bruintje123 schreef:Als het scherm van de telefoon geen probleem is, is die van het werk dat ook niet
Dus als je de dokter kan bellen, kun je ook op je werk de telefoon beantwoorden....
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Nirvana_ schreef:Maiske:
Nu ben ik toch wel nieuwsgierig. Ik heb eens in de zoveel tijd plotseling opkomende buikpijn. Meestal prima mee door te lopen, maar ik heb ook enkele keren gehad dat ik niet rechtop kon zitten van de pijn, laat staan lopen. Nu voel ik dit wel 1 a 2 dagen van tevoren aankomen. Maar zou jij dit dan willen weten, of komt dat over als 'ik ben morgen zielugh'? Kans is groot dat ik gewoon zou kunnen komen werken, maar als dat niet kan wil de werkgever neem ik aan zo lang mogelijk de tijd hebben om iemand anders te zoeken voor die dag.....
Maiske schreef:Tazzey schreef:Assumption is the mother of all fiets.Ik heb zelf jarenlang een leidinggevende functie gehad en ik heb er genoeg meegemaakt die echt voor de lol thuisbleven onder het mom van een griepje. Bijzonder te zien was dat het ziekteverzuim enorm toenam toen er een nieuwe World of Warcraft expansion uitkwam. Later zijn er een aantal ook betrapt op het feit dat ze thuisbleven als er nieuwe games uitkwamen.
Dan is Facebook ook een mooi medium
Niet binnen mijn eigen bedrijf maar bij een oud-werkgever keek men op Facebook bij een ziekmelding... echt schandalig hoeveel mensen er tijdens ziekte opzetten wat ze aan het doen zijn.
Tot een mid-week Parijs aan toeMet de zonnebril op in de zon!
), ben ik tegen de leidinggevende gaan zeggen dat het écht niet ging en mijn lijkwit gezicht sprak boekdelen. Ben naar huis mogen gaan, heb een week plat gelegen (ook leuk als je ook nog eens een eindwerk moest inleveren de week erna en je niet eens in staat was naar een computerscherm te staren
) . Maar eind goed al goed.
. Ze wou absoluut niet dat ik bleef, liever vandaag thuis rusten en morgen hopelijk op post.
. AmoorM schreef:Maiske schreef:
Dan is Facebook ook een mooi medium
Niet binnen mijn eigen bedrijf maar bij een oud-werkgever keek men op Facebook bij een ziekmelding... echt schandalig hoeveel mensen er tijdens ziekte opzetten wat ze aan het doen zijn.
Tot een mid-week Parijs aan toeMet de zonnebril op in de zon!
Dat noem ik gewoon dom.
Maiske schreef:Daarom altijd gaan en het aan hun ter beoordeling overlaten.
Even heel sec genomen.. men stapt binnen.. gaat naar de leidinggevende.. deelt mede niet te dag te hebben maar wel graag te willen werken.. vindt de werkgever dit verantwoord?
(of alles moet afgeschermd zijn, maar dan zou niemand het zien) LadyMadonna schreef:Vind het dan ook weer niet bepaald netjes dat kennelijk heel de vloer het weet voordat de medewerker het zelf weet....
LadyMadonna schreef:Ik bedoel dat de persoon exit is...

friendly schreef:Tjoh...ooit gehoord van energieverlies tijdens ziekte? Dan moet je bij alles wat je doet bedenken: trek ik dit wel? Oftewel moet je je energie verdelen over alles wat je doet. Dan kan het betekenen dat je even kiest voor 5 minuten afleiding (bokt) maar daarna een paar uur moet slapen om bij te komen.
Tucktuck schreef:jullie gaan hier allemaal uit van een kantoor baan. Ik ben ook nooit van het snel ziekmelden geweest. Dit heeft me echter in een benarde situatie gebracht. Ik werk in een winkel, 9 van de 10 keer sta ik mijn hele dienst alleen in de zaak.
Zo was ik een keer een beetje duizelig en naar maar vond ik goed genoeg om te werken. Helaas werd het duizelig worden erger gedurende het werken. Uiteindelijk zo erg dat ik zwarte vlekken begon te zien en niet meer recht kon lopen. Mijn leidinggeven gebeld dat het echt niet meer ging.
Helaas vond mijn leidinggevende het niet dusdanig ernstig dat ze rustig aan deed met naar het werk komen. Ik ben bijna flauw gevallen in de winkel en kon op een gegeven moment niet meer lopen. Ik zat dus in een winkel die open was zonder collega en kon nauwelijks wat. Na bijna 2 uur was mijn leidinggevende er pas.
Dit heeft er dus voor gezorgd dat ik nu mijzelf eerder ziekmeld om deze situatie in de toekomst te vermijden.
Helaas heeft mijn werkgever niet de instinct van maiske. Ik heb zelfs gewerkt toen ik nauwelijks kon lopen en staan. En dat terwijl mijn werk juist lopen is de hele dag. Ik ging altijd werken als er maar een kleine mogelijkheid was. Helaas is dit dus het geval niet meer. Ik heb het vertrouwen verloren in mijn leidingevende om mij op te vangen als het plots niet meer gaat op het werk.