je minder dan een x percentage van je oude salaris kunt verdienen kom je in de wia, zat je op of vlak bij het minimumloon, heb je onvoldoende verlies van inkomen. Dus geen recht op wia.)
Voeg hier aan toe dat mensen die werken, maar een laag salaris hebben, minder oud worden en eerder chronische ziekten oplopen dan mensen met een ruime beurs.
Verder weet ik niet welk 'bijstands trekkers verhaal' schrijfster op doelt...?
(Oude cijfers: voor 7% van de mensen in de bijstand geldt dat hun ouders ook al chronisch in de bijstand zaten. Dan is voor 93% het zo, dat in de bijstand zitten niet chronisch is.)
superpony schreef:ElviraKelan schreef:Superpony en pipodipols als je oprecht kijkt naar de onderzoeken dan weet je dat jouw mening over roken gebaseerd is op een mening en dus zelfs een vooroordeel.
Ik vind dan ook jouw mening onnodig hard en bevooroordelend
Dat is ook vrij logisch he, dat die cijfers uit onderzoeken komen. Dat verandert inderdaad niks aan mijn mening EN ervaring!!
mvdende schreef:Klopt. Heel veel minima die ik ken roken, dat Kost veel geld. Ook zal (druks) gebruik onder minima hoger liggen dan bij Jan modaal en hoger.
Maar als je "gewoon" leeft zonder al te gekke fratsen, kan je rond komen.
En ik ben ook niet blij als alle belastingen van de gemeente rond deze tijd weer op de mat vallen. Maar daar zet ik iedere maand een bedrag voor opzij zodat ik de rekening iig gewoon kan betalen. Helaas krijg je geen kwijtschelding als je als zzp ingeschreven staat bij de KvK.
Janneke2 schreef:Mbt de WIA, die bestaat uit twee delen, iva voor wie naar redelijke verwachting niet meer aan het werk komt en wga voor mensen waarbij "men" dit wel verwacht.
Een copie van de site vanmhet uwv:
"Beoordeling arbeidsdeskundige(Klik om in te klappen)
De arbeidsdeskundige beoordeelt wat voor werk u kunt doen. Hij kijkt daarbij naar uw opleiding en uw (werk)ervaring. En hij kijkt natuurlijk naar uw mogelijkheden en beperkingen die de verzekeringsarts heeft vastgesteld.
Met deze informatie bekijkt de arbeidsdeskundige wat uw mogelijkheden zijn om te werken en welk werk voor u geschikt is. En hoeveel u daarmee zou kunnen verdienen. Dit bespreekt hij met u. Kunt u 65% of minder van uw oude loon verdienen? Dan krijgt u een WIA-uitkering."
...en als je naar het oordeel van het uwv wel 65% van het loon van je oude baan kunt verdienen, wordt het ww en daarna bijstand.
Eigen ervaring : manlief Klaas werd na een burn out 'geschikt geacht om in een chemische fabriek mbo werk te verrichten. (Zoals vaten per vrachtkar transporteren. Met zijn verstopte hoofd zou hij de gebruiksaanwijzing van dat karretje prompt vergeten, maar dat was het oordeel.)
Bof voor ons: het mbo salaris was significant lager dan zijn oude salaris, dus wia/wga.
Zou hij op het moment van ziek worden een salaris hebben gehad dat leek op het voorgestelde werk: geen wia/wga.
En dus belanden er nogal wat mensen
* die medisch in aanmerking voor de wia komen ""gewoon""
* eerst 42 maanden ziek en wel in de ww, waar ze dus waarschijnlijk niet worden aangenomen bij sollicitatie
* en daarna in de bijstand.
![]()
Geen fijne regeling! !




superpony schreef:Meer de bureaucratie werkt ook niet altijd even lekker mee.
Mijn broer was zwaar gehandicapt en kon helemaal niks. Woonde thuis en ging naar dagbesteding.
Sinds zijn 18e wat Wajong heet gekregen. Maar een aantal jaren geleden begonnen ze te controleren of mensen toch niet aan het werk konden. Dat was overduidelijk, maar je wil niet weten wat er aan papier werk doorheen is gegaan. Ondanks een heel duidelijk huisbezoek, brief van arts, dagbesteding etc.
Hij kreeg al even pgb. Het is belangrijk dat er goed gecontroleerd wordt, want er wordt mee gesjoemeld. Maar mijn moeder was inmiddels 70+ toen alles via de computer moest. Ze kwamen jaarlijks controleren, terwijl mijn broer alleen maar meer hulp nodig had. Maar prima, hoort erbij.
1 foutje, omdat mn moeder toch wat te oud was voor het papier werk/pc werk en het is maanden stop gezet. Dan kreeg dagbesteding ook niks. Dan mag je blij zijn als je wat kan opvangen zelf. Ze kreeg daarna hulp. Ik kon maar deels helpen, omdat wij beiden op papier een andere rol hadden.
En zo kan ik echt een boek schrijven over de 39jaar dat mijn broer is geworden en de instanties waar je mee te maken hebt.
Het verandert ook allemaal nog weleens, dus dan moet het allemaal weer anders.
Juist mensen die minder geleerd zijn en niet altijd alles snappen, of niet gewend zijn alles zelf goed te regelen, komen nogal eens in de problemen. Met een minimum inkomen dan het ene gat met het andere vullen, geeft gewoon nog meer problemen. Voor je ergens terecht kan en er werkelijk iets gedaan wordt, ben je zo een tijdje verder.
En mensen trekken niet snel aan de bel. Ik lees hier wel wat er allemaal te doen is voor minima, zoals een koffie middagje in een buurthuis. Maar ik ken weinig mensen die toegeven dat ze weinig geld hebben of grote financiele problemen.
Sowieso als ze kinderen hebben en je leven anders op het schoolplein terecht komt. Ik snap dat echt heel goed.