Bokt.nl

soesita schreef:

Ik sta niet alleen versteld van het extreme zwart-wit denken (alles of niets), maar ook van het groter gebrek aan communicatie tussen partners.
Ik vorm nu 20 jaar met mijn man een paar. En we zijn allebei wel eens verliefd op een ander geworden of sterk in de verleiding gekomen. Maar we hebben daar altijd met elkaar over gepraat. We hebben ook aan elkaar aangegeven als we iets zagen gebeuren tussen onze partner en een derde. Over onze angsten en behoeftes gepraat. En we hebben steeds sàmen beslist hoe we met deze situatie verder gaan. We informeren regelmatig bij elkaar hoe tevreden we zijn met ons leven en met elkaar en we werken daar aan.

Aan vreemdgaan gaat meestal een verhaal vooraf en als daarover niet gecommuniceerd is, dan is er volgens mij in de relatie iets niet helemaal in orde. En voor het geval dat de hormonen ons toch erg onverwacht zouden verrassen, hebben we de afspraak dat we het mekaar direct daarna vertellen. Dit vertrouwen is er en om die eerlijkheid gaat het ons. Daarna zullen we dan weer SAMEN bekijken hoe het verder moet...

Cayenne schreef:

Erover communiceren vind ik idd heel anders dan gewoon meteen vreemdgaan zonder eerst aan je partner te melden hoe je je voelt en hoe voor jou gevoel de relatie ervoor staat.

Cayenne schreef:

tjaakje schreef:

Dit is precies wat ik bedoel met het zwart-wit kijken van mensen. Cayenne, je kent niet de hele situatie en het hele verhaal. Hoe kun jij dan zeggen dat ilayda hem er maar uit moet schoppen? Het is niet zwart-wit. Het leven draait, ook als iemand is vreemd gegaan, niet alleen maar om dat vreemdgaan. Er is vaak nog zoveel meer wat meespeelt, positief en negatief.


Dat ligt helemaal aan de situatie en aan zijn redenen om in het verleden vreemd te gaan.

Oh natuurlijk klinkt dat misschien zwartwit, maar de vriend van ilayda is al vaker vreemd gegaan.
En dat mag je zwartwit vinden, maar dat is wel mijn standpunt en mening. Daar werd toch om gevraagd?
Ik heb het van dichtbij en zelf meegemaakt, en weet dus precies hoe ik er over denk. Die personen hebben ook beterschap beloofd, we zijn samen in therapie gegaan, etc etc. Nope, had geen effect. Sterker nog, er kwam naar boven dat hij van het vreemdgaan geen spijt had, wel dat het uitgekomen was. Ook hij was vaker vreemdgegaan. Om dan te geloven dat hij wel zal veranderen vind ik naief.
Sorry hoor, maar daar is dan het gat van de deur There are plenty more fish in the sea

Mi_Amore schreef:

Ik heb hier best even over nagedacht omdat ik het een heel specifiek onderwerp vind.

Enkele jaren terug was ik zwaar depressief.
6 maanden lang heb ik mij niet verzorgd, ben ik ellendig veel kilo's bijgekomen, ik zag mezelf niet graag en ik stootte mijn man langs alle kanten af. Hij mocht me niet aanraken, niet aankijken, hij moest zo ver mogelijk uit de buurt blijven (wij waren toen al gehuwd).

Ik heb 6 maand lang zijn leven tot een ware hel gemaakt en die arme kerel heeft alle dagen het beste van zich blijven geven om mij toch gelukkig te proberen maken

Als hij mij in die periode bedrogen zou hebben omdat hij geen geluk bij mij vond, dan had ik dat best begrepen.
Ik was destijds dan ook echt een monster, ik zou het wel verstaan dat als hij op dat moment troost en affectie vond bij een ander, dat hij dan ook iets 'meer' zou doen.
Als dat tot een breuk had geleid zou ik het mezelf nooit vergeven hebben, maar ik zou het hém wel vergeven want dan zou alles mijn fout geweest zijn.

Nu hebben wij echter een prachtig huwelijk.
Het lijkt alsof elk puzzelstukje nu echt past (al 3 jaar dus dat zit wel snor )

Als hij mij nu zou bedriegen is het wel zijn pietje op mijn barbecue...

Direct een afgesloten huwelijk? Ik denk het niet.
Vergeven kan een mens wel, vergeten is wat anders...

Ik ben ondertussen 10 jaar samen met mijn man en we kennen elkaar al 15 jaar (even melden dat wij nu (bijna) 26 en 28 zijn, dus we kennen elkaar al van ukkepuks af aan).
Ik heb misschien geluk met mijn man, maar als er met hem iets scheelt of er is iets mis, hij kan het niet wegsteken en hij zal er dan ook heel snel openlijk over communiceren.
Net zoals ik niks kan verzwijgen voor hem, we kennen elkaar veels te goed daarvoor.

En dat is vaak ook wel een probleem, hoe goed kénnen mensen elkaar?

Callisto04 schreef:

Mi_Amore schreef:

Ik heb hier best even over nagedacht omdat ik het een heel specifiek onderwerp vind.

Enkele jaren terug was ik zwaar depressief.
6 maanden lang heb ik mij niet verzorgd, ben ik ellendig veel kilo's bijgekomen, ik zag mezelf niet graag en ik stootte mijn man langs alle kanten af. Hij mocht me niet aanraken, niet aankijken, hij moest zo ver mogelijk uit de buurt blijven (wij waren toen al gehuwd).

Ik heb 6 maand lang zijn leven tot een ware hel gemaakt en die arme kerel heeft alle dagen het beste van zich blijven geven om mij toch gelukkig te proberen maken

Als hij mij in die periode bedrogen zou hebben omdat hij geen geluk bij mij vond, dan had ik dat best begrepen.
Ik was destijds dan ook echt een monster, ik zou het wel verstaan dat als hij op dat moment troost en affectie vond bij een ander, dat hij dan ook iets 'meer' zou doen.
Als dat tot een breuk had geleid zou ik het mezelf nooit vergeven hebben, maar ik zou het hém wel vergeven want dan zou alles mijn fout geweest zijn.

Nu hebben wij echter een prachtig huwelijk.
Het lijkt alsof elk puzzelstukje nu echt past (al 3 jaar dus dat zit wel snor )

Als hij mij nu zou bedriegen is het wel zijn pietje op mijn barbecue...

Direct een afgesloten huwelijk? Ik denk het niet.
Vergeven kan een mens wel, vergeten is wat anders...

Ik ben ondertussen 10 jaar samen met mijn man en we kennen elkaar al 15 jaar (even melden dat wij nu (bijna) 26 en 28 zijn, dus we kennen elkaar al van ukkepuks af aan).
Ik heb misschien geluk met mijn man, maar als er met hem iets scheelt of er is iets mis, hij kan het niet wegsteken en hij zal er dan ook heel snel openlijk over communiceren.
Net zoals ik niks kan verzwijgen voor hem, we kennen elkaar veels te goed daarvoor.

En dat is vaak ook wel een probleem, hoe goed kénnen mensen elkaar?

6 maanden is nu ook niet zo lang he. Wel goed dat je je herpakt hebt!

Kelly_Taco schreef:

Ik vraag me af hoeveel vrouwen er bedrogen worden zonder dat ze er iets vanaf weten...
Dat zie ik namelijk wel om me heen gebeuren

hidsiiiggg schreef:

Ze zeggen dat vrouwen net zo vaak vreemdgaan:p maar ik geloof er niks van:p