Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-10-15 12:30

Geplaatst: 09-10-15 12:30

Maartje1990 schreef:
TS en Jolmer, iemand opperde het al eerder, maar meen er geen reactie van een van jullie op te hebben gelezen. In hoeverre is het een optie om een gezamelijk bankrekening te openen en dat ieder van jullie daar iedere maand een bepaald bedrag op zet vanaf jullie eigen persoonlijke rekening? Dat kan 50 euro zijn, dat kan 100 euro zijn. Wat jullie willen.

Dit is wat ik en mijn vriendin naar aan het kijken zijn en we willen gaan doen. We wonen nog niet samen, maar willen wel al geld op een rekening gaan zetten voor als we tzt gaan samen wonen. Om dan geld voor o.a. spulletjes etc. te hebben. En dan houden we ook gewoon onze eigen rekening en ons eigen geld (waarmee we kunnen doen en laten wat we willen).

Dacht dat ik daar al op gereageerd had, blijkbaar niet sorry!

Dit is inderdaad ons plan. Maar we zijn het er beide over eens dat dat makkelijker is en meer zin heeft als we ook echt elke maand een vast bedrag binnen krijgen. Beide natuurlijk.
Maar dit ligt wel in de planning!

**Geplaatst**: 09-10-15 12:34

Geplaatst: 09-10-15 12:34

Collie2008 schreef:
Maar Jolmer ik las ergens dacht ik dat jij al een flinke spaarrekening hebt voor later, hoe heb je dat dan bij elkaar gespaard? Je hebt nu geen werk toch? Of is die spaarrekening een kind rekening opgezet door je ouders?

Linksom of rechtsom is een flinke spaarrekening natuurlijk wel fijn, maar jouw situatie is wel heel veel anders dan de situatie van je vriend, dan kan je ook niet dezelfde eisen stellen vind ik

Samen sparen kan best, maar naar rato, situatie, etc.

Ik heb een spaarrekening die door mijn ouders is opgezet inderdaad. Dit regelen mijn ouders en dat is iets waar ik ook niet aan kan komen. Dit wil ik ook helemaal niet, dat is voor later. Wat later dan ook mag zijn.
Mijn vriend had dit ook, maar zodra hij 18 werd kon hij bij dat geld komen, en dit is dus nu ook helemaal op.

Op dit moment hebben we beide een 'normale' rekening en een spaarrekening.
De spaarrekening die ik nu heb komt geld binnen van kleinere dingen. Zoals verjaardagsgeld, zakgeld van mijn oma, geld wat ik binnenkrijg met fotoshoots, enz. Al het geld wat ik krijg zet ik daarop.
Net zoals mijn vriend dit doet dus.

**Geplaatst**: 09-10-15 12:36

Geplaatst: 09-10-15 12:36

Ayasha schreef:
Ik denk dat zo lang het gedrag van de ander jullie gezamelijke situatie niet schaad (alsin; schulden maken enz) dat je dan losser kan zijn. Máár jolmer ik moet eerlijk toegeven als ik jouw reacties zie, en die van je vriend, dat ik me sowieso af vraag hoe en of jullie gelukkig zijn/gaan worden samen...
Jullie lijken niet echt op dezelfde lijn te zitten. Ook niet in jullie algemene mentaliteit. Waar jij (jolmer) erg volwassen reageert op alles, komt je vriend met reacties die me eerder aan een 14jarige doen denken dan aan een 20er..

Helemaal mee eens

Op zich vind ik het niet zo gek dat Jolmer alvast samen wil sparen. Ik zit in een soortgelijke situatie: mijn vriend verdient een heel stuk meer dan ik en is veel meer een spaarder dan ikzelf ben. Nu verschilt het wel dat hij veel langer thuis heeft gewoond en dus ook KON sparen. (Hij ging op 27 pas het huis uit, ik woon al alleen sinds m'n 23e en heb door omstandigheden schulden gehad, die zijn nu wel ruimschoots afgelost).

Ik begrijp ook prima dat zij ergens "haar" spaargeld, wat haar ouders voor haar bij elkaar hebben gespaard (dacht ik gelezen te hebben), veilig wil stellen.
Hier hebben we bij de overstap naar samenwonen dat heel eenvoudig opgelost: ik deed mijn spul weg, en alles wat nu in het huis staat, staat op naam van vriendlief. Dit kunnen zij later ook doen MAAR dan moet TS heel goed beseffen, als het ooit alsnog misgaat, dat hij dan NIKS heeft: geen dak boven het hoofd, geen meubels, geen uitzet, niks.

Sparen is iets wat hij sowieso zal moeten leren. Nu heeft hij €500 verdiend en wil die gelijk het raam uit gooien. Wie weet heeft ie volgende maand een vaste baan en verdiend dan €2000. Met dat bedrag kan ik me inbeelden dat een persfotograaf héél veel leuk speelgoed kan kopen: nieuwe en betere camera, betere laptop/pc om alles te bewerken en verwerken, nieuwe scooter of autootje... In die branche evolueert de markt ook ontzettend, er is bijna wekelijks wel wat nieuws te vinden om dat werk NOG beter te maken. Als TS dan op dezelfde manier blijft denken, zou het me niet verbazen dat maandelijks dat loon aan dat soort dingen opgaat. Ipv de helft opzij te zetten (waarvan de ene helft naar hun samen en de andere helft voor zichzelf) en met de overige €1000 dan rond te komen. Da's nog heel royaal! Want ja, die €2000 is er en goh, ik kan later alsnog sparen en goh, ik woon thuis dus geen vaste kosten...
Nee, zo werkt het helaas niet. Jong geleerd is oud gedaan, met sparen kan je nooit te vroeg zijn. Wel te laat.

**Geplaatst**: 09-10-15 12:37

Geplaatst: 09-10-15 12:37

jolmer20 schreef:
farahdiba46 schreef:
Ik denk dat vriendin erg verstandig is en TS een onverantwoordelijke jongen, waarmee ze beter geen toekomst gaat opbouwen. Een n persoon die in de "verkeringstijd" al vraagt of je zijn geld wil beheren, daar krijg ik het "Run Forrest, Run!" Gevoel bij.

Ik ben blij dat hij het vraagt, liever dat dan dat hij het zomaar uitgeeft. Nu kan hij dit alsnog, omdat ik hem niet zijn geld wil 'afnemen'.

maar zie je de ongelijkwaardigheid hierin dan niet? Je bent zijn partner, niet zijn moeder.

buiten het hele onderwerp om, vind ik het niet echt normaal dat jullie bij je ouders op het erf gaan wonen. Hoe kun je in godsnaam een eigen leven opbouwen op die manier? Das echt niet normaal hoor. Het komt er in principe gewoon op neer dat je dan je hele leven op je ouders teert :')

**Geplaatst**: 09-10-15 12:42

Geplaatst: 09-10-15 12:42

farahdiba46"
[quote="jolmer20 schreef:
farahdiba46 schreef:
Ik denk dat vriendin erg verstandig is en TS een onverantwoordelijke jongen, waarmee ze beter geen toekomst gaat opbouwen. Een n persoon die in de "verkeringstijd" al vraagt of je zijn geld wil beheren, daar krijg ik het "Run Forrest, Run!" Gevoel bij.

Ik ben blij dat hij het vraagt, liever dat dan dat hij het zomaar uitgeeft. Nu kan hij dit alsnog, omdat ik hem niet zijn geld wil 'afnemen'.

maar zie je de ongelijkwaardigheid hierin dan niet? Je bent zijn partner, niet zijn moeder.

buiten het hele onderwerp om, vind ik het niet echt normaal dat jullie bij je ouders op het erf gaan wonen. Hoe kun je in godsnaam een eigen leven opbouwen op die manier? Das echt niet normaal hoor. Het komt er in principe gewoon op neer dat je dan je hele leven op je ouders teert :')

[/quote]

Dat vind ik wel erg makkelijk. Ik zeg nergens dat we bij mijn ouders op het erf gaan wonen, zodat we maar lekker heel ons leven op mijn ouders kunnen teren.
Dat is absoluut niet zo.
We willen iets opbouwen, en deze situatie biedt zich zo aan. Dat moet ik dus laten volgens jullie? Mijn ouders gaan sowieso verhuizen en binnen een jaar kunnen wij niet op onszelf/samenwonen. Dus ik ga met mijn ouders mee en mijn vriend komt daarbij.
Of dit nu voor 2 jaar is of voor 10 jaar. Dat is iets wat we dan wel zien.

**Geplaatst**: 09-10-15 12:42

Geplaatst: 09-10-15 12:42

Dat laatste is iets wat de maatschappij heeft bedacht. Dat het niet normaal is om bij je familie te blijven wonen. Vroeger was dat niet meer dan normaal, en ik vind er dan ook niets mis mee. Het verschilt per persoon hoe goed je ermee om kan gaan.

**Geplaatst**: 09-10-15 12:43

Geplaatst: 09-10-15 12:43

Varekaj schreef:
Ayasha schreef:
Ik denk dat zo lang het gedrag van de ander jullie gezamelijke situatie niet schaad (alsin; schulden maken enz) dat je dan losser kan zijn. Máár jolmer ik moet eerlijk toegeven als ik jouw reacties zie, en die van je vriend, dat ik me sowieso af vraag hoe en of jullie gelukkig zijn/gaan worden samen...
Jullie lijken niet echt op dezelfde lijn te zitten. Ook niet in jullie algemene mentaliteit. Waar jij (jolmer) erg volwassen reageert op alles, komt je vriend met reacties die me eerder aan een 14jarige doen denken dan aan een 20er..

Helemaal mee eens

Op zich vind ik het niet zo gek dat Jolmer alvast samen wil sparen. Ik zit in een soortgelijke situatie: mijn vriend verdient een heel stuk meer dan ik en is veel meer een spaarder dan ikzelf ben. Nu verschilt het wel dat hij veel langer thuis heeft gewoond en dus ook KON sparen. (Hij ging op 27 pas het huis uit, ik woon al alleen sinds m'n 23e en heb door omstandigheden schulden gehad, die zijn nu wel ruimschoots afgelost).

Ik begrijp ook prima dat zij ergens "haar" spaargeld, wat haar ouders voor haar bij elkaar hebben gespaard (dacht ik gelezen te hebben), veilig wil stellen.
Hier hebben we bij de overstap naar samenwonen dat heel eenvoudig opgelost: ik deed mijn spul weg, en alles wat nu in het huis staat, staat op naam van vriendlief. Dit kunnen zij later ook doen MAAR dan moet TS heel goed beseffen, als het ooit alsnog misgaat, dat hij dan NIKS heeft: geen dak boven het hoofd, geen meubels, geen uitzet, niks.

Sparen is iets wat hij sowieso zal moeten leren. Nu heeft hij €500 verdiend en wil die gelijk het raam uit gooien. Wie weet heeft ie volgende maand een vaste baan en verdiend dan €2000. Met dat bedrag kan ik me inbeelden dat een persfotograaf héél veel leuk speelgoed kan kopen: nieuwe en betere camera, betere laptop/pc om alles te bewerken en verwerken, nieuwe scooter of autootje... In die branche evolueert de markt ook ontzettend, er is bijna wekelijks wel wat nieuws te vinden om dat werk NOG beter te maken. Als TS dan op dezelfde manier blijft denken, zou het me niet verbazen dat maandelijks dat loon aan dat soort dingen opgaat. Ipv de helft opzij te zetten (waarvan de ene helft naar hun samen en de andere helft voor zichzelf) en met de overige €1000 dan rond te komen. Da's nog heel royaal! Want ja, die €2000 is er en goh, ik kan later alsnog sparen en goh, ik woon thuis dus geen vaste kosten...
Nee, zo werkt het helaas niet. Jong geleerd is oud gedaan, met sparen kan je nooit te vroeg zijn. Wel te laat.

Naar mijn idee heb je helemaal gelijk. Ik kan me ook heel goed voorstellen dat de ouders van Jolmer denken dat het door hun gespaarde geld voor hun dochter er straks door gebrast wordt of dat ze het niet eerlijk vinden dat zij geld bij elkaar sparen en dat de andere partij helemaal niets doet.
Maar ik denk niet dat het de taak van Jolmer is om dat haar vriend te leren. Zo wordt de relatie niet gelijkwaardig en ik denk dat er uiteindelijk problemen van gaan komen.

**Geplaatst**: 09-10-15 12:44

Geplaatst: 09-10-15 12:44

eilleen333 schreef:
Dat laatste is iets wat de maatschappij heeft bedacht. Dat het niet normaal is om bij je familie te blijven wonen. Vroeger was dat niet meer dan normaal, en ik vind er dan ook niets mis mee. Het verschilt per persoon hoe goed je ermee om kan gaan.

Hier ben ik het mee eens.
Mijn ouders, mijn broer en ik hebben het ook besproken met elkaar dat wij voor elkaar willen zorgen. In de buurt waar wij nu wonen is dit helaas niet mogelijk, anders had mijn vader zijn moeder in huis genomen. Nu is dat helaas te laat aangezien ze is overleden.
Wij hebben afgesproken om voor elkaar te zorgen.
Maar we hebben ook gezegd dat we allemaal onze privacy willen

**Geplaatst**: 09-10-15 12:47

Geplaatst: 09-10-15 12:47

Diablo"
[quote="Varekaj schreef:
Ayasha schreef:
Ik denk dat zo lang het gedrag van de ander jullie gezamelijke situatie niet schaad (alsin; schulden maken enz) dat je dan losser kan zijn. Máár jolmer ik moet eerlijk toegeven als ik jouw reacties zie, en die van je vriend, dat ik me sowieso af vraag hoe en of jullie gelukkig zijn/gaan worden samen...
Jullie lijken niet echt op dezelfde lijn te zitten. Ook niet in jullie algemene mentaliteit. Waar jij (jolmer) erg volwassen reageert op alles, komt je vriend met reacties die me eerder aan een 14jarige doen denken dan aan een 20er..

Helemaal mee eens

Op zich vind ik het niet zo gek dat Jolmer alvast samen wil sparen. Ik zit in een soortgelijke situatie: mijn vriend verdient een heel stuk meer dan ik en is veel meer een spaarder dan ikzelf ben. Nu verschilt het wel dat hij veel langer thuis heeft gewoond en dus ook KON sparen. (Hij ging op 27 pas het huis uit, ik woon al alleen sinds m'n 23e en heb door omstandigheden schulden gehad, die zijn nu wel ruimschoots afgelost).

Ik begrijp ook prima dat zij ergens "haar" spaargeld, wat haar ouders voor haar bij elkaar hebben gespaard (dacht ik gelezen te hebben), veilig wil stellen.
Hier hebben we bij de overstap naar samenwonen dat heel eenvoudig opgelost: ik deed mijn spul weg, en alles wat nu in het huis staat, staat op naam van vriendlief. Dit kunnen zij later ook doen MAAR dan moet TS heel goed beseffen, als het ooit alsnog misgaat, dat hij dan NIKS heeft: geen dak boven het hoofd, geen meubels, geen uitzet, niks.

Sparen is iets wat hij sowieso zal moeten leren. Nu heeft hij €500 verdiend en wil die gelijk het raam uit gooien. Wie weet heeft ie volgende maand een vaste baan en verdiend dan €2000. Met dat bedrag kan ik me inbeelden dat een persfotograaf héél veel leuk speelgoed kan kopen: nieuwe en betere camera, betere laptop/pc om alles te bewerken en verwerken, nieuwe scooter of autootje... In die branche evolueert de markt ook ontzettend, er is bijna wekelijks wel wat nieuws te vinden om dat werk NOG beter te maken. Als TS dan op dezelfde manier blijft denken, zou het me niet verbazen dat maandelijks dat loon aan dat soort dingen opgaat. Ipv de helft opzij te zetten (waarvan de ene helft naar hun samen en de andere helft voor zichzelf) en met de overige €1000 dan rond te komen. Da's nog heel royaal! Want ja, die €2000 is er en goh, ik kan later alsnog sparen en goh, ik woon thuis dus geen vaste kosten...
Nee, zo werkt het helaas niet. Jong geleerd is oud gedaan, met sparen kan je nooit te vroeg zijn. Wel te laat.

Naar mijn idee heb je helemaal gelijk. Ik kan me ook heel goed voorstellen dat de ouders van Jolmer denken dat het door hun gespaarde geld voor hun dochter er straks door gebrast wordt of dat ze het niet eerlijk vinden dat zij geld bij elkaar sparen en dat de andere partij helemaal niets doet.
Maar ik denk niet dat het de taak van Jolmer is om dat haar vriend te leren. Zo wordt de relatie niet gelijkwaardig en ik denk dat er uiteindelijk problemen van gaan komen.[/quote]

Deze reactie kan ik nog begrijpen, bedankt

Nu is het inderdaad eigenlijk niet zo dat ik hem dat moet leren. Maar wie doet dit dan? Dit is ook iets waar jullie niks van weten verder natuurlijk dus jullie kunnen er niet over oordelen.
Maar als ik het niet doe, ben ik bang dat hij het niet kan leren. En ik zie echt toekomst met hem. En hij met mij, voor zover we dat kunnen 'beslissen' en bedenken voor een ander. Hij laat het me in ieder geval vaak genoeg merken gelukkig!

**Geplaatst**: 09-10-15 12:49

Geplaatst: 09-10-15 12:49

eilleen333 schreef:
Dat laatste is iets wat de maatschappij heeft bedacht. Dat het niet normaal is om bij je familie te blijven wonen. Vroeger was dat niet meer dan normaal, en ik vind er dan ook niets mis mee. Het verschilt per persoon hoe goed je ermee om kan gaan.

Dat je ermee "om moet kunnen gaan" geeft al aan dat het niet normaal is. Buiten een opvolger van een boerderij o.i.d. is het gewoon een gebrek aan volwassenheid en zelfstandigheid.

**Geplaatst**: 09-10-15 12:52

Geplaatst: 09-10-15 12:52

Ik zou de financiën mooi gescheiden houden: ook voorlopig geen gezamelijke rekening openen. Laat hem eerst maar eens financieel volwassen worden

(Ik zou geen rekening willen hebben met iemand die een gat in de hand heeft, prima dat ie individueel aan de grond zit om het even bot te zeggen: maar ik hoef niet te worden meegetrokken

)

Je mag hem wel helpen, maar je mag het niet overnemen. Je kan helpen met bv kasboek op te zetten, maar hij moet het invullen. Je kan mee naar de bank, maar hij moet het woord doen.

Ik ben financieel ook veel handiger dan mijn man, dus ik regel ook onze financiële producten. Maar... Hij wordt er wel bij betrokken en kijkt mee. Belastingaangifte? Hij krijgt gewoon de lijst mee met info die nodig is en mag hij zelf verzamelen.

**Geplaatst**: 09-10-15 12:58

Geplaatst: 09-10-15 12:58

farahdiba46 schreef:
Dat je ermee "om moet kunnen gaan" geeft al aan dat het niet normaal is. Buiten een opvolger van een boerderij o.i.d. is het gewoon een gebrek aan volwassenheid en zelfstandigheid.

Dat jij het vindt, maakt het nog geen feit :)*

**Geplaatst**: 09-10-15 13:00

Geplaatst: 09-10-15 13:00

Kun je het dan niet zo doen dat je nieuwe huis gewoon van jou wordt met alles wat erin staat? Dan kun je erin wonen met wie je wilt en eruit schoppen wie je wilt. Dat is een heel prettige gedachte, ook voor je ouders. En ook echt toekomst-proof. Je kunt er dan ook precies zo veel geld aan uitgeven als jij nodig vindt.

De kans dat de relatie met je huidige vriend stand houdt heeft dan ook meer kans van slagen dan wanneer je hem moet opvoeden zoals nu. Dat hij dan niks opbouwt is zijn keuze/probleem.

Het kan overigens heel goed dat hij over een paar jaar een hoger inkomen heeft dan jij en dat de verhoudingen weer helemaal recht trekken. Dan kunnen jullie alsnog gaan voor een echt (koop)huis van jullie samen.

**Geplaatst**: 09-10-15 13:01

Geplaatst: 09-10-15 13:01

Jolmer, als het je een hart onder de riem kan steken: ik ben 31, ik woon bijna 2 jaar samen, 4 jaar relatie en op mijn grootste spaarrekening heeft mijn moeder ook nog steeds een volmacht. Omdat ik net zoals je vriend heel lang het geld sneller liet buiten stromen dan het binnen kwam. Goed, daar zat oa een hele zware depressie en struisvogelpolitiek van mijn kant achter, maar ik ben nog steeds ontzettend blij dat ik die stap ooit heb gezet. Ik kan zijn standpunt prima begrijpen, kan me prima inleven in het gevoel dat die iWatch voor hem oplevert en alle voordelen die hij ziet.
Helaas kan ik door schade en schande ook héél goed inbeelden in de andere kant, en kan ik intussen wél relativeren dat zo'n gadget absoluut niet levensnoodzakelijk is. Zelfs niet voor zijn beroep. Een goede camera en laptop zijn in dat opzicht meer waard om zijn beroep als persfotograaf goed uit te oefenen, net als goed transport om zo snel mogelijk op de nodige locaties te geraken. Vanuit professioneel standpunt is en blijft die iWatch bijzaak. Klaar.

Dus grof gezegd, uit ervaring moet ik jou gelijk geven. Ik spaar samen met vriendlief intussen voor onze gezamenlijke zaken als vakantie, uit eten, aankoop nieuwe auto etc. En tegelijk probeer ik ook gewoon apart te sparen, voor mezelf, de paarden etc. Scheelt wel dat ik ook nog een fiks stuk grond in eigendom heb. Er staat momenteel niet zoveel op de rekening, maar op papier heb ik best een aardige buffer

Je vriend (TS dus) had ook zo'n spaarboek zoals jij en heeft alles er op 2 jaar tijd al doorgedraaid, en komt nu bij jou aankloppen voor hulp. Petje af dat hij dat DURFT, want zo'n stap is niet eenvoudig. daar heb ik me ook voor rot geschaamd. Daar mag hij best een complimentje voor krijgen! Dat zijn ouders hem niet op het matje roepen is hun zaak, maar dat je jullie toekomst daarom niet op wil geven is normaal.

Samenwonen op 1 erf wil niet noodzakelijk zeggen dat je alles deelt. oud klasgenootje van me heeft op het erf van haar ouders een oude schuur omgebouwd tot aparte woning. Haar adres deelt ze nog, maar voor water, stroom etc heeft ze allemaal aparte meters laten plaatsen. Die rekeningen betaald ze dan ook volledig zelf. De ouders van Jolmer kunnen ook zoiets op het oog hebben, en wie weet vragen ze dan ook een symbolisch bedrag voor huur. Dus om nou te zeggen dat je dan op je ouders teert... Hoeft niet, als je voor je eigen verbruik maatregelen neemt en daar zelf ook voor betaald. Dan is het zoals een appartementsblok: je woont op hetzelfde terrein, maar wel met volledig gescheiden rekeningen en meters.

Edit: paar dingen aangepast.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 09-10-15 13:05, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-10-15 13:03

Geplaatst: 09-10-15 13:03

farahdiba46 schreef:
eilleen333 schreef:
Dat laatste is iets wat de maatschappij heeft bedacht. Dat het niet normaal is om bij je familie te blijven wonen. Vroeger was dat niet meer dan normaal, en ik vind er dan ook niets mis mee. Het verschilt per persoon hoe goed je ermee om kan gaan.

Dat je ermee "om moet kunnen gaan" geeft al aan dat het niet normaal is. Buiten een opvolger van een boerderij o.i.d. is het gewoon een gebrek aan volwassenheid en zelfstandigheid.

Men is van mening dat het niet normaal is. Dat is wat de maatschappij vindt, maar dat wil niet zeggen dat het niet normaal is.
Met 'ermee om kunnen gaan' bedoel ik meer dat je elkaar de privacy moet gunnen. De een kan dat wel, de ander niet. En dat is niet perse omdat het niet normaal is, maar omdat we zo volgepompt worden met dat het niet normaal zou zijn, dat we het lastig vinden om het wel normaal te vinden.

Dat het een gebrek aan zelfstandigheid en volwassenheid is, daar ben ik het totaal niet mee eens. Ik kom nog regelmatig thuis bij mijn moeder, maar ik ben heel zelfstandig. Alleen waarom moet ik dat tonen door een extra huis te hebben? Ik woon zelfstandig in Utrecht, maar mijn paard is in Zwolle omdat dat beter is voor mijn paard. Ik zie geen noodzaak om geld te pompen in een woning in Zwolle zodat ik makkelijker naar mijn paard en mijn werk in Zwolle kan.
Hier in huis geeft iedereen elkaar de vrijheid, maar de deur staat altijd voor iedereen open. Waarom moet er een afstand gecreerd worden tussen gezinsleden omdat de maatschappij dat normaal vindt? Ik ben dolblij dat ik mijn familie zo dichtbij heb en dat we zo goed met elkaar kunnen. Ik vind dat heel normaal.

Ik vind het heel normaal dat je blij bent om je moeder/zussen te zien. Ik vind het niet normaal dat studenten niet kunnen wachten om het huis uit te gaan omdat hun ouders hen willen controleren/beteugelen. Hier zijn we altijd vrij geweest, en daarom komen we naar huis. Omdat het niet anders is dan op jezelf wonen, met als uitzondering dat je niet alleen thuis komt, er altijd iemand is om mee te babbelen en je de lasten van huishouden/ financiele lasten over meer mensen kan verdelen. Het is gewoon onwijs gezellig thuis!

**Geplaatst**: 09-10-15 13:06

Geplaatst: 09-10-15 13:06

Wij wonen ook in hetzelfde huis als mijn schoonouders maar we hebben ieders een eigen helft en we zijn toch echt wel verantwoordelijk voor onze eigen kosten, rekeningen enz. Was het maar dat ze ons onderhielden hahaha. We zien ze zelfs soms dagen niet en weten ook niet precies wat de ander doet dus kan prima samen gaan hoor.

**Geplaatst**: 09-10-15 13:15

Re: Aanschaf Apple Watch, vriendin oneens...

Geplaatst: 09-10-15 13:15

Jolmer, misschien kun jij je vriend wel helpen om zich in te schrijven bij een gemeente voor een woning. Je spaart gewoon punten en hoeft niet te reageren immers. Jij kan nog wel bij je ouders terecht op het erf, maar als de relatie uit elkaar klapt heeft hij geen plek. Gewoon voor de zekerheid op weg naar onafhankelijkheid. Voor het geld hoef je het echt niet te laten namelijk.

**Geplaatst**: 09-10-15 13:42

Geplaatst: 09-10-15 13:42

Wilawander schreef:
Wij wonen ook in hetzelfde huis als mijn schoonouders maar we hebben ieders een eigen helft en we zijn toch echt wel verantwoordelijk voor onze eigen kosten, rekeningen enz. Was het maar dat ze ons onderhielden hahaha. We zien ze zelfs soms dagen niet en weten ook niet precies wat de ander doet dus kan prima samen gaan hoor.

Dat kan zeker, wij doen het ook. Alleen hebben wij het huis gekocht en zijn mijn ouders erbij gekomen. Ieder zijn eigen woning (boerderij verbouwd tot twee woningen), met eigen voordeur, gewoon alles gescheiden. We kunnen via een tussendeur gewoon bij elkaar komen, maar dat gebeurt niet vaker dan wanneer we apart zouden wonen. Hoewel, ik loop vaak nog weleens even heen en weer voor het één of ander en mijn ouders vinden dat heel leuk.
Maar het huis is dus van ons, wij zijn niet afhankelijk van mijn ouders en de relatie tussen man en ik is ook anders.

**Geplaatst**: 09-10-15 13:47

Geplaatst: 09-10-15 13:47

Diablo schreef:
Wilawander schreef:
Wij wonen ook in hetzelfde huis als mijn schoonouders maar we hebben ieders een eigen helft en we zijn toch echt wel verantwoordelijk voor onze eigen kosten, rekeningen enz. Was het maar dat ze ons onderhielden hahaha. We zien ze zelfs soms dagen niet en weten ook niet precies wat de ander doet dus kan prima samen gaan hoor.

Dat kan zeker, wij doen het ook. Alleen hebben wij het huis gekocht en zijn mijn ouders erbij gekomen. Ieder zijn eigen woning (boerderij verbouwd tot twee woningen), met eigen voordeur, gewoon alles gescheiden. We kunnen via een tussendeur gewoon bij elkaar komen, maar dat gebeurt niet vaker dan wanneer we apart zouden wonen. Hoewel, ik loop vaak nog weleens even heen en weer voor het één of ander en mijn ouders vinden dat heel leuk.
Maar het huis is dus van ons, wij zijn niet afhankelijk van mijn ouders en de relatie tussen man en ik is ook anders.

Ja precies zo is het hier ook. Ieders heeft de helft van het huis betaald en het huis is verbouwd en twee geheel aparte delen van gemaakt en alleen 1 tussendeur.

**Geplaatst**: 09-10-15 13:48

Geplaatst: 09-10-15 13:48

jolmer20 schreef:
Ik heb een spaarrekening die door mijn ouders is opgezet inderdaad. Dit regelen mijn ouders en dat is iets waar ik ook niet aan kan komen. Dit wil ik ook helemaal niet, dat is voor later. Wat later dan ook mag zijn.
Mijn vriend had dit ook, maar zodra hij 18 werd kon hij bij dat geld komen, en dit is dus nu ook helemaal op.

Op dit moment hebben we beide een 'normale' rekening en een spaarrekening.
De spaarrekening die ik nu heb komt geld binnen van kleinere dingen. Zoals verjaardagsgeld, zakgeld van mijn oma, geld wat ik binnenkrijg met fotoshoots, enz. Al het geld wat ik krijg zet ik daarop.
Net zoals mijn vriend dit doet dus.

Maar jij kan je hobby wel uitvoeren en hij dus blijkbaar niet (gadgets) althans, het kan wel (want hij mag best aan zijn eigen geld komen) maar dan wel met een hoop wurg en zuchtwerk.

Ik vind het niet meer dan gezond dat je een deel van je inkomsten gewoon lekker uitgeeft voor jezelf. Of dat nou schoenen xzijn, een horloge, een deukje voor je paard, de kapper, whatever. Zolang je maar niet alles verbrast.

Het is zonde dat hij z'n spaargeld heeft verbrast, maar dat is niet terug te draaien. Enige dat je dan kan doen is samen met een schone lei beginnen op een nieuwe spaarrekening en als je dan gaat samenwonen is jouw geld voor jou en blijft van jou.

Maar dan nog kan je niet van iemand verwachten dat hij vrijwel alles wat overblijft na betaling van bijvoorbeeld zorgkosten en verzekeringen, maar opzij zet.

Je leeft ook nu hoor. Deze tijd koop je nooit meer terug van het geld dat je nu spaart. Straks heb je een bult geld op je 30ste en bent vergeten lekker te genieten, te leven, fouten te maken, etc.

**Geplaatst**: 09-10-15 13:52

Geplaatst: 09-10-15 13:52

LindyH schreef:
Misschien is het voor sommige mensen wel normaal. Ik vind zelf van niet. De kans dat je bij elkaar blijft is statistisch gezien ook niet zo heel groot.

.

Ik ben dus heel abnormaal $*\o/*$
Op m'n 18e samen wonen, op m'n 19e getrouwd, en dat in ijdelste 15 jaar

**Geplaatst**: 09-10-15 13:53

Geplaatst: 09-10-15 13:53

Wilawander schreef:
Ja precies zo is het hier ook. Ieders heeft de helft van het huis betaald en het huis is verbouwd en twee geheel aparte delen van gemaakt en alleen 1 tussendeur.

Wij hebben het huis zelf gekocht, mijn ouders 'huren' hun woning van ons, juist omdat wij onafhankelijk willen zijn en ons eigen huis willen hebben.
Mijn vader is al een tijdje met pensioen, die kan ook geen huis meer kopen, wil hij ook niet. Maar hij wilde wel graag in Duitsland wonen, bij ons in de buurt en wij hebben ze die mogelijkheid geboden.

**Geplaatst**: 09-10-15 13:55

Geplaatst: 09-10-15 13:55

Als het je eigen geld is; is het je eigen keuze.
Zo simpel zie ik het.

**Geplaatst**: 09-10-15 13:55

Geplaatst: 09-10-15 13:55

LadyMadonna schreef:
LindyH schreef:
Misschien is het voor sommige mensen wel normaal. Ik vind zelf van niet. De kans dat je bij elkaar blijft is statistisch gezien ook niet zo heel groot.

.

Ik ben dus heel abnormaal $*\o/*$
Op m'n 18e samen wonen, op m'n 19e getrouwd, en dat in ijdelste 15 jaar

Niet abnormaal. Maar statistisch gezien is het gewoon wel zo dat een relatie op heel jonge leeftijd vaak geen stand houdt.

**Geplaatst**: 09-10-15 14:28

Re: Aanschaf Apple Watch, vriendin oneens...

Geplaatst: 09-10-15 14:28

Het is inderdaad niet abnormaal, maar ik vind het wel heel stom als je maar op 1 situatie gaat richten. Dus inderdaad zou ik als ik TS was ook inschrijven voor een huurwoning. Vriendin van TS moet dat zelf bedenken aangezien die waarschijnlijk sowieso de mogelijkheid of wens heeft om met ouders een erf te bewonen.

Vind het sowieso dom als mensen in een relatie niet een inschrijving ergens hebben. Ik zie zoveel om me heen, zowel privé als op m'n werk mensen scheiden, uit elkaar gaan, zo ellendig als je (zeker met kids) geen plek hebt om heen te gaan.

Goede voornemens, geloof in elkaar en de toekomst is super mooi, maar de praktijk werkt soms gewoon anders

Nomineer dit bericht ×