Bokt.nl

smiley91 schreef:

Joltsje schreef:

leuke discussie. ik ben nu 27 jaar, inmiddels aardig carriere gericht en dit is mijn laatste week voor mijn zwangerschapsverlof. en wat heb ik mijzelf deze vraag vaak gesteld zeg.. de afgelopen 2 jaar.

ik heb HRM 2 jarige AD gedaan, fulltime aan het werk gegaan en afgelopen zomer mijn Bachelor HRD gehaald. ontzettend veel leuke nieuwe dingen mogen oppakken het afgelopen jaar en ben nu bang dat ik dat straks partttime niet meer kan doen. we zullen zien.

dat je fulltime moeder moet zijn, sowieso de eerste 4 jaar is ook zeker niet mijn filosofie. ja het is veel drukker als je werkt, maar het lijkt me zeker te doen. doordat je zelf ook nog doelen hebt en je niet wegcijfert voor je kinderen, kun je ze voor mijn gevoel extra waarderen als je er wel bij bent. en tuurlijk zal je werk er eens onder leiden dat je kinderen hebt en je hoofd er niet bij hebt, maar dat had ik met mijn pard ook wel eens. en andersom zal het ook gebeuren dat je dingen mist bij je kinderen omdat je op het werk bent. en praktisch gezien, als je 4 jaar niet werkt.. kom je nergens meer aan de bak tegenwoordig. .

Je begint met behoorlijk carrière gericht en vervolgens geef je aan 3 dagen te gaan werken.... Met alle respect, maar als je 3 dagen gaat werken kun je niet écht meer aan je carrière werken, hoe graag je dat ook zou willen. 3 dagen is domweg te weinig om écht volop mee te draaien. 4 dagen van 9 uur (36 uur) dat gaat nog net, al zie je dan vaak dat mensen op die 'vrije'dag thuis nog van alles doen, omdat het anders niet lukt. En let wel, er is niets mis mee als je 3 dagen wilt gaan werken, maar het betekent gewoon dat je je carrière op een laag pitje zet en veelal betekent het ook dat je als je weer meer gaat werken toch minder mogelijkheden hebt, althans niet op topfuncties.
Ik kies daarom ook voorlopig gewoon geen kinderen te hebben en mij op mijn carrière te storten... Want ik weet ook dat als ik dat wel nu zou willen ik dat ook gewoon goed zou willen doen en ik dat voor mijn gevoel niet zou kunnen qua tijd. Maar goed, ieder zijn keus

cam schreef:

Quellian schreef:

Cam, jij bent van een andere generatie, dingen zijn behoorlijk veranderd. Voor mijn ouders en schoonouders geldt hetzelfde als bij jou.

Ik denk dat wij van de generatie zijn die keuzes maakte en ons er bewust van waren dat je niet altijd alles kan hebben wat je wilt.

Ariebombarie schreef:

cam met alle respect, je kunt jouw situatie van 25 jaar (!!) geleden niet vergelijken met de huidige situatie. guldentijdperk was goedkoper dan nu bijvoorbeeld, en we hebben nu te maken met een enorme crisis (oa huizenmarkt etc). ik vind het niet realistisch om te zeggen dat wat jij vroeger hebt gekund nu nog kan, iig niet met een jan modaal inkomen.

Netje schreef:

Maar waarom worden vaders vaak door de moeders gezien als een soort tweede hands opvoeders en denken ze dat een kind alleen groot kan worden als de moeder er aldoor is. De papa mag wel 60 uur werken, want dat kan niet anders. Nou, verrassing: het kan best anders en werkgevers hebben daar meestal geen bezwaren tegen, maar ze hoéven vaak ook niet van de vrouwen, want die willen graag fulltime moederen. En dus weet die generatie kinderen al niet anders dan dat de mama huishoudelijk werk doet en de papa werkt. Wat is dat nou voor voorbeeldfunctie???
...
Dus ik vraag ik me wel eens af: vinden al die thuismama's het niet gewoon makkelijk dat ze niet hoeven te werken en gebruiken ze daarvoor allerlei excuses. Om vervolgens hun ex (wat helaas toch in 1 op de 3 gevallen gebeurt) ook nog eens volledig uit te kleden als het op alimentatie aankomt: want ik ben thuisgebleven voor jóuw kinderen en heb geen carrière kunnen opbouwen.

Dan denk ik: kom op dames wees nou eens eerlijk ! Niemand hoeft van mij te werken met kinderen, maar besef wel dat dat je éigen keuze is en laat er later niet je ex-partner, de staat of andere instaties voor betalen. Eigen keuze prima, maar dan ook de gevolgen !

Dirndl schreef:

Ik ga niet m'n doktersgraad halen om dan straks Dr. Mama te zijn, thuis te zitten en niks te betekenen voor de wetenschap (behalve misschien een toekomstig genie op de wereld te zetten, mocht ik een bijzondere man aan de haak slaan ). Mijn passie voor mijn vakgebied betekent ook dat ik regelmatig een paar maanden op onderzoek in de meest bizarre locaties zal zitten, en ik zie het nog niet voor me met een baby op een onderzoeksschip op Antarctica te zijn.

cam schreef:

Ariebombarie schreef:

cam met alle respect, je kunt jouw situatie van 25 jaar (!!) geleden niet vergelijken met de huidige situatie. guldentijdperk was goedkoper dan nu bijvoorbeeld, en we hebben nu te maken met een enorme crisis (oa huizenmarkt etc). ik vind het niet realistisch om te zeggen dat wat jij vroeger hebt gekund nu nog kan, iig niet met een jan modaal inkomen.

Ik heb het over keuzes maken.
Denk je nu echt dat het 25 jaar geleden anders was dan nu.
Toen waren we particulier verzekerd voor ziektekosten en betaalde we meer dan jullie nu betalen.
Kinderopvang was voor eigen kosten. Helemaal voor eigen kosten Behalve als je bij een groot bedrijf werkte en de baas wat bijdroeg. Een auto van de zaak was alleen voor de directeur. Vervoer was jou pakkie aan.
Staar je niet blind op die periode. Ook toen waren er periodes dat het slecht ging in de economie Wij begonnen met een hypotheek met 12% rente. En hebben ook 3 jaar met dubbele lasten gezeten toen wij uit ons eerste huis waren gegroeid omdat de kinderen kwamen.
Huis uiteindelijk met flink verlies verkocht.
Klinkt bekend in de oren toch. Niet zo heel veel anders dan nu. Alleen die 12% dan.
Oja en geen dubbel belasting voordeel. De regering vond toen dat je zelf de keuze had gemaakt om een huis te kopen voordat je de andere kwijt was.
Mijn man werkte 7 dagen en was dan 2 dagen vrij.
Ja ook 7 nachten en 7 avonddiensten.
En dat was zijn normale rooster.
Dus ik denk dat er best dingen te vergelijken zijn.
Maar goed. Ik hou het voor gezien.

Sizzle schreef:

Een mooi inkomen is gewoon niet altijd een keuze.
Sommige mensen werken zich 3 slagen in de ronte om er dan alsnog bij een herorganisatie uitgesmeten te worden

Leuk als mensen welstand voor vanzelfsprekendheid zien, maar zo werkt het gewoon niet altijd.

Maar nogmaals, dat is niet waar dit topic over ging. Het gaat niet over moeten werken en hoe zwaar het leven is, maar over willen werken.

Sizzle schreef:

Je zegt zelf dat je nooit carriere wilde maken, dan heb je dat toch niet gekozen
Als het nou zo was dat jij groot bankdirecteur wilde worden en je man ook en jij besloten hebt dat je hem de kans geeft en zelf thuisblijft wordt het een ander verhaal.
Maar als je dat toch al niet van plan was dan was die hele keuze er imo ook niet.

Ariebombarie schreef:

thuiswerken is nauwelijks te combineren met een kind... je moet daar niet van uit gaan dat dat zomaar kan, dan meot je wel een ont-zet-tend makkelijk kind hebben.

Ariebombarie schreef:

thuiswerken is nauwelijks te combineren met een kind... je moet daar niet van uit gaan dat dat zomaar kan, dan meot je wel een ont-zet-tend makkelijk kind hebben.

cam schreef:

Toen waren we particulier verzekerd voor ziektekosten en betaalde we meer dan jullie nu betalen.
Kinderopvang was voor eigen kosten. Helemaal voor eigen kosten Behalve als je bij een groot bedrijf werkte en de baas wat bijdroeg. Een auto van de zaak was alleen voor de directeur. Vervoer was jou pakkie aan.
.