Citaat:
Overdosis aan morfine nam mijn oma haar vriendin toen we langs waren geweest. Ze was echt een oma voor me, ze was 50 jaar beste vriendinnen met mijn oma die me tot mn 15e opgevoed heeft.
Zij was zo ontzettend ziek, ze kon niets meer en lag maar in bed. We waren langs geweest en ze kon niet meer praten. Ze had zelf de controle over de morfine pomp en dat extraatje werd haar dood. Haar lijf was gewoon op maar haar geest niet.
En toen ik het hoorde, en op wat voor manier, respect. Ze lag in bed en was gewoon klaar om te sterven. 88 was ze geworden. Euthanasie werd afgewezen Door haar arts dus deed ze het zelf.
Voordat we weggingen kneep ze behoorlijk hard in mijn hand en lang en ook in die van mijn oma. Zelf had ze geen familie meer.
Dat was haar afscheid nemen denk ik.
Mijn buurman was zwaar depressief en zijn leven was een puinhoop, kinderen verloren Door ziekte, vrouw verloren Door ziekte, baan verloren, torenhoge schulden en het ging maar Door.
Op een avond is hij tijdens een groot feest hier de feesttent ingestapt en iedereen die hij kende sprak hij mee en vertelde hij waar hij dankbaar voor was in het leven.
Niemand had het in de gaten en iedereen kende hem ook hier in ons kleine dorp.
Hij is weggegaan en heeft een SMS gestuurd naar een vriend van hem: Het is goed zo, nu heb ik rust. Ik ga naar mijn vrouw en kinderen.
Hij had een overdosis genomen en is op de bank met tv aan overleden.
2000 mensen hebben afscheid van hem genomen. In ons zeer christelijke dorp hadden maar weinig mensen een slecht woord over hem.
Hij deed het netjes, zijn vriend wist het na de SMS direct en vond hem op de bank en zei nog op de crematie dat hij respect voor hem had.
Zijn as is in een vuurpijl over het water heen geschoten.
Kippenvel hier. Dat vind ik echt prachtige manieren om zelf te gaan.