Snap ik ook wel. Zij zal ook haar leuke 20-er en 30er jaren gehad hebben, maar zoveel anders dan ik en m'n zusje ze nu beleven. Beide broers zijn wel vader, maar na hun 30ste geworden. Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Snap ik ook wel. Zij zal ook haar leuke 20-er en 30er jaren gehad hebben, maar zoveel anders dan ik en m'n zusje ze nu beleven. Beide broers zijn wel vader, maar na hun 30ste geworden. 



maar ik vind het dan nog net iets zieliger voor hemzelf dan voor mij zeg maar...dat hij zichzelf zo in de weg zit. Omdat je weet dat het in wezen een heel lief, zoet en guitig ventje is 
F_Orumster schreef:Erg fijn dat de moeders hier vrijuit posten over de toch wel zware aspecten. Doen jullie dat IRL ook? Ik hoor dat niet zoveel, behalve 1 collega die me altijd groot gelijk geeft dat ik niet wil. Maar verder? Zeker 2 vriendinnen van me doen ala rozegeur en maneschijn.

Oke, dan was m'n pa dus wel thuis en m'n oma, maar ik sliep die ruim 4 weken bij een vriendinnetje. Was toen een jaar of 7. Geen trauma aan overgehouden. Ouders moeten lekker kunnen doen en laten wat ze willen, als de basis goed is dan voelen kinderen dat, maar toch leggen ouders het zich ook vaak maar op om niet meer weg te mogen/kunnen omdat ze kinderen hebben. Snap dat daar ook wel een 'willen' component aan zit, maar je wilt toch ook wel eens een weekje kind-vrij zijn denk ik dan?
Ik vind het nu ook wel eens lekker om een week of 2 paard vrij te zijn. Geen verplichtingen, lekker weg naar een ander land. En nee, ik mis hem dan niet hoor. Hij is in goede handen.
- en we zijn weer helemaal verliefd op elkaar.
En zij genieten er ook weer van als de ouders ontspannen, uitgerust, verliefd en vrolijk zijn. Dat geeft hen weer een stuk zekerheid en geborgenheid.
). Maar die absolute, onvoorwaardelijke liefde voor mijn eigen dochters was er inderdaad op slag toen ik ze voor het eerst in mijn armen hield. Als je dat niet hebt wordt het inderdaad best zwaar, denk ik. 

Lovely
DatBenIkNou schreef:In real live kijken met name moeders mij vaak wel meewarrig aan...vaders durven er sneller voor uit te komen dat het echt allemaal geen rozegeur en maneschijn is als ouders. Ik word soms echt een beetje onpasselijk van die Facebook tekstjes die voorbij komen, alsof ouderschap het meest ultieme is wat er bestaat. Allemaal voorbeeldige kinderen natuurlijk, not...Van die mensen die hun partner met Pa of Ma aanspreken brrrr...alsof je niets anders meer bent als je eenmaal vader en moeder bent. Als iemand mij het geheim vraagt hoe wij na zoveel jaar nog steeds een liefdevol koppel zijn, zeg ik ook altijd dat je niet alleen papa en mama bent, maar ook gewoon minnaars en geliefden. Je moet tijd voor elkaar vrij blijven maken en aantrekkelijk willen zijn voor de ander. Als ik zie hoe sommige vrouwen volledig in die moederrol vervallen, heb ik toch vaak medelijden met hun mannen.
Je bent inderdaad niet alleen maar 'moeder van'. Zo werd ik ooit eens aangesproken op het schoolplein door een ander moeder, maar ik heb toch echt al ruim 34 jaar een eigen naam.
Kindjelief is inmiddels al weer ruim 10 jaar en geloof me, de babytijd en alle jaren erna hebben enorm grote nadelen!
Nu zit ik met een (pre)puber met een (pre) grote mond. Werken is al een heerlijkheid om even bezig te zijn met je eigen dingen en niet alleen maar met moederen.
. Wij zijn nu nog relatief jong en beginnen ons eigen leven weer terug te krijgen nu. Ben 7 jaar fulltime moeder geweest vanwege zorgenkindje, en ben blij dat ik dat heb kunnen doen. Maar nu geen oppas meer hoeven regelen voor een dagje sauna samen (nouja voor paard en honden nog wel ;-0 ) en dit jaar voor het eerst weer met z'n tweetjes op vakantie geweest, heerlijk! De zorg blijft hoor, ook al zijn ze jong volwassen, maar onze grootste taak zit erop en daar genieten we samen gewoon van nu. F_Orumster schreef:Erg fijn dat de moeders hier vrijuit posten over de toch wel zware aspecten. Doen jullie dat IRL ook? Ik hoor dat niet zoveel, behalve 1 collega die me altijd groot gelijk geeft dat ik niet wil. Maar verder? Zeker 2 vriendinnen van me doen ala rozegeur en maneschijn.
DatBenIkNou schreef:Ohnee, ik ben juist wel blij dat ik jong moeder werd. Je bent dan toch stuk flexibeler en nog niet verwend met een yuppenleven. Wij zijn nu nog relatief jong en beginnen ons eigen leven weer terug te krijgen nu. Ben 7 jaar fulltime moeder geweest vanwege zorgenkindje, en ben blij dat ik dat heb kunnen doen. Maar nu geen oppas meer hoeven regelen voor een dagje sauna samen (nouja voor paard en honden nog wel ;-0 ) en dit jaar voor het eerst weer met z'n tweetjes op vakantie geweest, heerlijk! De zorg blijft hoor, ook al zijn ze jong volwassen, maar onze grootste taak zit erop en daar genieten we samen gewoon van nu.
Riddershow schreef:Ik ben ook een vrij nuchter type. Toevallig zei mijn man (die erg veel van zijn kinderen houd): moet je eens voorstellen wat we zouden kunnen doen als we geen kinderen hadden. Maar spijt hebben we niet.
Elke fase in je leven heeft positieve kanten en mindere kanten. Of je nu overgaat op een koophuis, andere baan, studie of nieuwe relatie. Het is erg naïef om te denken dat dat met kinderen anders is. Alleen is het met kinderen iets permanenter.
DatBenIkNou schreef:Riddershow schreef:Ik ben ook een vrij nuchter type. Toevallig zei mijn man (die erg veel van zijn kinderen houd): moet je eens voorstellen wat we zouden kunnen doen als we geen kinderen hadden. Maar spijt hebben we niet.
Elke fase in je leven heeft positieve kanten en mindere kanten. Of je nu overgaat op een koophuis, andere baan, studie of nieuwe relatie. Het is erg naïef om te denken dat dat met kinderen anders is. Alleen is het met kinderen iets permanenter.
Baan kan je veranderen, huis verkopen...ouderschap is onomkeerbaar.

.
DatBenIkNou schreef:Ohnee, ik ben juist wel blij dat ik jong moeder werd. Je bent dan toch stuk flexibeler en nog niet verwend met een yuppenleven. Wij zijn nu nog relatief jong en beginnen ons eigen leven weer terug te krijgen nu. Ben 7 jaar fulltime moeder geweest vanwege zorgenkindje, en ben blij dat ik dat heb kunnen doen. Maar nu geen oppas meer hoeven regelen voor een dagje sauna samen (nouja voor paard en honden nog wel ;-0 ) en dit jaar voor het eerst weer met z'n tweetjes op vakantie geweest, heerlijk! De zorg blijft hoor, ook al zijn ze jong volwassen, maar onze grootste taak zit erop en daar genieten we samen gewoon van nu.