Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Achterom schreef:Doubtless schreef:Maar da's niet hetzelfde toch? Je kan heel goed over kinderen nadenken, een kinderwens hebben én eerder of ongepland zwanger zijn. Waar Achterom het over had ging volgens mij over mensen die zwanger worden en nog niet hebben bedacht of ze überhaupt wel kinderen willen.
Misschien moet je niet vanuit jouw referentiekader invullen wat ik volgens jou denk.
Beetje bekrompen en veroordelend.
Doubtless schreef:OleJon schreef:. Wat me hier wel opvalt, dat mensen beginnen te twijfelen als er in directe omgeving kinderen worden geboren. Maar het is geen bloempot of zo? Van o mijn zus heeft een baby gekregen. En lijkt mij zo leuk ik wil er ook 1?
Beetje denigrerend verwoord, dat was misschien niet nodig...
Uit onderzoek is gebleken dat zwangerschappen binnen vriendengroepen aanstekelijk zijn. Zal toch wel iets met je hormonen/kinderwens/toekomstbeeld doen als je het bij een ander ziet gebeuren. Maakt niet meteen dat mensen doen alsof het een bloempot is of er te licht over denken.
. De zondag brunches met baby's vond ik altijd vreselijk, ik heb niks met andermans kinderen, maar nu is het heerlijk, kleine kan lekker spelen en ik kan met vriendinnen kletsen. Teveel babypraat kan ik nog steeds niet hebben, maar het is echt bizar dat je tóch als zo'n typische moeke (sorry toch weer een vooroordeel
) vrolijk gaat meepraten over poepluiers en doorkomende tanden. 
Sonja_vR schreef:OleJon schreef:Wij hebben ook geen kinderen. toen we net getrouwd waren, veel op gepast op neefjes en nichtjes. Mischien heeft dat wel een rol gespeeld. Wat me hier wel opvalt, dat mensen beginnen te twijfelen als er in directe omgeving kinderen worden geboren. Maar het is geen bloempot of zo? Van o mijn zus heeft een baby gekregen. En lijkt mij zo leuk ik wil er ook 1?
Joh, basic biologie , zoogdieren worden volwassen en gaan voortplanten
En bij mensen , zodra je kinderen binnen je sociale cirkel geboren ziet worden dan is het bijna niet meer dan logisch dat dat iets triggered er van uit gaande dat je een beetje in dezelfde levensfase zit als je sociale cirkel/vriendenclub
Dat heeft geen iota te maken met hullie hebbe dus ik wil ook
Maar met natuurlijk verloop van het leven , alleen niet iedereen heeft dat even sterk en laten we wel wezen, de mensch is als diersoort dermate vervreemd van de natuur en zo gewend aan de maakbaarheid van het leven dat we er als diersoort aardig vanaf weten te wijken op individueel niveau dan een willekeurig ander zoogdier
poes schreef:Ayasha: Het is voor iedereen te triest voor woorden. Voor die kinderen die er helemaal niets aan kunnen doen maar ook voor de pleegouders die er met de beste bedoelingen in gaan.
Het wordt enorm onderschat en wat ik hoor van zij die er inmiddels op terugkijken: dat het heel goed kan dat het ondankbaar is en nutteloos voelt.
Doubtless schreef:Winged schreef:Als ik in mijn eigen omgeving kijk kan ik zo een 6-tal stellen die eerder dan gepland of ongepland de eerste op komst hadden.
Maar da's niet hetzelfde toch? Je kan heel goed over kinderen nadenken, een kinderwens hebben én eerder of ongepland zwanger zijn. Waar Achterom het over had ging volgens mij over mensen die zwanger worden en nog niet hebben bedacht of ze überhaupt wel kinderen willen.
Inmiddels heb ik anderhalf jaar een relatie en sta ik er iets anders in. Nou is er in mijn geval wel een factor die de hele boel wat meer compliceert, ik heb namelijk een relatie met een vrouw dus zo 1 2 3 zwanger worden zit er niet in
Maar voorlopig zijn wij nog wel op een leeftijd dat "misschien ooit" prima is. Zowel m'n vriendin als ik staan er op het moment een beetje indifferent in; nu een kind hoeft niet, maar mocht het voor de een veranderen dan staat de ander er zeker voor open. Als het zo zou zijn dat een van ons onze toekomst met z'n drieën voor zich ziet, dan is de keuze dus gemaakt, indien het in onze situatie van dan haalbaar is natuurlijk