Bokt.nl

**Geplaatst**: 20-09-12 20:09

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 20-09-12 20:09

Fijn dat de afgelopen dagen weer wat beter gingen. Gek is dat, dat als je dingen opschrijft, dat dat toch helpt. Geen idee hoe dat psychologisch werkt, maar iets van je af schrijven heeft toch echt wel zin. Hersenen kunnen heel veel dingen tegelijkertijd en vaak lijkt er ook geen enkele logica in te zitten wat je voelt. Misschien is het toch de vereenvoudiging van het schrijven, dat je alles beter op een rijtje kunt zetten.

**Geplaatst**: 21-09-12 02:30

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 21-09-12 02:30

Blijf inderdaad gewoon lekker alles opschrijven en van je afschrijven hier! Wij zijn dan wel geen persoon in je directe omgeving, maar het is inderdaad wel lekker veilig via internet, misschien dat dat helpt? Wat mij betreft mag je ook altijd pb-en als er iets is, of ook als er niks is uiteraard

.
En je hoeft je niet te verontschuldigen hoor, via internet is het ook veel moeilijker voor ons om jouw gemoedstoestand in te schatten. Zoals gezegd, ik ben alleen maar blij dat het niet nodig is

. En iedereen heeft wel eens zo'n dag, dat hoort er nou eenmaal bij en is in jouw situatie alleen nog maar beter te begrijpen.
Ik zal eens nadenken over tips om niet dicht te slaan zodra iemand zakelijker wordt, weet zo een twee drie even niks maar ik kom er op terug!

**Geplaatst**: 21-09-12 13:04

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 21-09-12 13:04

Opname wil je niet, maar dan zul je wel echt iemand moeten zoeken waarbij je je wel prettig voelt. Dat kan best even duren, zo iemand vind je ook niet direct. Psychologen hoeven namelijk niet afstandelijk te zijn. Ik had er een die dat niet was en zij heeft mij uiteindelijk ook geholpen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-09-12 21:17

Geplaatst door de TopicStarter : 24-09-12 21:17

Tot nu toe gaat het redelijk! Vrijdag was er iets op school voorgevallen waardoor het weer even...

was. Maar het weekend was weer oké. Morgen weer naar psychologe, na een pauze van ongeveer 6 (?) weken. Voel nu al een kiezeltje in mijn buik die morgen waarschijnlijk is uitgegroeid tot een grote steen. :Y)

Ik ben het ermee eens dat er wel een psychologe moet zijn, maar misschien is degene die ik nu heb niet de 'goede' voor mij. Ik vind het ook heel lastig om dat met haar te bespreken als ik eerlijk ben. Zou morgen het liefste aan haar vragen of zij het ook een goed idee vind om te stoppen met de sessies. :Y)

Ik zie er in elk geval behoorlijk tegenop. $:\$

Iemand nog tips tegen het dichtslaan/om te gaan met de 'zakelijke' sfeer? :)*

(die zijn háááárd nodig

)

Nynke: Idd vreemd, maar toch weet ik schijnbaar van mezelf dat het helpt en beter wordt als het topic loopt (anders had ik hem natuurlijk niet omhoog gehaald

). Het geeft inderdaad een soort 'overzicht' ofzo, als ik dingen kan opschrijven. Soms zie ik ook in een keer een bepaalde logica (of juist totaal geen logica

) als ik iets aan het schrijven ben. Geeft een soort 'rust' waardoor ik ook savonds beter kan slapen ipv liggen woelen en denken!

Laatst bijgewerkt door Anoniem1991 op 24-09-12 21:59, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-09-12 21:23

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 24-09-12 21:23

Misschien helpt het als je voor jezelf niet te hoge eisen stelt van het gesprek. Niet van jezelf verwachten dat je alles in een keer eruit gooit, want dat is niet realistisch.
Als je dat fijn vindt kun je ergens zelfs een grens trekken: ik praat wel over hoe ik me ergens over voel, maar ik praat niet over details wat er is gebeurd. Dan heb je van te voren al wat zekerheid. Je grens kun je natuurlijk ook aangeven bij de psycholoog

**Geplaatst**: 24-09-12 21:24

Geplaatst: 24-09-12 21:24

Mij hielp het heel erg als ik van te voren dingen mailde naar m'n psychologe. Dan wist ze het al en kwam zij erop terug. Dan was de drempel voor mij minder hoog en hoefde ik er niet zelf over te beginnen.

**Geplaatst**: 24-09-12 22:55

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 24-09-12 22:55

Of gewoon zeggen: ik heb zo'n moeite met de zakelijke sfeer.

**Geplaatst**: 25-09-12 12:46

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 25-09-12 12:46

Hoe is het gegaan vandaag?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-09-12 13:49

Geplaatst door de TopicStarter : 25-09-12 13:49

Ik moet nog :Y)

Kwart over 4. Ook nog een nieuwe locatie dus ik heb geen idee hoe ik daar moet komen en of ik mijn auto daar kan parkeren. Word nog effe zoeken dus...

**Geplaatst**: 25-09-12 14:19

Geplaatst: 25-09-12 14:19

Niet verdwalen, he? Ook niet "per ongeluk".

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-09-12 15:54

Geplaatst door de TopicStarter : 25-09-12 15:54

Oh god ik weet echt niet waar ik moet zijn

*zoek zoek* Gelukkig heb ik nog effe!

**Geplaatst**: 25-09-12 16:00

Geplaatst: 25-09-12 16:00

Succes! Je kunt het! +:)+

**Geplaatst**: 25-09-12 16:09

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 25-09-12 16:09

Succes en doe waar jij je goed bij voelt!

**Geplaatst**: 25-09-12 20:07

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 25-09-12 20:07

Hoe is het gegaan?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-09-12 20:46

Geplaatst door de TopicStarter : 27-09-12 20:46

Nou....hier dan een update... $:\$

De sessie bij psychologe ging het helaas niet goed...

We stoppen met de sessies. Het was eerst nog niet helemaal zeker, na vandaag met haptonome gebeld te hebben weet ik het zeker. We stoppen.

Op deze manier heeft het namelijk geen zin. Ik stel me niet open naar haar, stel me heel defensief op. Zo ben ik helemaal niet, maar ik ben tijdens de sessies echt heel vervelend (al zeg ik het zelf :')

). De sessies hebben vanaf het begin af aan al niet gelopen. Toen hebben we ook op zo'n punt gestaan: wel of niet beginnen? Toen heb ik ervoor gekozen om het gewoon te proberen. Alleen blijkt nu dat het gewoon niet gaat. Dat ligt voornamelijk aan mij en waarschijnlijk niet direct aan haar.
Ik vind het ook gewoon moeilijk om me voor 2 personen open te stellen. Voor mijn gevoel is psychologe er een beetje voor de 'show' en heeft ook totaal geen meerwaarde, o.a. omdat het bij haptonome zo fijn voelt. Alles wat ik zeg/mail is bij of naar haptonome. De psych. valt daar dus totaal buiten...

**Geplaatst**: 27-09-12 22:08

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 27-09-12 22:08

Ik vind het interessant dat je nu zelf zegt dat je moeite hebt om je voor 2 personen open te stellen. Dat gevoel kreeg ik namelijk ook al uit het lezen van je eerdere posts, maar ik wilde er niet over beginnen. Ik vraag me namelijk af in hoeverre je het daadwerkelijk moeilijk vind je open te stellen, of dat het inderdaad niet meer is dat je je maar naar 1 persoon tegelijk openstelt. Want ergens vond ik het best opvallend dat je, iedere keer als je iemand in vertrouwen wilt nemen, je 'toevallig' de juiste persoon tegen het lijf loopt. Eerst je mentrix op school, toen je stagebegeleidster, toen je haptonome. Dat klinkt niet alsof je je vreselijk moeilijk openstelt, meer alsof 1 persoon voor jou voldoende is.
Hoe denk je daar zelf over?

**Geplaatst**: 27-09-12 22:15

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 27-09-12 22:15

Maar kan de haptonome jou volledig en goed begeleiden in dit verwerkingsproces?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-09-12 23:03

Geplaatst door de TopicStarter : 30-09-12 23:03

Ik merk aan mezelf dat ik het ff moeilijk vind om te posten...

In elk geval is het een goede keuze geweest om te stoppen bij psychologe. Ik merk aan mezelf dat ik het helemaal prima vind dat ik haar nooit meer ga zien. Heb er helemaal vrede mee, dus dat is voor mij alleen maar bevestiging dat dit de goede beslissing is.

Nynke: : Soms is dat heel grappig, onbewust 'weet' je dit ergens wel van jezelf, maar soms krijg ik echt van die reactie dat ik denk: "Yep, en hier valt weer een puzzelstukje P R E C I E S op zijn plaats! Nu ik er zo over nadenk, klopt het namelijk (heel erg). Ik vind het ook moeilijk om bij haptonome echt te praten, maar ik ben (voor mijn gevoel althans) wel heel open naar haar. Ik stel me in elk geval voor haar open, heb écht contact met haar.

Broccoli : Daar kan ik natuurlijk geen echt antwoord op geven. Voorlopig doen we het in elk geval lekker zonder psychologe. Als we dan op een punt komen waar we merken dat haar steun en begeleiding onvoldoende is, kunnen we altijd weer de stap naar een psycholoog zetten.

**Geplaatst**: 02-10-12 18:38

Geplaatst: 02-10-12 18:38

En dan heb je wat gepost, krijg je geen reactie..... :(:)

Maar ik ben blij dat het een goed gevoel geeft, dat je gestopt ben met de psychologe en dat het prima gaat met de haptonome. Geweldig is dat he? Als zo'n puzzelstukje precies op zijn plek valt. Ik ken het gevoel, dat je maar zit te piekeren en na te denken en dan ineens gaat er een lampje branden.

Vaak is het ook zo dat je het dan ook moet kunnen horen, misschien is iets wel eerder gezegd, maar dan dringt het op de een of andere manier niet door. Je hoort het pas als je er aan toe bent.

**Geplaatst**: 02-10-12 18:45

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 02-10-12 18:45

Ik vraag het niet om je te irriteren of zo, hopelijk weet je dat.
Meer omdat ik weet hoe lang een verwerkingsproces kan duren. En dat je echt goede begeleiding nodig hebt. Sterkte! :(:)

**Geplaatst**: 02-10-12 21:28

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 02-10-12 21:28

Meid! Serieus, ik wens je zo ontzettend veel sterkte!
:(:)

Ik lees mee! :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-12 20:55

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-12 20:55

Nynke:Jaa, het is jammer dan als niemand reageert -O-

Ik heb zelf een beetje het idee dat heel veel mensen meelezen, maar er ook heel veel niet zo goed weten wat ze moeten posten, terwijl ik eigenlijk met alles blij ben en er kracht en steun uit kan halen

Ik ben nu ook heel erg toe aan het leven naar de volgende afspraak. Nog 9 dagen... -zucht-. Ik wilde het zó graag met haar bespreken (en das nieuw, zelf willen praten

) maar het gevoel is alweer afgezakt. Ben mezelf ook helemaal vol aan het plannen om maar zo min mogelijk tijd over te hebben om erover te gaan piekeren en na te denken. We hebben normaal sessies om de 2 weken (wat 'goed' is), maar deze keer zit er gewoon 3,5 week tussen. En dat...is echt te lang voor mij. Eigenlijk moet ik dat aangeven bij haar, maar dat durf ik niet zo goed. Misschien wel als ze er zelf over begint, maar omdat uit mezelf tegen haar te zeggen is wel erg moeilijk.

Broccoli: Nee, ik begrijp het, maar ik vind het zelf gewoon een moeilijke (en confronterende) vraag. Het is gewoon duidelijk dat het met deze psycholoog niet werkte. Dat is jammer, maar misschien dat er in de toekomst wel weer iemand anders komt. Voor nu is dat nog een beetje vroeg, het moet denk ik eerst weer een beetje gezakt zijn, voor ik daar weer mee wil en durf te beginnen.

Het is gewoon lastig als de sessies niet werken. Ik had ook een beetje het idee dat de psycholoog soms dacht dat het onwil is, maar dat is het niet, echt niet. Het is voor mij gewoon zo ontzettend moeilijk om erover te praten, woorden uit te spreken en vooral om er zelf over te vertellen.

Vraag-en-antwoord-spelletjes zijn de gemakkelijkste manier. Zeker als het moeilijk wordt om iets te vertellen. Haptonome is daar ondertussen heel goed in geworden. Met mijn hoofd schudden is gewoon nee. Maar als ik niks zeg en van haar wegkijk is het meestal 'ja'. Zo zijn er nog wel 10 dingen andere dingen aan mijn houding, waaran zij kan zien wat ik bedoel. Dat is voor mij heel fijn, omdat ik contact met haar blijf houden en ze begrijpt wat ik bedoel. Vaak kan ze me op het einde van de sessie dan toch laten zeggen (al is het vaak fluisterend maargoed) wat ik aan het begin dus niet durfde te zeggen.

Ik hoorde laatst trouwens van iemand ook wel een goede tip tegen het blokkeren en dichtslaan. Het zou miss kunnen werken als haptonome/psychologe één zin 'eist'. Ik heb al snel het gevoel dat ik iets helemaal moet gaan uitleggen en verduidelijken, waardoor het al gauw te moeilijk wordt om iets te vertellen. Terwijl als je één zinnetje zegt -wat misschien een globale samenvatting is-, de ander daar weer iets mee kan en weer een andere vraag stellen. Zo blijft het gesprek tenminste lopen en vallen er niet van die stiltes waardoor ik zo blokkeer. (maar ook dat heb ik nog niet tegen haar gezegd

)

Mij helpt het bijvoorbeeld ook heel erg als ze iets grappigs gaat vertellen, of gewoon gaat vertellen wat zij in het weekend gedaan heeft. Of een situatie tegen is gekomen waar ze heel erg aan mij moest denken ofzo. Het helpt mij om niet te blokkeren, alleen heeft ze vervolgens nog geen antwoord op haar vraag

manonfleur Dankjewel voor je lieve reactie!!

**Geplaatst**: 03-10-12 21:02

Geplaatst: 03-10-12 21:02

Tis oke! Graag gedaan!
Ik wil je steunen!

**Geplaatst**: 03-10-12 21:30

Geplaatst: 03-10-12 21:30

Ik moet ook altijd stevig nadenken, voor ik iets post. Dat ik meeleef, dat weet je ondertussen wel, maar om echt iets constructiefs te bedenken, iets waar je wat aan hebt, tja, dat valt niet altijd mee. En als je iets bedacht hebt moet je het nog onder woorden brengen en dan word je prompt gestoord natuurlijk, echtgenoot die vraagt of je koffie wil, of zoals nu, de telefoon...

Maar 2 dingen waar je misschien iets mee kunt: vergeet niet te leven tussen de afspraken door. Natuurlijk zijn de afspraken heel belangrijk voor je, maar dat betekent niet dat je al het andere moet laten versloffen. Werk, studie, vrienden, familie, beestjes en hobbies, ook daar moet je aandacht aan besteden en van genieten.

En de andere: schrijf de dingen op, die je de haptonome wil vragen of vertellen. Elk idee, zoals de tip waar je het over had, schrijf het op een briefje en geef het haar. Opschrijven betekent ook dat je het op dat moment los kunt laten, dat je er niet meer over hoeft te piekeren.

Ik heb nu het idee dat ik overkom als een kostschooldirectrice... Nou ja, het komt uit een goed hart, moet je maar denken...

**Geplaatst**: 03-10-12 21:37

Geplaatst: 03-10-12 21:37

Zoals jouw haptonome is, zo was mijn psych. Dus dat is wel goed denk ik! Nou ja het gaat erom dat je nu merkt dat het helpt. Zij kon mij op een gegeven moment niet meer verder helpen. Ik vond dat heel naar toen. Misschien dat ik er daarom steeds op terug kom. En weet je, je 'moet' gewoon verschillende dingen proberen. Je komt er vanzelf achter waar jij je het prettigst bij voelt en het beste mee geholpen wordt! Sorry als ik warrig overkom, zit er zelf niet zo goed bij momenteel, maar wilde graag even reageren. Sterkte!

Nomineer dit bericht ×