Bokt.nl

odetteke schreef:

Diablo schreef:

Ik weet natuurlijk niet hoe het met jouw ouders zit, maar ik geloof niet dat ik mijn kinderen mishandel en ik geloof dat ik dit best goed in kan schatten.

Maar voor alle kinderen van ouders die dit niet goed kunnen inschatten is het van belang dat de algemeen geldende norm wordt dat een tik niet normaal is. Veel ouders zijn zich gewoon niet bewust van het feit dat ze hun kinderen mishandelen omdat een opvoedkundige tik wel mag.

odetteke schreef:

Tja, lieven alleen verbaal mishandelen dan verbaal en lichamelijk.

odetteke schreef:

Tja, lieven alleen verbaal mishandelen dan verbaal en lichamelijk.

Diablo schreef:

odetteke schreef:

Tja, lieven alleen verbaal mishandelen dan verbaal en lichamelijk.

Liever helemaal niet.

Of die pedagogische tik nou wel of niet verboden is (en is een tik die gegeven wordt te controleren?), iemand die zijn kind wil/gaat mishandelen, doet dit toch wel.

benangelique schreef:

tussen slaan en een corrigerende tik zit in mijn ogen een wereld van verschil. wanneer een peuter al 4x de stereo aan heeft gezet en het nog een 5e keer wil proberen, krijgt het van mij toch echt een tik op de vingers.

wanneer er echter sprake is van een conflict, is slaan idd een teken van onmacht.

Brainless schreef:

Maar als ik zeg dat mijn man mij weleens een tik geeft omdat ik wat doe wat niet van hem mag.... krijg ik heel bokt over mij heen.

Menino schreef:

nouja, niet iedereen hoeft nu rekening met mij te houden ofzo hoor
Ik snap dat ik mss niet objectief ben, maar dit is wel gewoon mijn mening (gevormd mss door omstandigheden, maar ik denk dat iedere mening gevormd wordt door persoonlijke gebeurtenissen ). Het is ook niet dat mijn mening puur gebasseerd is op emoties oid, er zit ook wel degelijk een rationele gedachte achter.

Trots is mss niet het juiste woord, maar ik heb hier wel berichtjes zien staan in de trant van 'ja mijn kinderen krijgen wel eens een mep ' En daar krijg ik echt kriebels van... Dat je kind een keer een tik krijgt ala, daar houdt echt niet ieder kind een trauma van over. Maar dan hoef je er nog niet zo blij mee te zijn .. Als ik zulke berichten lees, dan denk ík dat het wel iets te 'maatschappelijk geaccepteerd' is om je kinderen te slaan. Juist omdat ik denk dat de ouders die zichzelf niet in de hand hebben en irrationele keuzes maken om hun kind te slaan, ook de ouders zijn die zich zelf heel goed kunnen voor houden dat 'het wel meevalt' en het uit 'opvoedkundig perspectief' gebeurt.

De ouders die hun kind af een toe een pedagogisch tikje geven, en daar wel echt goed over na denken, zullen het ook wel van zichzelf herkennen als het een keer uit onmacht gebeurt. En als het een keer uit onmacht gebeurt, daar zal geen enkel kind meteen getraumatiseerd van raken denk ik. Wel als dat structureel gebeurt.
Maar het kán denk ik alleen structureel gebeuren als een ouder zichzelf voorhoudt dat het 'oké' is.
Sorry, beetje onsamenhangend verhaal geworden.

maikeltje schreef:

Brainless schreef:

Maar als ik zeg dat mijn man mij weleens een tik geeft omdat ik wat doe wat niet van hem mag.... krijg ik heel bokt over mij heen.

Jij niet, je man wel als ie durft te reageren

Maar meen je dit serieus?

Brainless schreef:

Maar als ik zeg dat mijn man mij weleens een tik geeft omdat ik wat doe wat niet van hem mag.... krijg ik heel bokt over mij heen.

Bonita_Bon schreef:

waarom onnodig risico lopen? Wat mij betreft is het geen risico, ik ken mijn grenzen en beschik over gezond verstand.

stef schreef:

Dit bedoel ik dus. Jij vind dat ik geestelijk mishandeld ben, dat is IMO een directe aanval naar mijn ouders, en dat heeft niks met respectvol discusieren te maken.

ben benieuwd wat jullie in het volgende geval hadden gedaan:
Moeder staat in de supermarkt af te rekenen bij de kassa. Kindje van ca 3 jaar oud zit in zo;n autotje om een centje te jengelen. Moeder geeft 2x aan dat ze geen centje krijgt omdat ze naar oma moeten, waarom kindje keihard door heel de winkel t rut! naar haar moeder roept. Moeder deed niks, maar ik zag aan haar blik dat ze duidelijk geschrokken was.

MisterV: Waarom ben ik dan niet bang voor mijn ouders? En waarom zijn mijn paarden niet bang voor mij?

Bonita_Bon schreef:

waarom onnodig risico lopen? Wat mij betreft is het geen risico, ik ken mijn grenzen en beschik over gezond verstand. Dat verstand gebruik ik om te praten, gezichtsuitdrukkingen op het juiste moment te gebruiken maar ook om als het nodig is een keer die beiden 'hulpen' kracht bij te zetten door een tikje uit te delen.

Leanee schreef:

Even op een berichtje hierboven; M'n zusje stond een keer samen met m;n moeder en mij in een winkel en ze wou een snoepje (daar hebben ze van die bakken met snoep dat je zelf kunt scheppen) M'n moeder zei al een paar keer nee waarop m'n zusje m'n moeder voor d'r schenen begint te trappen. Daarop heeft m'n moeder wel een tik op teruggegeven.. Al die mensen in de winkel vonden het niet kunnen, maar moet je dan als moeder jezelf maar laten slaan/schoppen door je kind omdat ze hun zin niet krijgen?