Op vakantie is er iets gebeurd waar ik bang voor was: X is me 's avonds in het hotel aangevlogen. We hadden een drankje op omdat het de laatste avond was en ik zat in mijn kamer mijn koffer in te pakken. X klopte op de deur, ik deed open, we praatten even. Hij wilde per se zijn zin doordrammen, dus ik zei 'prima, je hebt gelijk', ging terug de kamer in en deed de deur dicht, tot hij zijn voet ertussen zette en begon te schreeuwen. Voor ik met mijn ogen kon knipperen gooide hij de deur open, sloeg me met een vuist in het gezicht en greep mijn arm zo vast dat je het allebei nog even zou kunnen zien. Uiteraard schreeuwde ik, het hele hotel inclusief mijn moeder hoorde het, en niemand kwam. Hij schrok daar wel van en ging al roepend dat ik hem heel hard ha geduwd (juist?) de kamer uit. Het enige wat mijn moeder te melden had, was dat we geen ruzie moesten maken. Ik wist dat dit ging gebeuren. Ik heb overigens niet teruggeslagen, helemaal niets gedaan, maar de volgende keer dat hij het waagt om me te slaan, breek ik zijn neus. Misschien maakt dat indruk, want mijn moeder ziet niet in dat ze een kopie van mijn vader of misschien wel iets ergers creëert. Ze keurt het goed dat hij mij aanvalt. Als een ander dat had gedaan, had diegene daar een paar dagen later nog last van gehad of was ik naar de politie gestapt. Verder heeft X een wapen gekocht, een echte, scherpe dolk. Ik ben bang, maar ik kan niet vandaag of morgen weg (ik ga over een paar dagen wel bij een vriendin logeren, maar ik heb nu verplichtingen) en ik weet niet wat ik nu moet doen. Ik kan het contact niet verbreken, want dan zal mijn moeder iedereen tegen me opzetten. Ik heb geen slot op de deur van mijn eigen kamer.