Sassol schreef:Wellicht helpt een zachtere blik naar je pittige moeder om dingen wat in perspectief te plaatsen.
Zoals je gemerkt hebt, gaat het niet om jou of je dochter. Er zit iets in je moeder zelf, waardoor zij de behoefte heeft zichzelf - en haar naasten - op een bepaalde manier te presenteren. Dat komt zeer waarschijnlijk weer uit haar jeugd.
Ook al komen dingen er op een minder prettige manier uit, er zitten altijd goede bedoelingen achter. Bekeken vanuit haar perspectief van de wereld (en je begrijpt waarschijnlijk wel hoe anders haar wereld eruit ziet VS die van jou).
Jij hoeft daar overigens helemaal niks mee te doen hoor, die goede bedoelingen. Het is je goed recht om die vriendelijk af te wijzen. Ik bedoel maar te zeggen: je kunt de kritiek persoonlijk nemen en de moed verzamelen om net zo pittig te zijn om de 'strijd' te winnen, of je kunt de focus op je moeder zelf houden en haar angsten (ja, ik denk dat er onder die autoritaire pittigheid ook een bang klein meisje zit): ohnee straks zien ze mijn kleindochter als een jongetje en dan en dan... tja wat dan eigenlijk? wat is nu ECHT haar angst?
Misschien is ze vroeger wel uitgelachen omdat ze een keer een broek droeg of een verkeerd kapsel had en wilt ze haar kleindochter beschermen van de boze wereld die haar pijn gedaan heeft. Niet beseffende dat ze daarmee eigenlijk hetzelfde doet als die boze wereld destijds.
Dus ik nodig je uit om eens met compassie naar je moeder te luisteren, zonder kritiek te horen. Of het eens uitgebreid te hebben over haar jeugd of waarom ze het zo belangrijk vindt dat haar kleindochter er 'pronkniveau-waardig' uit ziet.
Wie weet leer je een kant van je moeder kennen die je niet eerder gezien hebt.
Ik weet dat mijn moeder ook geen gemakkelijke jeugd heeft gehad en daarom heb ik zeker compassie met haar, maar ik ben nu zelf moeder. Een moeder die deze lijn niet haar eigen dochter gaat doortrekken. Ik ben geen perfecte moeder, maar ik zal mijn dochter nooit in een keurslijf (of een jurk) proberen te duwen en ik hoop dat ik altijd in staat zal zijn om haar te accepteren zoals ze is. Het doet me pijn, omdat ik voor het eerst ben opgestaan tegen mijn moeder. Dat vind ik moeilijk, maar ik moet voor mijn dochter. Oma gaat geen baas over haar spelen.

, wat is het toch met die rare trend om iedereen een fascist te noemen als je argumenten niet zo ver strekken
.