Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-10-15 15:33

Geplaatst: 15-10-15 15:33

Ik heb ook heel lang geen kinderwens gehad. Mijn partner ook niet. Ineens kwam die wens wel. Mijn partner was ook snel om toen ik het voor stelde.
Wel ben ik van mening dat je er niet voor moet kiezen als je er niet 100% achter staat. Het is best wel zwaar die gebroken nachten etc om niet te zwijgen over de zwangerschap. Die roze wolk heb ik niet gezien, veel klachten. al was ik wel blij dat er een kindje op komst was, die zwangerschap had ik liever over geslagen ;-)

**Geplaatst**: 15-10-15 15:56

Geplaatst: 15-10-15 15:56

Shenavallie schreef:
Oh jee, ik voel me bijna bejaard met deze opmerking (en bedoel het absoluut niet op een rot manier), maar toch: TS, pas 26? Je bedoelt vast AL 26. Ik vind het al aardig wat worden hoor en je wordt er niet jonger op (en de biologische klok tikt voor iedereen in een ander ritme. Ik ben bijvoorbeeld nog geen 40 en zit al in de overgang). Wel wordt je van kinderen geestelijk jonger, mits je op een normale leeftijd 'drachtig' wordt. Ken genoeg oude personen die op latere leeftijd nog even snel een kind in elkaar gingen zetten en erachter kwamen dat ze toch niet meer zo kwiek waren om met het kind mee te denken. Sterker nog: bij mijn zoon zat een jongen in de klas, waarvan de ouders pas rond hun 40e gingen 'fokken' en die ouders kunnen zich totaal niet inleven in hun zoon. Ze zijn teveel bezig met zichzelf en hun werk. De jongen hangt er maar een beetje bij en gaat nu interessant proberen te doen bij leeftijdgenootjes (wordt volgestopt met dure cadeaus, maar aandacht ho maar). Erg sneu.
De keuze of je wel of geen moeder wilt worden, is volledig aan jouzelf. Daar heeft een ander niets over te zeggen. Alleen zou ik niet te lang wachten met een beslissing nemen, want - zoals ik al zei - je biologische klok gaat in zijn eigen tempo door en voor je het weet lukt het zeker niet meer of is de kans dat het op een heel moeizame manier geprobeerd moet worden (kunstmatig geklooi) groter.

Ik heb het idee dat jij at dingen door elkaar haalt.
Leeftijd en slecht ouderschap staat los van elkaar.
Slecht ouderschap is van alle leeftijden en elke financiele situatie. Geen garanties helaas!

Ik lees op bokt ook vaak dat bokkers er tegen zijn dat kinderen dure spullen hebben en ik lees er hier ook wat negatiefs in. Blijkbaar is het moeilijk te bedenken dat een goede of slechte opvoeding niet af hangt van veel of weinig dure spullen.
En wat is slecht en goed? "We" zullen als ouders het nooit 100% goed doen, maar je kunt wel je best doen en daarbij ook goed inlezen om fouten tevoorkomen.

**Geplaatst**: 15-10-15 16:07

Geplaatst: 15-10-15 16:07

Het bezwaar wat de meesten hebben met dure spullen is pas dan als het goed moet maken wat de ouders het kind tekort doen, met name in aandacht bv.
Het gevolg van een kind dat alles krijgt wat het wil, behàlve een aanwezige ouder die er aandacht aan geeft en de effecten daarvan, is natuurlijk wel een "slechtopgevoed" kind.
Tenzij het een "goede opvoeding" heeft gehad van een "vervangende ouder" als een "nanny" of internaat bv
Er is dus best een relatie te vinden soms, maar het een sluit het ander niet uit, een kind kan én dure spullen krijgen én een goede opvoeding. Anders zouden rijke mensen opgroeien voor galg en rad....

**Geplaatst**: 15-10-15 16:50

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 15-10-15 16:50

Twijfelen is helemaal zo gek niet, het is nogal een verandering voor het leven!

Ik was ook geen voorbestemde moeder, raakte zwanger op mijn 29e zonder plannen en toen ging het mis. En dat daarna nog 3x toen ik wel wilde. Sterker nog ik wilde niets liever! Pijnlijk om duidelijk te krijgen wat je wilt maar wel heel helder.

Nu heb ik straks in 1,5 jaar 3 kindjes ( zit een tweeling bij) en heb een fantastisch leven. Mijn carrière heb ik tijdelijk geparkeerd, mijn huis wordt schoongemaakt, de grote boodschappen bestel ik en ik geniet van het mama zijn. Sjouw hele dagen met de bubs door het bos, dansen, zingen, lezen. En daarnaast heb ik ook tijd voor mijn lief en mijn paard.

En dit is heel relaxed mama zijn, ik heb geen ballen hoog te houden, hoef niet te zeuren over huishouden. Ik doe gewoon alleen wat leuk is. En ik heb me een partij relaxte kinderen, nachtvoedingen deden me niks want ik hoefde niets. Ik zie mijn vriendinnen niet zo zeer kapot gaan aan het moederschap maar aan het vele moeten. Dat maakt mama zijn geen droombaan.

**Geplaatst**: 15-10-15 16:58

Geplaatst: 15-10-15 16:58

Dat dus inderdaad Boomerang

Dat scheelt ook al enorm in de beleving, of je je alleen maar met je ukjes bezig hoeft te houden waarbij alles vrij gladjes verloopt, of dat je tussen het voeden door nog vanalles gedaan moet zien te krijgen waardoor je op die momenten ook al niet bij kan slapen... dat is echt funest

Dan vrees je binnen de kortste keren voor het moment dat uk weer wakker wordt en je WEER moet...heel erg naar gevoel is dat... zo super zonde...

Ik vond het wel grappig, vroeg de kraamzorg of het altijd zo'n hel was die eerste weken want je hoort toch altijd dat mensen zo genieten...?

Die reageerde van "pfffrt ja die ken ik :))

Ik hoor ook wel eens mensen praten over hoe heerlijk dat toch was, die kraamtijd....en dan denk ik

Ik was erbij en zo leuk vond je het toch ècht niet

"

**Geplaatst**: 15-10-15 17:05

Geplaatst: 15-10-15 17:05

pmarena schreef:
Dat dus inderdaad Boomerang

Dat scheelt ook al enorm in de beleving, of je je alleen maar met je ukjes bezig hoeft te houden waarbij alles vrij gladjes verloopt, of dat je tussen het voeden door nog vanalles gedaan moet zien te krijgen waardoor je op die momenten ook al niet bij kan slapen... dat is echt funest

Dan vrees je binnen de kortste keren voor het moment dat uk weer wakker wordt en je WEER moet...heel erg naar gevoel is dat... zo super zonde...

Ik vond het wel grappig, vroeg de kraamzorg of het altijd zo'n hel was die eerste weken want je hoort toch altijd dat mensen zo genieten...?

Die reageerde van "pfffrt ja die ken ik Ik hoor ook wel eens mensen praten over hoe heerlijk dat toch was, die kraamtijd....en dan denk ik Ik was erbij en zo leuk vond je het toch ècht niet "

Het is een enorm geestelijke vrijheid. In mijn kraamtijd ( van twee tegelijk dus) sliep ik ook niet veel maarja, ik had ook de druk niet dat ik zsm moest slapen en de kids ook omdat ik over 10 weken alweer op kantoor moest staan.

Het is ook niet zo dat ik tussendoor op mijn bed lig, maar ik kan wel een boek lezen of even in het zonnetje zitten als mijn kindjes slapen en heus, ik doe wel eens een wasje

Maar de gedachte dat ik weer full pool had moeten werken met al die verantwoordelijkheden, ik had een loeizware baan waar heel veel financiele verantwoordelijkheid in om ging. Ik had simpelweg niet gefunctioneerd als ik na 10 weken daar had moeten staan en nog niet.

Dus ik doe het mezelf niet aan, en ik heb natuurlijk dikke mazzel dat mijn lief en ik goed bij kas zitten.

**Geplaatst**: 15-10-15 17:09

Geplaatst: 15-10-15 17:09

Voor mij persoonlijk denk ik dat ik door het gedrag van mijn huidige partner ook veel meer naar ja ga geneigd zijn dan bij mijn ex. Omdat mijn huidige vriend van nature een heel behulpzaam persoon is. Hij is iemand die huishoudelijk werk ziet liggen, neemt spontaan een stofzuiger in de hand, gaat spontaan mee helpen afdrogen als ik aan de afwas begin, stelt regelmatig voor om te koken...ik moet soms werk uit ZIJN handen trekken want anders ben ik soms degene die mezelf de luie kwast vind

.

Maar doordat hij nu al zo begaan is met mij en zo goed meehelpt plus nog kinderen wil, zie ik hem later ook wel bij eventuele kinderen mij daar zo goed mogelijk in helpen en steunen. Dat vind ik wel een prettige gedachte.
Mijn ex was heel anders en stak een poot uit thuis. Ik zag mij daar echt alles zelf moeten doen en een hoop onbegrip krijgen. Toen was het minder aantrekkelijk

.

**Geplaatst**: 15-10-15 17:09

Geplaatst: 15-10-15 17:09

Over het huilen, je hebt ook huilbaby's. Ik was er zo 1. Mijn ouders hebben alle onderzoeken laten doen en ik was gewoon kerngezond. Blijkbaar huilde ik gewoon graag

Mijn zoontje huilt als hij honger heeft, hij vecht ook tegen zijn slaap, als hij een vuile luier heeft of zoals nu met een sprongetje als hij dan wakker schiet en hij ziet of hoort mij niet. Dit is enkel overdag, 's nachts slaapt hij als een roos.

Met het huishouden heb ik tot nu toe geen moeite. Honden hebben plek zat in de veranda dus binnen blijft het enigszins schoon. De ene dag kun je wat meer doen dan de andere dag

en ja ik kom daarna ook niet meer toe aan slapen want dan is meneer wakker.

**Geplaatst**: 15-10-15 17:09

Geplaatst: 15-10-15 17:09

Boomerang:

Super fijn voor je hoor +:)+

(en voor man en kinders ongetwijfeld ook)

Als je weinig "moeten" voelt dat sta je er al heel anders in ook

Je wilt natuurlijk ook wel bepaalde dingen gedaan krijgen, maar voor jezelf is het dan vaak geen ramp als je een dagje hebt dat het allemaal niet loopt en je dan maar een dag later de was opruimt ofzo

**Geplaatst**: 15-10-15 17:15

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 15-10-15 17:15

Dat 's nachts goed slapen dat scheelt ook al zo enorm, dan kun je overdag ook veel meer gemiep en gemuts hebben

Maar je hoort toch ook wel vaak dat ze maanden heerlijke lange rukken slaap maken 's nachts en dan ineens niet meer

Uk hier zit nu ook een beetje raar te doen, zit ook weer in zo'n klöte-sprongetje van slecht slapen, slecht eten, miepen en meuten...maar is gelukkig toch ook nog vrij gezellig op die nukkige momenten na dus nu kun je toch nog wel dat "genieten" doen met een gezellig ventje

Je zal er 1 hebben die echt de hele dag vervelend doet, dan word je toch stapelgek

Dodelijk vermoeiend als ze de hele dag aan het miepen en piepen zijn en niks lekker gaat

Wij mogen echt niet klagen met uk maar die sprongetjes zijn toch wel stomvervelend hoor -O-

**Geplaatst**: 15-10-15 18:09

Geplaatst: 15-10-15 18:09

Lusitana schreef:
Het bezwaar wat de meesten hebben met dure spullen is pas dan als het goed moet maken wat de ouders het kind tekort doen, met name in aandacht bv.
Het gevolg van een kind dat alles krijgt wat het wil, behàlve een aanwezige ouder die er aandacht aan geeft en de effecten daarvan, is natuurlijk wel een "slechtopgevoed" kind.
Tenzij het een "goede opvoeding" heeft gehad van een "vervangende ouder" als een "nanny" of internaat bv
Er is dus best een relatie te vinden soms, maar het een sluit het ander niet uit, een kind kan én dure spullen krijgen én een goede opvoeding. Anders zouden rijke mensen opgroeien voor galg en rad....

Ik snap de relatie, echter ben ik van mening dat je het beter kunt hebben over het te kort aan aandacht, want dat is fout. De dure spullen zouden niet fout zijn als daar een goede opvoeding bij komt kijken . (respect, waardering en kennis van waarde van geld etc etc.)

**Geplaatst**: 15-10-15 18:52

Geplaatst: 15-10-15 18:52

moonsparkle schreef:
Ik ben ook zo bang dat ik het qua slaap te kort niet zou trekken, maar het schijnt de eerste maanden wel natuurlijker te gaan door hormonen. Zoals afgelopen nacht werd k een paar keer wakker en als ik dan zie dat ik nog maar 4 uur kan slapen kan ik wel janken als ik niet om 23:00 naar bed ga of halverwege de nacht wakker word denk ik soms echt in de ochtend nee ik kan het niet

Je hebt ook voorbeeldige doorslapers, hoor!

**Geplaatst**: 15-10-15 18:59

Geplaatst: 15-10-15 18:59

sneeuwpop schreef:
Shenavallie schreef:
Oh jee, ik voel me bijna bejaard met deze opmerking (en bedoel het absoluut niet op een rot manier), maar toch: TS, pas 26? Je bedoelt vast AL 26. Ik vind het al aardig wat worden hoor en je wordt er niet jonger op (en de biologische klok tikt voor iedereen in een ander ritme. Ik ben bijvoorbeeld nog geen 40 en zit al in de overgang). Wel wordt je van kinderen geestelijk jonger, mits je op een normale leeftijd 'drachtig' wordt. Ken genoeg oude personen die op latere leeftijd nog even snel een kind in elkaar gingen zetten en erachter kwamen dat ze toch niet meer zo kwiek waren om met het kind mee te denken. Sterker nog: bij mijn zoon zat een jongen in de klas, waarvan de ouders pas rond hun 40e gingen 'fokken' en die ouders kunnen zich totaal niet inleven in hun zoon. Ze zijn teveel bezig met zichzelf en hun werk. De jongen hangt er maar een beetje bij en gaat nu interessant proberen te doen bij leeftijdgenootjes (wordt volgestopt met dure cadeaus, maar aandacht ho maar). Erg sneu.
De keuze of je wel of geen moeder wilt worden, is volledig aan jouzelf. Daar heeft een ander niets over te zeggen. Alleen zou ik niet te lang wachten met een beslissing nemen, want - zoals ik al zei - je biologische klok gaat in zijn eigen tempo door en voor je het weet lukt het zeker niet meer of is de kans dat het op een heel moeizame manier geprobeerd moet worden (kunstmatig geklooi) groter.

Ik heb het idee dat jij at dingen door elkaar haalt.
Leeftijd en slecht ouderschap staat los van elkaar.
Slecht ouderschap is van alle leeftijden en elke financiele situatie. Geen garanties helaas!

Ik lees op bokt ook vaak dat bokkers er tegen zijn dat kinderen dure spullen hebben en ik lees er hier ook wat negatiefs in. Blijkbaar is het moeilijk te bedenken dat een goede of slechte opvoeding niet af hangt van veel of weinig dure spullen.
En wat is slecht en goed? "We" zullen als ouders het nooit 100% goed doen, maar je kunt wel je best doen en daarbij ook goed inlezen om fouten tevoorkomen.

Ik schrijf nergens over slechts ouderschap, wel over het ontbreken inlevingsvermogen. Dat ik een hoop oudere ouders ken waar dat op van toepassing is, wil niet zeggen dat dat voor ALLE oude ouders geldt. Dat leeftijd en slechts ouderschap los van elkaar staat, dat is al jaren bekend.

Je kunt het als ouder inderdaad niet voor 100% goed doen, maar je kunt als ouder wel voor 100% je best doen. Geen aandacht voor je kind hebben en dan maar weer een goedmakertje van een paar honderd euro geven, om het vervolgens weer alleen te laten... nee, zo werkt het niet. Net als alleen maar dure kleding willen geven. Dat zijn niet meer en niet minder dan zoethoudertjes. Kinderen moeten bewust zijn van de waarde van geld en dat oprechte aandacht het belangrijkste is. Toevallig vanavond in het nieuws ook weer langs gekomen: ouders willen tegenwoordig het vriendje van hun kind zijn door steeds maar dure dingen te kopen (telefoon, kleding, etc.). Dat werkt niet.

Maar goed, laten we weer on-topic gaan. TS gaf aan dat ze twijfelde of ze wel of geen moeder wil worden. Daar kan helaas niemand in adviseren. Hooguit dat de kans op zwangerschap kleiner wordt naarmate je ouder wordt.

**Geplaatst**: 15-10-15 19:00

Geplaatst: 15-10-15 19:00

Lusitana schreef:
Het bezwaar wat de meesten hebben met dure spullen is pas dan als het goed moet maken wat de ouders het kind tekort doen, met name in aandacht bv.
Het gevolg van een kind dat alles krijgt wat het wil, behàlve een aanwezige ouder die er aandacht aan geeft en de effecten daarvan, is natuurlijk wel een "slechtopgevoed" kind.
Tenzij het een "goede opvoeding" heeft gehad van een "vervangende ouder" als een "nanny" of internaat bv
Er is dus best een relatie te vinden soms, maar het een sluit het ander niet uit, een kind kan én dure spullen krijgen én een goede opvoeding. Anders zouden rijke mensen opgroeien voor galg en rad....

Met het vetgedrukte ben ik het helemaal eens.

**Geplaatst**: 15-10-15 19:05

Geplaatst: 15-10-15 19:05

Boomerang schreef:
Twijfelen is helemaal zo gek niet, het is nogal een verandering voor het leven!

Ik was ook geen voorbestemde moeder, raakte zwanger op mijn 29e zonder plannen en toen ging het mis. En dat daarna nog 3x toen ik wel wilde. Sterker nog ik wilde niets liever! Pijnlijk om duidelijk te krijgen wat je wilt maar wel heel helder.

Nu heb ik straks in 1,5 jaar 3 kindjes ( zit een tweeling bij) en heb een fantastisch leven. Mijn carrière heb ik tijdelijk geparkeerd, mijn huis wordt schoongemaakt, de grote boodschappen bestel ik en ik geniet van het mama zijn. Sjouw hele dagen met de bubs door het bos, dansen, zingen, lezen. En daarnaast heb ik ook tijd voor mijn lief en mijn paard.

En dit is heel relaxed mama zijn, ik heb geen ballen hoog te houden, hoef niet te zeuren over huishouden. Ik doe gewoon alleen wat leuk is. En ik heb me een partij relaxte kinderen, nachtvoedingen deden me niks want ik hoefde niets. Ik zie mijn vriendinnen niet zo zeer kapot gaan aan het moederschap maar aan het vele moeten. Dat maakt mama zijn geen droombaan.

Ook zonder al deze luxe kan het moederschap heel leuk zijn. Ik baalde dat ik genoodzaakt was om te werken, anders had ik dolgraag minimaal de eerste 4 jaar fulltime van m'n kanjer willen genieten. Gelukkig kon hij bij mijn moeder terecht op de dagen dat ik moest werken, maar wat was ik blij als ik vrij was: heerlijk de dag met hem doorbrengen! Maar ja, mijn zoon was dan ook wel een modelbaby/peuter/kleuter. Huilde zelden, sliep goed door, at goed. Hij wilde alleen niet met andere kinderen spelen, was (en is nog steeds) graag alleen. Ik heb gewoon ontzettend mazzel gehad, vind ik.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-15 19:31

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-15 19:31

Shenavallie schreef:
Maar goed, laten we weer on-topic gaan. TS gaf aan dat ze twijfelde of ze wel of geen moeder wil worden. Daar kan helaas niemand in adviseren. Hooguit dat de kans op zwangerschap kleiner wordt naarmate je ouder wordt.

Ik heb ook niet om advies gevraagd hoor, want ik ben me er terdege van bewust dat ik die keuze zelf (samen met manlief) zal moeten maken

Waar ik wel om gevraagd heb zijn de ervaringen van 'lotgenoten' en mensen die uiteindelijk een keuze hebben gemaakt. De verhalen over de tegenvallers (en leuke momenten) van het moederschap vind ik ook erg interessant, want die helpen ook bij het vormen van een realistisch beeld, zodat ik hopelijk uiteindelijk een goede keuze kan maken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-15 19:42

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-15 19:42

Kwanyin schreef:
Voor mij persoonlijk denk ik dat ik door het gedrag van mijn huidige partner ook veel meer naar ja ga geneigd zijn dan bij mijn ex. Omdat mijn huidige vriend van nature een heel behulpzaam persoon is. Hij is iemand die huishoudelijk werk ziet liggen, neemt spontaan een stofzuiger in de hand, gaat spontaan mee helpen afdrogen als ik aan de afwas begin, stelt regelmatig voor om te koken...

Dat geldt hier ook, man doet vaak zelfs meer in het huishouden dan ik, ook door de paarden die aan huis staan. Aan zijn zorgzaamheid zit dan wel weer een keerzijde: hij is bang dat, mochten we kinderen krijgen, er perioden zijn waarin de zorg (te)veel op zijn schouders zal neerkomen, met name als ik niet lekker in mijn vel zit. Dit topic geeft veel stof tot nadenken

**Geplaatst**: 15-10-15 19:49

Geplaatst: 15-10-15 19:49

Shenavallie schreef:
moonsparkle schreef:
Ik ben ook zo bang dat ik het qua slaap te kort niet zou trekken, maar het schijnt de eerste maanden wel natuurlijker te gaan door hormonen. Zoals afgelopen nacht werd k een paar keer wakker en als ik dan zie dat ik nog maar 4 uur kan slapen kan ik wel janken als ik niet om 23:00 naar bed ga of halverwege de nacht wakker word denk ik soms echt in de ochtend nee ik kan het niet

Je hebt ook voorbeeldige doorslapers, hoor!

Met 4 uur slaapmogelijkheid achter elkaar was ik dolblij geweest die eerste weken... het was namelijk hooguit een (half) uurtje steeds, je kan je volgens mij niet voorstellen hoe slopend dat dat wèrkelijk is totdat je dat meemaakt

**Geplaatst**: 15-10-15 19:57

Geplaatst: 15-10-15 19:57

Simone0308 schreef:
Shenavallie schreef:
Maar goed, laten we weer on-topic gaan. TS gaf aan dat ze twijfelde of ze wel of geen moeder wil worden. Daar kan helaas niemand in adviseren. Hooguit dat de kans op zwangerschap kleiner wordt naarmate je ouder wordt.
Ik heb ook niet om advies gevraagd hoor, want ik ben me er terdege van bewust dat ik die keuze zelf (samen met manlief) zal moeten maken Waar ik wel om gevraagd heb zijn de ervaringen van 'lotgenoten' en mensen die uiteindelijk een keuze hebben gemaakt. De verhalen over de tegenvallers (en leuke momenten) van het moederschap vind ik ook erg interessant, want die helpen ook bij het vormen van een realistisch beeld, zodat ik hopelijk uiteindelijk een goede keuze kan maken.

En toch denk ik dat de ervaringen over het moederschap niet altijd even reëel en eerlijk zijn. Men vind het toch vaak een soort van 'verraad' tegenover het kind als je niet alleen maar verteld hoe gewéldig het moederschap is. Alsof je dan niet genoeg van ze zou houden. Het is toch een taboe om te vertellen hoe zwaar het vaak is. Mijn puberzoon verzuchtte onlangs dat hij geen kinderen hoefde want als hij zag hoe wij het soms te verduren hebben... (enige zelfkennis is hem dus gelukkig niet vreemd

)
Mijn man en ik hebben een vaste slogan als het weer even flink pittig is hier: maar je krijgt er zooooo véél voor terug.....ze vertellen alleen niet wanneer

**Geplaatst**: 15-10-15 20:01

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 15-10-15 20:01

Je gaat het ook snel romantiseren als je terugkijkt

Zal wel iets natuurlijks zijn om ervoor te zorgen dat je er nog eens intrapt om zwanger te worden

**Geplaatst**: 15-10-15 20:10

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 15-10-15 20:10

Kleine kinderen worden ook groot. Jullie hebben het hier voornamelijk over poepluiers en slapeloze nachten door tandjes of voeden. Maar zelfs als ze puber of jongvolwassen zijn, het blijft enorm bepalend voor je leven. Het blijven niet eeuwig baby's of peutertjes he? Wij hebben nu enorm te stellen met onze puberzoon en daar heb je evengoed weer slapeloze nachten van!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-15 20:54

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-15 20:54

Nee dat is waar, die ervaringen zijn niet altijd realistisch, alhoewel ik vind dat er hier in het topic over het algemeen wel behoorlijk open over wordt gesproken.
Wat puberen betreft: ik kan me helemaal voorstellen dat je er met de baby-/peutertijd nog lang niet bent en dat ook oudere kinderen je genoeg kopzorgen kunnen geven. Ik zit zelf in de zorg en zie regelmatig hoe makkelijk het 'mis' kan gaan, hoe goed je als ouder ook je best doet.

**Geplaatst**: 16-10-15 07:39

Geplaatst: 16-10-15 07:39

Shenavallie schreef:
Lusitana schreef:
Het bezwaar wat de meesten hebben met dure spullen is pas dan als het goed moet maken wat de ouders het kind tekort doen, met name in aandacht bv.
Het gevolg van een kind dat alles krijgt wat het wil, behàlve een aanwezige ouder die er aandacht aan geeft en de effecten daarvan, is natuurlijk wel een "slechtopgevoed" kind.
Tenzij het een "goede opvoeding" heeft gehad van een "vervangende ouder" als een "nanny" of internaat bv
Er is dus best een relatie te vinden soms, maar het een sluit het ander niet uit, een kind kan én dure spullen krijgen én een goede opvoeding. Anders zouden rijke mensen opgroeien voor galg en rad....

Met het vetgedrukte ben ik het helemaal eens.

Ik ook. Maar niet vanwege dure spullen, maar omdat het een verkeerde manier is van "goed maken" .
Meer communiceren en gedrag aanpassen zou een oplossing kunnen zijn.
Door de woorden "dure spullen" te gebruiken, leid je imo de aandacht af van het probleem en dat is het zogenaamde "goedmaken". Ouders die het verkeerd doen zullen zich eerder richten op de woorden "dure spullen" en daarop in de verdediging schieten.
Eigenlijk vind ik dus dat mensen die afgeven op ouders die kinderen dure spullen geven en kinderen die dure spullen krijgen een beetje hetzelfde doen als de ouders die dure spullen geven om iets te Comperseren.
Vroeger stond de wc buiten ect, van luxe (en dure spullen) wordt niemand minder goed opgevoed. Het is een stukje bewust zijn van al die luxe wat je imo een kind wel moet leren- vind ik.

**Geplaatst**: 16-10-15 08:01

Geplaatst: 16-10-15 08:01

Die eerste jaren die gaan wel om, je hebt ze thuis (of opvang erbij) maar dan gaan ze naar school! En ik dacht, heerlijk weer wat vrije tijd! Begint de volgende fase: lopen ze voor/achter/uit de pas? Kopiëren ze al het negatieve gedrag wat ze op school zien. Al je opvoeding zie je zo verdwijnen en je krijgt een monster terug, kun je opnieuw beginnen!
En dan past je kind niet in het hokje van 'normaal'... Soms weet je dat zelf ook, maar zag je het niet als onoverkomelijk probleem (de leerkracht wel..) Of komt het als donderslag uit heldere hemel. Of je ziet je kind vastlopen op het een of ander en niemand wil horen/zien/meewerken om je kind gelukkig te krijgen. Onderwijs (basisschool, voor mijn kids) op dit moment is verschrikkelijk, ik vecht voor mijn 3 kinderen, zodat ze krijgen wat ze nodig hebben. Of ze nu uitvallen aan de onderkant, bovenkant, of juist precies in het vakje passen, er is niet genoeg aandacht en tijd voor ze... En dan is de oudste pas 12, de middelbare school komt eraan, ik krijg er grijze haren van!!

Ik houd heel veel van ze, wist waar ik aan begon, maar de zorgen zijn zwaar, of er nu iets aan de hand is of niet. En ik heb het idee dat het zorgen maken nooit over gaat, ook al zijn ze straks het huis uit als volwassene met een eigen gezin!

**Geplaatst**: 16-10-15 08:13

Geplaatst: 16-10-15 08:13

Oja school! En dan denk je dat je veel vrije tijd krijgt, maar dat valt vies tegen. Leef nu met de klok. En die zorgen herken ik ook wel, hoewel ze nu pas in groep 2 zit. Maar ze moeten ook in groep 2 al bepaalde criteria halen, en bepaald gedrag laten zien.

Nomineer dit bericht ×