Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-06-14 19:24

Geplaatst: 02-06-14 19:24

Er zijn mensen die er geen moeite mee hebben om vastgepakt te worden, jij toevallig ook niet, Snoevie? Mijn ervaring is dat mensen die fysiek meer aanrakerig zijn ingesteld het vaak heel lastig vinden dat anderen dat wel echt heel erg kunnen vinden. Misschien helpt het je om te bedenken dat heel veel mensen die niet van aanraken houden, daar vaak wel hun redenen voor hebben en dat als ze dan worden vastgepakt dat heel bedreigend en onveilig kan overkomen?

Ik blijf erbij dat het niet zo moeilijk is, eerst contact met iemand maken om te vragen of je kunt helpen zou nooit kwaad moeten kunnen. Mensen die daar al fel op reageren, hadden waarschijnlijk nog veel feller gereageerd als je meteen te hulp was gesprongen en mensen die een beetje fatsoen hebben, kunnen je dan prima bedanken voor het aanbod of aangeven waar de hulp bij nodig is.
Er zijn natuurlijk ook gewoon heel vervelende mensen op de wereld, daar vallen mensen met een beperking niet ineens buiten omdat ze een beperking hebben. Al maak je het dan wel nog moeilijker voor jezelf, denk ik.

**Geplaatst**: 02-06-14 19:45

Re: Wat mensen zeggen tegen onbekenden

Geplaatst: 02-06-14 19:45

Maar wart maakt het uit of je je het moeilijk kunt voorstellen? Ik snap dat even niet, geloof ik?
Het is imo ook veel simpeler dan dat: het is gewoon mijn lichaam, en ik bepaal, wanneer, hoe en door wie ik aangeraakt wil worden.

Als iemand graag seks wil met onbekenden, en die persoon kan zich onmogelijk voorstellen dat ik dat niet wil, dan is het toch ook niet oké om mij zomaar te pakken? Want dat is verkrachting. Dit niet, maar het is wel grensoverschrijdend gedrag, en een gebrek aan respect voor iemands lichamelijke integriteit. Als ik iets wil, vraag ik er wel om. Zó simpel is het.

**Geplaatst**: 02-06-14 20:07

Geplaatst: 02-06-14 20:07

Snoevie schreef:
Maar ik vind nog steeds dat het erg moeilijk is om in sommige mensen hun ogen goed te doen

Er zullen altijd mensen zijn die ergens commentaar op weten te leveren. Dat heb je op Bokt, dat heb je in de paardensport, dat heb je in de buurt en op het werk, en dus ook bij de omgang met mensen met een beperking.

Maar het uitgangspunt is dat je iemand anders als zelfstandige persoon respecteert, en iemand de keuze laat. En dat is niet alleen omdat je dan geen commentaar krijgt en het dus 'goed' doet in de ogen van anderen, maar vooral omdat dat ongeveer het fundament is van de hele samenleving: je leeft je eigen leven en je hebt recht om dat naar eigen inzicht te leven, niet dat van anderen.

Dat houdt dus in dat je niet zomaar in iemands persoonlijke ruimte komt, maar ook niet zomaar in iemands emotionele ruimte. Pas als je mensen beter kent, kun je meer aanvoelen wanneer dat wel kan - als iemand je toelaat.

**Geplaatst**: 02-06-14 20:08

Geplaatst: 02-06-14 20:08

Nee ik vind het juist niet fijn om aangeraakt te worden. Alleen toen ik een behoorlijk scooterongeluk had en iedereen voorbij reed en ik op de grond lag,was ik blij met de hand op mijn schouder van een oudere heer die me overeind probeerde te helpen. Dat heb ik persoonlijk als anders ervaren.

Maar ik heb geleerd van dit topic,bedankt voor de tips dames. Ik heb de neiging om mensen te helpen als ik denk dat ze gevallen zijn en zich bezeerd hebben,maar ik zal het voortaan eerst vragen.

excuus voor wie ik geirriteerd heb,dat is zeker niet mijn bedoeling geweest

oh en denk alsjeblieft niet dat ik de hele dag aan mensen zit ofzo. in tegendeel,ik bemoei me niet snel ergens mee.

**Geplaatst**: 02-06-14 20:10

Geplaatst: 02-06-14 20:10

Ik heb in de kliniek tijdens mijn revalidatie best wel eens problemen gehad met mensen die maar niet konden begrijpen dat ik niet van aanraking houd. Ik raakte al in paniek van een hand op mijn schouder, een bemoedigend klopje op mijn knie en was absoluut niet van knuffelen, omhelzen of een arm om mijn schouder. De mensen die het lastig vonden dat ik niet aangeraakt wilde worden, waren telkens de mensen die zelf juist heel amicaal waren. Ik zag dat onderling ook, even een hand op iemands arm, aai over iemands hoofd, een knuffel na een therapie. Dingen waar ik het echt koud van kan krijgen.

Als je zelf helemaal geen moeite hebt met die kleine aanrakingen, dan kan het, denk ik, best vreemd overkomen dat ik echt in paniek kan raken van een goedbedoelde hand op mijn knie. Dat is me ook meermaals verweten, dat ik me niet aan moest stellen, dat ze er niets dan goeds mee bedoelden en dat ze zelf vaak niet eens doorhadden dat ze fysiek contact zochten met me. Tot ik dan weer schrok en reageerde.
Dat leidt tot onbegrip, omdat je belevingswereld gewoon heel verschillend is. Ik vind het zelf ook heel logisch dat iemand niet van aanraking houdt, omdat ik zelf ook zo ben, en ik weet dat er mensen zijn die er geen moeite mee hebben en dat vind ik best, zolang ze mij maar niet willen 'bekeren', maar mijn ervaring is dus dat het andersom vaak niet zo logisch is. En als je daar nooit mee geconfronteerd bent, is dat misschien niet eens zo gek.

Fijn Snoevie, dat die hand op je schouder voor jou wél als troost en hulp gezien kon worden op zo'n kwetsbaar moment!!

**Geplaatst**: 02-06-14 20:14

Geplaatst: 02-06-14 20:14

Oh maar zo ben ik ook echt niet. Ik zal niemand zomaar omhelzen of aanraken ofzo. Ik vind dat zelf ook echt niet fijn,ik kan me jouw reactie ook zeker voorstellen,in de revalidatie

Alleen heb ik er persoonlijk een andere blik op als iemand dus gevallen is en zich heeft bezeerd,maar ik snap dus dat niet iedereen dat waardeerd. Niet dat ik het nou dagelijks tegenkom gelukkig,maar ik zal het in mijn achterhoofd houden.

Tja als je er zo over nadenkt,als iemand valt ga je naar diegene toe om te kijken of je kan helpen inderdaad,je pakt niet meteen iemand vast natuurlijk,dat doe ik ook niet. Maar mijn eerste idee is om iemand te hulp te schieten.

**Geplaatst**: 02-06-14 22:20

Geplaatst: 02-06-14 22:20

Op dit moment loop ik al acht weken op krukken (volgende week mag ik uit het gips

) en een aantal opmerkingen is me toch wel bijgebleven (overigens niet vergelijkbaar met een aantal dingen die ik hier langs heb zien komen...).

Ik ga dagelijks met de metro en tram naar school en in de tram is er vrijwel nooit zitplaats. De kans dat iemand opstaat is erg klein (het maakt mij niet veel uit, het zijn maar drie haltes), maar als er wél iemand opstaat, is het over het algemeen een persoon op leeftijd. Zo ook deze meneer. Hij stond op en bood mij zijn zitplaats aan, waarop ik antwoordde: 'Nee bedankt, gaat u maar zitten.' Vervolgens kreeg ik een schreeuw terug: 'Jij gaat nú zitten, want jij bent gehandicapt!' Gelukkig mocht ik er die halte uit :')

En een mevrouw die samen met mij met de lift naar boven ging.
Zij: 'Goh, hoe kom jij zo in het gips?'
Ik: 'Ik heb een ontstoken achillespees.'
Zij: 'Mijn jongste zit ook in het gips en hij mag er over een week uit. Maar hij is zo bang dat-ie niet meer kan lopen! Ben jij daar niet bang voor? Ik ben daar eigenlijk ook wel bang voor, dat zou vervelend zijn hè, als je niet meer kan lopen?'
Ik: 'Ja, dat lijkt me ook wel vervelend.'

En mijn aardrijskundeleraar (afgelopen twee jaar mijn mentor) kwam laatst naar mij toe om te vragen of ik wel genoeg eet :')

(ik ben extreem dun, vindt mijn omgeving). Ik was zo overrompeld door deze vraag, dat ik antwoordde: 'uh, volgens mij wel.' ik vraag me wel af of hij zich dit nou al drie jaar afvraagt, of dat het zo in hem op kwam

Wat mij vooral opvalt, is dat mensen wel een buurman van een kennis van de vriendin van de oma van de broer van de vriend van de orkestleraar van het broertje kennen die 'ook in het gips zat'.

**Geplaatst**: 02-06-14 22:50

Re: Wat mensen zeggen tegen onbekenden

Geplaatst: 02-06-14 22:50

Aaah vind ze eigenlijk wel lief allemaal hoor, dat ze zo betrokken zijn maaikman..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-06-14 22:51

Geplaatst door de TopicStarter : 02-06-14 22:51

Hahaha, ja, dat laatste idd, dat ze altijd iemand kennen die dat ook had

Nu is een gebroken bovenbeen iets heel uitzonderlijks (sterkste bot in je lichaam) en nu hebben veel mensen geen voorbeeld meer van hetzelfde bot. Komen ze met gebroken enkels, onderbenen en knieën. Nou is het 'gunstiger' om je bovenbeen te breken dan een enkel of knie, maar het ongeluk is meestal heftiger omdat het dus niet zomaar breekt. Ik ben uit de koets gevallen met geschat 40 km p/u en misschien nog wel harder

Als ik dat vertel komen ze met verhalen van andere ongevallen met koets. Zelfs mensen die een uur na mijn ongeluk doodleuk gaan vertellen dat anderen na zo'n ongeluk dood waren of in het ziekenhuis dood gingen. Hee, hallo, bedankt voor je steun :')

Gelukkig ben ik vrij nuchter en had ik naast de breuk helemaal niks (nog geen schaafje) dus ik was niet bang, maar toch

**Geplaatst**: 02-06-14 23:07

Geplaatst: 02-06-14 23:07

Danique_G schreef:
Aaah vind ze eigenlijk wel lief allemaal hoor, dat ze zo betrokken zijn maaikman..

Vind ik eigenlijk ook wel, echter vind ik het vervelend om met mensen te praten :Y)

(niet omdat ik ze per se vervelend vind, maar... Gewoon...) en heb ik nooit een idee wat ik moet antwoorden

O trouwens, ik vind je onderschrift echt geniaal

**Geplaatst**: 02-06-14 23:10

Geplaatst: 02-06-14 23:10

Hhilde schreef:
Hahaha, ja, dat laatste idd, dat ze altijd iemand kennen die dat ook had Nu is een gebroken bovenbeen iets heel uitzonderlijks (sterkste bot in je lichaam) en nu hebben veel mensen geen voorbeeld meer van hetzelfde bot. Komen ze met gebroken enkels, onderbenen en knieën. Nou is het 'gunstiger' om je bovenbeen te breken dan een enkel of knie, maar het ongeluk is meestal heftiger omdat het dus niet zomaar breekt. Ik ben uit de koets gevallen met geschat 40 km p/u en misschien nog wel harder Als ik dat vertel komen ze met verhalen van andere ongevallen met koets. Zelfs mensen die een uur na mijn ongeluk doodleuk gaan vertellen dat anderen na zo'n ongeluk dood waren of in het ziekenhuis dood gingen. Hee, hallo, bedankt voor je steun Gelukkig ben ik vrij nuchter en had ik naast de breuk helemaal niks (nog geen schaafje) dus ik was niet bang, maar toch

Lekker motiverend :Y)

**Geplaatst**: 02-06-14 23:11

Geplaatst: 02-06-14 23:11

maaikman schreef:
Wat mij vooral opvalt, is dat mensen wel een buurman van een kennis van de vriendin van de oma van de broer van de vriend van de orkestleraar van het broertje kennen die 'ook in het gips zat'.

haha dat is zo mens eigen volgens mij.. ik betrap me zelf er ook wel eens op. (bijv als iemand bekeuring heeft heeft mijn zus van de zwager's banket bakker dat ook)

en inderdaad ook zo omslachtig ver :')

**Geplaatst**: 02-06-14 23:17

Geplaatst: 02-06-14 23:17

Hhilde schreef:
Hahaha, ja, dat laatste idd, dat ze altijd iemand kennen die dat ook had Nu is een gebroken bovenbeen iets heel uitzonderlijks (sterkste bot in je lichaam) en nu hebben veel mensen geen voorbeeld meer van hetzelfde bot. Komen ze met gebroken enkels, onderbenen en knieën. Nou is het 'gunstiger' om je bovenbeen te breken dan een enkel of knie, maar het ongeluk is meestal heftiger omdat het dus niet zomaar breekt. Ik ben uit de koets gevallen met geschat 40 km p/u en misschien nog wel harder Als ik dat vertel komen ze met verhalen van andere ongevallen met koets. Zelfs mensen die een uur na mijn ongeluk doodleuk gaan vertellen dat anderen na zo'n ongeluk dood waren of in het ziekenhuis dood gingen. Hee, hallo, bedankt voor je steun Gelukkig ben ik vrij nuchter en had ik naast de breuk helemaal niks (nog geen schaafje) dus ik was niet bang, maar toch

Sorry, ik dacht dat alleen mijn familie zo gestoord was om zulke verhalen te vertellen. Mijn tante vertelde de dag voor me operatie vrolijk dat de schroeven die ik zou krijgen er vanzelf wel weer uit zouden komen zweren. En nog een paar van die verhalen.

Maar dat zie ik dan wel weer als extreme meelevendheid. Je probeert het te verwanten aan dingen die je kent.

**Geplaatst**: 03-06-14 10:18

Re: Wat mensen zeggen tegen onbekenden

Geplaatst: 03-06-14 10:18

Gruwel verhalen over een bevalling als je bijna moet bevallen van nummer 1.

**Geplaatst**: 03-06-14 23:09

Geplaatst: 03-06-14 23:09

zo heeft me vader ook wel eens dingen gezegd.. dat de opticien bijna uit zijn stoel viel van het lachen... toen ik vroeg of je niet een lui oog kreeg van een contactlens dragen ipv 2.. (ontsteking aan een kant) .. me vader ramde der zo over door.. en toen der tijd had men geen internet of google..

edit :')

en dat was niet een een vreemde dan..

**Geplaatst**: 04-06-14 00:25

Re: Wat mensen zeggen tegen onbekenden

Geplaatst: 04-06-14 00:25

toen ik samen met een exvriend in de stad liep en we kwamen een geestelijk en lichamelijk beperkte jongen tegen. Maakte mijn ex de opmerking "dat lijkt mij zo erg he.. als maagd te moeten sterven" _-:(

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-06-14 08:11

Geplaatst door de TopicStarter : 04-06-14 08:11

Edit: oeps, dubbel!

Laatst bijgewerkt door Hhilde op 04-06-14 08:12, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-06-14 08:11

Geplaatst door de TopicStarter : 04-06-14 08:11

zivazoef schreef:
toen ik samen met een exvriend in de stad liep en we kwamen een geestelijk en lichamelijk beperkte jongen tegen. Maakte mijn ex de opmerking "dat lijkt mij zo erg he.. als maagd te moeten sterven"

Wauw, daar zou ik ruzie om gehad hebben

Gisteren was mijn eerste dag naar stage zonder kruk. Dan ga ik ook met het OV, maar het is nu niet meer te zien dat ik nog aan het revalideren ben. Dus ik stap gisteren in de lift ipv de trap want die kost me veel moeite, je ziet mensen gewoon kijken en denken >;)

Nomineer dit bericht ×