Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Sheran schreef:Jullie zijn lief
't is meer dat het veel moeilijker vol te houden is voor mij als ik steeds over gelukkige ontmoetingen lees. Dat doet me namelijk meer beseffen dat de mijne echt heel, heel ver weg is en nog lang niet terugkomt. En dat het ook nooit zal gebeuren dat hij ineens binnen een week op de stoep kan staan. Als ik dan dat soort dingen van jullie lees, maakt me dat verdrietig. En nogmaals: het ligt aan mij hoor, totaal niet aan jullie, echt niet. Ik zou er alles voor over hebben om hem eens per maand, eens per 2 maanden te kunnen zien. Maar het is niet anders. En omdat dat zo is, wil ik er maar het liefst zo min mogelijk aan denken, of juist praten met mensen die in eenzelfde soort situatie zitten. Dat je niet in een depressief mis-gevoel kunt blijven hangen tot je vriend terug is. Dat kan als hij 2 weken weg is, maar niet als hij 7 maanden weg is. Dat je dan toch weer altijd alleen door moet, en je je daardoor heel eenzaam kunt voelen.
Jackieboy schreef:gabyfedde schreef:Ik meld me hier even. Ik tijdelijk in Zuid-Afrika en vriendlief is ondertussen naar Zweden verhuisd. Best lastig...
Welkom! Blijft hij dan definitief in zweden wonen? En waar ga jij dan heen als je klaar bent met stage?
Wat had ik hem gemist na die twee weken elkaar niet gezien te hebben. En nu mis ik hem alweer
Al die herinnerringen van dit weekend, dat is het moeilijkste om te verwerken. Nu weer 140 km uit elkaar, en zie hem zaterdag tm zondag weer. Nu hebben we een lang weekend gehad vanaf vrijdag.

Prachtig!!
Een langeafstand succesverhaal maar toch wel veel fijner zo lekker dichtbij.
En klopt, hihi. 
Vanmorgen even gekeken naar emigratie mogelijkheden maar wordt er bijna depressief van 

Blacky94 schreef:Mijne komt morgenochtend eindelijk weer thuis ^^
Ik zou echt een moord doen voor 140kmVanmorgen even gekeken naar emigratie mogelijkheden maar wordt er bijna depressief van
Dit zijn wij samen
https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/ ... 8487_o.jpg