Bokt.nl

**Geplaatst**: 26-03-13 12:07

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 26-03-13 12:07

Dat er een reden is, is geen reden voor excuus.

Ik bedoel, zij zijn volwassen, en hoe lastig het ook is. Als ouder zijne moet je er voor zorgen dat je kind veilig is en zich veilig voelt. En alle 2 heb jij totaal niet....

Dat ze hun eigen fouten niet toegeven? Kun je nog wel een jaar of 5 op wachten, wanneer jij niet meer thuis woont en het schuldgevoel in hun nek toe kruipt.

Dat ze rust willen? Logisch, maar........Ze horen wel te weten, dat ze voor hun kinderen klaar horen te staan.
Hoe is de band tussen jou en je grootouders? Is een mogelijkheid er om daar te gaan wonen?

Kheb dat toen gedaan, bij mn oma gewoont, en ik vond het prettig. Mijn fout was om terug te gaan.
Groot ouders hebben namelijk minder aan hun hoofd. En hebben meer ruimte en tijd voor kleinkinderen en maken daar ook tijd voor.

Tenminste, dat is wat ik heb ervaren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-03-13 19:34

Geplaatst door de TopicStarter : 26-03-13 19:34

Ik denk ook dat het gedeeltelijk aan mij ligt, hoor. Ik doe net zo goed dingen fout en zie die zelf niet. Het is alleen zo jammer dat mijn moeder niet wil zeggen wát ik dan fout doe. Ze schreeuwt me wel vaak verwijten toe, maar dat zijn meer dingen die niet in mijn karakter zitten, dat ik 'altijd zus en zo zeg' en dat ik 'altijd ruzie zoek'.
Vandaag kwam ze zelf tot de conclusie dat ze de borden was vergeten te pakken. Ik was al op weg naar de keuken, dus ik vroeg of ik ze even mee moest nemen, waarna ik meteen een nee kreeg toegesnauwd. Dan vraag ik me ook af waar dat voor nodig is.

De band tussen mijn grootouders en mij is oppervlakkig gezien goed, maar ze weten al jaren van mijn vaders gedrag af (zijn zijn ouders) en doen daar niets tegen, wat een beetje jammer is. Ze waren er een keer bij en toen kreeg ik ook van mijn oma de schuld.
De laatste jaren gaat het wat beter, mijn oma toont echt interesse in me en zegt vaak dat ik mooi ben of dat ze trots op me is, we gaan af en toe een dagje uit naar dingen die mijn opa en mijn ouders niet interesseren, en mijn opa is ook gezellig en die is gek op X en doet daar weer dingen mee.
Ze zullen de gezinssituatie niet verbeteren omdat ze hun kop in het zand steken, maar het is fijn om met ze te praten over zaken als school en opleiding.
Daar wonen is geen optie in verband met hun gezondheid.

De school is wat minder positief over slagen dan ik. Iemand van het bestuur (die mij verder niet kent en nooit heeft lesgegeven) heeft uitgerekend wat ik moest halen om te kunnen slagen, maar die gaat uit van het minimale scenario, waardoor op dat papier een vijf komt te staan voor een vak dat ik zelf als zes reken. Ik heb ook al meerdere keren het advies gekregen om een klas terug te gaan van die persoon (ik wist niet eens dat dat zo vlak voor het examen nog kon, maar mijn school is nogal gefascineerd door slagingspercentages) en om een afdeling terug te gaan.
Dat had ik hier nog niet gezegd, geloof ik. Na dat advies heeft mijn mentor zijn pauze opgeofferd om me over te halen nog een tandje bij te zetten, gewoon een leuke studie te gaan zoeken en mijn houding te veranderen, want mijn motivatie was compleet weg. Hij heeft al vaker tegen me gezegd dat hij me gewoon ziet slagen en van de klas terug schrok hij.
Mijn ouders vinden die ideeën van het bestuurslid het uiteraard helemaal goed, die proberen me al jaren te overtuigen om een 'afdeling' lager te gaan. Maar ik heb ook al jaren geleden besloten dat ik dat niet ga doen. Ik wil een diploma dat representatief is voor de jaren dat ik op school heb gezeten en ik zak nog liever dan dat ik een niveau lager ga zitten. Als ik op deze manier slaag, voelt dat als een persoonlijke overwinning. Kinderachtig misschien, maar ik wil niet toegeven aan mijn ouders en ik weet van mezelf dat ik het kan.
Jammer dat dat in een mentorgesprek met die persoon erbij weer het onderwerp was. Dat zorgt voor wrijvingen hier en die kan ik niet gebruiken.
Gelukkig zit een vriendin (die de situatie kent) in hetzelfde schuitje, die staat er veel slechter voor dan ik, en met haar kan ik er goed over praten, de boel relativeren en weloverwogen beslissingen nemen.

Fijn dat jij er veel aan hebt gehad om bij te grootouders te wonen, maralyn!

**Geplaatst**: 26-03-13 20:01

Geplaatst: 26-03-13 20:01

Maar grootouders zijn er niet voor om de band weer te verstevigen. Grootouders houden zich afzeidig, en dat is in mijn ogen goed.

Wat het gezin nodig heeft, en heel veel tijd, rust en woorden als sorry.

Natuurlijk zit jij ook fout, want waar 2 honden vechten hebben 2 honden wonden.
Maar....Jij bent nog niet volwassen, maar je word er wel zo door opgesteld, als je snapt wat ik bedoel.
Jij MOET je volwassen gedragen....Dat doe je, en daar word je weer op gestraft. Not fair...

Laat je moeder maar met argumenten komen, komt ze daar niet mee? Denk dan: Ze probeert er onderuit te komen, dat we SAMEN fout zitten.
Als je namelijk niet weet wat je fout doet, kun je jezelf niet veranderen.

Jij staat open voor meningen, zo ook vanuit hier...Maar zij niet...Zo dus gelezen over die psygoloog.
Ik snap dat je niet wilt wachten op hulp omdat je in een "rij" word geplaatst. Gelukkig kun je hier wel je hart luchten!

Laat je kop niet gek maken....Ga voor je doelen! Neem niet te veel hooi op je vork.
Maar wees wel op je hoede, ik bedoel, het gooien met dingne naar je toe? Agressie en geweld in een gezin is gewoon NOT DONE.

Je vriendinnen weten dit?

Tip: Laat ze NIET tussen jou en je ouders komen. Laat ze geen mening uitspreken van: Ik vind dat jij gelijk hebt of ik vind dat je ouders gelijk hebben.
Want dat kost je vriendinnen. Want echte vriendinnen hebben daar wel een mening over, maar zullen dat niet zo uit spreken waardoor 1 van jullie gekwetst gaat worden, want dan zijn ze geen vriendin van je.

Helaas, spreek ik hieruit ervaring....

Dus wees wel op je hoede, aan welke vriendinnen je het verteld!
Wat soms ook kan helpen, is een wild vreemde, die jou niet kent en jij hem niet.

Maar vind maar eens iemand die daar voor open staat tegenwoordig....

**Geplaatst**: 26-03-13 21:37

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 26-03-13 21:37

Nog even dit: toen mijn ex en ik aan het scheiden waren en alles hier erg moeilijk was, door de hele situatie, door het feit dat alle drie kinderen in de pubertijd zaten en een (achteraf) ADHD bleek te hebben en een borderline (ook achteraf gebleken) heeft de borderline zoon erg veel gehad aan het feit dat hij op school met een docente kon praten over alles wat hem dwarszat. Dat was gewoon een docente waarbij hij zich op zijn gemak voelde en ze dee3d dat wel meer met leerlingen met problemen... dus onofficieel. Misschien is zo iemand er ook wel op jouw school...

**Geplaatst**: 28-03-13 09:44

Geplaatst: 28-03-13 09:44

Probeer je er "gewoon" niet te druk over te maken: het is zoals het is. Gaan wroeten naar antwoorden of verbeteringen zal het waarschijnlijk alleen maar erger maken.

Je tijd uitzitten zonder opstootjes, je diploma halen en een eigen plekje zoeken zijn nu het belangrijkst.

Als iedereen dan een beetje tot rust komt omdat je van elkaars lip af bent, zie je later vanzelf wel of de banden op een fijnere manier aangehaald kunnen worden maar hou ze nu juist lekker losjes zou ik zeggen

**Geplaatst**: 08-04-13 18:29

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 08-04-13 18:29

Hoe is het nu?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-05-13 23:47

Geplaatst door de TopicStarter : 02-05-13 23:47

Ik had hier een heel verhaal getypt, maar Bokt had me uitgelogd toen ik het wilde posten, dus is het weer weg. Ik had er vast te lang over gedaan. De late update komt doordat het vrij emotioneel is voor me om hier updates te geven en ik dat de afgelopen weken even niet kon gebruiken.

Nu houd ik het even kort(er dan het was, want het wordt alweer wat langer dan gepland): het gaat wel. Mijn moeders gedrag is nog geen spat veranderd, maar ik ben niet de enige die kritiek van haar krijgt, wel de enige tegen wie ze die direct uit. Daarover dadelijk meer. Ik heb een leuke opleiding gevonden en X heeft me nog geholpen met kiezen in welke plaats ik hem ga doen. Ik heb voor hem wat informatie meegenomen als ik iets zag wat hij misschien leuk zou vinden (mijn moeder vond het niets) en hij was er heel blij mee en weet nu ook al precies wat hij waar wil gaan doen. Als dat doorgaat, zal dat nog zwaar voor mijn moeder worden, want het is niet iets wat om de hoek zit.
Mijn schuldgevoel over weggaan is helemaal weg.

Mijn ouders hebben geen idee wat mijn opleiding inhoudt, ze kennen de plaats waar hij zit nauwelijks en ze zijn inmiddels ook al vergeten hoe hij heet. Dit klinkt misschien raar, maar ik ben er nog steeds verdrietig om dat ik er niet met mijn moeder ben geweest. Mijn oma (en ook mijn opa, die ook een keer met ons is meegegaan) was fantastisch en we hebben er heerlijke dagjes uit van gemaakt, zijn zelfs uit eten geweest, en ik heb ervan genoten, maar gevoelsmatig had ik toch het liefst mijn moeder erbij gehad.

Ik ben heel druk aan het leren met de examens, de school heeft er vertrouwen in dat ik slaag.

Ik heb nog een andere reden om te slagen. Mijn opa zal namelijk niet lang meer leven door die rotziekte die veel te veel mensen krijgen. Als ik wil dat hij meemaakt dat ik mijn diploma haal, zal ik dat dit jaar moeten halen. De arts was verbaasd dat hij nog rondliep. Daarom ben ik wel heel blij dat hij erbij was toen ik mijn opleiding vond, dat we uit eten zijn geweest en erop hebben geproost. Hij is momenteel nog niet doodziek, maar op korte termijn wordt hij dat en dan zal het heel snel gaan.
Bij ons thuis is dit uiteraard geen gespreksonderwerp, maar ik heb er een heel fijn gesprek met mijn opa en oma over gehad, die me als een volwassene behandelden en me alles eerlijk vertelden, van mijn vraag of hij bang was voor de dood tot hun precieze beschrijving van dat laatste rotgesprek. Ik heb voor allebei zo veel bewondering. Ze zijn zo sterk. Mijn moeder had enorm veel commentaar op mijn oma (tegen mij en anderen, niet tegen oma zelf), omdat die volgens haar niet goed met mijn opa om zou gaan. Dat slaat nergens op, want als me iets tijdens dat gesprek duidelijk is geworden, is het wel dat juist mijn oma er fantastisch mee omgaat. Ik hoop dat ik later net zo wijs word als zij. Ze is meegegaan naar elke opleiding, terwijl ze er zelf door omstandigheden geen kon volgen toen ze mijn leeftijd had, en ze vond iets zelfs zo leuk dat ze er misschien een cursus in gaat volgen. Mijn opa en oma geven me ook het gevoel dat ik het leven aankan. Ze geloven dat ik slaag, ze geloven dat ik voor mezelf kan zorgen... Ze staan achter me. Ik ben ze zo dankbaar.
En het minste wat ik daarvoor kan terugdoen, is samen met hen een glas champagne drinken als ik mijn diploma heb opgehaald.

**Geplaatst**: 03-05-13 08:36

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 03-05-13 08:36

Ondanks het verdriet dat er ook in zit (heel veel sterkte :(:)

) vind ik dit toch een hele positieve update eigenlijk!!

Wat heerlijk dat je nu zo'n goede band voelt met je opa en oma, dat zal al enorm schelen in de hele situatie.
Dat je moeder (nu?) niet zo is is heel erg jammer, maar gelukkig kun je dan nu met hen die saamhorigheid ervaren die zo belangrijk is

Je bent je eigen weg aan het vinden, supergoed meid +:)+

**Geplaatst**: 03-05-13 10:50

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 03-05-13 10:50

Ik zit dit met tranen in mijn ogen te lezen....

Met een gevoel van, verschrikkelijk dat een verlies zo snel nadert. Maar ook zo blij, dat je iemand hebt, die jou wel vasthoud in haar gedachten en haar gevoel en haar hart! En dat zijn je opa en oma.

Daar mag je echt blij mee zijn!

Ga je straks ook op kamers?
Dat zou namelijk erg lekker zijn!

Het is ook enorm lekker dat je nu je schuld gevoel kwijt bent. Want jij maakt keuzes voor jezelf en je leven.!!

**Geplaatst**: 03-05-13 20:56

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 03-05-13 20:56

winter123, ik wil je ook even sterkte wensen met de hele situatie, vooral met je opa en oma.
Maar wat geweldig is het dat jij zulke goede grootouders hebt!
Het lijken mij hele verstandige en wijze mensen... en eerlijk gezegd, als ik jouw berichten lees..... ben jij precies hetzelfde! Je mist misschien nog wat levenservaring maar dat komt vanzelf.
Jij komt er wel, ben ik heilig van overtuigd!

**Geplaatst**: 03-05-13 22:03

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 03-05-13 22:03

Heel fijn dat er toch familie is die wel in je gelooft! Heel naar van je opa, maar gelukkig heb je je oma nog; natuurlijk heb je het liefst dat je eigen ouders zo achter je zouden staan en je zo zouden behandelen, maar helaas.
Sterkte en geniet van je grootouders nu het nog kan!

**Geplaatst**: 04-05-13 09:07

Geplaatst: 04-05-13 09:07

Je netwerk versterken helpt altijd in zeker in moeilijke tijden. Volgens mij ben je op de goede weg. Zet m op!!

**Geplaatst**: 04-05-13 16:52

Geplaatst: 04-05-13 16:52

Succes met examens, hopelijk gaat het goed en kun je je storten op een vervolg opleiding, ver weg (helaas) van je
ouderlijk huis.

Sterkte gewenst ook met je opa.....

**Geplaatst**: 06-05-13 12:08

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 06-05-13 12:08

Winter123, ik heb bewondering voor je houding! Knap hoe jij met dit alles om gaat. Zeker in je laatste post klink je zoveel zekerder over wat je wil doen en dat je het gaat doen. Petje af voor je. Ook petje af voor je grootouders, die op dit moment een enorme stimulans voor je blijken te zijn. Houd ze in ere zou ik zeggen.
Ik wens je heel veel succes met je examens en dat je er met een mooi resultaat uit moge komen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-05-13 16:57

Geplaatst door de TopicStarter : 14-05-13 16:57

Bedankt voor jullie lieve woorden!

Ik heb een nieuw probleem. Mijn moeder is compleet vergeten dat ik niet meer mee mocht op vakantie en heeft me nu gevraagd of ik mee ga of niet. Ik heb een uur om te beslissen. Mijn oorspronkelijke plan was niet meegaan, maar mijn vader gaat niet mee. Die zit dan thuis, heeft vrij, en hangt hier dus de hele dag rond.
De vriendinnen bij wie ik eventueel zou kunnen logeren, zijn in die periode zelf op vakantie, vertrekken tijdens die periode of komen halverwege terug. Bij opa en oma logeren kan ik niet maken, want dat zijn de ouders van mijn vader en die zullen niet begrijpen waarom ik liever niet alleen twee weken met hem in huis zit.
Ik heb nu dus de keuze uit meegaan (met mijn moeder en X die zo close zijn dat ik er weer buiten ga vallen, vorig jaar zat ik ook al in mijn eentje in een ander hotel dan zij en daar waren niet zulke fijne types, dus dat wil ik niet weer. Ik spreek de taal van het land waar ze heen gaan niet, anders had ik mijn eigen plan kunnen trekken) of thuisblijven (met mijn vader in één huis en hoewel ik een baantje heb en er dus niet 24/7 zal zijn, vind ik dat geen fijn idee), en ik weet echt niet wat ik moet kiezen.

**Geplaatst**: 14-05-13 17:08

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 14-05-13 17:08

Oew lastig....bah zeg!!

Wat lijkt jouzelf verstandig?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-05-13 17:19

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 14-05-13 17:19

Ik weet het echt niet. Ik ontwijk mijn vader nu al maanden en dat werkt goed, maar dan zou ik hem niet meer kunnen ontwijken en dat vind ik niet prettig. Hij is onvoorspelbaar.
Maar op vakantie gaan met mijn moeder en X is ook geen pretje. De vorige keer dat we zonder mijn vader gingen, heb ik me twee weken eenzaam gevoeld en zat ik in een rothotel zonder airco waar de lift niet werkte en op de verdieping boven me minder prettige types zaten die ik elke dag op de smalle trap tegenkwam.

Overigens heb ik wel een soort verklaring voor mijn vaders gedrag gevonden (als je nieuwsgierig bent, stuur een privébericht en vraag het niet in dit topic), en ik heb er nu wel begrip voor, maar ik vind het gewoon geen veilige situatie.

**Geplaatst**: 14-05-13 17:33

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 14-05-13 17:33

Vervelende situatie zeg... als je niet nu al leuke plannen kunt maken voor daar, en echt verwacht dat het niks wordt, dan zou ik toch ernstig nadenken over een 3e optie.

Wellicht iets dat je ergens kunt helpen tegen kost en inwoning ofzo, net zoals mensen wel eens doen bij een ruiterkamp? Kun je toch een soort vakantie hebben ook

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-05-13 17:51

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 14-05-13 17:51

Dat is een goed idee! Ik ga meteen zoeken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-05-13 18:57

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 14-05-13 18:57

Ik heb net even met mijn moeder gepraat. Ik heb natuurlijk niet gezegd dat ik bang ben dat ze weer zo dik met X wordt en mij een beetje laat stikken, maar ik heb uitgelegd dat ik het zo jammer vond dat ik niemand had die dezelfde interesses heeft als ik (nogal vaag, maar dat maakte niet uit, want ze was niet beledigd). Toen zei ze dat ik gerust een vriendin mee mocht nemen. Helaas zal dat niet gaan, want die zijn precies in dezelfde periode op vakantie, maar ik vond het wel een lief gebaar. Verder heb ik nog een paar uur uitstel gekregen en heb ik haar overgehaald om nog maar eens goed met mijn vader te overleggen of hij echt niet mee wil.
Dat laatste is het ideale scenario, dus ik hoop dat hij toch meegaat.

**Geplaatst**: 16-05-13 11:05

Geplaatst: 16-05-13 11:05

En als je vader toch mee gaat, mag je dan alleen thuis blijven of is dat ook een probleem....sterkte met de keuze en
zoek idd op een vakantie baantje met kost en inwoning...Succes....

**Geplaatst**: 16-05-13 11:11

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 16-05-13 11:11

Pff TS, ik vind het heel erg rot voor je dat er nog geen schot in de zaak zit...

Ik wil je in elk geval veel succes wensen met je Examens! Ik hoop dat het allemaal goed gaat en dat je ze gaat halen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-07-13 16:53

Geplaatst door de TopicStarter : 16-07-13 16:53

Ik zal even een update geven... Het duurde wat langer omdat ik even bang was dat een bekende dit topic had gezien en ik het even weg wilde laten zakken.

Over het algemeen gaat het goed met me. Ik heb mijn diploma, ik ga een leuke vervolgopleiding doen en ik ga verhuizen. Mijn vader is nog minder thuis dan ik, dus daar heb ik weinig last van. Ik geloof dat ik door dit topic heb geleerd om hem wat meer op afstand te bekijken, om weg te lopen als hij vervelend wordt, en daar ben ik iedereen die heeft gereageerd heel dankbaar voor. Zo zijn er al een hoop conflicten met hem voorkomen.

Mijn moeder wordt wel een steeds groter probleem. Ze claimt bijvoorbeeld dat kledingstukken van mij van haar zijn (we hebben een andere maat, dus ik kan zo aantonen dat dat niet is, waarop zij beweert dat ze dat in mijn maat heeft gekocht, heel raar) en ze wil dolgraag mijn nagellak en dergelijke gebruiken, waar ik geen probleem mee heb, die ze me nooit teruggeeft. Dat vind ik ook niet erg, want ik weet waar zij haar nagellak bewaart en waar ik dus moet zijn als ik iets mis, maar laatst was ik vergeten om een nagellakje terug te zetten en werd dat me een keer of vijf boos verteld. Mijn vader kwam voor me op, en sindsdien krijg ik van mijn moeder en X het verwijt dat mijn vader en ik dikke maatjes zijn, dat ik zijn favoriete kind ben, dat ik niets fout kan doen bij hem, etc. Toen ik dit topic nog niet had aangemaakt (en ook toen ik de conflicten nog niet uit de weg kon gaan) was het juist altijd mijn schuld wanneer mijn vader agressief werd. Ik heb het idee dat ik het gewoon niet goed kan doen bij mijn moeder.
Verder fantaseert ze haast dagelijks over een eigen huisje, roept ze dat ze gaat verhuizen, en in die plannen komt mijn vader niet voor. Maar ze is ook niet van plan om van hem te scheiden. Dat is ook heel verwarrend. Op dit moment kan haar familie niets goeddoen. Pasgeleden was er een feestje, waar ik ook bij was, en was haar familie gewoon hartstikke aardig tegen ons. Erna was mijn moeder echter overstuur, want ze hadden zo vervelend tegen haar gedaan...
Mijn vader is ook een populair onderwerp, evenals docenten van X (die ik ook heb gehad en die redelijk zijn en hun werk goed doen; toen ik ze had, klaagde ze er ook nooit over), mijn vrienden, de ouders van mijn vader, haar lichaam, noem maar op.
Ik vind het echt niet erg dat ze zo veel klaagt, maar het gaat altijd over haar, hoe zij zich voelt, wat zij van mensen vindt, wat voor offers zij brengt. Ik heb haar al voorzichtig gevraagd of het geen idee is om weer eens naar een psycholoog te gaan, zelfs naar die ene die ze eerder had, maar dat viel niet zo goed. Ze vindt het ook niet leuk dat ik veel met mijn oma omga en dat vind ik ook jammer.

Wat me ook stoort, is het feit dat mijn moeder zo makkelijk boos op me wordt als het over X gaat. X heeft geen vrienden, dus als hij wat leuks wil gaan doen, moeten we per se met de hele familie (min mijn vader, die kunnen ze dan wel missen) en word ik een soort van verplicht om mee te gaan. Als ik nee zeg, is mijn moeder boos en teleurgesteld en heb ik een schuldgevoel. Mijn hele leven lang ben ik al meegegaan naar van alles en nog wat voor X, ben ik in attracties gegaan waar ik eigenlijk niet in durfde omdat het zielig was als hij alleen moest, ben ik naar dingen geweest waar voor mij weinig aan was, etc. Dat doe ik met liefde, alleen nu ik uit huis ga, moet X ook zonder mij kunnen en wil ik ook zelf kunnen plannen wanneer ik wat doe.

Wat X betreft, die wordt een kopie van mijn vader. Die mag onbeperkt gamen, heeft niet geleerd om met vrienden om te gaan, mist verantwoordelijkheidsgevoel en kan in mijn moeders ogen niets fout doen. Ik hoop dat hij over een paar jaar ook uit huis gaat en leert om wat meer respect voor mensen te krijgen, dan wordt het, heel hard gezegd, misschien nog iets.

**Geplaatst**: 17-07-13 21:08

Geplaatst: 17-07-13 21:08

winter123 schreef:
Over het algemeen gaat het goed met me. Ik heb mijn diploma, ik ga een leuke vervolgopleiding doen en ik ga verhuizen. Mijn vader is nog minder thuis dan ik, dus daar heb ik weinig last van. Ik geloof dat ik door dit topic heb geleerd om hem wat meer op afstand te bekijken, om weg te lopen als hij vervelend wordt, en daar ben ik iedereen die heeft gereageerd heel dankbaar voor. Zo zijn er al een hoop conflicten met hem voorkomen.

WOW, gefeliciteerd!!! $*\o/*$
Ik vind het erg knap van je dat je je diploma hebt weten te halen in zo'n moeilijke situatie. Eerlijk gezegd had ik niet gedacht dat het je zou lukken, o.a. omdat je je toch wel heel moeilijk kon concentreren door alle problemen (wat heel logisch is natuurlijk). Ik heb dat bewust niet eerder gepost, want dat vond ik voor jou geen meerwaarde. Dat je het ondanks alles tóch gehaald hebt vind ik dus des te knapper! Je mag echt heel trots zijn op jezelf!!!

Verder lees ik dat je jezelf aan het losmaken bent, maar (logischerwijs) nog middenin dat proces zit. Je bent nog erg bezig met wat je moeder doet en wat je broer doet. Als ik je zo inschat ga je je daar nog verder los van kunnen maken, zeker wanneer je op jezelf gaat wonen.

Nogmaals gefeliciteerd met je diploma en ik hoop dat het je goed gaat bevallen op je nieuwe opleiding straks +:)+

!

**Geplaatst**: 18-07-13 08:27

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 18-07-13 08:27

Heel hartelijk gefeliciteerd! Ik was ook bang dat je je diploma niet zou kunnen halen. Dat het toch is gelukt geeft wel aan hoeveel doorzettingsvermogen je hebt!

Je zult wel zien dat je door te verhuizen ineens heel anders tegen de hele situatie aankijkt. Je zult je dan eindelijk eens kunnen ontspannen. Ik had toen ik nog thuis woonde altijd mot met mijn vader (we waren overigens dol op elkaar, maar we botsten heel erg), Vanaf de dag dat ik elders (tamelijk ver weg) woonde, waren alle problemen tussen ons weg, ook als ik thuiskwam. Afstand helpt soms enorm.

En jouw schuldgevoel, snap het, maar het is niet nodig. Probeer het achter je te laten als je op jezelf woont en voel je niet over alles schuldig (zulke dingen groeien vaak uit tot een gewoonte).

Een vriendin van mij zei eens: 'ik heb me jarenlang overal schuldig over gevoeld en zat altijd maar te piekeren, achteraf bleek vaak dat het helemaal niet aan mij lag en dat ik mevoor niks zo schuldig had gevoeld.' 'Nu heb ik besloten dat ik me niet meer schuldig ga voelen als ze me niet komen vertellen wat ik verkeerd heb gedaan.' Makkelijker gezegd dan gedaan, maar ze heeft wel gelijk!

Nomineer dit bericht ×