Slaan is onmacht

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Kaitlyn

Berichten: 10503
Geregistreerd: 04-06-06
Woonplaats: NRW

Re: Slaan is onmacht

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 15:16

M'n zusje was overigens een jaar of 3 en ze wou absoluut niet naar het woord nee luisteren, dus gaf ze m'n moeder een trap omdat ze het niet lief vond :=

pmarena

Berichten: 52744
Geregistreerd: 09-02-02

Re: Slaan is onmacht

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 15:18

Die had ik toch dusdanig stevig vastgepakt en een schud gegeven met een zeer kwade "dat doe jij nooit meer !!" dat het jong in huilen uitgebarsten was :P

Miska

Berichten: 2635
Geregistreerd: 02-09-07
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 15:19

Ja, zoiets inderdaad en als je het kind goed doordringend aankijkt dan snappen ze de ernst van de situatie ook wel.

maikeltje

Berichten: 7260
Geregistreerd: 24-08-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 15:23


pmarena

Berichten: 52744
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 15:27

Miska schreef:
Ja, zoiets inderdaad en als je het kind goed doordringend aankijkt dan snappen ze de ernst van de situatie ook wel.


Inderdaad , op zo'n doordringende manier dat het kind spontaan wit wegtrekt :P

Miska

Berichten: 2635
Geregistreerd: 02-09-07
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 15:34

De oorsprong begint altijd bij het kind, ook ouders die hun kinderen slaan of mishandelen zijn vaak ook niemandskinderen geweest.

Afbeelding
In Niemandskinderen beschrijft Carolien Roodvoets de gevolgen en verwerking van een onveilige jeugd. Het boek prikt de fabel door dat ouders per definitie hun kinderen liefhebben. Niet (kunnen) houden van je kind is een onderwerp waar niet of nauwelijks over gesproken wordt - niet door de ouder(s), maar ook niet door het verwaarloosde kind zelf, dat de illusie van liefde nodig heeft om te kunnen overleven.
Dit indringende boek laat zien dat ouders hun kinderen vaak gebruiken voor hun eigen welzijn. Het kind krijgt een zware rol toebedeeld in het kwetsbare huwelijk van zijn ouders en draagt zo bij aan het gezinsevenwicht. Kinderen zijn dan de steunpilaren van hun ouders in plaats van dat zij zelf steun ontvangen; ze groeien op in een privé-oorlogsgebied en proberen te overleven.
Wanneer niemandskinderen eenmaal volwassen zijn geworden, kunnen ze hun draai in het leven vaak niet vinden. Ze verdwalen in niemandsland en verdrinken daar voorgoed of... ze gaan hun traumatische geschiedenis verwerken. Carolien Roodvoets beschrijft in haar boek dit proces: hoe pijn en machteloosheid door zelfinzicht en verwerking overwonnen kunnen worden.

Niemandskinderen zijn niet van hun ouders (die tekortschoten in liefde), niet van zichzelf (door onmacht om van zichzelf te houden), niet van hun omgeving (als die zich afwendt), niet van de hulpverlening (als die faalt of niet wordt ingeschakeld), niet van hun latere partner (aan wie ze zich niet kunnen binden) en niet van hun eventuele kinderen (als ze daar niet van kunnen houden). Maar ze hoeven geen niemandskinderen te blijven.
In negen hoofdstukken behandelt Roodvoets dit gevoelige thema - van het schenden van kinderrechten tot het oplossen van het slachtofferschap. Het boek is geschreven voor volwassenen die worstelen met de last die een onveilige jeugd met zich bracht, en voor therapeuten/hulpverleners die met deze groep te maken hebben.
Carolien Roodvoets is gezins- en relatietherapeute, seksuologe en individueel psychotherapeute. Ze heeft een praktijk in Deventer.

NBD|Biblion recensie
Kinderen die in een onveilige situatie opgroeien, ontwikkelen allerlei strategieen. Deze strategieen helpt hen door de jeugd te komen, maar tijdens de puberteit of volwassenheid breken de ervaringen hun zeker op. Kinderen die niet veilig zijn opgevoed, worden niemandskinderen genoemd. Als zij later de draai in het leven niet kunnen vinden, verdwalen zij in Niemandsland. In dit boek wordt inzichtelijk gemaakt welke effecten een onveilige jeugd kan hebben. Daartoe zijn eerst de gezinnen beschreven waarin dergelijke mishandeling voorkomt. Vervolgens worden de verschillende manieren waarop het kind hiermee omgaat, beschreven. Dan komt er een moment waarop de volwassene geconfronteerd wordt met zijn of haar onvermogen en komt er een verwerkingsproces. Alle fasen in dit proces krijgen evenveel aandacht in het boek. Het boek is tot stand gekomen op basis van veel praktijkverhalen en de therapeutische ervaring van de auteur. Mede daardoor een goed leesbaar boek over een actueel onderwerp.
(Biblion recensie, Drs. M.L. de Jager)

http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boe ... index.html

Wie zo'n jeugd heeft meegemaakt zal zich erin herkennen, wie zelf kinderen opvoedt zal inzicht krijgen in de dynamiek van wat er mis kan gaan, en wie als partner of als kind geconfronteerd wordt met de gevolgen zal het gedrag van de 'Niemandskind'-partner of -ouder kunnen gaan begrijpen.

Quote uit het boek: LIEFDE MOET ZICH UITEN IN LIEFDEVOL GEDRAG, ANDERS IS HET EEN LOOS WOORD!
+:)+

WowAmigo
Berichten: 4923
Geregistreerd: 22-07-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 15:38

Nou ja, ik merk ook wel dat mijn kids vaak de grenzen aan het opzoeken zijn. Ik heb de oudste laatst een keer een tik voor d'r billen gegeven, maar ik hoor mezelf heeeel vaak zeggen " er wordt hier niet geslagen dames!" dus dan kan ik het zelf ook niet doen vind ik.

Ik haal ze dan meestal weg bij wat ze aan het doen zijn en zet d'r even op de gang ofzo (jongste nog niet). Tussen "Nee" en een tik zit bij mij nog wel een heel traject. Heb dus laatst voor het eerst een tik op de billen gegeven. Maar dat vond ik niet leuk trouwens.

Ik merk zelf dat er vaak wel een reden is waarom ze "vervelend" zijn, ze zijn moe of drukke dag achter de rug (veel prikkels), dat krijg ik steeds meer door en als je daarop inspeelt gaat het veel beter merk ik. Maar ik weet nog niet hoe het gaat met de redelijkheid als ze 14 zijn ofzo ;-)

Heftig stuk, van die Niemandskinderen. Je kunt het je toch niet voorstellen dat je als ouders zo met je kinderen wilt omgaan?

Miska

Berichten: 2635
Geregistreerd: 02-09-07
Woonplaats: Friesland

Re: Slaan is onmacht

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 15:39

Nee, dat is ook moeilijk voor te stellen, maar ik had zo'n moeder helaas... :\

Bonita_Bon

Berichten: 3280
Geregistreerd: 12-09-07
Woonplaats: Haarlem

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 15:52

WowAmigo schreef:
Heb dus laatst voor het eerst een tik op de billen gegeven. Maar dat vond ik niet leuk trouwens.


Precies. Het moet ook niet leuk zijn, of 'gewoonte' of 'hij/zij heeft het verdient, haha"
Maar iets wat een keer, misschien wel 2 of 3 keer voorkomt in het opvoeden van je kind. Zo zou je het moeten zien. Imo is een kind een 'schud geven' net zoiets als slaan (en met slaan heb ik het dus niet over de broekriem of uit alle kracht maar gewoon een weldoordachte pets op de billen). Het is iets lichamelijks. Iets wat je blijkbaar niet alleen met woorden en lichaamstaal op kunt lossen. Is het dan automatisch onmacht? Ik vind van niet, je kunt je woorden een keer kracht bij zetten door je kind eens stevig vast te pakken als hij een ander kind met een stok in het oog prikt. Of door een keer nadat je talloze waarschuwingen hebt gegeven hem eens een tik op de billen te geven. Nee is nee. Al je zelf nare ervaringen hebt, koppel je mijn teksten wellicht aan je eigen belevenissen. Maar zo moet je het niet zien, gelukkig heeft niet iedereen datgeen meegemaakt wat jullie is aangedaan.

Miska

Berichten: 2635
Geregistreerd: 02-09-07
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 16:11

Ik snap jou insteek wel hoor, Bonita_Bon. :j
Er is ook niks mee met een corrigerende tik en een keer flink schudden aan de arm om duidelijk te maken wat je werkelijk bedoeld, alleen als het structureel aanhoudt dan is het fout.
Ik bedoel als kind zijnde kreeg ik vroeger ook wel een tik op mijn vingers als ik iets niet mocht doen en was zo assertief als klein smurfje om mijn hand al uit te steken; geef me maar een tik, want ik doe het toch wel. :=
Dat was natuurlijk voor mijn moeder nog lastiger, maar ze kwam niet tot inzicht om het dan anders aan te pakken, ze ging alleen maar harder slaan.

Bij een kennis thuis was het zo (en dat vind ik wel een goeie manier) een keer flink straffen met een behoorlijke indrukwekkende tik en erij vertellen dat dit vaker gaat gebeuren wanneer ze niet luisteren en als ze dan niet luisteren tot 3 tellen met het gegeven; weet je nog, denk er maar eens aan.
Heel effectief, want vaak kom je maar tot 2 en als je dan net doet of je ze achterna komt dan is het wel duidelijk.

Miska

Berichten: 2635
Geregistreerd: 02-09-07
Woonplaats: Friesland

Re: Slaan is onmacht

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 16:15

En als ze je grenzen testen of uitdagen, dan heb je ze gewaarschuwd en dan een flinke optater geven om je woorden bij te zetten kan dan geen kwaad.
Je hebt het immers gemeld, dat was de consequentie.

Kaitlyn

Berichten: 10503
Geregistreerd: 04-06-06
Woonplaats: NRW

Re: Slaan is onmacht

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 16:16

Miska; Goed gezegd!

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 16:26

Denk dat het er vooral om gaat, dat de sanctie in proportie is met de 'misdaad'.
Een kind tot moes slaan omdat die een glas laat vallen, gaat nergens over. Een peuter een tik op de vingers geven omdat die na 3x waarschuwen, nog steeds niet van de stereo afblijft, is wel redelijk in proportie.

Een puber uitschelden en vertellen wat die zijn hele leven heeft fout gedaan omdat die weer te laat thuis komt, gaat ook nergens over, dat is overtrokken. Maar een week of 2 huisarrest geven, kan heel zinvol zijn.

Verder vind ik dat je je moet afvragen, of je het effect wat je wilt hebben, bereikt met je actie. Leert een kind delen doordat je het een tik geeft als het zijn speelgoed voor zichzelf wil houden. De kans is groot van niet, wss bereik je zelfs het tegenovergestelde, kind is boos en wil helemaal niet meer spelen, en al zeker niet delen. Er bij gaan zitten, het voordoen, en samen met het kind (en het andere kind) spelen, is waarschijnlijk veel effectiever. Bij een kind van anderhalf, twee jaar kan dit prima werken.

Opvoeden is ook nadenken, wat wil je bereiken en hoe?
Een kind kan in de supermarkt heel vervelend zijn. Boodschappen doen kan je leuk maken door het kind zelf een boodschappenlijstje te geven, op een rustig moment te gaan, en het kind te laten helpen.
Consequent zijn is bij alles de crux. Als iets nu niet mag, mag het 2 uur later ook niet, als iets nu wel mag, kun je het later niet opeens verbieden omdat je moe bent of een zware dag gehad hebt. Redelijk blijven..... altijd.

unicorn_kiss

Berichten: 6493
Geregistreerd: 26-09-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 18:10

Menino schreef:
Diablo schreef:

Liever helemaal niet.

Of die pedagogische tik nou wel of niet verboden is (en is een tik die gegeven wordt te controleren?), iemand die zijn kind wil/gaat mishandelen, doet dit toch wel.

niemand wil zijn kind mishandelen,

maar de grens tussen een pedagogische tik, en mishandeling is te vaag. Het ene gaat te makkelijk in het ander over, zonder dat een ouder het ook maar door heeft. Vaak is het dan nooit een pedagogische tik geweest, maar dat weten die ouders niet. Zolang ouders hier nog trots op Bokt vertellen dat ze hun kind 'echt wel een flinke klets verkopen als ze er om vragen' ;( ....

Verbale en fysieke mishandeling is allebei schadelijk, ja.. Maar ik denk dat als je verbaal mishandeld wordt, en fysieke mishandeling komt daar nog eens bovenop, dat je het wel een stukje zwaarder krijgt... Daarnaast is fysieke mishandeling wel iets gevaarlijker.


Wat een hoop onzin zeg.
Als je wat verstand in je hoofd hebt kun je als ouder verdomd goed aanvoelen wanneer je te ver gaat.
Tussen een tik op de billen en een blauw oog slaan zit een wéreld van verschil. Niks vage grens.
Bovendien kan verbale mishandeling een stuk zwaarder zijn dan verbale.

unicorn_kiss

Berichten: 6493
Geregistreerd: 26-09-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 18:11

Yamcha schreef:
Denk dat het er vooral om gaat, dat de sanctie in proportie is met de 'misdaad'.
Een kind tot moes slaan omdat die een glas laat vallen, gaat nergens over. Een peuter een tik op de vingers geven omdat die na 3x waarschuwen, nog steeds niet van de stereo afblijft, is wel redelijk in proportie.

Een puber uitschelden en vertellen wat die zijn hele leven heeft fout gedaan omdat die weer te laat thuis komt, gaat ook nergens over, dat is overtrokken. Maar een week of 2 huisarrest geven, kan heel zinvol zijn.

Verder vind ik dat je je moet afvragen, of je het effect wat je wilt hebben, bereikt met je actie. Leert een kind delen doordat je het een tik geeft als het zijn speelgoed voor zichzelf wil houden. De kans is groot van niet, wss bereik je zelfs het tegenovergestelde, kind is boos en wil helemaal niet meer spelen, en al zeker niet delen. Er bij gaan zitten, het voordoen, en samen met het kind (en het andere kind) spelen, is waarschijnlijk veel effectiever. Bij een kind van anderhalf, twee jaar kan dit prima werken.

Opvoeden is ook nadenken, wat wil je bereiken en hoe?
Een kind kan in de supermarkt heel vervelend zijn. Boodschappen doen kan je leuk maken door het kind zelf een boodschappenlijstje te geven, op een rustig moment te gaan, en het kind te laten helpen.
Consequent zijn is bij alles de crux. Als iets nu niet mag, mag het 2 uur later ook niet, als iets nu wel mag, kun je het later niet opeens verbieden omdat je moe bent of een zware dag gehad hebt. Redelijk blijven..... altijd.


Helemaal mee eens

odetteke

Berichten: 10546
Geregistreerd: 18-10-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 18:18

unicorn_kiss schreef:
Wat een hoop onzin zeg.
Als je wat verstand in je hoofd hebt kun je als ouder verdomd goed aanvoelen wanneer je te ver gaat.
Tussen een tik op de billen en een blauw oog slaan zit een wéreld van verschil. Niks vage grens.
Bovendien kan verbale mishandeling een stuk zwaarder zijn dan verbale.

Als de grens zo simpel was, dan liepen er niet zo veel getraumatiseerde kinderen rond ;)
Een blauw oog is makkelijk te definieren en is zichtbaar letsel, maar die knal op de ribben? De gekneusde enkel? Stomp in de maag? De hersenschudding die niet wordt opgemerkt? De tik omdat een 2 jarige niet alles volgens commando doet? De pets die een 4 jarige krijgt omdat er een gat in de broek zit na het spelen op het schoolplein?

unicorn_kiss

Berichten: 6493
Geregistreerd: 26-09-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 18:23

odetteke schreef:
unicorn_kiss schreef:
Wat een hoop onzin zeg.
Als je wat verstand in je hoofd hebt kun je als ouder verdomd goed aanvoelen wanneer je te ver gaat.
Tussen een tik op de billen en een blauw oog slaan zit een wéreld van verschil. Niks vage grens.
Bovendien kan verbale mishandeling een stuk zwaarder zijn dan verbale.

Als de grens zo simpel was, dan liepen er niet zo veel getraumatiseerde kinderen rond ;)
Een blauw oog is makkelijk te definieren en is zichtbaar letsel, maar die knal op de ribben? De gekneusde enkel? Stomp in de maag? De hersenschudding die niet wordt opgemerkt? De tik omdat een 2 jarige niet alles volgens commando doet? De pets die een 4 jarige krijgt omdat er een gat in de broek zit na het spelen op het schoolplein?


Die hadden beter geen kinderen gehad in the first place én beschikken duidelijk niet over gezond verstand.
Maar om dan te beweren dat een tik in het algemeen verboden moet worden? Niet mee eens.

Samurai

Berichten: 681
Geregistreerd: 13-12-09
Woonplaats: Brunssum

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-02-10 20:25

Er is al veel geschreven in dit topic waar ik me volledig bij aansluit, maar men moet het effect van verbale druk (lees:intimidatie) niet onderschatten, zeker als dat gecombineerd wordt met fysiek geweld. Dat is ook wat hier ter discussie staat imo, niet om een peuter een tik op zijn vingers te geven omdat hij toch aan de stereo zit, nee als dezelfde peuter tot moes wordt geslagen en verrot gescholden wordt wat echt niet goed is voor de eigenwaarde en bijdrage aan een positief zelfbeeld....

Soms is het namelijk zo dat ouders zelf niet beter weten, zelf slachtoffer waren van zulke praktijken, en dit als de juiste manier zien...terwijl anderen ervan leren om kind (en vrouw/man) met liefde en respect te behandelen...

Destijds hoorde je niemand over hechting en de problematieken hieromtrent, dat werd binnenshuis gehouden, want o wee, je durfde err met iemand over te praten...

Ook heeft het er vanuit mijzelf gezien mee te maken dat ouders niet capabel waren en zijn om een veilige haven te zijn voor hun kind(eren),
men is niet onderlegd hoe een kind denkt en voelt, en dat een (gevoelig) kind voor de rest van het leven in de vernieling ligt....

Soms zet ik mijn vraagtekens bij mensen die kiezen voor het ouderschap, wetende hoe het zal lopen, natuurlijk is mijn zienswijze niet heilig, maar vaak weet je van te voren waar het eindigd..een mild voorbeeld zijn de sleutel kinderen...

Ouders die met 2 moeten werken om het hoofd boven water te houden, en de kinderen die daardoor door anderen opgevoed worden...
Of dit zo'n goede ontwikkeling is...

KiWiKo

Berichten: 51672
Geregistreerd: 19-10-02
Woonplaats: Killstraight

Re: Slaan is onmacht

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-02-10 09:41

ach weet je......... mijn kind groeit ook op de moeilijke manier op. Een moeder die veel werkt, veel stress heeft..... is in haar korte leventje aan pappa 3 toe, Mamma is wel eens onredelijk sjagarijnig....... en als mamma even wat tijd voor zichzelf heeft dan is dat ook voor haarzelf. Een paar weken geleden stond ze huilend bij me omdat ze zich afvroeg of zij de oorzaak was van alle problemen op de zaak........ Dat is niet gaaf!!

Ze heeft zich gehecht aan mannen in mijn leven, en die heeft ze weer moeten laten gaan.

Ook heeft ze wel eens een draai om haar oren gehad, en hebben we hier in huis wel eens ruzie met zn tweetjes.

Ook is ze regelmatig alleen thuis, eigenlijk al vanaf haar 8ste dat ze wel eens een avond, of in iedergeval na school altijd, wel een uue of 1 a 2 alleen is. MIJN kind vind dat niet erg, ze vind het heerlijk even gewoon doen waar ze zin in heeft, ze heeft de honden en de katten en vind het eigenlijk ernstig gezellig in haar eentje :) Ze meld het wel als ze het niet leuk vind, en dat doet ze echt. Ik heb wel eens gehad dat ik 3 avonden achter elkaar niet thuis was..... en dan word ik echt wel op het matje geroepen door haar.

Ik ben alles behalve een Margrietmoeder........ alles behalve dat!

En soms dan zie ik dat mijn kind lijd onder mijn leven.

Gelukkig kunnen we een ding heel goed en dat is sorrie tegen elkaar zeggen, met elkaar praten en we kunnen elkaar ook laten voelen dat we heel veel van elkaar houden.

Ondanks dat mijn leven met haar nooit stabiel is geweest, hebben we wel een heel stabiel leven Sanne en ik. De constante factor is dat het wij is....... het is wij, het is Sanne en ik.

en weet je, ik heb een fijne, prachtige dochter.... ze haalt goede cijfers op school, is beleefd, is zelfstandig, is zelfverzekerd.

Soms dan klaagt ze wel eens dat ik te weinig voor haar doe (lees brood klaar maken voor school in de ochtend :D) en dan zeg ik tegen haar "sanne, mamma heeft maar een taakje in dit leven en dat is ervoor zorgen dat jij opgroeit tot een zelfstandige bewuste vrouw, dus zelf doen" En dan kijkt ze me aan en dan zegt ze al zuchtend "Tja, das ook weer zo"

maar oja, wat wilde ik ook al weer schrijven........

Eigenlijk hoef ik nooit te slaan, als ik echt boos word (en dat word ik echt heel zelden) maar als ik echt boos word........ dan vluchten de honden, de katten en Sanne zorgt ook dat ze uit de buurt blijft :)

Diablo

Berichten: 9826
Geregistreerd: 20-03-05
Woonplaats: Duitsland

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-02-10 10:24

Dat vind ik mooi gezegd Kiwiko, niets aan toe te voegen.

Miska

Berichten: 2635
Geregistreerd: 02-09-07
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-02-10 10:31

Als je een kind biedt wat het nodig heeft op het moment dat het dat vraagt is er niks mis mee.
Wanneer je kind het gevoel krijgt dat ze altijd bij je terecht kunnen en je ze een veilig gevoel biedt dan ben je al veel verder dan menig ouder. :j
Het kan ook niet altijd koek en ei zijn en daar is ook niks mis mee, alleen moet je als ouder je kind niet vergeten en het kind hoeft niet altijd op de 1e plaats te staan, want als je zelf geen eigen rust momenten in last, dan kan je er ook niet voor je kind zijn.
Dus ik vind het knap wat je doet Kiwiko! +:)+

Samurai

Berichten: 681
Geregistreerd: 13-12-09
Woonplaats: Brunssum

Re: Slaan is onmacht

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-02-10 12:51

@Kiwiko:
wat is er niet goed aan communiceren met elkaar, je zelfreflectie lijkt me dusdanig dat je weet hoe het zit, en dit vertaald naar je dochter.
Als ze iets heeft wordt er (als ik het goed gelezen heb) over gepraat of op zijn minst nagedacht...en niet met de mantel der liefde bedekt, afgedaan als onzin..

Je geeft ook aan wel eens een andere mening te hebben als je dochter, dat moet kunnen, immers ieder mens is een individu met eigen meningen, opvattingen en ideeën, hoeft niet altijd te stroken met elkaar...

En die zelfstandigheid, onafhankelijkheid, daar zal ze straks alleen maar voordelen aan hebben.
En ook al schiet je eens uit je slof, ook jij bent een mens, kan gebeuren, zolang je je eigen frustraties niet botviert op je kind...

Moet je daarom het toonbeeld zijn van moederschap, denk het niet...

Het is gewoon te gek voor woorden eigenlijk dat er niemandskinderen zijn...
Weet wel dat ze er zijn, meer dan je zou denken, waar je het niet aan ziet, niet van weet... Dit topic haalt veel naar boven...

samissy
Berichten: 117
Geregistreerd: 23-08-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-02-10 15:53

goed gezegd mam......denk ik.

KiWiKo

Berichten: 51672
Geregistreerd: 19-10-02
Woonplaats: Killstraight

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-02-10 15:54

samissy schreef:
goed gezegd mam......denk ik.

hahahahah kijk uit, want je bent boven.......... ben zo bij je!!! :D :D :D

er zijn nadelen als je kind een boktaccount heeft!!!

odetteke

Berichten: 10546
Geregistreerd: 18-10-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-02-10 15:57

Ach, als je elkaar misloopt hoef je iig niet met post-its te communiceren, maar dat kan gewoon per pb _O-