Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-17 13:26

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-17 13:26

Rocamor schreef:
TS: wat verwacht je precies van je vriend?

Dat ik hem niet iedere keer mij jeugd tegen de zijne hoef af te spiegelen. Dat zou fijn zijn.

Die balans is idd heel belangrijk. Daar ben ik inmiddels ook achter. En dat vind mn vriend niet leuk. Want hij vraagt heel vaak of ik naar hem wil luisteren. Sterker nog. Daar gaat hij gewoon van uit.

Wat er gebeurd. Ik weet het niet precies. Die neiging heeft hij al zo lang als dat ik hem ken.

**Geplaatst**: 05-09-17 14:39

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst: 05-09-17 14:39

Pfff, frustrerend. Nare ervaringen kan je ook helemaal niet met elkaar vergelijken denk ik. Jullie hebben beiden verschillende dingen meegemaakt, met een totaal verschillende impact en geen mens is hetzelfde...

**Geplaatst**: 05-09-17 19:28

Geplaatst: 05-09-17 19:28

Misschien is het voor je vriend ook verstandig om met zijn trauma aan het werk te gaan met een professionele hulpverlener.
Je kunt als stel en als lotgenoten soms juist niet altijd de juiste buddy zijn. Ieder mens moet het op zijn eigen manier verwerken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-17 20:29

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-17 20:29

Dat heeft hij al gedaan en dat is net afgerond.

**Geplaatst**: 05-09-17 20:33

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst: 05-09-17 20:33

Kan het zo zijn dat jij in het verleden je eigen trauma's ontweek en juist altijd heel erg bezig was met zijn verhaal en dat hij daardoor voor zijn gevoel moet vechten om aandacht? Zodat jij een beetje met jouw ellende tegen die van hem moet gaan opbieden voor jouw gevoel?
Ik heb echt geen idee hoor, maar ik kan me voorstellen dat het feit dat jij nu ook focust op jouw eigen verleden (wat echt heftig is zo te lezen) dat dit voor hem een nieuwe situatie is waarin hij zelf ook zoekende is naar zijn plek. Dat hij gewend is om alle aandacht te krijgen van je, maar dat daar nu dus ook iets anders bij is gekomen waartegen hij voor zijn gevoel moet concurreren.
Niet om het goed te praten, het lijkt me enorm frustrerend dat je voor je gevoel moet vechten om hem naar jou te laten luisteren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-17 21:01

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-17 21:01

Wendy schreef:
Kan het zo zijn dat jij in het verleden je eigen trauma's ontweek en juist altijd heel erg bezig was met zijn verhaal en dat hij daardoor voor zijn gevoel moet vechten om aandacht? Zodat jij een beetje met jouw ellende tegen die van hem moet gaan opbieden voor jouw gevoel?
Ik heb echt geen idee hoor, maar ik kan me voorstellen dat het feit dat jij nu ook focust op jouw eigen verleden (wat echt heftig is zo te lezen) dat dit voor hem een nieuwe situatie is waarin hij zelf ook zoekende is naar zijn plek. Dat hij gewend is om alle aandacht te krijgen van je, maar dat daar nu dus ook iets anders bij is gekomen waartegen hij voor zijn gevoel moet concurreren.
Niet om het goed te praten, het lijkt me enorm frustrerend dat je voor je gevoel moet vechten om hem naar jou te laten luisteren.

Je slaat hier echt de spijker op zijn kop denk ik.

Ik was ook altijd heel erg bezig met hem. Vooral naar hem luisteren. Dat is een van de redenen waarom hij jaren geleden verlieft is geworden op mij. Ik luisterde teminste naar hem. Terwijl niemand anders dat deed.

**Geplaatst**: 05-09-17 21:15

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst: 05-09-17 21:15

Jeetje Ts, wat een heftige maar dappere weg ben je ingeslagen. En wat balen dat je vriend zo reageert. Bespreek je ook wel eens wat zijn manier van reageren met jou doet?
En kinderen, het lijkt me pas gezond voor jou (en voor niemand anders) om aan kinderen te beginnen, als jullie relatie stabiel is en als jij stabiel bent.

En over het contact met je vader, mijn vader heeft me nooit aangeraakt(op een verkeerde manier) maar wel geestelijk mishandeld, en ik heb 3,5 jaar geleden het contact verbroken. Door het verbreken van het contact kon ik uiteindelijk de stap zetten om van een afstand naar de gebeurtenissen te gaan kijken, en pas toen kon ik er echt wat mee doen qua therapie. Nu merk ik ook dat ik redelijk wat verwijt heb naar mijn moeder toe, maar ik heb haar altijd de hand boven het hoofd gehouden, omdat ik bang was om eerlijk tegen haar te zijn omdat ik bang was dat ze het niet aankon. Maar inmiddels ben ik zover dat ik dat wel wil gaan doen, dat is ook iets wat de psycholoog mij aanraadde. Door alles bij jezelf te houden, houdt je de situatie deels in stand, maar moet jij er mee rondlopen. En dat is iets wat niet gezond is. Bij mij duurde het even voordat ik er klaar voor was, in het begin kon ik me uberhaupt niet voorstellen dat ik eerlijk zou zijn tegen mijn moeder. Maar inmiddels voel ik dat er heel veel van me af zal vallen als ik dat wel doe. Ipv de ballen hoog te houden, leg ik m nu bij haar neer, daar verwacht ik verder niks van, maar ik wil die ballen gewoon niet meer

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-17 21:32

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-17 21:32

Die drang om het mijn moeder te vertellen heb ik ook wel! Alleen dat kan nu nog niet om verschillende redenen. Daar moet ik e ht even een beetje geduld voor hebben.

Wbt de relatie. Die was best heel stabiel voordat ik hier aan begon. Doordat ik nu "oude koeien uit de sloot trek" veranderd onze relatie ook. Ik vraag meer "aandacht". Er moet rekening met mij gehouden worden als het ware. Net als de huilbui vanmorgen. Dat gebeurde vroeger wel eens. Nu is het bijna 1x in de week wel mis als ik in de mood ben om te huilen. Er veranderd gewoon een hoop dd laatste tijd.

Vanmorgen heb ik echt een enorme jankbui gehad. Ik voelde me zo hopeloos. Ik was boos en verdrietig om alles en om niks.

Ik heb over 1.5 weer weer een therapiesessie. Ik vind het heel spannend. Nu weet ik een beetje wat me staat te wachten. Ik heb zo veel dingen die ik aan wil pakken dat ik gewoon niet zo goed weet waar ik nu aan wil beginnen. Wat is verstandig?

Ik heb de neiging om mijn sysytheem therapeut daar over te bellen en met haar te overleggen.

**Geplaatst**: 05-09-17 21:41

Geplaatst: 05-09-17 21:41

Penny_Shadow schreef:
Die drang om het mijn moeder te vertellen heb ik ook wel! Alleen dat kan nu nog niet om verschillende redenen. Daar moet ik e ht even een beetje geduld voor hebben.

Wbt de relatie. Die was best heel stabiel voordat ik hier aan begon. Doordat ik nu "oude koeien uit de sloot trek" veranderd onze relatie ook. Ik vraag meer "aandacht". Er moet rekening met mij gehouden worden als het ware. Net als de huilbui vanmorgen. Dat gebeurde vroeger wel eens. Nu is het bijna 1x in de week wel mis als ik in de mood ben om te huilen. Er veranderd gewoon een hoop dd laatste tijd.

Vanmorgen heb ik echt een enorme jankbui gehad. Ik voelde me zo hopeloos. Ik was boos en verdrietig om alles en om niks.

Ik heb over 1.5 weer weer een therapiesessie. Ik vind het heel spannend. Nu weet ik een beetje wat me staat te wachten. Ik heb zo veel dingen die ik aan wil pakken dat ik gewoon niet zo goed weet waar ik nu aan wil beginnen. Wat is verstandig?

Ik heb de neiging om mijn sysytheem therapeut daar over te bellen en met haar te overleggen.

Ik denk dat het vooral belangrijk is om niet teveel te gaan plannen. Ik heb dat ook wel eens, wat moet ik nu weer bespreken in therapie. Maar dat komt in de therapie altijd automatisch naar boven. Zo kun je bijv kijken wat er op dat moment speelt, en daar mee verder gaan. Ik heb wat dat betreft een briljante therapeut, zij kan zo goed bij mij omhoog halen wat ik op dat moment nodig heb. Dat is erg fijn, ik hoop dat jouw therapeut jou daar ook mee kan helpen.

Wel klote dat je je zo alleen voelt. Ik snap dat je vriend moet wennen aan de verandering, maar spreek het uit dat je moeite hebt met de manier waarop hij met de situatie om gaat, wat jij prettig vind dat hij voor je doet, of juist niet.
Ik zou het je ook gunnen als je iemand in je omgeving leert kennen waarmee je je hart kunt luchten. Ik heb een paar vriendinnen die ook een poedersuiker hebben gehad, en het is fijn om af en toe mn hart bij hun te kunnen luchten. Niemand hoeft oliebol voor mij op te lossen, dat hoeft mijn vriend ook niet, maar er zijn, luisteren en een schouder bieden om op te huilen is toch wel erg fijn hoor, en dat zou ik jou ook gunnen.

Over het praten met je moeder, daar moet idd het goede moment voor zijn. Dat is voor mij ook nog een dingetje, ik wil het gewoon het liefst zo snel mogelijk het eruit gooien, maar de omstandigheden moeten wel gunstig zijn. Je tijd komt vanzelf wel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-09-17 17:14

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst door de TopicStarter : 06-09-17 17:14

Vriendinnen vinden vind ik heel lastig. Ik heb heel veel kennissen.

Vroeger wel vrienden gehad waar ik oppervlakkig ook wel eens verteld heb wat er is gebeurt. Een voor een zijn die "vriendschappen" doodgebloed. Ik werd niet gelooft.

Dar heeft er voor gezorgd dat ik het nu heel erg moeilijk vind om iemand echt in vdrtrouwen te nemen. Te bang dat ik toch weer onderuit getrokken wordt. Daar heb ik helemaal geen behoefte aan. Nu al helemaal niet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-17 19:46

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-17 19:46

Afgelopen vrijdag heb ik een zware dag gehad.

Ik ben naar school geweest om te vertellen waarom het de laatste tijd niet zo goed gaat.

Mijn slber wist van niks en kwam dus voor een grote verrassing te staan.

Ik heb haar gevraagd of we een plekje prive konden vinden, normaal zijn die gesprekken gewoon op de gang in zo'n bank zeg maar.

Haar reactie was "oh, je maakt me wel heel nieuwschierig!". Ik heb haar uiteindelijk verteld dat ik in therapie ben voor het sexueel misbruik en dat dat er veel los maakt bij mij. Dat mijn hoofd zo vol zit op het moment dat school er eigenlijk bij in schiet. Mijn hoofd staat er gewoon echt niet naar.

Ze had natuurlijk niet verwacht dat ik hier meer zou komen dus ze was behoorlijk in schok. Ze zat bijna met mij mee te huilen.

Maar oh wat gaat ze me goed helpen! Het hele gesprek was uiteindelijk zo'n enorme opluchting! Ik zag er zo enorm tegenop. Ik ben echt huilend en misselijk die kant op gegaan en met een glimlach weg gegaan. Ik was zo blij dat mn vriend mee was om me mentaal te steunen. Echt super fijn.

Dan kan ik nu toch echt aan de afronding van mijn studie gaan beginnen.

**Geplaatst**: 10-09-17 19:49

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst: 10-09-17 19:49

Wat een goede stap TS! En wat fijn dat ze je kan helpen en dat je met een goed gevoel weg ging. Toch een soort overwinning op jezelf.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-17 19:56

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-17 19:56

Nou zeker. Ik was zo zenuwachtig dat is er bijna van moest overgeven. Ik heb de hele weg naar schoon alleen maar zitten huilen. Gelukkig reed mn vriend. Ik was echt niet in staat om auto te rijden.

Het was ook zeker wel weer een overwinning. Want het enige wat mijn hart zei was RENNEN RENNEN RENNEN EN NOOIT MEER TERUGKOMEN!!!

Dat heb ik ook heel eerlijk tegen haar gezegt dat ik dat gevoel heel erg sterk had. Maar mijn hoofd is gelukkig nog verstandig zullen we maar zeggen

**Geplaatst**: 10-09-17 20:32

Geplaatst: 10-09-17 20:32

Goed gedaan...!

Fijn dat ze goed reageerde en fijn dat ze kennelijk mbt practische dingen kan helpen regelen.

En het is ook weer een stukje verplichte geheimhouding dat weg is.
Jij hebt dit verleden, je mag er over praten, met de gevolgen wordt rekening gehouden - je hoeft het niet te verzwijgen of proberen er overheen te stappen alsof dat maar niets zou zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-09-17 21:08

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst door de TopicStarter : 10-09-17 21:08

Janneke. Dat heb ik al lang genoeg gedaan.

**Geplaatst**: 10-09-17 21:34

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst: 10-09-17 21:34

ooh.. ik vind het echt een grote stap ts!

als ik het zo lees ben je echt goed bezig. je durft het steeds meer te vertellen. wst betekend dat je het steeds meer verwerkt.

super fijn van haar reactie en dat ze je helpt.

hopelijk sterkr sir je cooe komende moeilijke stappen. het is zwaar en het liefst wil je rennen, maar kijk wat het je oplevert.

**Geplaatst**: 10-09-17 21:38

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst: 10-09-17 21:38

Wat knap zeg, super stoer van je om het op school bespreekbaar te maken.

**Geplaatst**: 10-09-17 21:48

Geplaatst: 10-09-17 21:48

..

Laatst bijgewerkt door Nymbous op 16-02-25 01:46, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-17 21:50

Geplaatst: 10-09-17 21:50

Penny_Shadow schreef:
Janneke. Dat heb ik al lang genoeg gedaan.

...die verplichte geheimhouding?

Ja, natuurlijk.

Het is een van klemmen waar je als incestvrouw in vast zit.

Nare mensen willen nooit dat hun rottigheid bij naam wordt genoemd - dus het zwijgen is rationeel gezien in hun voordeel en jouw nadeel.

Maar dat zwijgen doorbreken is zo makkelijk nog niet. Ik herinner mij gesprekken waarbij ik beefde en mijn keel dichtgesnoerd leek - emotioneel voelt het doorbreken van het verplichte zwijgen als een enorm gevaar.
Gelukkig is dat gevaar tegenwoordig meestal ""alleen maar"" emotioneel. (Je wordt niet snel voor gek verklaard omdat je stelt dat jou incest is aangedaan, maar voor 1984 gebeurde dit wel degelijk.)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-09-17 04:23

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-17 04:23

Die dichtgeschroeide keel herken ik maar al te goed.

Dit voelt een beetje als babystapjes tot het moment dat is het aan de belangrijkste persoon kan vertellen.

**Geplaatst**: 11-09-17 11:20

Geplaatst: 11-09-17 11:20

Ook babystapjes zijn nuttig, en wellicht (als de vorige emdr sesie is afgerond) een emdr sessie over 'hoe dit ging en hoe je wil je dat het gaat bij persoon X die zo belangrijk is'.

**Geplaatst**: 11-09-17 12:05

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst: 11-09-17 12:05

Wat ontzettend knap zeg! Heel erg trots op je! Wat een enorme overwinning!

Toppertje!

**Geplaatst**: 11-09-17 12:25

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst: 11-09-17 12:25

Elke stap is er 1 TS! Heel goed dat je stapjes maakt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-09-17 17:17

Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-17 17:17

Janneke2 schreef:
Ook babystapjes zijn nuttig, en wellicht (als de vorige emdr sesie is afgerond) een emdr sessie over 'hoe dit ging en hoe je wil je dat het gaat bij persoon X die zo belangrijk is'.

Er zijn nog een helehoop andere ditjes en datjes die opgeruimt moeten worden. Dat wil ik graag eerst doen.

Ik probeer wel in beweging te blijven. Soms zelfs letterlijk.

Gelukkig hoef ik morgen niet te werken. Dat scheelt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-09-17 13:56

Re: Ik ga het gevecht aan. (Sexueel misbruik)

Geplaatst door de TopicStarter : 13-09-17 13:56

Morgen hebben mijn vriend en ik samen therapie en vrijdag heb ik mijn 2e emdr sessie. Nu midden op de dag, waar ik blij mee ben. Ik was de vorige keer zo moe dat ik nieteens meer wilde avondeten. Nu zit daar veel meer tijd tussen. Hopelijk bevalt dat beter.

Nomineer dit bericht ×