Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-07-15 15:11

Geplaatst: 18-07-15 15:11

Pamera,
Ik ken je gevoel

Ik ben nog 2 jaar ouder en kan het nu in iedergeval niet opbrengen om nog een keer zwanger te zijn. Vond het niet echt leuk of zo, ook al had ik geluk dat alles goed liep.
De eerste 3 maanden vond ik afschuwelijk, zat op een randje van PPD. Gelukkig had ik mijn paarden anders was het zeker mis gegaan.
Ik heb haast net zo veel gehuild als de baby

Vond het eerste jaar wel grappig, maar wel saai. Nu ze langzaam aan gaat praten geniet ik er meer van.

Als ik andere baby's zie denk ik gelijk weer: vreselijk zo'n worm met onwillekeurige bewegingen.

**Geplaatst**: 18-07-15 16:45

Geplaatst: 18-07-15 16:45

Hihi, dat heb ik ook, als iemand meldt zwanger te zijn of nèt bevallen, dan is mijn eerste gedachte: O wat verschrikkelijk voor je :oo

Terwijl de rest van de wereld en de kersverse moeder zelf het heeft over diep geluk en genieten. Ik vond het echt hels

Die vergaande bemoeizucht van die zorgverleners om je heen, dat ukkie met allemaal problemen dat gewoon super zielig is, zelf gehavend en wel van ellende en drukte niet aan slapen toe komen.... en pas DAN hoor je verhalen van anderen die het ook vreselijk vonden

Ik vond deze ook heel treffend :')

https://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q= ... 7061,d.bGg

Maar klopte wel wat men toen zei, dat de eerste 6 weken een ramp (kunnen) zijn en de eerste 3 maanden vreselijk, en dat het daarna leuker wordt

Maar nu ik het verschil merk tussen nu de laatste tijd (uk vandaag precies 4 maanden) en de eerste tijd...kan ik me voorstellen dat je het genieten vindt als je een uk hebt die je niet elke 2 uur een uur lang moet melken en rechtop houden en die steeds alles onder spuugt.

Kun je gezellig eens in de 3 uur een half uurtje laten drinken en voor de rest wat kroelen en slapen en heeft uk niet bijzonder veel last van het 1 of ander...tja dan is het een heel stuk leuker

En kan ik het me voorstellen dat je het overdreven en aanstellerig en ondankbaar vindt als iemand zegt dat 'ie het hels vond.

Maar die garantie heb je niet...echt, het zal zo blijven als die eerste weken hier waren, sorry maar dan is je leven echt voorbij hoor

Laatst bijgewerkt door pmarena op 18-07-15 16:48, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-07-15 16:48

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 18-07-15 16:48

Ik vond het begin ook vreselijk e dan hebben wij een super makkelijke en gezonde meid. En ik kan 'r nu met 10 maanden ook nog geregeld achter het behang plakken hoor

**Geplaatst**: 18-07-15 16:50

Geplaatst: 18-07-15 16:50

En het erge is, het is inderdaad waar dat het heel snel vervaagt want nu denk ik in eerste instantie al: ach het is achter de rug, nu is alles best wel weer goed, eigenlijk is het snel voorbij gegaan en wat zijn die paar maanden op een mensenleven, dat kunnen we dan toch eigenlijk best nog eens doen, achteraf viel het wel mee

Maar ik heb mezelf echt goed ingeprent hoe verschrikkelijk uitzichtloos naar het was, dus gelukkig kan ik dat gevoel nog oproepen voordat de natuur me er nog een keer in laat tuinen

**Geplaatst**: 18-07-15 17:17

Geplaatst: 18-07-15 17:17

Percy schreef:
Alle respect heb ik voor mensen die geen kinderen willen. Dat is ieders goed recht. Wij hebben zelf hele goede vrienden die besloten hebben om niet voor kinderen te gaan. Dat respecteren wij en daar gaan we ook niet over in discussie. Voel me niet geroepen om anderen te overtuigen om toch wel voor kinderen te gaan.

Ik ben dolblij dat ik na alle twijfel wel voor kinderen heb gekozen. Mijn jongste is veel fanatieker in de paarden dan ik ooit was en dus besteed ik heel veel tijd aan haar en haar paarden. Net als de andere ouders van de junioren en young riders rij ik kriskras door de landen en kampeer ik terwijl ik daar een pesthekel aan heb. Maar ik geniet van haar successen en ik vind het super om de andere ouders/mensen te leren kennen. Zij verbreed mijn wereld maar ook zie ik dat ze (allebei) iets kunnen bijdragen aan de wereld.

Zoals iemand anders al opmerkte: als alle hoger opgeleiden er voor gaan kiezen om geen kinderen te krijgen dan gaan de problemen alleen maar groter worden. Niet dat mijn dochters daar een verschil in gaan maken maar het is wel heel belangrijk dat juist mensen in deze wereld eens gaan nadenken en wel kinderen op de wereld zetten die het verschil kunnen maken.

Waar ik benieuwd naar ben...waardeert je dochter het?
Ik heb namelijk een vriendin met een dochter van 12,duur paard voor haar gekocht,duur zadel,trailer,4x4 om de trailer te trekken.Paard staat op de club voor 550 euro per maand....en nog is het ''stomme mamma'',ontevreden bek.

Of ligt dat aan de opvoeding?

(of liever,gebrek er aan?)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-07-15 17:23

Geplaatst door de TopicStarter : 18-07-15 17:23

Mij lijkt juist een baby nog makkelijk, die slapen veel en je hoeft er nog niet achteraan te rennen,je hoeft niet steeds dingen te verzinnen om ze bezig te houden en nog niet steeds aan te geven dat iets niet mag

**Geplaatst**: 18-07-15 19:36

Geplaatst: 18-07-15 19:36

geerke schreef:
Percy schreef:
Alle respect heb ik voor mensen die geen kinderen willen. Dat is ieders goed recht. Wij hebben zelf hele goede vrienden die besloten hebben om niet voor kinderen te gaan. Dat respecteren wij en daar gaan we ook niet over in discussie. Voel me niet geroepen om anderen te overtuigen om toch wel voor kinderen te gaan.

Ik ben dolblij dat ik na alle twijfel wel voor kinderen heb gekozen. Mijn jongste is veel fanatieker in de paarden dan ik ooit was en dus besteed ik heel veel tijd aan haar en haar paarden. Net als de andere ouders van de junioren en young riders rij ik kriskras door de landen en kampeer ik terwijl ik daar een pesthekel aan heb. Maar ik geniet van haar successen en ik vind het super om de andere ouders/mensen te leren kennen. Zij verbreed mijn wereld maar ook zie ik dat ze (allebei) iets kunnen bijdragen aan de wereld.

Zoals iemand anders al opmerkte: als alle hoger opgeleiden er voor gaan kiezen om geen kinderen te krijgen dan gaan de problemen alleen maar groter worden. Niet dat mijn dochters daar een verschil in gaan maken maar het is wel heel belangrijk dat juist mensen in deze wereld eens gaan nadenken en wel kinderen op de wereld zetten die het verschil kunnen maken.

Waar ik benieuwd naar ben...waardeert je dochter het?
Ik heb namelijk een vriendin met een dochter van 12,duur paard voor haar gekocht,duur zadel,trailer,4x4 om de trailer te trekken.Paard staat op de club voor 550 euro per maand....en nog is het ''stomme mamma'',ontevreden bek.

Of ligt dat aan de opvoeding? (of liever,gebrek er aan?)

Ik ga direct voor het laatste, aangevuld met totaal geen echte aandacht voor het kind.

**Geplaatst**: 18-07-15 19:38

Geplaatst: 18-07-15 19:38

moonsparkle schreef:
Mij lijkt juist een baby nog makkelijk, die slapen veel en je hoeft er nog niet achteraan te rennen,je hoeft niet steeds dingen te verzinnen om ze bezig te houden en nog niet steeds aan te geven dat iets niet mag

Het zijn eigenlijk een soort hotelgasten: ze vreten, slapen en schijten, laten zich wassen en rondrijden... Vond het leuk om mee te maken hoor, maar was blij dat mijn zoon ging lopen en ontdekken.

**Geplaatst**: 18-07-15 19:44

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 18-07-15 19:44

Haha

Ik vond het inderdaad makkelijk hoor, gewoon in de kinderwagen slapen en ik paardrijden. Maar het is imo oersaai voor de tijd die het kost

Ik zie trouwens voor een tweede kind vaak de redenatie voorbij komen over het niet alleen staan bij overlijden van ouders. Maar je kunt net zo goed in een situatie terecht komen dat een kind zich zorgen moet maken wat van de (minder begaafde, zieke of bijv. verslaafde) broer/zus terecht moet komen als de ouders te oud zijn of overlijden.

Je weet gewoon nooit wat je het kind gaat bieden of wat je deze aandoet.
Daarom zou ik als ouders vooral bedenken wat jij zelf wilt en het niet proberen in te vullen voor het kind.

Het laatste wat je wilt is een verwijt: "maar ik heb het voor jou gedaan"

**Geplaatst**: 18-07-15 19:52

Geplaatst: 18-07-15 19:52

moonsparkle schreef:
Mij lijkt juist een baby nog makkelijk, die slapen veel en je hoeft er nog niet achteraan te rennen,je hoeft niet steeds dingen te verzinnen om ze bezig te houden en nog niet steeds aan te geven dat iets niet mag

Het kan ook heel makkelijk zijn. Wij zijn gezegend met een dochter van nu 3 maand en hebben nog geen minuut minder slaap gehad. Tot ongeveer 10 weken moesten we er 's nachts één keer uit om te voeden maar zowel zij als wij sliepen meteen daarna weer verder. Verder huilt ze echt bijna niet, alleen als ze echt honger heeft. Daarbij had ik een supersnelle bevalling en dankzij een ruggenprik heel weinig pijn. Kon alles meteen weer en moest mezelf afremmen niet teveel te doen omdat je lichaam toch moet herstellen. Het enige wat tegenviel was de borstvoeding wat ik tot 10 weken heb gegeven met enorme pijn maar nu is ze op kunstvoeding over en is alles vergeten. Dat gaat inderdaad zo dat je alles snel vergeet en de leuke dingen onthoudt. Ze begint nu te lachen en reageert op die debiele geluidjes waar het eerder in het topic over ging. Maar geloof me als je een baby daardoor kan laten lachen ga je als ouders toch overstag. Mijn vriend riep altijd niet aan die onzin mee te doen en roept nu ook boedieboedieboedieboe boven de box. Ik ben helaas vergeten waar ik het heb gelezen maar deze domme geluidjes dragen wel bij aan een goede ontwikkeling.

Overigens ben je ondanks dat je een makkelijke baby hebt wel continu met de baby bezig. Tenminste dat ervaar ik zo. Op tijd flesje, tijd om te spelen, slaapjes, wasjes etc.

**Geplaatst**: 18-07-15 20:18

Geplaatst: 18-07-15 20:18

moonsparkle schreef:
Mij lijkt juist een baby nog makkelijk, die slapen veel en je hoeft er nog niet achteraan te rennen,je hoeft niet steeds dingen te verzinnen om ze bezig te houden en nog niet steeds aan te geven dat iets niet mag

Dat dacht ik ook... kwam ik even van een koude kermis thuis toen uk kwam en die dus in het begin elke anderhalf / 2 uur de fles moest en dat per keer makkelijk een uur duurde vanwege het rechtop moeten houden om niet te gaan spugen....en dan nog op sommige dagen tot 5x toe al-les onderspugen zodat je de boel blijft verschonen.

En dan heb je nog een half uurtje tot de volgende melkbeurt en moet je in die halve uurtjes zien te kolven, eten, drinken, wassen, jezelf verzorgen, kraamzorg / verloskundige enzo ontvangen, dingen uitzoeken op internet om problemen op te lossen... en die oneindige riedel van flesjes wassen, uitkoken, alles klaarzetten / leggen / hangen / verschonen zodat je niet misgrijpt als je met die uk in je armen loopt....en als je dan al eens in bed gaat liggen kan je niet slapen omdat je weet dat die uk elk moment weer kan komen en omdat je van ellende niet weet hoe je moet gaan liggen met je zere onderkant

Ik vond het echt uitzichtloos, helemaal doodversleten, allerlei problemen met uk en jezelf en de dagen totdat het beter wordt kruipen maar voorbij en je hebt geen idee hoe lang het nog gaat duren en òf het überhaupt ooit wel beter wordt. Man, ik kwam er de eerste 3 weken niet eens toe om Rena een appeltje te geven en die staat verdorie 10 stappen van de achterdeur af

Echt bizar dat dat kan dat je serieus van ellende niet weet wanneer je moet douchen of slapen....nooit gedacht dat het ZO erg was

En dan heb ik nog niet eens pech gehad met een man die nu een kantoorbaantje heeft, en een moeder en schoonmoeder die bijspringen hier en daar.

Echt bizar.

Babies slapen veel....als je mazzel hebt

Je kan echt beter een dag werken dan een dag met zo'n baby en alles er omheen bezig zijn en constant stand-by staan, het is echt doodvermoeiend dat je niet weet waar je aan toe bent en wanneer die weer aanslaat.

En juist dingen verzinnen om ze bezig te houden / het leven een beetje leuk voor ze te maken is zo ontzettend moeilijk met een kleine baby als je daar nog geen ervaring mee hebt, want je hebt geen idee wat ze nu precies kunnen / mogen / willen en in hoeverre je ze dan ook weer niet overprikkeld.

En al die problemen waarvoor je een oplossing moet vinden....het is echt pittig hoor

Zo'n uk kan NIKS zelf, heeft je overal voor nodig...en kan daarbij ook niet vertellen wat 'm dwarszit dus je bent de hele dag bezig met proberen het de uk naar de zin te maken en uit te vinden wat er precies loos is. Kleintje kan nog geen boertje laten zonder hulp, niet even anders gaan liggen, slokje drinken of iets eten.... NIKS kan zo'n uk zonder hulp :(:)

En dan liggen ze te sputteren in hun bedje....mag je raden wat het probleem is....

Ik vond het vooral super zielig, mijn hart brak echt die eerste weken, vond het verschrikkelijk om aan te zien dat leed van zo'n ukkie, er was echt geen zak aan voor die kleine :(:)

Na die eerste 2 maanden wordt het steeds makkelijk, hoe meer ze zelf kunnen hoe leuker het voor ze wordt en hoe meer ruimte je krijgt voor jezelf, ukkie kan zich nu tenminste zelf een beetje bezig houden met rommelen met een speeltje ofzo, super lief

NU is het (meestal) leuk, nu de ergste problemen en hectiek voorbij zijn

**Geplaatst**: 18-07-15 21:32

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 18-07-15 21:32

Ik vond maand 6-8 vooral saai.
Dan zijn ze vreselijk aan het groeien maar mentaal lijkt er weinig te gebeuren. Vaak liggen ze dan wat op de buik op de armen te steunen.
Ik vond het net een zeehondje op het droge

Ik heb wel geluk gehad hoor in de eerste maanden.
Ik had geen refluxer en de krampjes kwamen altijd op dezelfde tijd.
Geen slechte nachten gehad en ik deed het kolven en fles geven vaak gelijktijdig om geen tijd te verliezen. Echter dronk onze gup standaard iedere 2 uur,
Ik ben wel haast iedere dag op stal geweest, dat was echt mijn uitlaatklep.
Ze sliep daar gelukkig heel goed.
We hadden al snel volledige nachten.

Toch heb ik het als verstikkend ervaren, daar waren vooral hormonen schuld aan. Onze baby deed eigenlijk niets verkeerd.

Ivm afstand heb ik echter geen ouders in de buurt.

**Geplaatst**: 18-07-15 21:43

Geplaatst: 18-07-15 21:43

Hihi, dat vind ik nu eigenlijk ook al, de eerste 2 maanden was er elke week wel een duidelijk nieuw kunstje maar nu kabbelt het zo'n beetje voort...en nu zitten we maar een beetje te wachten op het draaien.

Wij hebben weer geluk gehad met krampjes, of misschien komt het wel door de geitenmelk en de Ortiflor dat hij daardoor weinig last van krampjes heeft gehad. Nu bezig met overgaan op koemelk en nu lijkt hij wel wat meer krampjes te krijgen :(:)

Kolven en fles geven kon niet tegelijk i.v.m. die reflux, om dat te handelen zaten die flessen dan in de weg. Man-man, gevoelsmatig de hele dag alleen maar bezig met dat voeden, brrr.

Maar als dat voeden niet zo'n drama was geweest en ik wat minder gehavend uit de strijd was gekomen èn ook echt verlof gehad zou hebben (en wellicht ook niet op alle fronten het wiel opnieuw uit moest vinden vanwege geen enkele ervaring met babietjes

) dan zou het een totaal andere situatie geweest zijn. Dit was gewoon too much zeg maar. Brrr, ben nog elke dag dankbaar dat die eerste weken achter de rug zijn

Wat dat betreft denk ik wel dat een 2e makkelijker zou kunnen zijn omdat we dan baby-ervaring hebben en het allemaal niet zo rauw op de maag valt, en ik me wellicht wat minder laat overdonderen door al dat bemoeizieke zorg-volk.... en misschien wat minder gehavend uit de strijd kan komen en minder door blijf tobben met die borstvoeding...

Maarja als je dan ook nog een peuter rond hebt lopen...oef.

Goed, snel even douchen en naar bed want het spekkie ligt te slapen

**Geplaatst**: 18-07-15 22:44

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 18-07-15 22:44

Ik ben naar aanleiding van dit topic toch nog even wezen kijken naar de regelingen maar is het niet krom dat je als man maximaal recht hebt op 2 dagen betaald verlof, en nog eens 3 dagen onbetaald verlof?

Hoe wil je zo ooit meehelpen met de kinderen?

**Geplaatst**: 18-07-15 22:47

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 18-07-15 22:47

Dat vind ik ook absoluut niet meer van deze tijd.

**Geplaatst**: 18-07-15 22:49

Geplaatst: 18-07-15 22:49

Je hebt recht op ouderschapsverlof, je kunt minder uren gaan werken, je weet wanneer de baby komt dus vakantie opsparen en.... een kindje heb je voor de rest van je leven, dus ook na werktijd kun je heel veel voor hem/haar betekenen. Of huisman worden, maar dan moet het gezinsinkomen/-bestedingspatroon dat wel toelaten

. Ik heb bij geen van mijn mannelijke vrienden issues gezien voor wat betreft voor de kinderen zorgen, dus ik denk dat het wel te regelen is.

**Geplaatst**: 18-07-15 22:53

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 18-07-15 22:53

Maar als vrouw heb je recht op 4 weken, dat is een beetje ongelijk. Als je echt voor de baby wil zorgen dan kan je als man geen 4 weken vrij nemen..

**Geplaatst**: 18-07-15 22:59

Geplaatst: 18-07-15 22:59

Anoniem schreef:
Maar als vrouw heb je recht op 4 weken, dat is een beetje ongelijk. Als je echt voor de baby wil zorgen dan kan je als man geen 4 weken vrij nemen..

14 bedoel je neem ik aan.
De man heeft geen bevalling achter de rug met rondrazende klote hormonen

Als ik in die tijd was gaan werken was niemand daar gelukkig van geworden :')

Ik vind het wel fatsoenlijk als bedrijven de aankomende vader vakantie of obv laten opnemen zonder gezeur maar betaald verlof vind ik ook niet nodig eigenlijk.
Je weet 9 maanden van te voren dat het gaat gebeuren en kan daar dus over na denken.

**Geplaatst**: 18-07-15 23:05

Geplaatst: 18-07-15 23:05

Oke het gaat om bevallingsverlof, waarom zou de partner daar geen recht op horen te hebben? Of vind je dat alleen de biologische moeder voor het kind zorg moet dragen en de partner maar moet werken?

**Geplaatst**: 18-07-15 23:09

Geplaatst: 18-07-15 23:09

Anoniem schreef:
Maar als vrouw heb je recht op 4 weken, dat is een beetje ongelijk. Als je echt voor de baby wil zorgen dan kan je als man geen 4 weken vrij nemen..

Dat kan wél, als je het maar tijdig bespreekt met je werkgever. Dan is er vaak veel meer mogelijk dan je denkt

Of je zo'n verlof wettelijk ook anders moet regelen voor de man weet ik niet goed. Die discussie lijkt me voor dit topic ook teveel offtopic.

**Geplaatst**: 18-07-15 23:12

Geplaatst: 18-07-15 23:12

Nee, de man kan prima zorgen, maar ik zie niet in waarom dat betaald zou moeten zijn.
Die 14 weken voor de vrouw moet je meer zien als ziekteverlof.
Mijn man heeft gewoon veel vrij genomen op momenten dat de zorg voor mij te veel was.
Het kind heeft 21 jaar zorg nodig, niet enkel 12 weken na de geboorte.
Je kunt beter van te voren nadenken hoe je dat gaat inrichten als je daar actief bij wilt zijn (beide minder werken ipv 1 voltijd en devander thuis bijvoorbeeld).

**Geplaatst**: 18-07-15 23:19

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 18-07-15 23:19

Het lijkt me dubbel om iemand op ziekteverlof te belasten met de intensieve zorg van een pasgeboren kind. Dan kun je beter de partner ook vrij geven omdat die voor een zieke vrouw en een pasgeboren kind moet zorgen in plaats van die financieel te straffen als hij dat zou willen doen.

**Geplaatst**: 18-07-15 23:25

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 18-07-15 23:25

En wie gaat dat betalen?
maar dat is flink OT

**Geplaatst**: 19-07-15 09:44

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 19-07-15 09:44

De werkgever, sommigen weigeren nu om jonge vrouwen aan te nemen omdat ze zwanger kunnen raken. Is dat probleem ook weer opgelost als het dat dan ook bij mannen geldt.

Maar goed is inderdaad een beetje offtopic, maar wel de reden dat ik zelf nog twijfel..

**Geplaatst**: 19-07-15 09:49

Re: Mensen die twijfelde over kinderen?

Geplaatst: 19-07-15 09:49

Zwangerschapsverlof bij de vrouw wordt betaald door het UWV: de belastingbetaler dus. Als de werkgever het 'zwangerschapsverlof' van de man moet betalen, dan neemt hij/zij juist minder mannen aan. Lijkt me onwenselijk.

Als je twijfel hangt op de weken zorgverlof rond de bevalling, dan is het misschien goed om te bedenken dat het vaderschap veel langduriger is dan alleen die eerste weken en dat je het hoe dan ook moet combineren met de rest van je leven.

Nomineer dit bericht ×