Ik heb er al zo vaak ergens door vastgezeten, hetzij op een station ergens in Nowhereville, het zij in de achteropkomende trein die teruggestuurd werd en al die keren was het erger dan toen het daadwerkelijk 'mijn' trein was.
Het klinkt misschien gek, maar in tegenstelling tot de paniek, woede, consternatie die op een perron ontstaat als de gehekelde ding-dong afgaat, gaat het er in de trein heel rustig aan toe. Bam, noodrem, rondvliegende spullen, een omroepje en... Berusting. "Oké, dit is gebeurd. We gaan hier nog wel een tijdje staan." en dan is het klaar. Mensen rapen hun spulletjes op, maken een praatje, bellen rustig het thuisfront op. Geen gechagrijn, geen woede of ongeduld... Het was heel vreemd. Iedereen was ook heel behulpzaam naar elkaar. De trein wordt 'uitgeschakeld' dus het werd nogal koud, we hebben een dekentje gedeeld met een aardige onbekende mevrouw. Zij gaf ons een eierkoek omdat we nog niet gegeten hadden. Iedereen was vriendelijk tegen elkaar.
Er zaten ongetwijfeld mensen in die trein die het liever anders hadden gezien, maar niemand van de mensen waarmee ik in een coupé zat heeft het laten merken.

En terecht. Het is al akelig genoeg
as it is, toch? Ik ga er maar vanuit dat het arme slachtoffer niet met opzet honderden mensen vertraging en trauma's bezorgt. Daar denk je vast niet (meer) aan als je dit als enige uitweg ziet, of als je heel veel haast hebt om ergens te komen, want niet iedere aanrijding is per se een zelfmoord.