Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-10-15 09:04

Geplaatst: 16-10-15 09:04

AngeliqueB schreef:
Die eerste jaren die gaan wel om, je hebt ze thuis (of opvang erbij) maar dan gaan ze naar school! En ik dacht, heerlijk weer wat vrije tijd! Begint de volgende fase: lopen ze voor/achter/uit de pas? Kopiëren ze al het negatieve gedrag wat ze op school zien. Al je opvoeding zie je zo verdwijnen en je krijgt een monster terug, kun je opnieuw beginnen!
En dan past je kind niet in het hokje van 'normaal'... Soms weet je dat zelf ook, maar zag je het niet als onoverkomelijk probleem (de leerkracht wel..) Of komt het als donderslag uit heldere hemel. Of je ziet je kind vastlopen op het een of ander en niemand wil horen/zien/meewerken om je kind gelukkig te krijgen. Onderwijs (basisschool, voor mijn kids) op dit moment is verschrikkelijk, ik vecht voor mijn 3 kinderen, zodat ze krijgen wat ze nodig hebben. Of ze nu uitvallen aan de onderkant, bovenkant, of juist precies in het vakje passen, er is niet genoeg aandacht en tijd voor ze... En dan is de oudste pas 12, de middelbare school komt eraan, ik krijg er grijze haren van!!

Ik houd heel veel van ze, wist waar ik aan begon, maar de zorgen zijn zwaar, of er nu iets aan de hand is of niet. En ik heb het idee dat het zorgen maken nooit over gaat, ook al zijn ze straks het huis uit als volwassene met een eigen gezin!

Helemaal waar. Ons 'zorgenkindje' is inmiddels 21 jaar, buiten de voorspelling om dat we blij mochten zijn als ze de puberleeftijd zou halen. Aantal weken geleden zaten wij op een boot aan de andere kant van het land toen ik met haar telefoon gebeld werd. Het was alleen niet mijn dochter, maar iemand die haar bewusteloos met hoofdwond gevonden had in het bos. Dan maakt het dus niets meer uit dat ze 21 zijn hé? Alles in je schreeuwt dat je NU bij haar moet zijn....Die zorgen gaan dus inderdaad nooit over, of ze nu 12 of 21 zijn.

**Geplaatst**: 16-10-15 09:39

Geplaatst: 16-10-15 09:39

Hoor ik van mijn moeder ook, die maakt zich nu zorgen om haar volwassen kinderen, en kleinkinderen. Als ze er eenmaal zijn gaat het nooit meer over. Gelukkig deel je ook de leuke dingen met elkaar.

**Geplaatst**: 16-10-15 09:40

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 16-10-15 09:40

Je bent zo gelukkig als je ongelukkigste kind.

**Geplaatst**: 16-10-15 09:58

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 16-10-15 09:58

Die ga ik onthouden!

**Geplaatst**: 16-10-15 13:56

Geplaatst: 16-10-15 13:56

Grote kinderen grote zorgen is zeker waar, mijn collega heeft een zoon van 36 en alleen maar problemen met hem gehad sinds die kan lopen, als de telefoon gaat is hij vaak bang dat het een of andere instantie of weer de politie is, dan is zijn zoon weer eens aangehouden voor winkeldiefstal oid.

Erg moeilijk lijkt me dat om zo'n kind te hebben, 36 jaar en een junk/crimineel

**Geplaatst**: 16-10-15 15:28

Geplaatst: 16-10-15 15:28

ApWi schreef:
Grote kinderen grote zorgen is zeker waar, mijn collega heeft een zoon van 36 en alleen maar problemen met hem gehad sinds die kan lopen, als de telefoon gaat is hij vaak bang dat het een of andere instantie of weer de politie is, dan is zijn zoon weer eens aangehouden voor winkeldiefstal oid.

Erg moeilijk lijkt me dat om zo'n kind te hebben, 36 jaar en een junk/crimineel

Mijn broer is ook zo'n geval. Reken maar dat dat zwaar is geweest en nog steeds is.

**Geplaatst**: 17-10-15 01:45

Geplaatst: 17-10-15 01:45

anneliesdj schreef:
franka75 schreef:
Tja ik ben nu 39 en ik word tante dus als ik het zou willen zou dat wel heel spoedig moeten zijn. Maar ik heb adhd ik zou de verantwoordelijkheid niet aankunnen zeggen meerdere mensen, al denk ik dat dat wel meevalt, kom op zeg ik bedoel als ik er aan begin doe ik het goed, of zo goed mogelijk. Mijn broer is zwaargehandicapt maar ook daardoor denk ik niet dat ik ze daarom niet heb. Al heb ik het wel gezien hoe het ook kan en wat daar komt kijken. Maar bij mij is die knop nog niet om. Denk ik.

Nouja zeg, het zou je maar gezegd worden.
Onzin ook, adhd doet niets met je verantwoordelijkheidsgevoel.

precies dat vind ik dus ook als ze er zouden komen ga je er toch 200 procent voor. dank je

**Geplaatst**: 19-10-15 12:02

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 19-10-15 12:02

En de twijfel kwam weer even terug toen mijn babyneefje na drie seconden op mijn schoot begon te zeuren en klagen nadat hij de hele tijd door de rest van de familie probleemloos werd rondgezeuld

. Volgens mijn zus begon hij gewoon honger te krijgen, maar ik vind het iets te toevallig

. Ik weet nog altijd niet waarom ik heb toegezegd om volgende week te komen babysitten, ik ben maar al te blij dat mijn vriend meekomt want ik krijg echt scenario's in mijn hoofd van een avondlang brullend kind dat ik gewoon niet stil ga krijgen, terwijl hij bij anderen eigenlijk best makkelijk is :')

.

**Geplaatst**: 19-10-15 12:18

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 19-10-15 12:18

Bij mij gaan ze ook janken altijd, slechte aura denk ik

Al ben ik ook gewoon niet zo goed in dat koetsjiekoetsjeprrrrttkoetsje

**Geplaatst**: 19-10-15 12:41

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 19-10-15 12:41

Gelukkig is dat niet verplicht

**Geplaatst**: 19-10-15 12:53

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 19-10-15 12:53

Ik zie dit topic steeds voorbij komen en vind het zo jammer dat zoveel negatief bekeken word.

Een kind is veel meer als alleen zorgen en slapeloze nachten. :))

**Geplaatst**: 19-10-15 12:55

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 19-10-15 12:55

Daar heb je wel gelijk in

Poepluiers komen er ook nog bij kijken

**Geplaatst**: 19-10-15 12:58

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 19-10-15 12:58

Ja, er zullen vast ook leuke kanten aan zitten, maar die wegen voor mij niet op tegen de stress, frustraties, (geld)zorgen en alle andere narigheid.

**Geplaatst**: 19-10-15 12:59

Geplaatst: 19-10-15 12:59

Ik zie hier niet zoveel negativiteit, eerder realiteit. Want diegene die geen rekening houden met al die zorgen en denken dat kinderen alleen maar koetsjiekoe zijn en leuk, zullen nog het hardste hun terugslag krijgen als kindlief geen kind volgens het perfecte boekje blijkt te zijn. En ik wil pas aan kinderen beginnen als ik tegen mezelf kan zeggen dat ik al die negatieve kantjes met gemak aankan omdat de positieve dingen voor mij alles goedmaken.

Maar het gaat in dit topic over twijfel, en dan is het niet vreemd dat daar veel negatieve aspecten worden belicht. Dat is nu eenmaal de reden van de twijfel.

**Geplaatst**: 19-10-15 13:35

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 19-10-15 13:35

Ik vind juist dat dit topic een stukje realiteit voorspiegelt. Als je je eens goed beseft hoe je dagen er zo'n beetje uit komen te zien qua planning en dingen die er allemaal bij komen kijken die niet leuk zijn beseft je dat dat veel meer omvattend is om aan kinderen te beginnen dan het 'romantische' beeld wat je er meestal van hebt.
Een kind gooit je leven behoorlijk overhoop en het is goed van te voren te beseffen wat er dan allemaal verandert en ook de mindere kanten ervan te belichten.

**Geplaatst**: 19-10-15 13:39

Geplaatst: 19-10-15 13:39

Sammie schreef:
Daar heb je wel gelijk in Poepluiers komen er ook nog bij kijken

Recentelijk heb ik gehoord over spuitluiers en projectiel braken $:\$

**Geplaatst**: 19-10-15 14:30

Geplaatst: 19-10-15 14:30

F_Orumster schreef:
Sammie schreef:
Daar heb je wel gelijk in Poepluiers komen er ook nog bij kijken

Recentelijk heb ik gehoord over spuitluiers en projectiel braken $:\$

Projectiel braken, zie het al voor me, hopsa daar is de speelgoed auto

**Geplaatst**: 19-10-15 14:34

Geplaatst: 19-10-15 14:34

Maar bij twijfel horen niet alleen de min punten maar ook de plus punten. Als je alleen de min punten bekijkt wil niemand een kind meer denk ik

Ik denk dat ik alle min punten zo'n beetje wel ervaren heb. Mijn dochter heeft 2 keer in het ziekenhuis gelegen en we hebben het erg zwaar gehad met haar maar toch komt daar ook een groot deel genieten bij kijken.

Ik ben ontzettend veranderd en vind het hebben van een kind heel anders als Hoe ik het voor die tijd voor me zag

**Geplaatst**: 19-10-15 14:58

Geplaatst: 19-10-15 14:58

F_Orumster schreef:
Sammie schreef:
Daar heb je wel gelijk in Poepluiers komen er ook nog bij kijken

Recentelijk heb ik gehoord over spuitluiers en projectiel braken $:\$

**Geplaatst**: 19-10-15 15:00

Geplaatst: 19-10-15 15:00

Kwanyin schreef:
En ik wil pas aan kinderen beginnen als ik tegen mezelf kan zeggen dat ik al die negatieve kantjes met gemak aankan omdat de positieve dingen voor mij alles goedmaken.

Inderdaad

Ik vind het ook vooral realisme hier hoor. Ik zie nergens staan dat kinderen hebben of krijgen alleen maar negatief is maar de kanttekeningen worden gewoon uitgelicht.

**Geplaatst**: 19-10-15 15:32

Geplaatst: 19-10-15 15:32

F_Orumster schreef:
Sammie schreef:
Daar heb je wel gelijk in Poepluiers komen er ook nog bij kijken

Recentelijk heb ik gehoord over spuitluiers en projectiel braken $:\$

Ik heb recentelijk niet alleen van dat eerste gehoord maar ook het levende bewijs op een smartphone mogen aanschouwen toen een enthousiaste net-vader het net iets te snel onder mijn neus schoof met "kijk eens hier wat daar allemaal kan uitkomen!" -O-

__Nathalie__ schreef:
Maar bij twijfel horen niet alleen de min punten maar ook de plus punten. Als je alleen de min punten bekijkt wil niemand een kind meer denk ik

Ik denk dat ik alle min punten zo'n beetje wel ervaren heb. Mijn dochter heeft 2 keer in het ziekenhuis gelegen en we hebben het erg zwaar gehad met haar maar toch komt daar ook een groot deel genieten bij kijken.

Ik ben ontzettend veranderd en vind het hebben van een kind heel anders als Hoe ik het voor die tijd voor me zag

Ik hoor ook wel vaker dat op het moment dat je een kind hebt, je gewoon zo gek bent van je eigen kind dat al die negatieve dingen waar je voorheen zo over twijfelde, je totaal niet meer uitmaken. Omdat het enige wat je op dat moment nog wilt, een gelukkig kind is. Dat het je bv niets meer interesseert dat je geen tijd meer voor jezelf hebt, of slaaptekort, dat je niet meer spontaan op stap kunt...omdat je alleen maar 24 uur er naar wilt blijven kijken als je zou kunnen. Zeg maar een soort oerstofje en instinct die je helemaal ondersteboven haalt

.

Maar ik hoor ook wel vaker van mensen dat ze dat niet zo ervaren en dat er wel degelijk een vorm van spijt is. Al is dat een bijna net zo groot taboe al het taboe van mensen die helemaal geen kinderen willen. En ik denk ook niet dat er -in normale omstandigheden- veel mensen zijn die écht spijt hebben van hun kind als in de zin van "ik vind hem helemaal niet leuk". Maar wat ik wel erg veel terughoor is "ik hou heel veel van x en nu ik hem/haar ken kan ik niet meer zonder, maar moest ik mijn leven overdoen dan zou ik niet meer aan kinderen willen beginnen want alle zorgen die ik doorheen de jaren erover heb gehad had ik niet willen meemaken".

En ik denk dat ik vooral bang ben om in die laatste categorie te vallen. Dat bij mij dat instinct niet de bovenhand gaat nemen waarvoor ik alles doe voor mijn kind. Dat ik wel degelijk mijn oud leven ga missen zonder zorgen. Dat gevoel wordt volgens mij vooral aangewakkerd omdat ik bij het zien van andermans kinderen of babys, zelfs dichte bloedverwanten, geen speciaal gevoel krijg.
En dan toch, zit er ondanks al die tegenkanting die ik heb in mezelf ook zo'n ander stemmetje dat continue zegt "maar echt waar, een baby van jezelf is hééél anders en wel héééél leuk hoor" :')

.

**Geplaatst**: 19-10-15 15:36

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 19-10-15 15:36

Mijn zusje had als ze het over mocht doen ook gewacht met zwanger worden van de eerste (overigens een 'oepsje' maar zeer gewenst).
Niet dat ze er spijt van heeft ofzo, maar ze ziet nu ook wel in dat minimaal 2 jaar later verstandiger was geweest.

**Geplaatst**: 19-10-15 15:46

Geplaatst: 19-10-15 15:46

Oh maar spijt heb ik ook gekend hoor. Hier geen roze wolk. De eerste 7 weken huilde mijn dochter 20 van de 24 uur ik gaf borstvoeding dus sliep amper. dus tja ik was echt niet happy met haar haha na 7 weken werd ze opgenomen in het ziekenhuis daarna nog eens en een hele hoop drama. Spijt dat heb ik zoveel gehad haha. Maar hoe cliché het is. Het was het allemaal waard.

Het eerste half jaar wilde iedereen om mij heen spontaan geen kind meer _O-

Nu heb ik overigens een super makkelijk kind en hebben we een verlate roze wolk

**Geplaatst**: 19-10-15 16:20

Geplaatst: 19-10-15 16:20

Kwanyin schreef:
En ik denk dat ik vooral bang ben om in die laatste categorie te vallen. Dat bij mij dat instinct niet de bovenhand gaat nemen waarvoor ik alles doe voor mijn kind. Dat ik wel degelijk mijn oud leven ga missen zonder zorgen. Dat gevoel wordt volgens mij vooral aangewakkerd omdat ik bij het zien van andermans kinderen of babys, zelfs dichte bloedverwanten, geen speciaal gevoel krijg.
En dan toch, zit er ondanks al die tegenkanting die ik heb in mezelf ook zo'n ander stemmetje dat continue zegt "maar echt waar, een baby van jezelf is hééél anders en wel héééél leuk hoor" .

Ik denk dat het idd verstandig is om te wachten.
Pas wanneer je het 99% zeker weet dat je het wil, dat je er alles voor over hebt.

Ons leven is ook zo anders nu. Dat wisten we van te voren en ben blij dat ik er niet naief in ben gestapt.
Helaas zijn er mensen die denken dat de negatieve kanten wel mee vallen of dat een kind zelfs de relatie kan redden. Nou....als je relatie niet heeeeeel sterk is, zal die het wsl niet overleven door de extra vermoeidheid,geen vrije tijd, extra zorgen of je alles wel goed doet en de kosten. (Je denkt van alles nodig te hebben)
En zoals soms kan het meevallen,maar dat is imo alleen maar meegenomen. Als je er wel vanuit gaat,dan zal het wsl tegen gaan vallen.

**Geplaatst**: 19-10-15 16:50

Geplaatst: 19-10-15 16:50

__Nathalie__ schreef:
Maar bij twijfel horen niet alleen de min punten maar ook de plus punten. Als je alleen de min punten bekijkt wil niemand een kind meer denk ik

Zo nu en dan koken met kinderen lijkt me wel gezellig. Of er een foto van maken in het bos. Humoristische kinderlogica als ze tussen 3 en 5 zijn. Dat zit er zo'n beetje in mijn plus punten verzameling :')

Nomineer dit bericht ×