Bokt.nl

bigone schreef:

Petje af voor je, jij kunt blijkbaar heel goed met geld en verantwoording omgaan, dankzij je ouders en je doet ook nog eens heel veel thuis. Ondanks dat je ouders zijn gescheiden hebben ze wel hun verantwoording voor je genomen met duidelijke uitleg. Knap.

Urielle schreef:

Sowieso: als mijn kinderen straks de twintig gepasseerd zijn mogen ze lekker op zichzelf gaan wonen, ik verkoop de paarden en ik ga eiiiindelijk eens uitgebreid op vakantie naar allerlei exotische bestemmingen, of een huisje bijkopen in de mediterranea om te overwinteren. Het is niet dat je als vijftiger zelf geen plannen hebt he! 't Is goed met ze, ze zijn volwassen en zelfstandig dan, ik heb mijn taak volbracht.

love_western schreef:

Ik vind sommige reacties ook heftig. Bij mijn vader is het zeker geen hotel. En ik help ook gewoon mee in de huishouding en kook 9 van de 10 keer. En ik verzorg bijna alle dieren. Behalve de kattenbakken, die doet mijn vader.

En ook al verdien ik nu 1200 euro netto per 4 week. Ik geef echt niet alles op aan shoppen en uitgaan. Laatste keer dat ik kleren kocht was vorig jaar ergens. En dan ook nog bij een winkel waar de duurste broeken 20 euro zijn. En uitgaan doe ik nauwelijks. Alleen de dieren betaal ik. Dus het meeste geld verdwijnt zo naar mijn spaarrekening. En dat is wat mijn ouders willen. Dat ik gewoon spaar.

En laatste keer dat mijn vader een kleine uitkering kreeg, kreeg ik niet eens de mogelijk om te helpen. Want zijn moeder wou hem helpen.

Daarnaast ben ik mij zeer bewust van de vaste lasten. Dit komt omdat mijn ouders hier altijd eerlijk zijn over geweest. Want ze hadden het beide na de scheiding erg krap. En ze hebben mij vaak uitgelegd hoe het kwam. Dus ik koop mijn eigen kleding al vanaf mijn 14e. Nu af en toe krijg ik wat van mams.

En ik schrik er van dat sommige hun opleiding word betaald en dan ook nog hun zorgverzekering. Ik betaal dit gewoon zelf. Maar omdat ik veel spaar, kan ik elk jaar schoolgeld en boeken in 1 x betalen.

En waarom ik nog thuis woon? Omdat ik erg ziek ben geweest de laatste jaren. En nu graag eerst volop op mijn studie wil storten. Daarnaast is mijn vader veel weg. Dus meestal run ik alles al in mijn eentje.

Rebeccaa schreef:

love_western schreef:

Ik vind sommige reacties ook heftig. Bij mijn vader is het zeker geen hotel. En ik help ook gewoon mee in de huishouding en kook 9 van de 10 keer. En ik verzorg bijna alle dieren. Behalve de kattenbakken, die doet mijn vader.

En ook al verdien ik nu 1200 euro netto per 4 week. Ik geef echt niet alles op aan shoppen en uitgaan. Laatste keer dat ik kleren kocht was vorig jaar ergens. En dan ook nog bij een winkel waar de duurste broeken 20 euro zijn. En uitgaan doe ik nauwelijks. Alleen de dieren betaal ik. Dus het meeste geld verdwijnt zo naar mijn spaarrekening. En dat is wat mijn ouders willen. Dat ik gewoon spaar.

En laatste keer dat mijn vader een kleine uitkering kreeg, kreeg ik niet eens de mogelijk om te helpen. Want zijn moeder wou hem helpen.

Daarnaast ben ik mij zeer bewust van de vaste lasten. Dit komt omdat mijn ouders hier altijd eerlijk zijn over geweest. Want ze hadden het beide na de scheiding erg krap. En ze hebben mij vaak uitgelegd hoe het kwam. Dus ik koop mijn eigen kleding al vanaf mijn 14e. Nu af en toe krijg ik wat van mams.

En ik schrik er van dat sommige hun opleiding word betaald en dan ook nog hun zorgverzekering. Ik betaal dit gewoon zelf. Maar omdat ik veel spaar, kan ik elk jaar schoolgeld en boeken in 1 x betalen.

En waarom ik nog thuis woon? Omdat ik erg ziek ben geweest de laatste jaren. En nu graag eerst volop op mijn studie wil storten. Daarnaast is mijn vader veel weg. Dus meestal run ik alles al in mijn eentje.

Jij werkt fulltime, nogal logisch dat jij je eigen zorgverzekering betaald toch? Ik vraag mij trouwens wel af hoe zoveel kan werken als je ook nog een opleiding zou doen?

Mijn vader betaald mijn hele opleiding. Ik vind dat als je voor kinderen kiest, je ook rekening moet houden met studies, die horen er nou eenmaal bij..

Rebeccaa schreef:

Dan ben ik wel benieuwd naar wat voor een opleiding jij doet als je daar zo gemakkelijk, zoveel naast kan werken? Ik kon het echt niet hoor, met mijn opleiding. 26 contacturen, daarnaast nog tentamens, praktische opdrachten, ERL punten die je moest halen, 2 uur reizen per dag; waar haalde jij je tijd vandaan dan, buiten de weekeinden om?

En ja, jij wilt studeren; maar wat verwachten ouders dan? Dat je hop, gelijk na de havo of het VWO gaat werken? Dat slaat toch nergens op; daar kom je helemaal nergens mee. Studeren is gewoon nodig, zonder HBO of WO studie wordt het leven op latere leeftijd toch best lastig. Een studie is gewoon echt iets dat bij kinderen krijgen hoort, net als zwemlessen.

Rebeccaa schreef:

Dan ben ik wel benieuwd naar wat voor een opleiding jij doet als je daar zo gemakkelijk, zoveel naast kan werken? Ik kon het echt niet hoor, met mijn opleiding. 26 contacturen, daarnaast nog tentamens, praktische opdrachten, ERL punten die je moest halen, 2 uur reizen per dag; waar haalde jij je tijd vandaan dan, buiten de weekeinden om?

En ja, jij wilt studeren; maar wat verwachten ouders dan? Dat je hop, gelijk na de havo of het VWO gaat werken? Dat slaat toch nergens op; daar kom je helemaal nergens mee. Studeren is gewoon nodig, zonder HBO of WO studie wordt het leven op latere leeftijd toch best lastig. Een studie is gewoon echt iets dat bij kinderen krijgen hoort, net als zwemlessen.

dorientjuh schreef:

Ik vind kostgeld betalen helemaal geen slecht idee als het kind een baan heeft.

Ik ben zelf op mijn 18e het huis uit gegaan om te gaan studeren, dus op kamers. Mijn hele studie is betaald door mijn ouders (zij hebben hun zaakjes dan ook goed voor elkaar). Daardoor heb ik mijn studie ook in de nominale tijd af kunnen maken en daar ben ik ze heel dankbaar voor. Na mijn studie heb ik een half jaar geen werk kunnen vinden + geen recht op een uitkering en toen hebben ze ook voor mij betaald. Wat natuurlijk ook heel fijn was. Dat is nu 2,5 jaar geleden en ik werk sindsdien en ik woon nu ook 2 jaar samen met mijn vriend. Op dit moment ben ik werkloos en heb ik nog twee maanden een uitkering, ik heb geen recht op bijstand. Dus daarna zal ik moeten gaan leven van mijn spaarcentjes. Ik kan mijn ouders financieel om hulp vragen maar dat zal ik alleen doen als het echt niet anders kan. Ik ben nu 25 en ik vind dat ik mijn eigen boontjes moet kunnen doppen.

Ik vind het trouwens echt onzin dat sommige mensen hier huren te min vinden. Alsof kopen de enige optie is. Nee, als ik kinderen krijg dan gaan zij wat mij betreft het huis uit zodra ze gaan studeren / werken. Als ze gaan studeren mogen ze dan wel een flinke bijdrage verwachten van de ouders, maar ik vind op jezelf wonen belangrijk om zelfstandig te worden.

Om even terug te komen op de TS: ik vind 250 euro een schappelijk bedrag. Mijn vaste lasten per maand komen neer op € 787 (dat is een hoge huur (vriend en ik verdienen samen teveel om een sociale huurwoning te krijgen en kopen zit er nog niet in en we wonen in een stad), eten, GWL, auto en verzekeringen) + € 350 (paard) + € 47 aan kleding / schoenen, telefoon en kapper = € 1.184 in totaal, alleen voor mezelf. En dan doe ik nog niks raars verder.

Mijn ouders hebben mij vroeger overigens nooit inzicht gegeven in de inkomsten en uitgaven, ik denk dat ik daar wel een hoop van zou geleerd kunnen hebben. Vandaar dat ik hier mijn financiële plaatje neerzet.

_San87_ schreef:

Ik heb nooit kostgeld hoeven te betalen toen ik nog thuis woonde (tijdens studie, maar ook daarna). Echter heb ik wel thuis geholpen met het huishouden/boodschappen doen. Ook betaalde ik toentertijd zelf mijn schoolgeld en verzekeringen .

Ik vind kostgeld vragen als ouder zijnde twijfelachtig... Van iemand van 30 met een fulltime baan, vind ik best dat je een bijdrage kunt vragen. Van ieman zoals TS, laag inkomen, werkzoekende/tussen studies, vind ik het eerlijk gezegd gewoon belachelijk een bijdrage te vragen, ook gezien de hoeveelheid werk die zij in het huishouden doet .

Kwanyin schreef:

Maar jij kan ook niet in de portemonnee van een ander zijn ouders kijken. Er zijn er ook die het gewoon al goed voor elkaar hebben voor hun oude dag en die met alle liefde of het juist veel verstandiger vinden om hun kind zoveel mogelijk kans te geven om zoveel te sparen. Wie ben jij dan om over de beweegredenen van een ander gezin te oordelen? Waarom blijven mensen toch alles zo zwart/wit zien en zich blijkbaar vasthouden aan een of ander standaardmodel waaraan je als ouder en kind zou moeten voldoen, anders ben je egoïstisch/verwend/niet-waardig-een-dochter/moeder/te zijn? Is het echt zo moeilijk om te vatten dat ieder gewoon op een andere manier gelukkig kan zijn met elkaar binnen een gezin?

Aranel schreef:

Heel goed punt!! Ik durf hier niet eens in het topic te zeggen wat mijn ouders allemaal (oa financieel) voor mij gedaan hebben. Geheid dat ik dan tot de grond word afgebrand en afgeschilderd als verwend nest.