Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-04-16 11:22

Geplaatst door de TopicStarter : 19-04-16 11:22

Luisteren is iets wat ze zeker moeten doen, maar daarom moeten ze ook niet doen wat je zegt. Als een gyn zegt dat het zo moet, dan zal je daar toch enigszins in moeten vertrouwen. Ik zou het vermoeiend vinden om continue zo achterdochtig te zijn.

Nu, er zijn ook dingen die, moest er nog een broer of zus komen ik anders zou willen.
Het gaat zowiezo terug een kz zijn, maar dan zou ik graag hebben dat ze de epidurale er veel sneller uithalen dan dat ze daar doen normaal. Nu ben ik dinsdagavond bevallen en woensdagavond halen ze die dan er uit, waardoor ik pas donderdagmorgend uit mijn bed kon. Zolang had ik ook een blaassonde.
Zo lang liggen was niet zo denderend voor mijn bekkeninstabiliteit en die blaassonde was ook niet echt het van het. Mijn blaas was daardoor ook nog niet actief toen ze die er uit deden waardoor ik sa vonds letterlijk het ziekenhuis bijeen gegild heb omdat ze letterlijk op springen stond.

Maar dat zijn dingen die enkel concequentie's hebben voor mij, niet voor de baby.

Laatst bijgewerkt door dromertje2 op 19-04-16 11:28, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-04-16 11:25

Geplaatst: 19-04-16 11:25

Hier gelukkig de bv wel super fijn ervaren ondanks dat het onverwachts was voor mijn en in het ziekenhuis i.p.v. thuis. Alles werd netjes gemeld en overlegd wat kon.
Normaal draagt hier de vk je over bij een medische ziekenhuis bevalling. Maar bij bij ging het zo snel dat ze is gebleven tot ik naar de ok ging voor de placenta. Ik gyn en verpleegkundigen lieten ons zo veel mogelijk met rust. De vk is de hele tijd bij ons gebleven en heeft mij gesteund maar wel op een hele fijne manier echt naar mij kijken en luisteren.

Ook toen de kleine geboren was hadden geen camera mee door het onverwachte. Maar zij zij met de telefoon en zorgde er voor dat er ff
gewacht werd met de navelstreng doorknippen tot er een foto gemaakt kon worden.

Toen mocht ze heel ff bij me liggen en moest ze met de kinderen arts mee. Ml mee en toen ze klaar waren kwam de kleine nog ff bij mij omdat ze het super deed. Wel weer maar ff kort omdat ze de couveuse in moest. Maar vond ik wel heel fijn.

Mijn placenta kwam niet zelf. Infuus om het te helpen. Maar omdat ik te veel bloed verloor moest ik naar de ok voor de medicijnen er waren. En de vk drukte mijn baarmoeder dicht in die tijd (wat niet fijn was).

Daarna duurde het vrij land voor ik de kleine weer zag. Dit door en samenloop van omstandigheden. Niet omdat ze me er niet heen wouden brengen.
Eerst was er geen kamer op de couveuse afdeling later toch wel en dachten dat ik er zo heen ging maar duurde toch langer. Dit wil ik een eventueel volgende keer wel anders.

Zo zijn er wel een paar dingen die ik anders had gewild de eerste 10 dagen. En dit was niet omdat het niet anders kon maar het niet standaard was. Maar weet zeker dat als ik het toen had aangegeven er zeker naar mogelijkheden was gezocht.

Ik heb cp gedaan dat is vk in groepsverband waardoor je van andere ik ervaringen hoort ook de minder leuke. Helaas de vorige keer de bijeenkomst over de tijd na de bevalling niet mee gemaakt omdat ik toen al bevallen was. Hoop hem nu wel mee te maken.

**Geplaatst**: 19-04-16 11:40

Geplaatst: 19-04-16 11:40

Hier 2 kindjes. 1e zwangerschap verliep vlekkeloos tot het eind. Toen bleef meneer zitten en had ik regelmatig dat ik hem een tijd niet voelde dus regelmatig naar ziekenhuis.

Met 42 wk kwam hij toch nog na 3x strippen. Wel een heftige bevalling met een vk die me niet over wou dragen aan gynvan ziekenhuis.

Na veel te lang persen heb ik gezegd dat ik er mee stopte en deed niets meer bij een perswee.

Toen overgedragen en aan infuus gelegd maar kleine kwam er niet uit

Toen werd toch hoofd gynecologie wakker gebeld en die zei meteen dit wordt hem niet. Knip gezet en kleine met de pomp gehaald.

2e bevalling daarom met ziekenhuis overlegd met 36 weken en afgesproken niet meer over te lopen. Vk wou afwachten maar ik niet

Met 39.4 weken ingeleid en toen ik aangaf ruggenprik te willen netjes gekregen en s middags bevallen van onze 2e zoon. Paar uur bij mij gelegen voordat hij aangekleed werd. Echt heel netjes begeleid in het mca.

**Geplaatst**: 19-04-16 11:46

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 19-04-16 11:46

@chanel; dat is wel laat, hadden ze daar een reden voor? Bij mij werd de ruggeprik na het dichtnaaien gewoon uitgezet. Ook ging de katheter er uit zodra ik had laten zien dat ik een paar passen kon lopen zonder dat ik omviel.

Tijden het wachten in de vercouver had ik bij nr 2 en 3 gewoon de beeb erbij. Bij nr 1 ging dat niet omdat ze aan de zuurstof moest. Maar mocht ik voordat ik naar de kamer werd gebracht eerst bij haar langs. Ik mocht ook elk moment van de dag langs de beeb gaan, maar omdat ik het vervelend vond (moest met bed en al, moest met 2 zusters erheen gebracht worden en de ruimte daar was niet zo ruim) heb ik het uiteindelijk minder gedaan dan ik eigenlijk wilde. Maar kreeg wel gelijk de kolf aangeboden en ze gaven de kleine dan ook mijn melk. Toen DL groen licht kreeg, kwam ze gelijk bij mij op de kamer!

Overigens wilde ik het zonder pijnstilling doen, maar na 12 uur opgewekte weeën en geen slaap hebben ze gevraagd of ik het toch niet wilde (zodat ik wat rust kon krijgen voor het persmoment. Na overleg met ML toch voor gekozen en heb daarna een tijd kunnen slapen. Maar goed, heeft uiteindelijk allemaal niet geholpen.

Bij nr 2 mocht ik wachten tot de uitgerekende datum of ZL uit zichzelf wilde komen, daarna werd het een ks. En bij nr 3 heb ik geen keus gehad (met 38+6 gehaald) en dat was maar goed ook, want het litteken was uiteindelijk gevaarlijk dun.

**Geplaatst**: 19-04-16 11:47

Geplaatst: 19-04-16 11:47

verootjoo schreef:
Liselot schreef:
Bemoeizucht heb ik tijdens mijn bevalling erg weinig van gemerkt. Had ook geen bevalplan, want zij zijn immers de specialisten. Wel werd zo ongeveer alles netjes overlegd en uitgelegd.
Uiteindelijk heb ik mijn bevalling helaas toch als traumatisch ervaren, heb enorm veel pijn gehad (mijn weeën kwamen zelfs na een paar uur weer door de ruggenprik heen) en mijn zoontje heeft ook een enorme tik gehad. Doordat ze imo te lang gewacht hebben met een KS had hij maar een apgar van 5 en heeft zelfs op de neonatalogie gelegen in een couveuse, aan de monitor en met sondevoeding $:\$

Zij zijn ook zeker de specialisten, maar je bent zelf altijd nog specialist van je eigen lichaam dat is iets wat ik zelf in mijn coachingscursus voor therapeuten heb geleerd en nu ook op mezelf toepas.

Niet alles wat ze voorstellen gebeurt uit belang voor jou en het kind. Daarom is het zo belangrijk op je eigen lijf te vertrouwen en je eigen gevoel.

Pmarena, echt een horrorverhaal dus. Ook heel erg jammer als je er zelf zo voor moet vechten want tijdens je bevalling moet jij met je hoofd bij je bekken en kindje zijn en niet aan het dimdammen met de mensen die pretenderen er verstand van te hebben. Ik hoop echt dat het bij mij niet zo ver komt en dat mijn man ook op z'n strepen gaat staan als dit gaat gebeuren zodat ik mn ding kan doen hoe ik dat wil doen. Mocht het medisch niet meer verantwoord zijn mogen ze uiteraard ingrijpen.
Hier willen ze me nu elke drie weken een echo aansmeren die nergens voor nodig is, dus heb gezegd dat ik alleen op het einde van mn zwangerschap nog kom voor een echo. Mogelijk heb ik dus al een kruisje achter mn naam als eigenwijze moeder.

Echt een post naar mijn hart! :+:

Idd. gebeurt niet alles uit belang voor je kind, heerlijk dat iemand dat gewoon eens erkent +:)+

Het wordt wel onder het mom van belang voor je kind gedaan, maar in ons geval heb ik gesmeekt in het belang van mij en vooral mijn kind om ons met rùst te laten, en in plaats van ons die rust te gunnen werden ze héél erg naar waardoor ik het gevoel had dat ik geen kant op kon en compleet overgeleverd was aan de nukken van VK / gyn...en dat is een hele ellendige manier om je bevalling in te gaan.

Het hele "bevalplan" kon hun ook jeuken verder, àlles dat ik niet wilde is gebeurd, met alle vervelende gevolgen van dien.... en er was echt geen dringende medische noodzaak anders dan hun protocollen die in werking sloegen omdat mijn bloeddruk omhoog ging zodra ik de warmte van dat klöte-ZH in liep -O-

Al zou ik liggen klapwieken dan nog hebben ze van me af te blijven als ik geen toestemming geef.... er werd gewoon geen enkele ruimte geboden..al zouden ze maar simpel gezegd hebben "my way or the highway" dan had ik nog naar een andere VK kunnen gaan vlak voor de bevalling... maar ze waren echt aan het dreigen op hele nare manieren dat ik me aan hun protocollen moest onderwerpen anders zouden ze instanties inschakelen / me gedwongen op laten nemen werd er gedreigd.

Echt te bizar voor woorden. Natuurlijk hadden ze dat niet kunnen doen maar krijg dat maar eens te horen als vrouw die op knappen staat, wat moet je dan??

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-04-16 11:48

Geplaatst door de TopicStarter : 19-04-16 11:48

Voor de pijn van de kz, moet zeggen dat ik op geen enkel moment last heb gehad van die snee, ook niet nadat de epidurale is uitgezet geweest. Kon ook direct normaal stappen, buiten dat ik niet op mijn rechterbeen kon steunen maar dat kwam van mijn bekkeninstabiliteit.

**Geplaatst**: 19-04-16 11:52

Geplaatst: 19-04-16 11:52

chanel1985 schreef:
Voor de pijn van de kz, moet zeggen dat ik op geen enkel moment last heb gehad van die snee, ook niet nadat de epidurale is uitgezet geweest. Kon ook direct normaal stappen, buiten dat ik niet op mijn rechterbeen kon steunen maar dat kwam van mijn bekkeninstabiliteit.

Ik kreeg naderhand gewoon wat "vloeibare" pijnstilling, maar dat was voor max 24 uur erna en daarna gewoon een tabletje.

Het enige wat ik "slecht" vond was dat bij de 3e keer de stoelgang traag op gang kwam. Dus kreeg ik een laxeermiddel. Daardoor kwam er natuurlijk wel wat uit, maar was meer symptoombestrijding dan dat het echt op gang was gekomen. Heb geloof ik daarna echt een tijd geen ontlasting gehad. Ik had gewoon moeten liegen...

**Geplaatst**: 19-04-16 11:54

Geplaatst: 19-04-16 11:54

SusanH schreef:
Idd als je heel duidelijk bent helpt dat echt. Ik was ondanks dat ik doodziek in het ziekenhuis lag heel duidelijk dat de baby bij mij moest blijven en dat ik perse bv wilde geven (of nou ja, mijn moeder was heel duidelijk omdat ze dat van mij wist, ik was te ziek om zelf iets te zeggen). Verpleegkundige heeft eerst geprobeerd de baby aan mijn man mee te geven, later was het compromis dat ze op de zusterpost zou slapen. Komt ze me wakker maken of ze de baby een beetje hypo allergene kv mogen geven. Nou, nee dus. Bv was het enige dat wel vrij vlekkeloos verliep in de kraamperiode. Daar ben ik achteraf heel blij om geweest, dat was echt mijn redding dat ik iig iets voor onze baby kon doen.

Ik wist ook wel eea van mogelijke complicaties, maar als ik bijv had geweten dat een bevalling met pomp door de mogelijke complicaties de kans op infecties en gynaecologische problemen zou vergroten, had ik denk ik voor de ks gekozen. Ook geen pretje maar dan had ik die infectie zeker weten niet gehad. Enige waar ik op dat moment aan dacht is dat kind moet er NU uit. Maar ja, de meeste dingen weet je pas achteraf. En dat is misschien maar beter ook.

Over naar school gaan, als ze bijna 4 zijn ben je blij dat ze uiteindelijk mogen hoor, thuis was het de laatste 2 maanden tot de verjaardag steeds minder gezellig. Ze zijn gewoon toe aan een nieuwe uitdaging. Hier iig wel, niks was meer leuk, speelgoed sprak niet meer aan. Dan duren de dagen lang, want je kan niet iedere dag op stap gaan.

pmarena: dat is echt een nare ervaring om mee te maken.

Achteraf hoor je veel dat mensen met een KS minder last en gedoe achteraf hebben dan wat ik zelf ook met de pomp ervaren heb

Maarja een KZ lijkt me ook geen pretje :(:)

Hier idd. ook dat die uk er echt uit moest, lag al anderhalve dag te bevallen en dat vlotte natuurlijk voor geen meter vanwege alle stress waar ze ons al doorheen gejaagd hadden _-:(

Wat fijn dat de BV goed lukte, dat is dan idd. tenminste nog IETS dat je voor je kleine kan doen, en een fijn stukje samenzijn :+:

En nog een geluk dat ze het tenminste nog even aan je vroeg of ze KV mocht geven, dat getuigt tenminste toch van een stukje respect voor jouw wensen

Ja dat dus, hoor je wel vaker dat ze op een gegeven moment echt aan school toe zijn

Is ook wel het fijnste denk ik als het zo gaat, dan is iedereen er gewoon aan toe.

Maar lijkt me ook wel een grote leegte dan in eerste instantie hoor, dat je niet meer samen zo je dagelijkse dag door keutelt zoals anders

**Geplaatst**: 19-04-16 12:01

Geplaatst: 19-04-16 12:01

verootjoo schreef:
Liselot schreef:
Bemoeizucht heb ik tijdens mijn bevalling erg weinig van gemerkt. Had ook geen bevalplan, want zij zijn immers de specialisten. Wel werd zo ongeveer alles netjes overlegd en uitgelegd.
Uiteindelijk heb ik mijn bevalling helaas toch als traumatisch ervaren, heb enorm veel pijn gehad (mijn weeën kwamen zelfs na een paar uur weer door de ruggenprik heen) en mijn zoontje heeft ook een enorme tik gehad. Doordat ze imo te lang gewacht hebben met een KS had hij maar een apgar van 5 en heeft zelfs op de neonatalogie gelegen in een couveuse, aan de monitor en met sondevoeding $:\$

Zij zijn ook zeker de specialisten, maar je bent zelf altijd nog specialist van je eigen lichaam dat is iets wat ik zelf in mijn coachingscursus voor therapeuten heb geleerd en nu ook op mezelf toepas.

Niet alles wat ze voorstellen gebeurt uit belang voor jou en het kind. Daarom is het zo belangrijk op je eigen lijf te vertrouwen en je eigen gevoel.

Pmarena, echt een horrorverhaal dus. Ook heel erg jammer als je er zelf zo voor moet vechten want tijdens je bevalling moet jij met je hoofd bij je bekken en kindje zijn en niet aan het dimdammen met de mensen die pretenderen er verstand van te hebben. Ik hoop echt dat het bij mij niet zo ver komt en dat mijn man ook op z'n strepen gaat staan als dit gaat gebeuren zodat ik mn ding kan doen hoe ik dat wil doen. Mocht het medisch niet meer verantwoord zijn mogen ze uiteraard ingrijpen.
Hier willen ze me nu elke drie weken een echo aansmeren die nergens voor nodig is, dus heb gezegd dat ik alleen op het einde van mn zwangerschap nog kom voor een echo. Mogelijk heb ik dus al een kruisje achter mn naam als eigenwijze moeder.

Oh een echo is dan nog iets die wel leuk kan zijn om even naar je uk te kijken

Maar als je het niet nodig vindt / niet wilt dan moeten ze dat gewoon fijn accepteren

Ik snap dat het voor een VK / gyn niet fijn is als een aanstaande moeder niet gewoon doet wat gezegd wordt, maar ze moeten wel beseffen dat de moeder het voor het zeggen heeft en dat zij zelf alleen kunnen adviseren.

Alleen al het idee dat je een kruisje achter je naam krijgt zou je eigenlijk al niet moeten hebben want dat geeft een gevoel van afstand / wantrouwen jegens iemand die je in het volste vertrouwen naast je zou moeten hebben op het moment suprème.... eigenlijk creeëren ze dan nu al een soort begin van stress.

Dat hooghartige "wij weten het beter dan jou en wij zullen wel even bepalen wat je nodig hebt" vind ik erg onprettig -O-

Zeker als ze het fout hebben...daar gaat je vertrouwen, want wat zullen ze dan nog meer fout doen

**Geplaatst**: 19-04-16 12:33

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 19-04-16 12:33

Ik werd met douchen aan mijn lot overgelaten, dat vond ik echt heel slecht. Ik kon al niet lopen (zat in een rolstoel) loodzware bevalling achter de rug en... Ik werd naar de douche gebracht en weg was de verpleegkundige

mijn man moest onze pasgeboren zoon maar alleen laten want ik moest hulp hebben. Dus op je strepen staan is verrekte lastig als je onwijs veel pijn hebt, huilen nader dan het lachen staat en je hebt al geen energie meer over.
Ik heb alleen nog geist dat ik even in het ziekenhuis wou bijkomen, want ze wouden mij gelijk al naar huis sturen. Waar de verlosafdeling mij zo was tegengevallen, zo welkom voelde ik mij op de kraamafdeling. Die keken naar mij en wat ik nodig had. Ik mocht rustig aandoen, kwamen eten en drinken brengen. Ik bepaalde hoe laat ik wegging die dag. 2 dagen later moest ik op controle komen ivm katheter en ook toen weer, keurig lekker bed, goed verzorgd en weer 'doe maar rustig aan, je mag naar huis nu maar ga maar als jij er klaar voor bent, dat mag ook over 2 uur'

Ik had ook totaal geen gezeur over borstvoeding, had duidelijk aangegeven dat hij de fles moest en dat stond goed in het dossier. Niemand heeft ook maar 1 woord gerept erover en kwamen keurig met flesjes aanzetten

Ik wou hem ook niet op mijn blote borst hebben (vond het sneu dat hij de dames wel zag, maar niet kon gebruiken) en ook daar geen enkel woord over. Kraamzorg was trouwens echt geweldig, heb vreselijk gehuild de avond voordat ze weg ging. 10 dagen de meest geweldige vrouw in huis gehad, lekker nuchter en onwijs gezellig. Dat maakte een hoop goed, want als ze niet beviel had ik daar niet de energie voor om er wat van te zeggen.

**Geplaatst**: 19-04-16 12:34

Geplaatst: 19-04-16 12:34

Ik vond het in het begin ook wel wennen dat ze naar school ging. Maar nu is het extra genieten als ze vrij is

Ik vond die pomp echt een paardenmiddel. Achteraf bleek dat ze ook helemaal niet goed had gelegen. Navelstreng was heel kort, ws lag ze daardoor niet goed voor de uitgang. Dat maakte de kracht die nodig was om haar eruit te krijgen wel erg groot.

**Geplaatst**: 19-04-16 12:41

Geplaatst: 19-04-16 12:41

Hier gelukkig en vk praktijk met erg fijne vk. Als je vraagt hoe iets gaat of moet is vaak hun vraag terug wat vind jij fijn of wat wil jij graag. En lui ook echt na je een proberen ook echt te doen wat jij graag wilt. Dit is mijn eigen ervaring en van iedereen die ik ken die ook bij hun zitten of zaten hoor ik hetzelfde. Ben ik wel erg blij mee.

Lijkt me erg moeilijk om niet je eigen wensen kenbaar te kunnen maken of dat ze genegeerd worden.

Mijn ervaring hier in het ziekenhuis is ook dat er echt na je geluisterd word en gekeken wat mogelijk is binnen hun mogelijkheden.

Ik heb idd ook wel af en toe het idee dat artsen sneller ingrijpen dan nodig is. Maar echt onnodig zaak het niet zijn denk ik. Maar vaak wel te snel.

**Geplaatst**: 19-04-16 12:47

Geplaatst: 19-04-16 12:47

Ah dat klinkt toch wel fijn vuurneon, echt super :+:

Hier ook de verpleegsters zeg maar: wàt een toppers waren dat, echt zulke lieve dames!! :+:

Zó ontzettend lief... vooral vanwege de enorme tegenstelling tussen VK en verpleging kon ik echt een paar keer de tranen niet binnen houden omdat zij zich wèl heel erg om mij / ons bekommerden en je bij hen ineens wèl een persoon met eigenwaarde / respect was i.p.v. een patiënt om op neer te kijken, zonder enige zeggenschap.

Bij die dames van de verzorging voelde je gewoon ècht dat je in veilige, goede, liefdevolle handen was

Lijkt me idd. extra fijn als je dan wel weer een dagje samen hebt Susan

Dat vind ik ook al als ukkie even bij oma is geweest, dan "mag" je zelf weer i.p.v. dat je moet zeg maar

Oei dan hebben ze bij jou dus flink moeten sleuren met die pomp begrijp ik... :(:)

Hier hebben ze gelukkig maar weinig extra moeten helpen maar ik heb mezelf dan ook wel behoorlijk aan gort geperst

Wist de eerste week / weken van ellende niet hoe ik moest staan / zitten / liggen van de schade aan de onderkant....dat dat zó veel impact kan hebben had ik eerlijk gezegd ook niet verwacht

Was dat bij jou ook zo na de bevalling...?

Ik dacht ik ben gewoon een "gezonde boerenmeid", ik pers dat kind er uit, zal heus wel even moeite kosten maar dan is het ook klaar met die hele zwangerschap en dan kan het "genieten" beginnen dat iedereen belooft :+:

Was er echt van overtuigd dat ik de kraamzorg na een paar dagen wel weg zou sturen omdat ik alles gewoon weer zelf wilde gaan doen :')

In plaats daarvan kregen we extra dagen vanwege de diep ellendige situatie waar we in zaten

Maargoed dat is het moederschap in een notendop: alles loopt anders dan je denkt

**Geplaatst**: 19-04-16 12:49

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 19-04-16 12:49

Ja, voor mij letterlijk want ik loop nog steeds amper :')

**Geplaatst**: 19-04-16 12:56

Geplaatst: 19-04-16 12:56

Dat lijkt me echt heel erg Vuurneon. Heb je berichten ook wel 'gevolgd' bij andere zwangere topics, en die bekkeninstabiliteit was niet mis! Maar er ook nog zo'n lange nasleep van hebben, heel erg heftig..

Hoop hier toch echt dat het na de bevalling klaar is met de bekkenpijn, en ik heel snel weer alles kan..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-04-16 13:01

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst door de TopicStarter : 19-04-16 13:01

Ik ben tijdens de zwangerschap altijd naar de gyn geweest, elke keer een echo, de ene keer wat langer dan de andere keer. Was voor mij toch elke keer een geruststelling dat alles goed verliep en als er iets was dat ze er tijdig bij waren.

Vuurneon: nog altijd hoedje af voor u, ik kan er van meespreken. Heb dat ook nog altijd. Kan ook nog altijd niet veel (eigenlijk amper iets) maar ga vaak over mijn limiet omdat ik geen hulp heb van familie. Het huishouden moet nog gedaan worden ook en [naam] heeft ook de nodige aandacht nodig, in verband met zijn schouder en achterstand in ontwikkeling.

**Geplaatst**: 19-04-16 13:04

Geplaatst: 19-04-16 13:04

Aaaah, echt waardeloos Vuurneon en Chanel :(:)

Zit er wel verbetering in...?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-04-16 13:10

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst door de TopicStarter : 19-04-16 13:10

In mijn geval kan ik daar niet echt positief over zijn, [naam] is binnen een paar dagen 10 maanden en kan hem amper dragen, van de auto op de oprit naar binnen en omgekeerd is al de max, anders laat ik hem vallen.
Het was eigenlijk de bedoeling om als hij een jaar was stilletjes aan alles in gang te zetten voor een broer of zus aangezien we afhankelijk zijn van icsi maar dat gaat er niet in zitten. Het is zelfs de vraag of er nog een broer of zus gaat komen. Ik ben 33 en mijn vriend is er 39, dus we kunnen ook geen 5 jaar meer wachten.
Ook naar mijn werk toe, hoop ik dat ik dat terug kan gaan doen (kinderverzorgster) want iets anders kan ik niet en ben ik ook niet voor in de wieg gelegd, dat heb ik in het verleden al geprobeerd.
Maar proberen positief te blijven denken, alhoewel dat soms moeilijk gaat.
Want in mijn hoofd wil zoveel, maar lichamelijk kan ik niets.

**Geplaatst**: 19-04-16 13:29

Geplaatst: 19-04-16 13:29

He wat vervelend :(:)

Ik had er niet zoveel last van de onderkant eerlijk gezegd, ik was zieker van de infectie. Daar had ik zoveel last van dat die onderkant maar bijzaak was. Tegen de tijd dat ik weer kon zitten was dat grotendeels over. Ze stimuleerden wel hoor dat ik op een harde stoel moest gaan zitten, maar dat kostte heel veel energie dat hield ik maar eventjes vol. En vond het ook maar gedoe met dat infuus

Extra dagen had ik ook wel gewild toen we uit het ziekenhuis kwamen. Maar daar hadden we geen recht meer op. Gek genoeg schijn je dat na een ziekenhuisopname alleen te krijgen na een KS, en als er iets met je kindje is (bijv vroeg geboorte). Dat ik helemaal niks kon behalve plat liggen de hele dag telde niet mee. Gelukkig kon mijn man verlof opnemen.

**Geplaatst**: 19-04-16 13:39

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 19-04-16 13:39

Hoe lang heeft het geduurd dan dat je in het ZH met die infectie aan het tobben was...? :(:)

Oh wat apart dat je na ZH opname geen extra dagen kan krijgen. Wist ik niet!
Sowieso geen idee hoe dat allemaal geregeld is eigenlijk, kraamzorg hier had die extra paar ochtendjes er zelf uit gesleept in de hoop nog wat van die BV te kunnen maken.

Bizar hè hoe versleten je je kan voelen na iets sufs als een bevalling (en nasleep). Ruim een week na de bevalling was het nog een enorme krachtinspanning om alleen maar even kort overeind te blijven staan na het douchen

**Geplaatst**: 19-04-16 13:45

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 19-04-16 13:45

Hehe, mijn bevalling vlotte de eerste 24 uur niet, en na wat wee opwekkers was meneer er in 4 uur

en 12 min persen. Maar ik was juist helemaal niet moe :')

**Geplaatst**: 19-04-16 13:47

Geplaatst: 19-04-16 13:47

chanel1985 schreef:
Luisteren is iets wat ze zeker moeten doen, maar daarom moeten ze ook niet doen wat je zegt. Als een gyn zegt dat het zo moet, dan zal je daar toch enigszins in moeten vertrouwen. Ik zou het vermoeiend vinden om continue zo achterdochtig te zijn.

Nu, er zijn ook dingen die, moest er nog een broer of zus komen ik anders zou willen.
Het gaat zowiezo terug een kz zijn, maar dan zou ik graag hebben dat ze de epidurale er veel sneller uithalen dan dat ze daar doen normaal. Nu ben ik dinsdagavond bevallen en woensdagavond halen ze die dan er uit, waardoor ik pas donderdagmorgend uit mijn bed kon. Zolang had ik ook een blaassonde.
Zo lang liggen was niet zo denderend voor mijn bekkeninstabiliteit en die blaassonde was ook niet echt het van het. Mijn blaas was daardoor ook nog niet actief toen ze die er uit deden waardoor ik sa vonds letterlijk het ziekenhuis bijeen gegild heb omdat ze letterlijk op springen stond.

Maar dat zijn dingen die enkel concequentie's hebben voor mij, niet voor de baby.

Ik voel het zelf niet als achterdocht, meer als kritisch kijken en dichtbij jezelf blijven en je bewust zijn van jezelf en je kind

Ik heb het nu eenmaal in mij, niet alleen op dit gebied, maar met alles. Misschien juist omdat ik in de medische wereld werk en weet hoe belangrijk het is om naar mensen te luisteren maar ook hoe gevangen je kan zitten in je eigen ideeën als professioneel en vastgeroest aan protocollen. Er zijn altijd alternatieven die beter bij jezelf kunnen passen en de zorg is altijd maatwerk.

Vertrouwen in de gynaecoloog heb ik zeker op de kennis

Je weet echter nooit wat je aan je bed krijgt op het moment suprême. Een vriendin van mij stond de hele zwangerschap onder extra controle vanwege een groot kind (11 pond) en steeds is er gezegd dat ze een keizersnede zou krijgen omdat het niet zou gaan passen door haar bekken. Twee dagen voordat deze gepland stond begon de bevalling uit zichzelf en had de dienstdoende gyn het plan opgevat om dan maar natuurlijk te gaan bevallen

Dan moet je dus met al je weeën lopen discussiëren met een gynaecoloog of je wel of niet natuurlijk wilt, en zij wilde per se keizersnee omdat dat de afspraak was. De gyn moet dan wat mij betreft zn mond houden en een KZ uitvoeren zoals allang was vastgelegd door de eigen collega's.

**Geplaatst**: 19-04-16 13:56

Geplaatst: 19-04-16 13:56

Ben 2 dagen na de bevalling heel ziek geworden, van geen temp om 15.30 toen de kraamhulp naar huis ging, naar 40 graden onder de oksel gemeten ruim een uur later. Toen met de ambu terug naar het ziekenhuis, daar heb ik 8 dagen gelegen aan een infuus van AB en penicilline. Eenmaal thuis nog een ruime week AB moeten slikken. Heeft lang geduurd voor ik weer een beetje op de been was. Was even spannend of de kleine ook nog ziek zou zijn, maar de variant streptokokken die ik uiteindelijk bleek te hebben is niet overdraagbaar op baby's. Dat betekent dus dat ik de infectie heb opgelopen door iets van buitenaf. Maar dat heeft het ziekenhuis nooit toe willen geven.

**Geplaatst**: 19-04-16 13:58

Geplaatst: 19-04-16 13:58

pmarena schreef:
Aaaah, echt waardeloos Vuurneon en Chanel Zit er wel verbetering in...?

Ja, wel iets. Ben uit de rolstoel en loop nu zelf 300 meter voordat ik door mijn hoeven zak. Ik ben al tijdens de zwangerschap fanatiek bij de bekkenfysio geweest om te redden wat te redden viel en weer gestart 10 week na de geboorte van de kleine. Revalideer mij suf

hard werken, maar heel langzaam vooruitgang. Maar goed, veel pijn en gaat echt tergend traag. Ik start iig volgende maand met werken weer. 2 dagen per week, 1 uur. Om te kijken of het kan, want je komt er maar op 1 manier achter of iets lukt: door te doen.

Mijlpalen zijn voor mij zijn weer kunnen opstaan uit de stoel (Zonder ondersteuning) en na maanden eindelijk zelf een klein rondje met hem kunnen lopen

en zelfs weer kunnen lunchen aan tafel! Diner wel vaak liggend, rechtop zitten is zwaar.

Maar ik geniet enorm

Maar net als bij Chanel, die tweede.... Mijn 'ideale' plaatje van 3 kindjes is niet realistisch, kans op blijvende schade is met elke zwangerschap groter. Een tweede wil ik graag, maar eerst herstellen en voor ik dan weer zwanger wil worden moet ik bij fysio langs want mijn spieren moeten van te voren al top getrained zijn om het te kunnen opvangen. Een tweede is rationeel gezien onwijs onverstandig. Dat wel. Mijn man is wel genezen iig

Ik had wel recht op 2 dagen extra kraamhulp gelukkig. Heb wel veel gemist eerste weken, de kraamhulp heeft 75 procent van de tijd mijn zoon verzorgd omdat ik niets kon doen. Heb zijn eerste luier verschoond toen hij 2 dagen oud was. Zelfs rechtop zitten voor flesje was hel. Maar fijne vrouw, deed zoveel mogelijk bij mij op de kamer, zodat ik wel mee kon kijken hoe hij in badje ging

Ik wist het van te voren, dus dan is acceptatie ook wat makkelijker.

**Geplaatst**: 19-04-16 17:01

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 19-04-16 17:01

Gatsie wat heftig die bekkeninstabiliteit ook $:\$ hoe kom je daaraan? Is dat gewoon dikke pech als je daar last van krijgt? Hier gelukkig geen last van m'n bekken tot nu toe.

Nomineer dit bericht ×