Ik ben heel sociaal, maar wel als ik het wil. Ik raak snel overprikkeld en vind het dan ook wel weer heel fijn om een poos alleen te zijn.Edit: stomme typo
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
NynckeL schreef:Weer zo'n topic waar mensen met een afwijkende meningen in een stramien moeten worden gepropt
Het topic heet: hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan ?
Er staat jij, niet jullie....er wordt geen eenheidsworst gevraagd.
Citaat:Er worden geen wetenschappelijke studies, veel ervaring of iets anders gevraagd.
Laat mensen in hun waarde en vertellen hoe ze er tegenaan kijken, zonder met een stok klaar te staan.
, maar je wilt niet dom zijn, maar ook niet reteslim, beide hebben zo hun nadelen, al denk ik dat sociale vaardigheden ook wel aan te leren zijn...
.. Niet cool, I know... Maar dat zijn mijn ervaringen.WolinLotte schreef:Hmm.. Het eerste wat in me op komt is het feit dat ik heb ervaren dat ze minder sociaalbegaafd zijn.. Te slim om te spelen en te snel gepikeerd als het om een grapje gaat, ze nemen zichzelf ook erg serieus.. Ik vind ze altijd een beetje zielig, heel erg eigenlijk, maar je wilt niet dom zijn, maar ook niet reteslim, beide hebben zo hun nadelen, al denk ik dat sociale vaardigheden ook wel aan te leren zijn...
Bij hoogbegaafd heb ik direct het beeld voor me van een autistisch persoon.. Niet cool, I know... Maar dat zijn mijn ervaringen.
Mijn buurjongetje is toevallig hoogbegaafd, net zo oud als mijn jongste broertje en waar mijn broertje naar groep 8 ging, ging hij al naar de 1e klas van het Gymnasium.. Hij kwam dus zeer jong in een groep waar het serieus wordt.. Hij speelt klarinet en ik zie hem altijd alleen, als je gedag zegt, zegt hij niks.. kijkt je enkel schuchter aan..
Al denk ik dat zijn ouders hier ook een rol in spelen.. het zijn hele serieuze mensen, doen enkel serieuze dingen.. Ik vind dat jammer, zo´n persoon zal toch eenzaam worden, lijkt me..?
) is dat ze taal/dingen zeer letterlijk nemen, dus komen grapjes altijd anders over. Ik ben vaak meegeweest met kampen voor hoogbegaafde kinderen ( als 'leiding') en ik kan je wel vertellen dat zowel de kinderen als de begeleiding over een gezonde dosis humor beschikken. Heerlijk om elkaar dan te begrijpen en samen lol te hebben. Zowel voor de kinderen als de leiding was het altijd weer een gevoel van 'thuiskomen'. Leuk was dan ook om te zien hoe de kinderen elkaar eerst verbaasd aankeken voor dat ze begonnen te lachen...ze zijn al heel lang niet meer gewend om buiten hun thuissituatie begrepen te worden. 
Dat zie je indd ook wel veel bij hoogbegaafde...Citaat:En hoe ik tegen deze kinderen aankijk? Gewoon, dit zijn gewone kinderen die alleen veel lol hebben in leren en daardoor vaak een hele brede interesse. Ik ga met ze om op dezelfde manier zoals ik als kind graag behandeld wilde worden: serieus.
Geloof me, ik heb met sommige van deze kinderen heel wat interessantere gesprekken gevoerd dan met sommige van mijn huidige leeftijdsgenotenxMarloes schreef:ze kruipen altijd weg, zijn altijd op de achtergrond en hebben geen vriendjes en vriendinnetjes.... en ja dat vind ik best triest om te zien.
Triest of niet, je vergeet hier toch een heel belangrijk onderdeel van het vriendjes zijn. Het moet wel van twee kanten komen. Je kan de rest van de klas niet dwingen om met alle geweld vriendjes te zijn met een kind wat ze als gek en raar beschouwen. Ik wilde best spelen, maar mijn klasgenootjes vonden het maar gek en raar dat ik ook graag een boek pakte en meer wist dan zij.
Kinderen gedragen zich dan ook ineens typisch Nederlands, alles wat boven het maaiveld uitkomt is vreemd en moet ondergeschoffeld worden.
.
, is op basis van mijn ervaringen), dat is wat ik tot nu toe heb gezien, veelal omdat ze toch ook wel erg op zichzelf zijn.. Voorbeeld vanuit mijn ervaring: Als ik kijk naar een klasgenootje van me van de basisschool, mega slim (!!) en erg op zichzelf toendertijd.. Hij was niet degene die werd gepest, dat lieten we wel uit ons hoofd, hij gaf je een megasneer als hij vond dat je een domme opmerking maakte..
Hij zong niet mee met ´Lang zal ze leven´-liedjes en met handarbeiden ging hij slimme werkjes maken. Hij wilde ook niet helpen met huiswerk maken of iets uitleggen, tewijl wij als het toekomstige Vmbo-t cluppie elkaar probeerde wijs te maken hoe we het moesten maken..
), maar het lijkt me voor een HB persoon toch moeilijk.. en heb daarom het idee dat ze eenzaam zullen worden.. Zij leggen de lat hoger en iemand met een gemiddelde IQ zal daar niet aan kunnen. Zij en hun mooie pianospel
..
.. En hopelijk stoot ik niemand tegen het hoofd.. mirim schreef:Vergeet niet Marloes dat de ouders vandeze kinderen zelf ook vaak hoogbegaafd zijn. Ze staan waarschijnlijk op dezelfde wijze in het leven als hun kinderen...en wie zegt dan dat ze niet gelukkig zijn? Je ziet een buitenkant, je weet niet hoe het er in huis aan toe gaat.
Oordelen is zo makkelijk en veroordelen is nog makkelijker. Misschien moet je je zelf eens afvragen: waarom vind ik het vreemd dat ik deze mensen vreem vind? Moet je misschien zelf ruimer in het leven staan en anderen in hun waarde laten zonder ze af te kraken of als zielig of saai af te schilderen? Is serieus zijn zielig?
xMarloes schreef:Maar net als de wol; met die ouders, die vaak erg serieus zijn...met die kinderen heb ik het vaak ook wel te doen en heb ik soms ook het idee van; zullen ze niet alleen zijn of teveel gepusht worden of wat is er anders?
Lielle schreef:xMarloes schreef:Maar net als de wol; met die ouders, die vaak erg serieus zijn...met die kinderen heb ik het vaak ook wel te doen en heb ik soms ook het idee van; zullen ze niet alleen zijn of teveel gepusht worden of wat is er anders?
nu ben ik heel erg benieuwd, en dat is dus niet aanvallend bedoeld. Heb je er ooit naar gevraagd, er verder over gepraat? In dit topic zijn iig diverse mensen voor wie jou gevoel of aarzeling niet opgaat. Maakt dat je beeld wat anders? Dat hoeft niet, maar ik ben gewoon benieuwd.
WL, je kent mij (een beetje) IRL. Heb ik die indruk bij jou bevestigd? Daaar ben ik nu nl wel heel benieuwd naar.
was
Citaat:In dit topic zijn iig diverse mensen voor wie jouw gevoel of aarzeling niet opgaat. Maakt dat je beeld wat anders? Dat hoeft niet, maar ik ben gewoon benieuwd.
mirim schreef:daffodil wat bedoel jij met wereldse jochies en aardse ouders??
Maar inderdaad.. Long time no see (spoken
) .. Alles goed?
. Ze hebben het hart op de goede plek hoor, maar óf we verschillen extreem van mening over het gegeven of het wel kan op deze manier oud en nieuw vieren óf er zit een gigantische kloof tussen hun sociaal gedrag en die van ons.. Laten we wel zijn: we gaan respectvol met elkaar om, we hebben regelmatig de zorg voor hun kat.. Maar ik heb ook wel gemerkt dat er weinig ruimte is voor lol des levens.. Maargoed, dit is dan ook mijn enige ervaring met ouders van een hoogbegaafd kind, niet bepaald een goede indruk ben ik bang.
Probeer me er nu een beeld bij te vormen.. Nee, gaat niet lukken
..