Balen zeg, Yunaa. Heeft hij zich inmiddels al wel ingeschreven? Alle wachttijd die hij op kan bouwen is toch weer een stapje dichterbij een huisje voor jullie samen.
Monami, erg he, hoe vrolijk je kan worden van een simpel berichtje. Ik vind het heerlijk dat als ik thuis kom van stappen of als ik heel vroeg wakker wordt en niet meer kan slapen, het bij jullie gewoon midden op de dag is.
Pfff, vriendlief belde gisterenavond even (doet hij eigenlijk nooit, we skypen of whatsappen altijd) omdat hij er even doorheen zat met zijn werk. Twee weken voor ik vertrok is hij begonnen met een nieuwe baan, maar die is helaas niet wat hij verwacht had. Toen voelde ik me even enorm schuldig dat ik zo ver weg zit, ik zou nu graag bij hem zijn om hem wat meer te kunnen steunen.
Tegelijkertijd ben ik zelf ook maar eens begonnen met nadenken wat voor baan ik wil (als ik terug ben in Nederland ben ik bijna helemaal klaar met mijn studie). Blijkt nog knap lastig te zijn, een baan vinden als je zelf eigenlijk nog niet weet welke richting je uit wilt. Ik weet alleen wat ik niet wil, maar het is zo deprimerend om het vanuit die richting te gaan bekijken
