Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-01-14 17:39

Geplaatst: 09-01-14 17:39

OKE SELIEN, JE KUNT HET, JE KUNT HET LAAT JE BILLEN ZIEN!

Vervelend dat je papski nogal meh was. Kakzooi. Hoe lang moet 'ie nu blijven?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-14 14:19

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-14 14:19

Hahahahaha aan wie moet ik mijn billen laten zien?

Ja, best wel klote..
Dat weten we niet precies.. Een arts riep 2 weken en daarna dagbehandelingen maar wij geloven er niet zo in en gaan gewoon maar uit van een maand..

**Geplaatst**: 10-01-14 14:20

Geplaatst: 10-01-14 14:20

KIES MIJ!! KIES MIJ!! O:)

**Geplaatst**: 10-01-14 15:09

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 10-01-14 15:09

Jullie hebben nog gevoel voor humor zie ik. :')

Succes met school Selien, je kunt het! $*\o/*$

**Geplaatst**: 10-01-14 22:34

Geplaatst: 10-01-14 22:34

EvaH schreef:
KIES MIJ!! KIES MIJ!!

Ieuw. dikke Nicki Minaj billen. :')

Selien je bent een topper en je kunt het!

en ik zie je donderdag weer dus dan praten we wle bij over je papski.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-01-14 16:48

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst door de TopicStarter : 12-01-14 16:48

*zucht*

Bejaarden die bij de kamergenoot van papa aan het bespreken zijn hoe goed zij hun tegenslagen al overwonnen hebben..
'Nou, ik zeg altijd maar, ik heb me taai gehouwe hoor, zelfs met die reuma in de winter. Ik zeg altijd maar, het is kanker in de gewrichten..'

Lalalala

Ik doe maar net alsof ik niks hoor en aan mijn schoolwerk zit...

**Geplaatst**: 12-01-14 17:10

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 12-01-14 17:10

Ik wil je heel veel sterkte wensen en je mag boos zijn op de wereld! Ik vind het stom om te zegen maar ik denk dat ik weet hoe je je voelt. Mijn vader heeft ook kanker (terminaal). Maar dat terzijde.

In het ziekenhuis verloopt inderdaad de boel af en toe niet helemaal lekker.

En inderdaad de mensen die op hetzelfde moment "zeuren" over "kleine" pijntjes want soms zou je willen dat het maar zon klein pijntje was. Het is af en toe zo oneerlijk. En in het begin is het het moeilijkst maar met de tijd leer je ermee omgaan! Dan zul je waarschijnlijk merken dat het met school ook weer beter gaat.
Ik hoop dat het allemaal weer goed komt met je vader en dat hij snel mag op knappen!

**Geplaatst**: 12-01-14 17:13

Geplaatst: 12-01-14 17:13

upendo schreef:
*zucht*

Bejaarden die bij de kamergenoot van papa aan het bespreken zijn hoe goed zij hun tegenslagen al overwonnen hebben..
'Nou, ik zeg altijd maar, ik heb me taai gehouwe hoor, zelfs met die reuma in de winter. Ik zeg altijd maar, het is kanker in de gewrichten..'

Lalalala
Ik doe maar net alsof ik niks hoor en aan mijn schoolwerk zit...

Zucht....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-01-14 17:18

Geplaatst door de TopicStarter : 12-01-14 17:18

Ik snap wat je bedoelt Ruth!

Boos zijn omdat ze klagen over kleine pijntjes vind ik niet eens zo erg meer.
Maar ik betrap mezelf wel steeds vaker op:
'Joh, denk nou nog een keer na! kijk naar buiten, het is mooi weer, jij bent gezond, jouw familie is gezond.. Hou eens op met in een negatieve spiraal denken maar kijk naar wat je wél aan mogelijkheden hebt!' (En meestal erachteraan: 'Jij hebt geen zieke papa, die van jou kan wel gewoon lekker in de tuin wroeten, buiten lopen zonder binnen een half uur uitgeput te zijn, jullie hebben niet opeens zo'n bejaardenstang bij de douche omdat hij anders bang is om uit te glijden..')

**Geplaatst**: 12-01-14 17:30

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 12-01-14 17:30

Ook als mensen iets leuks met hun ouders hebben edaan betrap ik mezelf weleens opdat ik jaloers ben, Acheraf vind ik mezelf dan echt een rotkind haha. Ik verwijt nogsteeda wel eens mensen dat zij wel gezonde ouders hebben, maarja dat helpt eigenlijk miks. Maar toch sluipt het er zo af en toe bij in.

Met mijn vader gaat het nu wel redelijk, maar eerder voelde ik me zo machteloos zon sterke man die niet meer zelf kan douchen en zelf zo hard heeft gevochten voor zijn kinderen. Waar je dus naar jouw idee niks voor kunt doen. Ikzelf heb me ook een hele tijd erg vervelend gevoeld.

Maar nu merk ik dat mijn vader er juist van geniet als ik plezier heb in wat ik doe.

**Geplaatst**: 13-01-14 01:24

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 13-01-14 01:24

Weet je wat het is? Je moet ellende gewoon nooit vergelijken..zij niet. Maar andersom ook niet, je weet nooit waar iemand anders doorheen gaat.. :(:)

laat het van je afglijden en richt je op wat van belang is voor jou!

**Geplaatst**: 13-01-14 02:26

Geplaatst: 13-01-14 02:26

Je hebt gelijk Pauline, maar dat is soms verdomd lastig. Ik verwijt het mensen ook wel eens dat ze gezonde ouders hebben. En ik kan jaloers zijn op het gemak waarmee mensen de gezondheid van hun ouders voor gewoon aannemen. Die argeloosheid, dat ben ik voorgoed kwijt.

Als iemand tegen mij zegt dat ik niet zo negatief moet doen, of dat, nu mijn vader beter is, ik het achter me moet laten. Ik krijg nooit meer mijn vader terug zoals hij was, hij is waarschijnlijk schoon (hij wilt niet op controle) maar hij heeft vorige week de hele week morfine moeten nemen vanwege de pijn. Hij kotst nog steeds vaak zijn eten uit, hij is 30 jaar ouder geworden. Mijn moeder zat laatst met tranen in haar ogen in de auto toen ze me naar huis bracht, ''er is heel veel van ons afgenomen''. Dat is ronduit poedersuiker. En dan is hij er nog, ik kan me niet voorstellen hoe het is als hij terminaal zou zijn. Maar ik weet nog heel goed hoe het voelde toen ik was waar Seline nu is.

En er zijn ook goede dagen, het is niet allemaal slecht. Maar als het slecht gaat, gaat het echt verdomde slecht en dan mag de hele wereld doodvallen en dan hoef ik geen verhalen over school of onbeantwoorde liefdes of wat dan ook. Mijn hoofd weet heus wel dat ik niet moet vergelijken, maar mijn hart denkt daar soms anders over.

Ik kan me ook niet echt druk meer maken om dingen. Ik ben nu vooral van het genieten en het fiets leuk hebben, want je weet nooit wanneer het anders gaat zijn. Ik heb ook afscheid genomen van vrienden die het gewoon niet snapten, ik snap nu ook bijvoorbeeld niet meer waarom mensen keihard ruzie maken met hun ouders om helemaal niets. Waardeer wat je hebt. Ik heb heus nog wel eens ruzie met mijn ouders, maar we leggen het ook gauw weer bij. We hebben geen tijd voor boosheid.

Seline, schaarzusje van me, accepteer de boosheid die je voelt en laat het daarna los. Boosheid kost veel energie en dat kun je nu wel beter gebruiken.

EDIT: En ook een dikke knuffel voor Eva die hier met haar neus midden in de kankerboter is gevallen want voor jou is het ook niet makkelijk, het is tenslotte je schoonvader. Jij bent ook een kanjer! Ik zie jullie gauw toch? LIEFDE

Laatst bijgewerkt door Urbanus op 13-01-14 02:36, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-01-14 02:29

Geplaatst: 13-01-14 02:29

En dan nu een leuk filmpje omdat ik helemaal niet goed ben in serieuze dingen.

**Geplaatst**: 13-01-14 04:00

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 13-01-14 04:00

Lieveli ik weet dat.. Geen kanker maar even harde lessen waarin waarom.. En boosheid troef is geweest. En nog. Sommige klappen in het leven laten schade achter die je niet altijd aan de buitenkant ziet. Pas jodelde iemand tegen mij" ja maar jij hebt het zo makkelijk, jij bent altijd vrolijk!" Dan tel ik tot tien, negeer de aanvechting om te schreeuwen wat ik voel, en loop door... Daarom. Je ziet het niet altijd. Je weet het niet altijd.

**Geplaatst**: 13-01-14 09:37

Geplaatst: 13-01-14 09:37

Ik moet zeggen dat ik het behoorlijk "eens" ben met lieveli. Je wilt niet jaloers of dergelijke zijn maar wat ik al zei af en toe sluipt het er gewoon in. Ik zelf kan ook gewoon blij zijn voor mensen, maar als het slecht met mijn vader gaat oid dan ben ik af en toe echt niet te genieten bijvoorbeeld.

Edit: What did i just watch.

**Geplaatst**: 13-01-14 14:26

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 13-01-14 14:26

Ik probeer ook altijd weg te lopen. Maar als het om mensen gaat die ik goed ken, kan ik dat niet. En DJ Rod houdt van ochtenden!

**Geplaatst**: 13-01-14 16:47

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 13-01-14 16:47

Ik moet zeggen dat ik best herken wat jullie vertellen. Mijn lieve schoonpapa heeft een paar maanden geleden een hersenbloeding gehad, er blijft best veel restschade over - vooralsnog zijn we vooral blij dat we hem nog hebben - het heeft er een week of 5 lang heel anders uitgezien! En als ik Lee dan dit zie schrijven:

Citaat:
Mijn moeder zat laatst met tranen in haar ogen in de auto toen ze me naar huis bracht, ''er is heel veel van ons afgenomen''. Dat is ronduit poedersuiker. En dan is hij er nog, ik kan me niet voorstellen hoe het is als hij terminaal zou zijn. Maar ik weet nog heel goed hoe het voelde toen ik was waar Seline nu is.

Dan is dat pijnlijk herkenbaar.... Dus knuffel voor alle meiden hier die in een soortgelijk schuitje zitten. Het is klote. Echt klote.

**Geplaatst**: 13-01-14 18:05

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 13-01-14 18:05

Heel veel sterkte TS, heb net alles gelezen en herken een hoop in je verhaal. Mijn vader gaat ook al een tijdje niet zo goed en heeft in december 2,5 week in het ziekenhuis gelegen en nu in januari ook alweer een week dus dat is gewoon zwaar poedersuiker. De bezorgdheid, de goede momenten, de slechte momenten, een moeder die veel te veel hooi op haar vork neemt, alles tegelijk zorgt voor een hoop stress. Neem af en toe wel de tijd om leuke dingen te doen en te ontspannen al lukt dat soms niet echt! Knuffel!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-01-14 20:32

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst door de TopicStarter : 13-01-14 20:32

Mama versprak zich vanochtend.

Het kwam erop neer dat zowel zij als papa bang zijn dat papa over twee jaar niet meer is.

En dan kan iedereen wel zeggen dat ik niet mag vergelijken en niet boos moet zijn omdat het nou eenmaal zo is.. Ik ben woest. En radeloos. Ik heb de hele dag naar mijn computerscherm gestaard en geen fiets uitgevoerd. Het liefst zou ik nu al het servies door de kamer flikkeren. Dingen gezocht waar ik me boos om kan maken. Me boos gemaakt. En nu weet ik het niet meer.

En nu ga ik cello spelen.

**Geplaatst**: 13-01-14 22:51

Geplaatst: 13-01-14 22:51

TS ik lees al een tijdje mee in je topic. Wat herken ik alles wat je schrijft goed. Vooral je gevoel wat je beschrijft. Ik heb dat ook gehad, ik kon echt jaloers zijn als ik iemand van mijn leeftijd de grootste lol zag hebben met haar vader.. Het was niet gemeen bedoeld, maar wel jaloezie omdat mijn vader erg ziek was en niet lang meer te leven had. En dan die woede.. Dit zet gewoon heel je leven op z'n kop

Ik wil je in ieder geval heel veel kracht en sterkte toewensen. Hoe moeilijk het ook is, probeer ook wat voor jezelf te blijven doen en aan je toekomst te werken. Het kan soms toch nog wat afleiding geven. :(:)

**Geplaatst**: 14-01-14 17:05

Geplaatst: 14-01-14 17:05

Ts, ik wil je even heel veel sterkte wensen! (en de mensen om je heen). Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt, alleen had ik zelf kanker en niet één van m'n ouders. Toen ik je topic voor het eerst zag, dacht ik dat dit miss nog wel erger was, want je bent zo machteloos. Maar eigenlijk moet ik niet zo denken, omdat ik het zelf ook vrij heftig had..
Bij mij is het nu 1,5 jaar geleden (ik ben trouwens van jouw leeftijd), ik heb 6 chemo's gehad en ik ben gelukkig weer gezond verklaard.
Maar wat herken ik je gevoelens voor een groot deel zeg! Mijn herstel verloopt jammer genoeg een stuk langzamer dan veel anderen, ik heb nu nog erg last van vermoeidheid. En goh, wat kan ik jaloers zijn als ik ergens lees dat iemand na een half jaar oid weer volledig aan het werk kan ofzo. Natuurlijk hartstikke fijn voor diegene, maar dat wil ik ook..!!
Ook tijdens de chemo's heb ik me geërgerd aan mensen die hun kleine pijntjes benoemden, of mensen die zeiden dat ze moe waren.. uhuh jaja, zou je mijn vermoeidheid eens moeten proberen >;)

Ook de goede bedoelingen van mensen die dan soms gewoon te veel zijn. Ik had ook een keertje dat de buurvrouw langskwam en zei: 'goh wat zie je er nog goed uit', natuurlijk lief bedoeld, maar ik voelde me echt vreselijk op dat moment. En barstte dan ook in huilen uit.
Dat 30 jaar ouder worden herken ik ook erg, alleen was het bij mij dan 60 jaar ouder ofzo

Ik moest op een gegeven moment ook altijd zittend op een krukje douchen. Ik kon veel niet meer zelf. En wát vond ik het lastig om hulp te accepteren, vooral in het begin, want ik kon dat toch wel zelf! Maar ik moet eerlijk toegeven dat hulp krijgen uiteindelijk toch niet zo erg was en juist heel fijn. Ik hoop dat jouw vader dat ook inziet.
Waar ik echt heel veel aan gehad heb, zijn de mensen om mij heen. Dus wees er voor je vader, ga leuke dingen doen, hoe klein het ook is. Wij deden vaak spelletjes, zelfs wie ben ik of een ander makkelijk spel, waar je weinig energie voor nodig hebt. Maar wees ook verdrietig samen en praat over je gevoelens. Klinkt natuurlijk allemaal leuk, maar het heeft mij echt wel erdoorheen geholpen.

Nog even een wat vrolijker dingetje: wat zijn jij en je vriendin super leuk samen, ik ken jullie niet, maar ik vind jullie een schattig stel

**Geplaatst**: 14-01-14 22:10

Geplaatst: 14-01-14 22:10

upendo schreef:
Mama versprak zich vanochtend.

Het kwam erop neer dat zowel zij als papa bang zijn dat papa over twee jaar niet meer is.

En dan kan iedereen wel zeggen dat ik niet mag vergelijken en niet boos moet zijn omdat het nou eenmaal zo is.. Ik ben woest. En radeloos. Ik heb de hele dag naar mijn computerscherm gestaard en geen fiets uitgevoerd. Het liefst zou ik nu al het servies door de kamer flikkeren. Dingen gezocht waar ik me boos om kan maken. Me boos gemaakt. En nu weet ik het niet meer.

En nu ga ik cello spelen.

Seline, die angst is heel gegrond. En die heb ik ook heel lang gehad, mijn vader denkt nog steeds dat hij binnenkort doodgaat. Maar probeer het stap voor stap te zien. Eerst de chemo's afronden, daarna de onderzoeken of het weg is. En daarna verder kijken. Want die angst blijft nog heel lang, dat was bij mij tenminste zo. Ga ervan uit dat je echt nog een aantal klotejaren voor de boeg hebt want het is niet voorbij na die laatste chemo. Maar probeer ook te bedenken dat percentages geen poedersuiker zeggen. Papa had 30% kans op een operabele tumor en BAM die kreeg hij. En dan nog 10% kans dat hij er 5 jaar later zou zijn. We zijn nu 3 jaar verder en hij is er nog. Staar je niet blind op kansen en oliebol. Daar gaan jullie ongelukkig van worden. Hou je vast aan wat je hebt en leef in het nu.

**Geplaatst**: 14-01-14 22:50

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 14-01-14 22:50

Goed verwoord.

Die angst is inderdaad heel gegrond, maar je weet nu gewoon niet hoe het gaat lopen.
Ik denk dat iedereen die ermee te maken heeft gehad, die angsten heel goed kent of heeft gekend, ik ook.
Ik zag bij elke begrafenis op tv ook m'n vader de grond in gaan, bijvoorbeeld. Maar mijn pa is er weer (aardig) bovenop!
Er is niks van te zeggen hoe het gaat lopen, en ondanks die verrekte zekerheid moeten jullie ervoor gaan met elkaar!
Die angsten zijn logisch, je kunt daar ook wel met elkaar over praten, maar probeer er niet in te blijven hangen en vecht er weer voor!

Knuffel! :(:)

**Geplaatst**: 22-01-14 18:47

Geplaatst: 22-01-14 18:47

Heel veel sterkte.. Y;(

**Geplaatst**: 22-01-14 19:24

Re: Boos op de wereld.

Geplaatst: 22-01-14 19:24

Ik heb alleen jouw berichten gelezen ts..
Ik wil je heel veel sterkte wensen.. Het moet echt verschrikkelijk zijn om je vader zo vreselijk te zien aftakelen..

Nomineer dit bericht ×