Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek


Maartje1990 schreef:Puur praktisch. Het vegatarisch koken is dat wel opgelost nu?
Vind snee voor je moeder dat zij nu aan t opruimen is.

Maflinger_S schreef:In je laatste post zeg je iets heel waars: je broer is terug in huis en vervalt weer in zijn oude patroon van grote broer en de man in huis. Aangezien je nichtje al 3,5 jaar oud is, verwacht ik dat je broer al minstens 5 jaar het ouderlijk pand verlaten had. In de tussentijd ben jij volwassen geworden en is jouw leven, en dat van je moeder, veranderd. Zaak is dus aan je broer zo snel mogelijk duidelijk te maken dat hij nu een andere rol heeft en 1 van de 3 volwassenen in huis is. Er moet dus een nieuwe taakverdeling tussen jullie drieën komen om het huishouden te laten lopen. Divagedrag van je broer is ongewenst en ongepast. Zolang hij bij je moeder (en bij jou) in huis woont, heeft hij zijn verantwoordelijkheden, net als jij en je moeder. Als die besproken en vastgelegd zijn, heeft iedereen zich er daarna aan te houden. Als een van de drie dat niet of onvoldoende doet, mogen de andere twee daar zeker iets van vinden en zeggen.
na mijn studies wou ik ook echt niet meer naar huis, op een gegeven moment wil je gewoon kunnen kiezen hoe en wat. 
Annick75 schreef:Maflinger_S schreef:In je laatste post zeg je iets heel waars: je broer is terug in huis en vervalt weer in zijn oude patroon van grote broer en de man in huis. Aangezien je nichtje al 3,5 jaar oud is, verwacht ik dat je broer al minstens 5 jaar het ouderlijk pand verlaten had. In de tussentijd ben jij volwassen geworden en is jouw leven, en dat van je moeder, veranderd. Zaak is dus aan je broer zo snel mogelijk duidelijk te maken dat hij nu een andere rol heeft en 1 van de 3 volwassenen in huis is. Er moet dus een nieuwe taakverdeling tussen jullie drieën komen om het huishouden te laten lopen. Divagedrag van je broer is ongewenst en ongepast. Zolang hij bij je moeder (en bij jou) in huis woont, heeft hij zijn verantwoordelijkheden, net als jij en je moeder. Als die besproken en vastgelegd zijn, heeft iedereen zich er daarna aan te houden. Als een van de drie dat niet of onvoldoende doet, mogen de andere twee daar zeker iets van vinden en zeggen.
Als aanvulling daarop, maar dat is aan je moeder, lijkt het me verstandig als je moeder een termijn met hem bespreekt waarop hij weer een eigen woning betrekt. Dat noodzaakt hem ook om eens om zich heen te kijken naar mogelijke woningen. Zoals hij zich nu gedraagt, klinkt het alsof hij (zachtjes) wakker geschud moet worden en tot actie gemaand.
Ik begrijp dat de hele situatie voor hem ook geen makkie is, relatie voorbij, weer bij je moeder intrekken, dochter in het geding, ex die me ook niet gemakkelijk lijkt. Tijd om rechtsbijstand in te winnen, te zorgend at met zijn ex het nodige geregeld wordt en hij uitkijkt naar een eigen stek. Dat zal echt niet in 2 maanden gedaan zijn, maar in pakweg een half jaar, moet er al wel een eind aan de weg te timmeren zijn, als hij zelf ook een beetje pro-actief gaat zijn.
Shiloh schreef:Goed dat je het gesprek hebt aangeknoopt met je moeder, maar ik mis je broer in dit verhaal. Waar was hij bij dit gesprek?
poes schreef:Hoe ver is de winkel? Met de fiets wat boodschappen doen kan toch prima? of vragen dat je moeder wat dingen voor je meeneemt of met haar meegaan? Dat duurt niet lang en dan ben je er ook eens uit.
Gebruik anders een gezamenlijke boodschappenlijstapp, daar kun je dingen toevoegen en dan weet degene die boodschappen doet hoe en wat. Wij gebruiken Wunderlist.
Geen tijd is een keuze, prima als je niet wil koken maar dan moet je daar ook de gevolgen van willen dragen als er niet elke dag naar jouw wensen gekookt wordt. Hier zijn echt genoeg dingen te verzinnen toch?
Kan er geen weekmenu opgehangen worden?
Op kot moest ik het ook maar regelen. Jij kiest voor niet op kot maar een paard; daar maak je ook tijd voor. Allemaal keuzes!
Verder begrijp ik absoluut dat dit een enorme impact heeft waar jij weinig keuze hebt. Maar blijf gewoon duidelijk je grenzen aangeven vanuit ik-zinnen en hou je daaraan. Maak je niet kwaad of blaas de dingen niet te veel op, daar heb je vooral jezelf mee.
Ik herinner me weer waarom ik zo graag op kot zatna mijn studies wou ik ook echt niet meer naar huis, op een gegeven moment wil je gewoon kunnen kiezen hoe en wat.

Maflinger_S schreef:Het is ook niet aan jou en/of je moeder op dit moment om iets over zijn relatie tegen je broer/zoon te zeggen. Dat is zijn pakkie-an en het is dan ook, mijns inziens, best terecht, dat hij daar boos op reageert. Waar jij en je moeder het wel met hem over moeten hebben en hem ook over kunnen aanspreken, is zijn rol in jullie huishouden. Aangezien het er naar uitziet dat deze situatie niet met 2 weken is opgelost, en daar is op zich niets mis mee, moeten jullie wel alle drie zorgen dat de situatie werk- en leefbaar is. Dáár mogen jullie elkaar wel op aanspreken.

Birdie60 schreef:Aan een kant snap ik je moeder wel.
Zoon heeft rottijd achter de rug en het is toch haar kind.
Moeder wil zoon een fijne tijd geven en hem verder op weg helpen.
Verwennen.
A3a1 schreef:ik ben het er mee eens dat vlees apart houden geen probleem is maar kennelijk is niet alleen ts overprikkeld en geirriteerd.
Ze mag ook zelf ophouden met zeiken en weer meedraaien en gewoon zelf verantwoordelijk zijn voor haar emoties, ipv alles op anderen af te schuiven.
IHN schreef:ts, wat me opvalt in dit hele topic is dat je helemaal in het begin vrij positief praatte over je broer..hoe meer mensen hem hier afkraakten, hoe meer jij het voor je opnam...nee, hij is niet zo'n kwaaie etc.
Nu mensen jou kritisch aanspreken over je eigen rol in het geheel, komt er steeds een "maar" tevoorschijn, waarmee je soms in 1 zin zegt begrip te hebben voor je broer, maar het ligt toch allemaal aan hem of aan je moeder….je geeft ook meerdere keren aan dat het je stoort dat je moeder je broer anders behandelt dan jou….ik heb het idee dat het daarom gaat...de laatste jaren was je moeder er voor jou, was jij alleen met je moeder, hoefde haar niet te delen. Dit moet je nu wel.
Het is een aanname, he...maar als ik lees hoe het verloop is hier..eerst de kamer, die heb je nu terug, en nu is het het koken, het speelgoed, het kleintje...er komt steeds wel wat anders om de hoek kijken….en ik lees in alles terug: mijn broer pikt mijn plek in (wat hij dan ook nog letterlijk heeft gedaan door in jouw kamer te trekken). Ik weet niet hoe het vroeger was bij jullie, of je broer toen ook voor jou gevoel voorgetrokken werd...het zou logisch zijn als dat nu weer meespeelt in jouw onvrede, maar dan kun je dat beter uit gaan zoeken en bespreken, anders blijf je in je slachtofferrol hangen...daar word je uiteindelijk alleen zelf maar ongelukkig van.
De problemen die je beschrijft..echt...het zijn geen problemen...het is het niet waard om je zo over te ergeren...alle tijd die je op bokt besteed om te lezen en reageren, had je ws ook al 3 keer naar de winkel kunnen fietsen….wat eronder zit....dat is wat ertoe doet.
dromertje2 schreef:IHN schreef:ts, wat me opvalt in dit hele topic is dat je helemaal in het begin vrij positief praatte over je broer..hoe meer mensen hem hier afkraakten, hoe meer jij het voor je opnam...nee, hij is niet zo'n kwaaie etc.
Nu mensen jou kritisch aanspreken over je eigen rol in het geheel, komt er steeds een "maar" tevoorschijn, waarmee je soms in 1 zin zegt begrip te hebben voor je broer, maar het ligt toch allemaal aan hem of aan je moeder….je geeft ook meerdere keren aan dat het je stoort dat je moeder je broer anders behandelt dan jou….ik heb het idee dat het daarom gaat...de laatste jaren was je moeder er voor jou, was jij alleen met je moeder, hoefde haar niet te delen. Dit moet je nu wel.
Het is een aanname, he...maar als ik lees hoe het verloop is hier..eerst de kamer, die heb je nu terug, en nu is het het koken, het speelgoed, het kleintje...er komt steeds wel wat anders om de hoek kijken….en ik lees in alles terug: mijn broer pikt mijn plek in (wat hij dan ook nog letterlijk heeft gedaan door in jouw kamer te trekken). Ik weet niet hoe het vroeger was bij jullie, of je broer toen ook voor jou gevoel voorgetrokken werd...het zou logisch zijn als dat nu weer meespeelt in jouw onvrede, maar dan kun je dat beter uit gaan zoeken en bespreken, anders blijf je in je slachtofferrol hangen...daar word je uiteindelijk alleen zelf maar ongelukkig van.
De problemen die je beschrijft..echt...het zijn geen problemen...het is het niet waard om je zo over te ergeren...alle tijd die je op bokt besteed om te lezen en reageren, had je ws ook al 3 keer naar de winkel kunnen fietsen….wat eronder zit....dat is wat ertoe doet.
Helemaal mee eens.