Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
. Ik vind ook vaak kinderen van een ander wel vervelend. Je voedt je eigen toch op naar je eigen fatsoensnormen. Laatst met de peuterklas met ouders naar een boerderij met lammetjes geweest. Nou heb me dood geërgerd aan sommige kinderen, maar ook vooral aan ouders die er niks aan deden.
Die hunkeren toch altijd bij mannen
Niwla schreef:immii_clarr schreef:Oh hier mag de hond pas komen als t kind komtwaarop vriendje af en toe zegt komt er al een kind dan krijg ik m'n hond
Maar voorlopig beginnen we aan beide nog even niet
Bij ons is het andersom.
Man zegt altijd: "Als je een kindje wilt krijg je een puppy. Dan kun je ff vooruit."
upendo schreef:Wat heb jij een geniale schrijfstijl. Dat vooropgesteld!
Twee jaar geleden moest ik echt (nog) niet denken aan kids hoor..
Ook niet aan het idee dat ze er zouden komen, gezien mijn toenmalige partner dat niet zag zitten..
Dus ik paste me aan..
Tegenwoordig heb ik een partner die weg is van kids..
Net als ik..
En tuurlijk zijn we nog te jong, ik ben net 21, zij is 19..
Maar het kriebelt wel..
We staan regelmatig te kijken bij kindjes en roepen dan: 'Die willen we wel adopteren! Kom, we gaan de ouders zoeken!'
Vriendinlief heeft een obsessie met babysokjes () dus die gevoelens zitten er bij ons ook allebei.
Natuurlijk zijn het nu nog hele on-concrete toekomstplannen die we hebben, maar de rammelende eierstokken vliegen je bij tijd en wijlen wel om de oren..
vriendin wil liever vandaag dan morgen een kindje, maarjah... lastig