Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-10-12 20:33

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 05-10-12 20:33

Eigenlijk wel, inderdaad.

**Geplaatst**: 05-10-12 20:43

Geplaatst: 05-10-12 20:43

Ouders en verwachtingen, vaak spagaat voor kind.
Kind zichzelf laten zijn en extra aandacht voor waar hij moeite mee heeft.
En dan heb ik het niet over uren in de week maar bv in vergelijkbare vorm als remedial teaching, extra uurtje op school of ipv een vak waar die toch kan missen.

Lijkt me trouwens een superbaan!

**Geplaatst**: 05-10-12 21:00

Geplaatst: 05-10-12 21:00

NynckeL schreef:
Ouders en verwachtingen, vaak spagaat voor kind.
Kind zichzelf laten zijn en extra aandacht voor waar hij moeite mee heeft.
En dan heb ik het niet over uren in de week maar bv in vergelijkbare vorm als remedial teaching, extra uurtje op school of ipv een vak waar die toch kan missen.

Lijkt me trouwens een superbaan!

Ik begrijp niet helemaal wat je hier mee bedoelt? Wil je het uitleggen?

**Geplaatst**: 05-10-12 23:06

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 05-10-12 23:06

Nou, ik val ook onder de sticker hoogbegaafd en ik vind het moeilijk om te zeggen of ik er nou blijer mee ben of juist niet.

Ik vond het altijd heel erg leuk om te leren toen ik klein was. Toen ik 4 was mocht ik aan de klas voorlezen als de juf even weg moest tijdens het leesuurtje en ik heb zo ook door mijn hele schoolcarriere het altijd leuk gevonden om dingen uit te leggen aan iemand die het niet begreep, ik had namelijk wel het geluk dat ik begreep dat ik slim was en dat het niet vreemd was dat een ander het niet in 1 keer begreep (gelukkig maar, bijles geven is nu mijn vaste bijbaantje).
Maar het was niet altijd leuk en geweldig. Veel scholen zijn er nou eenmaal niet goed in om goed om te gaan met een leerling die niet gemiddeld is. Zo ook bij mij, ik zou eigenlijk groep 3 en 4 in een jaar doen, maar door wisseling van leerkracht tijdens het jaar en slechte communicatie vanuit de school kwam dat niet van de grond.
Ik zat in een combinatie klas en vooral de leerlingen uit de klas boven mij vonden het een leuke sport om mij te pesten. In mijn eigen jaarlaag van de combinatieklas had ik juist wel mijn plekje gevonden. Ik kon het wel vinden met iedereen, al zat ik nooit bij het populaire groepje, maar ik werd wel uitgenodigd voor partijtjes door de meesten.
Nou ja, na de faal van groep 3/4 in een jaar wilde ik dus ook niet meer gewoon een klas overslaan omdat ik mijn klas niet kwijt wilde in ruil voor de pesters. Daarom ben ik dus op het normale tempo mee gegaan. Omdat ik altijd eerder klaar was, vonden de leraren het een goed idee om mij extra sommen te geven. Godzijdank kwam er in groep 6 een docent die doorzag dat dat nergens op sloeg, ik snapte de sommen juist al na 1 rijtje en dat tweede rijtje had ik niet nodig, laat staan dat ik er nog twee bij moest krijgen.
Het jaar erna was het juist weer hetzelfde liedje, een docent die me meer van hetzelfde gaf. Kortom, mijn onderwijs was enorm leraarafhankelijk.

Ik heb vervolgens tot aan de 5e klas van het VWO geen drol uit hoeven voeren en heb alleen mijn best gedaan in de 6e om mijn eindexamen af te sluiten met hoge cijfers voor loting.
Ik was dus enorm lui geworden en dat merkten mijn ouders al bij mijn muziekles. Instrumenten leren spelen ging namelijk niet automatisch en ik had de discipline niet om goed te oefenen. Dat is nog een puntje geweest van ruzies thuis hoor, gelukkig hebben mijn ouders doorgedrukt dat ik zou blijven spelen en dat ik moest gaan oefenen. Ik kwam mezelf ook enorm tegen tijdens mijn eerste jaar in mijn studie. Toen heb ik enorm gefaald en dat ben ik nu nog aan het inhalen.

Om maar even tot een conclusie te komen, het slim zijn an sich is fijn, maar het kan voor je jeugd best naar zijn. Ik had het geluk dat ik best mondig was en me gelukkig niet snel liet kisten. Ik heb een fijne klas gehad en vond gelukkig tekenen erg leuk dus dat deed ik het grootste deel van de tijd op school :')

Maar je wordt er wel enorm lui van inderdaad en dat kan nog heel wat tegenslagen geven. Ook moet je leren bewust worden van het feit dat sommige opmerkingen niet altijd gewaardeerd worden. Ik weet veel, dat komt omdat er heel veel blijft hangen. Soms stellen mensen om je heen zich iets af en dan weet ik het antwoord, want dat heb ik ooit een keer gezien op tv bijvoorbeeld. Maar ik heb mezelf aangeleerd om me dan in te houden. Mensen stellen het niet op prijs als je je als een wandelende encyclopedie gedraagd. Dat wordt gezien als opscheppen, laten zien hoe slim je bent. Ookal bedoel je dat niet zo.
Ook kan ik heel fel zijn in discussies, als ik weet dat ik gelijk heb, dan wil ik anderen daar heel graag van overtuigen, daar moet je mee oppassen.

En hoe bewust ik me ben van dat soort dingen, nog sta ik in de groep bekend als die ene die altijd alles weet, is dat mijn stereotype. Maar dan vinden ze dat grappig in plaats van irritant. Als ik me niet zou inhouden zou dat wel anders zijn denk ik. Maar toch, hoe spontaan ik ook ben en hoe leuk mijn vriendenkring ook is, toch is het zo in nieuwe groepen, dat mensen mij er prima bij willen hebben, maar ze trekken nooit naar mij toe zeg maar? Maar goed, daar heb ik mee leren leven. Sociaal werk ik toch anders, ik heb de regels van het spelletje door en hou me daaraan, terwijl anderen dat automatisch doen, zo voelt het een beetje.

**Geplaatst**: 06-10-12 04:58

Geplaatst: 06-10-12 04:58

mirim schreef:
NynckeL schreef:
Ouders en verwachtingen, vaak spagaat voor kind.
Kind zichzelf laten zijn en extra aandacht voor waar hij moeite mee heeft.
En dan heb ik het niet over uren in de week maar bv in vergelijkbare vorm als remedial teaching, extra uurtje op school of ipv een vak waar die toch kan missen.

Lijkt me trouwens een superbaan!

Ik begrijp niet helemaal wat je hier mee bedoelt? Wil je het uitleggen?

Dat ouders vaak verwachtingen hebben die totaal niet bij het kind aansluiten en alleen maar een hele hoge belasting voor ze neerleggen. Voor kind een spagaat omdat ze eraan willen beantwoorden.

Ipv grote verwachtingen hebben kun je beter aansluiten bij het kind, verder/daarnaast kijken waar die moeite mee heeft en daar extra aandacht aan besteden, in de vorm van bv remedial teaching ( waar ik even de kanttekening maakte dat remedial teaching me een fantastische baan leek

maar zal wel niet vaak meer aanwezig zijn op scholen )

**Geplaatst**: 06-10-12 08:48

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 06-10-12 08:48

@labyrinth: Ik ben begonnen met een opleiding en ik merkte idd weer hoe vervelend mensen het vinden als je je als een wandelende encyclopedie gedraagd :')

De eerste (lichtelijk geërgerde) vraag die ik kreeg was: "Hoe weet jij zo veel?!"
Opdracht voor de volgende lesdag: Anderen aan het woord laten :')

**Geplaatst**: 06-10-12 10:03

Geplaatst: 06-10-12 10:03

NynckeL schreef:
Ouders en verwachtingen, vaak spagaat voor kind.
Kind zichzelf laten zijn en extra aandacht voor waar hij moeite mee heeft.
En dan heb ik het niet over uren in de week maar bv in vergelijkbare vorm als remedial teaching, extra uurtje op school of ipv een vak waar die toch kan missen.

Lijkt me trouwens een superbaan!

Dat vind ik ook weer zo'n vooroordeel. Net alsof 'wij' als ouders alleen maar willen dat ons kind hoogbegaafd is. 'Je moet wel hoge cijfers halen hoor! Je bent immers hoogbegaafd!' Daar gaat het ons niet om. Net als andere ouders willen wij gewoon het beste voor ons kind, we willen dat het gelukkig is en blijft.
Alleen, wat andere mensen maar niet willen begrijpen, is dat onze kinderen anders werken dan 'normale' kinderen.

**Geplaatst**: 06-10-12 10:20

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 06-10-12 10:20

Mensen hebben nog steeds het idee dat een hoogbegaafde alles kan en overal veel beter in is of dat in ieder geval de ouders en de hoogbegaafde dat zelf denken en vinden.
Hoogbegaafd houdt in dat je anders denkt ( zoals Belu-eyes ook al aangeeft), je hersenen maken andere en snellere verbindingen. Over het algemeen is het juist allemaal niet makkelijker. Nu vind ik het ook niet nodig om het slachtoffer uit te gaan hangen. Maar mensen stop toch eens met de vooroordelen. Net zo als dat je niet mag zeggen dat je HB bent. Waarom niet? Omdat anderen dan denken dat je je jezelf beter vindt?? Waarom mag iedereen wel zeggen dat hij ADHD heeft, ASS, dyslectisch is, en niet dat je HB bent? Het maakt de omgang met andere vaak makkelijker als ze weten dat je anders denkt.
En ouders kunnen hun kinderen niet dwingen...je kunt een kind van 2 niet leren lezen en rekenen, de hersenen zijn er nog niet rijp voor. Een Hb-er zal dit soort dingen uit zichzelf doen...de ouders zijn eerder verbaasd dan trots. Ze worden niet geloofd door anderen, dus je komt er niet eens snel mee naar buiten. tenminste dat is mijn ervaring.

**Geplaatst**: 06-10-12 10:29

Geplaatst: 06-10-12 10:29

mirim schreef:
Omdat anderen dan denken dat je je jezelf beter vindt?? Waarom mag iedereen wel zeggen dat hij ADHD heeft, ASS, dyslectisch is, en niet dat je HB bent?

Daar wordt geregeld ook niet positief op gereageerd ('modediagnoses' bv.)

**Geplaatst**: 06-10-12 11:39

Geplaatst: 06-10-12 11:39

Blue_Eyes schreef:
NynckeL schreef:
Ouders en verwachtingen, vaak spagaat voor kind.
Kind zichzelf laten zijn en extra aandacht voor waar hij moeite mee heeft.
En dan heb ik het niet over uren in de week maar bv in vergelijkbare vorm als remedial teaching, extra uurtje op school of ipv een vak waar die toch kan missen.

Lijkt me trouwens een superbaan!

Dat vind ik ook weer zo'n vooroordeel. Net alsof 'wij' als ouders alleen maar willen dat ons kind hoogbegaafd is. 'Je moet wel hoge cijfers halen hoor! Je bent immers hoogbegaafd!' Daar gaat het ons niet om. Net als andere ouders willen wij gewoon het beste voor ons kind, we willen dat het gelukkig is en blijft.
Alleen, wat andere mensen maar niet willen begrijpen, is dat onze kinderen anders werken dan 'normale' kinderen.

Jij maakt ervan dat ouders willen dat kind HB is, misschien vinden die ouders het wel helemaal niet fijn, ik kan me voorstellen dat er zat ouders zijn die totaal niet kunnen volgen waar dat kind mee bezig is. En liever een ander kind hebben, die bijdehandjes zijn echt niet alleszaligmakend.

Mijn reactie is eigenlijk mbt ieder kind, los van etiquetje HB, ADD, ADHD, autisme etc: kijk waar je kind moeite mee heeft, besteed daar extra aandacht aan.
Hetgene waar die goed in is en/of graag doet, komt er vanzelf wel uit.
Maar waar die moeite mee heeft niet.

Mijn gedeelte spagaat zit um in het feit dat kinderen hun ouders willen pleasen, doodongelukkig zijn als ze dat niet kunnen.

**Geplaatst**: 06-10-12 11:58

Geplaatst: 06-10-12 11:58

NynckeL schreef:
[En liever een ander kind hebben, die bijdehandjes zijn echt niet alleszaligmakend.

Ik vind dit een buitengewoon onsympathieke manier om hierover te schrijven. (En ouders die liever een ander kind hebben omdat ze hun kind een bijdehandje vinden... Maar gelukkig zijn de meeste ouders zo niet.)

Citaat:
Mijn reactie is eigenlijk mbt ieder kind, los van etiquetje HB, ADD, ADHD, autisme etc: kijk waar je kind moeite mee heeft, besteed daar extra aandacht aan.
Hetgene waar die goed in is en/of graag doet, komt er vanzelf wel uit.

Hiermee overigens niet eens. Een evenwichtige ontwikkeling vraagt ook aandacht aan dingen waar iemand wel goed in is. Bv vanwege het opbouwen van een positief zelfbeeld. Ervan uitgaan dat het 'er vanzelf wel uitkomt' is niet correct.

**Geplaatst**: 06-10-12 12:13

Geplaatst: 06-10-12 12:13

NynckeL schreef:
Dat ouders vaak verwachtingen hebben die totaal niet bij het kind aansluiten en alleen maar een hele hoge belasting voor ze neerleggen. Voor kind een spagaat omdat ze eraan willen beantwoorden.

Ipv grote verwachtingen hebben kun je beter aansluiten bij het kind, verder/daarnaast kijken waar die moeite mee heeft en daar extra aandacht aan besteden, in de vorm van bv remedial teaching ( waar ik even de kanttekening maakte dat remedial teaching me een fantastische baan leek maar zal wel niet vaak meer aanwezig zijn op scholen )

Nou, ik weet niet waar jij aan je info komt, maar er zijn ook ouders die niet zo denken...
Heel vreemd, ik ben juist helemaal niet pusherig, ik kan me niks walgelijkers voorstellen dan je kind 'tentoonstellen'...ken je toddlers and tiara's?

Stimuleren zak ik mijn kind altijd, op alle vlakken, jammer genoeg hebben mijn ouders dat nooit bij mij gedaan, daardoor heb ik altijd gedacht dat ik 'het toch niet kon'...
En ik speel ook altijd op mijn kind in, nooit op mijn eigen verwachtingen, ik heb ook niet het idee dat van hb kinderen verwacht wordt dat ze in een spagaat gaan, is namelijk niet eens nodig.
Juist op het sociale vlak, daar moet mijn dochter in splaagaat, omdat ze niet 'gewoon' wordt geaccepteerd.

**Geplaatst**: 06-10-12 12:16

Geplaatst: 06-10-12 12:16

NynckeL schreef:
Jij maakt ervan dat ouders willen dat kind HB is, misschien vinden die ouders het wel helemaal niet fijn, ik kan me voorstellen dat er zat ouders zijn die totaal niet kunnen volgen waar dat kind mee bezig is. En liever een ander kind hebben, die bijdehandjes zijn echt niet alleszaligmakend.

Mijn reactie is eigenlijk mbt ieder kind, los van etiquetje HB, ADD, ADHD, autisme etc: kijk waar je kind moeite mee heeft, besteed daar extra aandacht aan.
Hetgene waar die goed in is en/of graag doet, komt er vanzelf wel uit.
Maar waar die moeite mee heeft niet.

Mijn gedeelte spagaat zit um in het feit dat kinderen hun ouders willen pleasen, doodongelukkig zijn als ze dat niet kunnen.

Lieve schat, als je had gelezen, had je geweten dat ik zelf zo'n kind heb en zelf HB ben. Ik weet echt wel waar ik het over heb. Verder sluit ik me aan bij Shadow.

**Geplaatst**: 06-10-12 12:18

Geplaatst: 06-10-12 12:18

Zag in de OP staan dat ik het topic vooral niet eerst helemaal moest lezen, dus dat heb ik niet gedaan. Ik loop stage in groep 3 op een normale basisschool. Meisje F heeft afgelopen donderdag een test gedaan en te horen gekregen dat ze hoogbegaafd is. Ik ben eigenlijk van mening dat de ouders dit niet hadden moeten vertellen tegen haar, (meisje is 6) ze schept er over op en voelt zich nu verheven boven de rest.

Nu ga ik de rest lezen

**Geplaatst**: 06-10-12 12:19

Geplaatst: 06-10-12 12:19

Blue_Eyes schreef:
NynckeL schreef:
Jij maakt ervan dat ouders willen dat kind HB is, misschien vinden die ouders het wel helemaal niet fijn, ik kan me voorstellen dat er zat ouders zijn die totaal niet kunnen volgen waar dat kind mee bezig is. En liever een ander kind hebben, die bijdehandjes zijn echt niet alleszaligmakend.

Mijn reactie is eigenlijk mbt ieder kind, los van etiquetje HB, ADD, ADHD, autisme etc: kijk waar je kind moeite mee heeft, besteed daar extra aandacht aan.
Hetgene waar die goed in is en/of graag doet, komt er vanzelf wel uit.
Maar waar die moeite mee heeft niet.

Mijn gedeelte spagaat zit um in het feit dat kinderen hun ouders willen pleasen, doodongelukkig zijn als ze dat niet kunnen.

Lieve schat, als je had gelezen, had je geweten dat ik zelf zo'n kind heb en zelf HB ben. Ik weet echt wel waar ik het over heb. Verder sluit ik me aan bij Shadow.

Ja, mijn man is er ook zo eentje..

En zelf ben ik deskundige geworden door er al bijna 13 jaar mee getrouwd te zijn :')

**Geplaatst**: 06-10-12 12:23

Geplaatst: 06-10-12 12:23

Femke(ll) schreef:
Zag in de OP staan dat ik het topic vooral niet eerst helemaal moest lezen, dus dat heb ik niet gedaan. Ik loop stage in groep 3 op een normale basisschool. Meisje F heeft afgelopen donderdag een test gedaan en te horen gekregen dat ze hoogbegaafd is. Ik ben eigenlijk van mening dat de ouders dit niet hadden moeten vertellen tegen haar, (meisje is 6) ze schept er over op en voelt zich nu verheven boven de rest.

Nu ga ik de rest lezen

Tja, het is handiger om je kind te beschermen, ze hadden dat beter anders kunnen uitleggen aan haar, tenminste, dat zou ik doen.
Maar ik krijg een beetje het idee dat mensen die zelf hb zijn en een kind krijgen met hb, veel beter weten wat het inhoudt en ook niet zo juichend reageren...
Misschien zit daar een verschil in, dat zou kunnen..

**Geplaatst**: 06-10-12 12:24

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 06-10-12 12:24

Dat is inderdaad duidelijk niet helemaal handig uitgelegd aan het kind. Misschien ook wel vanuit een gevoel van bescherming; HB heeft ook de naam om veel pesterij op te leveren, en als het kind alvast zelf trots is op haar hersens, wordt ze ook niet zo makkelijk geraakt als andere kinderen haar daarmee pesten.

**Geplaatst**: 06-10-12 12:27

Geplaatst: 06-10-12 12:27

Blue_Eyes schreef:
Dat is inderdaad duidelijk niet helemaal handig uitgelegd aan het kind. Misschien ook wel vanuit een gevoel van bescherming; HB heeft ook de naam om veel pesterij op te leveren, en als het kind alvast zelf trots is op haar hersens, wordt ze ook niet zo makkelijk geraakt als andere kinderen haar daarmee pesten.

Ja, maar andere kinderen van die leeftijd kunnen daar vast niet mee omgaan...daar ligt het probleem.

**Geplaatst**: 06-10-12 12:37

Geplaatst: 06-10-12 12:37

Ik denk dat de moeilijkheid vooral zit in het inspelen op 'behoeften' van een kind, zonder een andere 'waarde' aan het kind te hangen.

Het komt helaas voor dat mensen een opmerking over begaafdheid van hun kind koppelen aan beter of slechter zijn dan een ander kind.

We zijn gelijkwaardig, maar niet gelijk. Zolang die zaken niet door elkaar gaan lopen, denk ik dat bijvoorbeeld met behulp van het onderwijs beter op de behoeften van alle kinderen kan worden ingespeeld.

**Geplaatst**: 06-10-12 12:49

Geplaatst: 06-10-12 12:49

gummie schreef:
Ik denk dat de moeilijkheid vooral zit in het inspelen op 'behoeften' van een kind, zonder een andere 'waarde' aan het kind te hangen.

Het komt helaas voor dat mensen een opmerking over begaafdheid van hun kind koppelen aan beter of slechter zijn dan een ander kind.

We zijn gelijkwaardig, maar niet gelijk. Zolang die zaken niet door elkaar gaan lopen, denk ik dat bijvoorbeeld met behulp van het onderwijs beter op de behoeften van alle kinderen kan worden ingespeeld.

Ja, dat zou heel mooi zijn, maar helaas niet mogelijk, het blijft toch klassikaal ingesteld, daarom zijn er veel problemen, zoveel verschillende kinderen met allemaal hun eigen behoeftes.
Dat wordt in de praktijk onbegonnen werk.
Het wordt nu al steeds moeilijker, een tijdje geleden werd er nogal veel extra aandacht besteed aan kindjes met adhd, maar dat wordt ook steeds meer terug gedraaid, te weinig mensen om dat te doen.

**Geplaatst**: 06-10-12 12:57

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 06-10-12 12:57

Ik ben heel erg voor hervorming van het onderwijs. Ik begrijp dat dit geld kost, dat dit wellicht om extra mankracht vraagt, etc. Dus hoe het uiteindelijk te realiseren/ vorm te geven, daar weet ik het fijne niet van. Maar zoals het nu is, schiet het imo tekort.

Maar ik blijf mij afvragen waarom er speciale scholen zijn met speciale leerkrachten, ipv dat de werkwijze van speciale scholen gewoon wordt ingevoerd op 'gewone' scholen en leerkrachten dmv goede opleiding getraind worden in de omgang met ALLE kinderen en in het signaleren/ herkennen van en omgaan met afwijkende behoeften. Waarom niet gewoon de werkwijze van het speciaal onderwijs invoeren in het gewone onderwijs? Zijn er 'niet speciale kinderen' die daar op achteruit zouden gaan? (dit is puur theoretisch, weet dus niet tegen welke moeilijkheden je dan in de praktijk zou aanlopen).

Wat is het verschil tussen leerkrachten en werkwijze van speciale scholen en gewone scholen? Waarom is dat verschil er? waarom is dat niet geintegreerd? Opleiding verbreden en verdiepen?

Overigens bestond er toen ik op de basisschool zat, (meer dan 20 jaar geleden) een aparte les (ik meen 1x per week) voor kinderen die 'voor' lagen, waarvoor aparte oefeningen en opdrachten werden gemaakt/ gegeven. Ik kan mij nog goed herinneren dat dat mij plezier deed. Tekenen wat een spin ziet als ie aan het plafond hangt, omdat je al klaar bent met de rekensommen

**Geplaatst**: 06-10-12 13:12

Geplaatst: 06-10-12 13:12

Blue_Eyes schreef:
NynckeL schreef:
Jij maakt ervan dat ouders willen dat kind HB is, misschien vinden die ouders het wel helemaal niet fijn, ik kan me voorstellen dat er zat ouders zijn die totaal niet kunnen volgen waar dat kind mee bezig is. En liever een ander kind hebben, die bijdehandjes zijn echt niet alleszaligmakend.

Mijn reactie is eigenlijk mbt ieder kind, los van etiquetje HB, ADD, ADHD, autisme etc: kijk waar je kind moeite mee heeft, besteed daar extra aandacht aan.
Hetgene waar die goed in is en/of graag doet, komt er vanzelf wel uit.
Maar waar die moeite mee heeft niet.

Mijn gedeelte spagaat zit um in het feit dat kinderen hun ouders willen pleasen, doodongelukkig zijn als ze dat niet kunnen.

Lieve schat, als je had gelezen, had je geweten dat ik zelf zo'n kind heb en zelf HB ben. Ik weet echt wel waar ik het over heb. Verder sluit ik me aan bij Shadow.

Alleen trek ik het breder naar, loslaten van etiquetjes plakken, ook iemand met HB heeft tekortkomingen net als iedereen. Besteed aandacht aan dingen die niet zo goed gaan, eq is nog altijd belangrijker in de wereld als iq.
Wat ik bedoel is: ik had het niet over jou, jij bent niet hetzelfde als iedereen met HB of iedereen die een HB kind heeft. Dus probeer even te lezen alof er een bredere groep is.
Overigens geweldig ontwapenend om lieve schat te worden genoemd -O-

Ik vind overigens de gedachte van speciaal onderwijs voor iedereen fantastisch, en als je klaar bent met je rekensommen een tekening maken als een spin op het plafond ook.

**Geplaatst**: 06-10-12 21:02

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 06-10-12 21:02

Volgens mij begrijpen wij elkaar niet zo, NynckeL. -O-

Jij spreekt toch vrij direct mij aan, daar. Jouw eerste opmerkingen, onder andere

Citaat:
Dat ouders vaak verwachtingen hebben die totaal niet bij het kind aansluiten en alleen maar een hele hoge belasting voor ze neerleggen. Voor kind een spagaat omdat ze eraan willen beantwoorden.

heb ik toch wel opgepakt als gaande over hoogbegaafdheid. Dat lijkt me niet zo vreemd, in een topic over dat onderwerp.
Jij begrijpt dan weer niet waar ik het over heb als ik spreek over 'willen dat een kind HB is'. Want dat kan ik dan nog net wel zien aan je antwoord, dat je mijn opmerking echt heel anders hebt opgepakt.

**Geplaatst**: 06-10-12 22:35

Geplaatst: 06-10-12 22:35

Man.... Dit topic is een "feest" van herkenning

HB (en ADHD) is bij mij nooit officieel vastgesteld, in de tijd dat ik op de (toen nog) lagere school zat kende bijna niemand deze termen. Laat staan dat er speciale aandacht of begeleiding was. Klas overslaan was haast ondenkbaar, ik moest me maar aanpassen want dat was beter. En ja, ook ik leerde al heel rap dat ik beter m'n mond kon houden, want de pestkoppen stonden constant klaar.
Dus net als sommigen hier is mijn schooltijd een ramp geweest. Pas toen ik na de HAVO overging naar VWO werd schoolgaan leuk voor me. Ik kwam in een klas met meer HB kinderen, en dat stimuleerd veel meer.

De bieb was in die tijd m'n beste vriend, en ik had regelmatig mot met de dames daar. Die vonden dat ik veel te jong was voor boeken uit de volwassenen-afdeling. Maar ja, je moet wat als je de hele jeugd-afdeling al gelezen hebt voor je 12e verjaardag

Gelukkig steunden m'n ouders me, en die gaven iedere keer weer hun toestemming dat zij er geen probleem in zagen. Dus ja, ik kwam thuis met de Zwarte Hengst of Asterix en astronomie-boeken in hetzelfde tasje _O-

En niet leren leren... ook ik heb met dat bijltje gehakt. Ik viel in de valkuil na een auto-ongeluk waarbij ik een whip-lash opliep. Dat heeft blijkbaar bepaalde zaken in m'n hoofd beschadigd waardoor ik sommige dingen niet meer zo makkelijk kon in de jaren erna. Ik liep daarna vast met m'n studie, ik wist niet hoe ik het moest aanpakken. Inmiddels heb ik het gevoel dat sommige zaken zich hersteld hebben, en wil ik eigenlijk weer een cursus of opleiding gaan doen. Dus bedankt aan wie de linkjes van Oxford doorgaf, heel interessante dingen

Maar ik herken alles, van liever alleen zijn met een encyclopedie, ergens induiken tot het me verveeld tot een socially challenged personality _O-

En bijna alles ertussen. Ik heb een paar goede vrienden, die nemen me zoals ik ben. Snappen ook dat ik nooit naar iets als de disco ga (teveel prikkels), graag een goed gesprek voer, en een apart gevoel voor humor heb. Ze doen ook niet moeilijk als ik helemaal in een deuk lig om The Big Bang Theory en zij heel de clue missen. Omgekeerd liggen zij in een deuk als ik de overduidelijke flirtpoging van een leuke vent totaal niet in de gaten heb

Het heeft me zo'n 40 jaar gekost om ermee om te leren gaan. Vooral leren wat ik niet kan, hoe graag ik het zou willen. Leren accepteren dat mijn hoofd nu eenmaal chapotischer is dan van andere mensen, dat het anders werkt en reageerd. En ik kan eindelijk mezelf zijn zoals ik al jaren wilde. Maar ik geloof niet dat ik m'n jeugd zo graag zou willen overdoen

**Geplaatst**: 07-10-12 09:44

Re: Hoe kijk jij tegen hoogbegaafde kinderen aan?

Geplaatst: 07-10-12 09:44

maar....ging dit topic nu over hoe je tegen HB kinderen aankijkt of ging het er over hoe het is om zelf HB te zijn?(als ik HB zie staan denk ik steeds aan hoefbevangenheid)
Ik heb er zelf geen last van....ben ZB.

Nomineer dit bericht ×