
Het is allemaal weer wat afgezwakt. Het was allemaal even tegelijk afgelopen keer dat ik hier postte, maar dat is ook losgelopen.. Het is nog even moeilijk om open te zijn naar mijn ouders..
Wat voor mij en ook voor mijn ouders wel een hele grote overwonnen berg is is dat ik het eindgesprek van mijn jaar heb gehaald. Hierin kwam mijn geschiktheid voor het latere werkveld ter sprake en ondanks alle klotegesprekken die ik gevoerd heb, het gesprek dat mijn SLB'er wilde voeren met mij omdat hij vond dat ik niet geschikt was voor mijn opleiding.. Ik heb alles van me afgeschreven in mijn ontwikkelingsplan en aan de hand hiervan heb ik mijn eindgesprek gevoerd.
Hier heb ik een negen voor gehaald. Het hoogste cijfer van de klas, een grote stap dichter bij mijn P..
Een dikke middelvinger naar mijn SLB'er en naar mijn stagebegeleider die nooit hebben doorgehad wat voor impact dit op mij heeft gehad en nu nog steeds heeft en een dikke duim voor mijn ouders, lieve meisje, eerste SLB'er die altijd in mij is blijven geloven en zich daar ook keihard voor ingezet heeft en mijn eindgesprekassessoren die binnen een half uur mij zo konden doorgronden dat ze zien wat ik in me heb.
Mijn papa is bijna door zijn laatste dipweek heen, afgelopen week is hij naar huis gekomen. Je ziet hem beter worden. Ondanks die dipweek, waarin hij de afgelopen twee keren zo ziek was. Hij heeft afgelopen week een McKroket naar binnen gewerkt, die ik voor hem gemaakt heb om zo zeker te weten dat er geen bacteriën op zouden kunnen komen en ondanks dat we hem niet langer dan anderhalf uur alleen mogen laten is mijn papa weer thuis en niet dat geknakte vogeltje dat een maand geleden thuis in zijn stoel zat..

Dit verhaal is nog steeds best emotioneel voor me, zo herkenbaar en pijnlijk. Je staat zo machteloos . Ik ben beide ouders verloren aan die rotziekte . Er is hier al een tijdje niets geschreven, ik hoop maar van harte dat het allemaal goed gaat?

Lee mijn god. 
)
), enige is dat hij vaak nog heel erg moe is..
), maar hij slaat zich er doorheen.
Met andere woorden, wij krijgen een hele luxe Aygo met 25.000 kilometer op de teller als starters autotje als we het onderhoud over een tijdje zelf kunnen betalen. 'We zijn aan het opruimen, als we dan uit dit huis verhuizen hoeven we niet zoveel meer uit te zoeken.' Dat soort dingen.. Veel meer gericht op familie, dingen samen doen en niet meer zo om geld, maar ook rare kronkels zoals denken dat je op korte termijn uit huis gaat verhuizen..