Maartje1990 schreef:In een bak kan je een paard niet voorbereiden op alle (de meeste!) situaties die je op de weg tegen zult komen. Beetje wapperen met een stuk zeil is toch wat anders dan hard rijdende motors, auto's, wielrenners etc die je passeren. Een paard blijft op het eind van de dag een vluchtdier. en kun je daar niet met de max. Snelheid voorbij spurten. Kan die nog zo verkeersmak zijn. En zeker als er door de ruiter aangegeven wordt snelheid te minderen, zal die persoon niet voor niks doen
Gelukkig is een paard een prooidier en is vluchten maar één van zijn overlevingsstrategieën. Als het echt een vluchtdier was, dan zou het per definitie levensgevaarlijk zijn om met een paard het verkeer in te gaan. Vandaar dat je in de bak een paard prima andere strategieën in plaats van vluchten aan kan leren. Dat is namelijk het hele idee achter schriktraining, een paard gedrag aanleren dat het moet vertonen bij een onverwachte schrikreactie.
Maar los van het feit dat je als verkeersdeelnemers en dus ook wielrenners vanzelfsprekend rekening met elkaar moet houden. Gaat het in het verhaal van TS over iets heel anders. Zij ziet van afstand een klein groepje van 8 wielrenners aankomen, zij bepaalt op dat moment al dat ze zich wel niks van haar aan zullen trekken en dus besluit TS om haar paard zodanig op een twee auto's brede weg te parkeren , dat drie van de acht renners in de berm terecht komen en eentje ten val komt. Het gaat hier dus helemaal niet om wel of niet anticiperen van wielrenners. Het gaat hier om een ruiter, die als zo vaak zelf wel zal bepalen hoe ander verkeer zich moet gedragen en ook wel even zal regelen dat dat andere verkeer zich gedraagt zoals wij ruiters dat willen. Oftewel kort samengevat asociaal verkeersgedrag en daar wordt ze hier op Bokt ook nog volop in bevestigd. En dat lopen er hier ook nog steeds mensen rond die denken dat de rest van de verkeersdeelnemers ruiters geweldig en paarden hartstikke leuk vinden. Dream on...