Geplaatst: 11-09-14 10:13 chelle_dora schreef:TS, ik heb echt behoorlijk met je te doen.
Want,even alles op een rijtje gezet;
je kent je inmiddels-man al 7 jaar, je hebt hem leren kennen toen hij al lang en breed gescheiden was, dus van 'afpakken' en 'huwelijk stukmaken' is hier geen sprake.
Tevens zet je in je OP al dit:Citaat:Zo vinden ze mijn kinderwens namelijk onacceptabel, ik smeer hun vader een kind aan en snuffelen ze door mijn spullen op zoek naar zwangerschapstesten. Ook een leuke is: ' Oh ja? en hoe ga je voor dat jong betalen dan? Je onderhoudt je eigen kinderen niet eens!'
Sorry, maar dan heb je in mijn ogen als ouders zijnde (zowel je man als de moeder van deze kinderen) toch echt behoorlijk de plank misgeslagen wat betreft de opvoeding...
Ik denk alleen niet dat het alleen aan die kinderen ligt, aan de vader of aan jou.. Ik heb het vermoeden dat moeder van deze ' lieve dochters' ook wel een flinke rol speelt. K bedoel, met co-ouderschap vermoed ik dat de ouders wel een beetje op de hoogte zijn van elkaar; dus dat d'r moeder ook echt wel had geweten dat dochterlief op tijd d'r prinsessenbed uit moest om klaar te staan voor het geluk van d'r vader. Als d'r moeder dan zo nonchalant zegt 'oh, maar die ligt nog in bed hoor', dan gaan bij mij de belletjes wel rinkelen dat de dochters misschien wel een niet al te best voorbeeld doen volgen van de moeder..
En of je nou 80 of 40 bent, dat moet geen hol uitmaken voor die dochters, want als hun moeder met een nieuwe lover thuis was gekomen van hun leeftijd en een beetje leuk lichaam was er waarschijnlijk niks aan de hand geweest.
En ja, als je ouders scheiden is het hartstikke poedersuiker. Maar met 20 of 24 moet je als kind zijnde toch ook in staat zijn om in te zien dat geluk niet alleen in mooie jassen te vinden is, maar je moet ook inzien dat het leven door gaat; ook zonder dat je ouders weer bij elkaar komen.
TS, heel veel sterkte, rust en wijsheid gewenst. Geniet in ieder geval van je man, je hebt een hele fijne man aan de haak geslagen zo te lezen, alleen familie kan je nooit uitkiezen natuurlijk maar mag je ook je geluk niet in de weg laten staan.
Voor degene die begon over pedofilie; ga inderdaad heel gauw je mond spoelen.
Goed verwoordt!
Hij zet ook mijn weidepalen omdat ik daar niet zo goed in ben. Is dat dan ook kinderachtig van mij? 
. Sommige dingen moet je als volwassenen en vooral als vader toch zelf op pakken ook als je ze moeilijk vind. 
Als je als jonge vrouw kiest voor een man die (bijna) je vader had kunnen zijn, en die heeft al (volwassen) kinderen neem dan je verlies. Je weet van tevoren waar je voor gaat. 
En geef in mijn eigen verhaal ook aan dat er een verschil in zit omdat bij onze situatie iemand overleden is en het bij hun een scheiding was. 
