Bokt.nl

marleen_88 schreef:

Wat een gezelligheid hier....

Lastig TS, beide moeten erachter staan, een kind opvoeden is zwaar. Sterkte met je keuze.

germie schreef:

Shaggy09 schreef:

Ik wil zelf voorlopig ook geen kinderen dus je hoeft niet zo de wijsneus uit te hangen waarom niet iedere vrouw een kinderwens heeft. Iedereen heeft daar andere beweegredenen voor.

Wat ik zeg is niet hard en veroordelend. Ik doe namelijk geen aannames. Ik zeg dat ik jou reactie misselijkmakend vind. Je bedoeld misschien het niet zo, maar je hebt jezelf echt ontzettend bot en haatdragend verwoord.

Ik ben geen wijsneus, dus dat neem je wel terug. En ik lees wel degelijk aannames. Ik heb namelijk geen stress of angst voor baren. Dat heb ik nergens genoemd.

Shaggy09 schreef:

Oké?
Want ik heb dat wel gezegd of?

Citaat:

Is die angst voor het baren en de stress dan nog steeds zo groot?

Citaat:

Ik wil zelf voorlopig ook geen kinderen dus je hoeft niet zo de wijsneus uit te hangen waarom niet iedere vrouw een kinderwens heeft

Mars schreef:

Mondy schreef:

Tuurlijk hoeft ze er geen reden ervoor te hebben buiten dat ze t niet wil
Maar de opmerking als hij nou dit of dat had gedaan dan had ik er miss anders over gedacht is imo aan het lijntje houden.
Je wil wel of je wil niet. Als je twijfelt dan bespreek je met elkaar waar de twijfels liggen.
Maar een voorbeeld aanhalen als deze vind ik persoonlijk niet netjes en niet nodig naar haar vriend toe.

Ik lees het een beetje anders namelijk dat TS zich afvraagt hoe het allemaal moet met paard etc omdat dat voor haar heel belangrijk is. En dat vriend haar daar niet in steunt, dus haar nog onzekerder maakt. En dat lijkt me een terechte zorg.
Want dan is kind er straks, blijkt t toch allemaal niet meer haalbaar met paard en kosten en moet t dier weg.

lieveli schreef:

En een partner die daarbij ondersteunt is goud waard, het is onzin dat het normaal is dat de vrouw ervoor opdraait. Ondanks dat ik niet werk en mijn wederhelft wel gaat het hier aardig gelijk op. Maar dan moet het in de basis al goed zitten en dat lees ik niet in de relatie van ts.

Mondy schreef:

Maar eerlijk is dat niet he om dat op haar vriend af te schuiven.
Fijn als je vriend of man het wel doet maar anders is het toch echt de eigen verantwoordelijkheid van baasje. Juist met een zwangerschap heb je "de tijd" om iemand anders ervoor te regelen. Juist omdat het lange tijd is dat er iemand anders moet kunnen opdraven.
En buiten dat zijn er blijkbaar nog een aantal dingen die spelen maar die verder nooit een probleem waren.
Zal ongetwijfeld aan de andere kant ook irritaties zijn toch
Dat je kijkt qua is t paard houden haalbaar en heb ik er voor over snap ik meteen !
Daar over nadenken is slim.

Mars schreef:

Mondy schreef:

Maar eerlijk is dat niet he om dat op haar vriend af te schuiven.
Fijn als je vriend of man het wel doet maar anders is het toch echt de eigen verantwoordelijkheid van baasje. Juist met een zwangerschap heb je "de tijd" om iemand anders ervoor te regelen. Juist omdat het lange tijd is dat er iemand anders moet kunnen opdraven.
En buiten dat zijn er blijkbaar nog een aantal dingen die spelen maar die verder nooit een probleem waren.
Zal ongetwijfeld aan de andere kant ook irritaties zijn toch
Dat je kijkt qua is t paard houden haalbaar en heb ik er voor over snap ik meteen !
Daar over nadenken is slim.

Ik bedoel niet dat vriend voor het paard moet gaan zorgen maar dat hij zich niet lijkt te realiseren dat t nogal wat is om iemand te vinden die je vertrouwd en om t uit handen te geven. Niet alleen tijdens eind zwangerschap/bevalling maar ook daarna. En het is maar de vraag hoeveel tijd er daarna voor het paard overblijft. Als er dan wat ongeïnteresseerd ‘komt wel goed’ wordt gemompeld geeft dat niet echt gevoel van steun.

Maw vriend wil per se een kind en wat ts daarvoor op moet geven interesseert hem niet. Dat is geen basis.

Mondy schreef:

Waar haal je dat vandaan ???? Om wat hij zegt mbt het paard.
Jeetje als dat soort dingen tegenwoordig al als geen goede basis zijn dan denk ik dat 80%van de relaties niet aan kinderen moet beginnen.....

Magrathea schreef:

Mondy schreef:

Waar haal je dat vandaan ???? Om wat hij zegt mbt het paard.
Jeetje als dat soort dingen tegenwoordig al als geen goede basis zijn dan denk ik dat 80%van de relaties niet aan kinderen moet beginnen.....

Ik ben er wel zeker van dat 80% van de ouders niet écht goed na hebben gedacht van tevoren over wat het betekent om een kind op de wereld te zetten (kunnen we dit wel betalen, willen we dit wel echt of doen we dit omdat het 'normaal' is, past dit in ons leven). Ok, misschien geen 80%, maar toch zeker een meerderheid.

Mandy_89 schreef:

Wie zit er ook in zo'n situatie?

Mijn vriend is 23 en is er helemaal van overtuigd dat hij later kinderen wil hebben.
Ik daarin tegen wil absoluut geen kinderen, dat zeg ik al vanaf mijn 10e(zo ongeveer) ik ben nu 18, bijna 19 en heb nog steeds een hekel aan ze, het wordt alleen maar erger.

Mijn vriend zegt dat ik alleen de nadelen zie en dat het aan mijn ouders ligt dat ik later geen kinderen wil. Maar hij kijkt er veeels te positief tegen aan, hij heeft deze instelling: Een kind krijgen doet even pijn, maar dan heb je er wel wat moois voor terug. Hij denkt alleen aan het leuke, maar niet aan de nadelen voor mij.

Met onderwerpen zoals vrije tijd kwijt met kinderen, krijg ik een antwoord op van tsja dan kunnen onze ouders toch mooi oppassen. Hij is zelf iemand die echt absoluut niet thuis kan zitten, en het liefste de hele dag op pad is en zeker 3-4x per jaar op vakantie. En ik kan het hem niet aan het licht brengen dat dat dan niet zo makkelijk meer gaat(geld)

Met andere woorden: Mijn vriend denkt er te makkelijk over, en hoe kan ik hem aan het licht brengen dat het allemaal niet zo makkelijk is dan dat het lijkt. Misschien kijkt hij er dan ook wel anders tegenop.

We zijn nu een jaar samen, en hij heeft echt zoiets van, ooh wacht maar af.. over een paar jaartjes wil je vanzelf wel kinderen hebben, en als ik dan zeg van: En als dat nou niet zo is?
Krijg ik als antwoord: Dan zal ik iemand anders moeten zoeken(ja! Als fokmerrie zeker??)

Verder gaat het heel erg goed samen, en hebben we geen problemen.
Maar dit is het enige wat echt tegenzit, en ik ben bang dat het zo later problemen gaat geven.

Maar wat moet ik eraan doen!?

Groetjes Mandy

Regallie schreef:

Mandy_89 schreef:

En misschien had ik ook wel anders over kinderen gedacht als hij meer voor mij over zou hebben.

Zo zou hij voor mij echt nooit naar mijn paard gaan om te verzorgen als ik ziek ben. Dat moet ik zelf maar zien te regelen, en ookal heeft hij een e rijbewijs en de auto ervoor. Denk maar niet dat hij ooit met de trailer zou willen rijden.

En zo kan ik nog wel meer voorbeelden bedenken.

Heb soms wel momenten gehad dat een kindje mij stiekem eigenlijk best heel leuk leek.
Maar dan kwamen de vragen weer omhoog. Wie zorgt er dan voor mijn paard en hoe ga ik dat combineren als het kindje er eenmaal is.

En hoe ga ik m'n mijn paard nog betalen met alle extra kosten erbij.

Als ik het er met hem over had, van hoe zie jij dat voor je. Was 't altijd van oh maar dat komt wel goed dan hoor. Maar toch heb ik er geen vertrouwen in.

Verder zit ik er aan te denken om misschien even een week of 2 in de richting. Hem eens alleen te laten, even weg bij elkaar om alles op een rijtje te kunnen zetten.

Lieve ts,

Ga het gesprek aan met je vriend. Vertel hem waar je bang voor bent. Geef aan dat je geen vertrouwen in hem hebt in het stukje paard en verzorging. Vertel hem dat je graag wil blijven paardrijden, ga het gesprek aan en laat je niet afschepen met een 'dat komt wel goed'. Hoe gaat hij ervoor zorgen dat het goed komt?

Mijn gevoel zegt (en neem het me niet kwalijk als ik dit verkeerd zie) dat je een kindje eigenlijk wel ziet zitten, maar heel erg bang bent voor het onbekende.

pien_2010 schreef:

Mandy_89 schreef:

Wie zit er ook in zo'n situatie?

Mijn vriend is 23 en is er helemaal van overtuigd dat hij later kinderen wil hebben.
Ik daarin tegen wil absoluut geen kinderen, dat zeg ik al vanaf mijn 10e(zo ongeveer) ik ben nu 18, bijna 19 en heb nog steeds een hekel aan ze, het wordt alleen maar erger.

Mijn vriend zegt dat ik alleen de nadelen zie en dat het aan mijn ouders ligt dat ik later geen kinderen wil. Maar hij kijkt er veeels te positief tegen aan, hij heeft deze instelling: Een kind krijgen doet even pijn, maar dan heb je er wel wat moois voor terug. Hij denkt alleen aan het leuke, maar niet aan de nadelen voor mij.

Met onderwerpen zoals vrije tijd kwijt met kinderen, krijg ik een antwoord op van tsja dan kunnen onze ouders toch mooi oppassen. Hij is zelf iemand die echt absoluut niet thuis kan zitten, en het liefste de hele dag op pad is en zeker 3-4x per jaar op vakantie. En ik kan het hem niet aan het licht brengen dat dat dan niet zo makkelijk meer gaat(geld)

Met andere woorden: Mijn vriend denkt er te makkelijk over, en hoe kan ik hem aan het licht brengen dat het allemaal niet zo makkelijk is dan dat het lijkt. Misschien kijkt hij er dan ook wel anders tegenop.

We zijn nu een jaar samen, en hij heeft echt zoiets van, ooh wacht maar af.. over een paar jaartjes wil je vanzelf wel kinderen hebben, en als ik dan zeg van: En als dat nou niet zo is?
Krijg ik als antwoord: Dan zal ik iemand anders moeten zoeken(ja! Als fokmerrie zeker??)

Verder gaat het heel erg goed samen, en hebben we geen problemen.
Maar dit is het enige wat echt tegenzit, en ik ben bang dat het zo later problemen gaat geven.

Maar wat moet ik eraan doen!?

Groetjes Mandy

Het wel of geen kinderen wensen is niet iets rationeel maar iets gevoelsmatig. Als ik jou zo lees, dan denk ik dat jij never nooit het gevoel gaat krijgen om een kindje voor jezelf op de wereld te gaan zetten.
Jouw vriend verlangt er ooit wel naar, dat zie ik ook niet zo gauw veranderen. Jullie lijken dat namelijk elk zeer zeker te weten. Ik zou zeer zeker stoppen met elkaar te overtuigen van eigen mening want dat heeft geen zin daar dit zo iets gevoelsmatig is.
Het wel verlangen naar een kind is namelijk net zo legitiem als het juist absoluut niet willen van een kind.

Je hoeft niet NU al een besluit te nemen. Je vriend kan tot op latere leeftijd nog kinderen krijgen bij een andere vrouw en je dus ooit om die reden verlaten.

Dus jullie kunnen dit van elkaar accepteren met in je achterhoofd dat jullie waarschijnlijk ooit uit elkaar zullen gaan. Maar omdat hij ze niet NU al wil hebben en zoals je schrijft jullie het leuk hebben, zou ik dit onderwerp eens rustig parkeren voor de toekomst en gewoon lekker genieten van elkaar en van wat er wel aanwezig is aan overeenkomsten.