Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-02-17 14:38

Geplaatst: 22-02-17 14:38

Ayasha schreef:
Little_Gift schreef:
Ik vind jou zo waarlijk nog erger dan je vriend, eerlijk gezegd! Die komt hier tenminste niet klagen en zeuren over hoe zijn partner niets doet, geen ruggengraat heeft enz enz om dan... juist ja zelf niets te doen aan de situatie en gewoon weer pinpas mee te geven enz... eigenlijk ben je dus precies hetzelfde als hij qua gedrag!

Hij heeft ook niet veel te klagen he. Dit is zo'n beetje het zelfde als iemand die verkracht wordt beschuldigen dat ze het heeft laten gebeuren.
Ts wordt op een andere manier misbruikt maar ze wordt wel misbruikt.

Nee, dat ben ik niet met je eens. Als je dan per sé die vergelijking wil maken dan is het iemand die wekelijks verkracht wordt, maar wel steeds bij haar "verkrachter" in bed gaat liggen, hem verleid en die niet zegt dat ze eigenlijk geen seks wil, om vervolgens na afloop bij anderen te klagen dat hij haar verkracht heeft. TS heeft namelijk op nog geen enkele manier duidelijk bij haar partner gemeld dat het klaar is en dat hij voor zichzelf mag gaan zorgen.
Maar persoonlijk vind ik de vergelijking nogal walgelijk.

En deels ben ik het met Little Gift eens. Je bent het er niet mee eens, maar blijft wel in die hulpeloosheid hangen. Alleen er over klagen bij anderen gaat hem niet uit zijn stoel trekken. Je zal toch met hem in gesprek moeten gaan...

**Geplaatst**: 22-02-17 14:42

Geplaatst: 22-02-17 14:42

Het topic is nog geen 10 dagen oud.
Zou het zomaar eens kunnen zijn dat het niet om te klagen is maar om met beide pootjes op de grond gezet te worden?
Eigenlijk in je onderbewuste wel al weet maar bevestigd wilt zien worden door andere die geen emotionele band hebben met de jongen?

Voor ons is het gemakkelijk, weg met die liegende klaploper.
Voor ts is het toch die jongen waar ze ooit verliefd op werd en vast nog wel wat voelt.
En eigenlijk wel al wist dat ze gebruikt werd, maar daar nu ook door de antwoorden hier de bevestiging van krijgt.
Laat het ook even tot haar doordringen, haar er van bekomen, ipv haar voor van alles uit te maken.

**Geplaatst**: 22-02-17 14:45

Geplaatst: 22-02-17 14:45

secricible schreef:
Ayasha schreef:
Hij heeft ook niet veel te klagen he. Dit is zo'n beetje het zelfde als iemand die verkracht wordt beschuldigen dat ze het heeft laten gebeuren.
Ts wordt op een andere manier misbruikt maar ze wordt wel misbruikt.

Nee, dat ben ik niet met je eens. Als je dan per sé die vergelijking wil maken dan is het iemand die wekelijks verkracht wordt, maar wel steeds bij haar "verkrachter" in bed gaat liggen, hem verleid en die niet zegt dat ze eigenlijk geen seks wil, om vervolgens na afloop bij anderen te klagen dat hij haar verkracht heeft. TS heeft namelijk op nog geen enkele manier duidelijk bij haar partner gemeld dat het klaar is en dat hij voor zichzelf mag gaan zorgen.
Maar persoonlijk vind ik de vergelijking nogal walgelijk.

En deels ben ik het met Little Gift eens. Je bent het er niet mee eens, maar blijft wel in die hulpeloosheid hangen. Alleen er over klagen bij anderen gaat hem niet uit zijn stoel trekken. Je zal toch met hem in gesprek moeten gaan...

Nee, de vergelijking klopt dan pas als de verkrachter een meester manipulator is die het zo weet te draaien dat het slachtoffer zich schuldig voelt door zelfs maar te denken aan een actie ondernemen en weer voor zichzelf te gaan leven.
Weet je hoeveel vrouwen jaarlijks mishandeld en misbruikt worden en toch bij hun man blijven? Allemaal eigen fout? Nee, dat is gewoon een heel manipulatief type mens dat daarin slaagt en nu gaat het bij TS alleen maar over de pinpas maar ze wonen ook nog bij de moeder. Geef het nog een jaar of tien in deze omstandigheden zónder een 3e partij die ze helpt. Kijken welke situatie er dan ontstaan is.

Bovendien heeft TS hem er wél al verschillende keren op aan gesproken.

**Geplaatst**: 22-02-17 14:50

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 22-02-17 14:50

Nou, ze zijn met z'n tweeën in dit patroon gekomen. Beiden doen daar dus iets in en beiden halen daar iets uit, anders was het al lang gestopt. Het is niet makkelijk uit patronen te komen. Maar het helpt zeker niet voor de toekomst om alle schuld bij de ander te leggen. De nadelen voor de ts heeft ze wel gemeld maar welke voordelen zitten er aan? Daar eerlijk naar kijken helpt ook om tot een goede afweging te komen en om in een volgende relatie niet weer elkaar tot dit zelfde patroon te drijven.

**Geplaatst**: 22-02-17 14:52

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 22-02-17 14:52

Van TS krijg ik het idé dat ze vast zit in een soort "aangeleerde hulpeloosheid" op een of andere manier... Ze heeft het idé dat ze voor die jongen moet zorgen omdat ie dat zelf niet kan ... En uit haar postst maak ik op dat het afbreken van de relatie voor haar gelijk staat aan het in de steek laten van die jongen en dan voelt zij zich een slecht mens. Want ze kwetst niet graag mensen.
Wat zij er volgens mij uit haalt is dus dat ze met zichzelf kan leven ook al is het ten koste van zichzelf.
En dát denkpatroon doorbreken is een hele, hele moeilijke.

**Geplaatst**: 22-02-17 14:59

Geplaatst: 22-02-17 14:59

Maar dat geldt voor de jongen precies zo. Hij is duidelijk niet in staat zichzelf te kunnen redden en TS ondersteunt dat gedrag constant door zijn boontjes voor hem te doppen. En zo ga je samen in een vicieuze cirkel.
Ik vind je vorige post een beetje eng Ayasha, om iemand die zo jong is en duidelijk gewoon niet op eigen benen kan staan (en ook hulpeloos gehouden wordt door TS, laten we wel wezen. Niet bewust en kwaad bedoelt, maar daar is wel sprake van) neer te zetten als iemand die in de toekomst mogelijk TS wel zal mishandelen, manipuleren en misbruiken. Nogal wat om zo te stellen...

TS en haar vriend zijn beide verantwoordelijk voor dit patroon. TS houdt haar vriend hulpeloos. Nogmaals: niet bewust en niet omdat ze dat wil, maar omdat ze constant optreed als de redder en daarmee haar vriend slachtoffer houdt. En aangezien je de ander niet kan veranderen zal TS alleen naar zichzelf kunnen kijken en zal ze zichzelf neer moeten gaan zetten als ondersteuner in plaats van redder. Dan kun je dan zien wat er met haar vriend gebeurt. Hij kan meestappen van slachtoffer naar een kwetsbaar persoon die hulp aanneemt maar zijn verantwoordelijkheid pakt. Maar het kan ook dat hij blijft hangen als slachtoffer en dan is het aan TS om daar iets mee te doen (bijvoorbeeld weggaan).
Er is hier zo duidelijk sprake van de dramadriehoek:

Afbeelding

**Geplaatst**: 22-02-17 15:19

Geplaatst: 22-02-17 15:19

Hoe dan ook het eindverdict blijft altijd hetzelfde: De vriend zit momenteel in een godenpositie waar hij nauwelijks iets moet doen en toch geld de deur kan uitsmijten dat niet eens van hem is. Voor hem weinig redenen om iets te veranderen zo lang hij nog niet bezig is met zijn toekomst (of hij denkt misschien dat hij zo echt nog twintig jaar kan blijven teren).
Dus het gaat TS moeten zijn die aan de alarmbel trekt. Ongeacht hoe moeilijk dat ook zal zijn. Zo lang zij die moed niet heeft bijeengeraapt zal alles gewoon zo doorgaan.

Je kan het TS, echt. Je mag echt niet bang zijn om die discussie aan te gaan. Om gewoon je eigen waardige plaats op te eisen. Je vind het heel erg voor hem omdat je denkt dat hij zoveel van je houdt en je wilt zijn hart niet breken want zoiets is vreselijk. Maar denk ook aan jezelf en denk dat hij ook maar evenveel van jou moet houden en hij nu wel jouw hart breekt zijn gedrag. Van elkaar houden gaat langs beide richtingen, en als hij ook echt om je geeft dan snapt hij heus wel dat jij hem niet kan blijven onderhouden zo. Als jullie relatie het waardig is dan zou je geen enkele schrik moeten hebben om met hem dit onderwerp aan te kaarten. Als je nu al bang bent voor zijn reactie weet je diep vanbinnen ook dat er iets echt niet pluis is.
En been there, done that. Ik heb meerdere pogingen nodig gehad voordat ik echt die grote definitieve streep durfde trekken (en zelfs toen krabbelde ik alweer terug, maar dankzij de lauwe reactie van mijn eerst oh zo dramatische ex kon ik me terug rechttrekken), maar eens je er doorheen bent gaat er zo'n wereld voor je open. Ik heb mij zeker de eerste weken en misschien zelfs maanden zo erg slecht gevoeld over hoe hard ik hem heb doen huilen toen, voelde me zo'n slecht mens dat ik hem geen kans meer gaf (ja echt, ze manipuleren je zo erg dat je echt denkt dat het allemaal aan jou ligt en jij degene bent die het allemaal stuk hebt gemaakt), maar nu worden die gedachten verdrongen met tientallen incidenten en leugens en manipulaties enzovoort dat die huilshow maar een fait divers is geworden. En vooral met de gedachte "als zijn liefde echt zo groot voor mij was als hij mij altijd vertelde en uitschreeuwde, dan wilde hij het doen werken en dan had hij zijn best gedaan." Tijd om te zien hoe groot de liefde van jouw vriend echt is.

**Geplaatst**: 22-02-17 15:23

Geplaatst: 22-02-17 15:23

secricible schreef:
Maar dat geldt voor de jongen precies zo. Hij is duidelijk niet in staat zichzelf te kunnen redden en TS ondersteunt dat gedrag constant door zijn boontjes voor hem te doppen. En zo ga je samen in een vicieuze cirkel.
Ik vind je vorige post een beetje eng Ayasha, om iemand die zo jong is en duidelijk gewoon niet op eigen benen kan staan (en ook hulpeloos gehouden wordt door TS, laten we wel wezen. Niet bewust en kwaad bedoelt, maar daar is wel sprake van) neer te zetten als iemand die in de toekomst mogelijk TS wel zal mishandelen, manipuleren en misbruiken. Nogal wat om zo te stellen...

TS en haar vriend zijn beide verantwoordelijk voor dit patroon. TS houdt haar vriend hulpeloos. Nogmaals: niet bewust en niet omdat ze dat wil, maar omdat ze constant optreed als de redder en daarmee haar vriend slachtoffer houdt. En aangezien je de ander niet kan veranderen zal TS alleen naar zichzelf kunnen kijken en zal ze zichzelf neer moeten gaan zetten als ondersteuner in plaats van redder. Dan kun je dan zien wat er met haar vriend gebeurt. Hij kan meestappen van slachtoffer naar een kwetsbaar persoon die hulp aanneemt maar zijn verantwoordelijkheid pakt. Maar het kan ook dat hij blijft hangen als slachtoffer en dan is het aan TS om daar iets mee te doen (bijvoorbeeld weggaan).
Er is hier zo duidelijk sprake van de dramadriehoek:

[ Afbeelding ]

Je hebt ook gelezen hoe hij reageerde op het voorstel van zijn moeder om een baantje bij te gaan zoeken zodat hij meer zou verdienen?
Ik denk dat het grote verschil tussen ons twee is dat ik denk dat die jongen heel goed weet wat ie doet en niet doet en dat jij denkt dat die hulpeloos is.

**Geplaatst**: 22-02-17 15:33

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 22-02-17 15:33

Het kenmerk van een slachtoffer is nou niet bepaald een "godenpositie"
Weet jij waarom hij niet tot handelen komt? Nee toch. Lijkt me toch niet bepaald een positie om gelukkig van te worden...

**Geplaatst**: 22-02-17 15:42

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 22-02-17 15:42

Iemand die WIL handelen wordt daar niet gelukkig van neen, maar er zijn er genoeg die dit helemaal prima vinden. Gezien de hulp en ondersteuning die hij heeft en het feit dat hij nog steeds nergens komt alleen als ze hem voor een ultimatum stellen geeft mij het idé dat ie het wel degelijk handig vindt. Mede ook door zijn reactie op "zou je geen baantje bij nemen"

**Geplaatst**: 22-02-17 15:43

Geplaatst: 22-02-17 15:43

Komop zeg, lekker het geld van je vriendin afpakken, haar spaargeld afnemen, liegen, op je luie reet zitten en iedereen laat het nog toe ook. Ja dan zit je in een lekkere comfortable godenpositie waar je inderdaad zelf niet vlug uitgaat, want waarom zou je dat doen als alles zo lekker voor je loopt en niemand je ter verantwoording roept? Dus ja ik weet waarom hij niet tot handelen over gaat, genoeg personen die hetzelfde leven even aangenaam vinden.

TS is slachtoffer, niet hij. Dat is nu juist het hele probleem, dat TS denkt dat hij een slachtoffertje is die het zelf allemaal ook niet alleen aankan en daarom durft ze hem niet de waarheid zeggen. Ze moet juist helemaal weg van dat idee dat haar woorden hem nog een groter "slachtoffer" gaan maken en hem gaan zien als iemand die het recht niet heeft om haar meer te sleuren in deze situatie. Stoppen met hem te betuttelen en te gaan psychologisch analyseren hoe-ver-het-zo-misschien-is-kunnen-komen-met-hem. Hij zit nu in de positie. Hij doet geen moeite om eruit te komen. Hij zit er goed in. Dus zij moet het veranderen.

**Geplaatst**: 22-02-17 15:49

Geplaatst: 22-02-17 15:49

josien_m_ schreef:
Het kenmerk van een slachtoffer is nou niet bepaald een "godenpositie"
Weet jij waarom hij niet tot handelen komt? Nee toch. Lijkt me toch niet bepaald een positie om gelukkig van te worden...

Maar dat is wel op dit moment, paar uurtjes pakjes rondbrengen, gewoon elke keer de pinpas van vriendin mee en blowen met vrienden. O ja, dan is er ook nog een "partner" die met haar baan van 20 uur net voldoende verdient om genoeg wiet te kopen. Hij moet zich gvd de ogen uit z'n kop schamen en zijn moeder helemaal. Ts, weiger nu gewoon eens om je pinpas uit te lenen en dan zie je wel wat er gebeurt.

**Geplaatst**: 22-02-17 15:54

Geplaatst: 22-02-17 15:54

Kwanyin schreef:
Komop zeg, lekker het geld van je vriendin afpakken, haar spaargeld afnemen, liegen, op je luie reet zitten en iedereen laat het nog toe ook. Ja dan zit je in een lekkere comfortable godenpositie waar je inderdaad zelf niet vlug uitgaat, want waarom zou je dat doen als alles zo lekker voor je loopt en niemand je ter verantwoording roept? Dus ja ik weet waarom hij niet tot handelen over gaat, genoeg personen die hetzelfde leven even aangenaam vinden.

TS is slachtoffer, niet hij. Dat is nu juist het hele probleem, dat TS denkt dat hij een slachtoffertje is die het zelf allemaal ook niet alleen aankan en daarom durft ze hem niet de waarheid zeggen. Ze moet juist helemaal weg van dat idee dat haar woorden hem nog een groter "slachtoffer" gaan maken en hem gaan zien als iemand die het recht niet heeft om haar meer te sleuren in deze situatie. Stoppen met hem te betuttelen en te gaan psychologisch analyseren hoe-ver-het-zo-misschien-is-kunnen-komen-met-hem. Hij zit nu in de positie. Hij doet geen moeite om eruit te komen. Hij zit er goed in. Dus zij moet het veranderen.

Dat is nou juist wat ik zeg, of iig probeer te zeggen. TS roept zichzelf op als "redder" die het "slachtoffer" moet redden. Daarmee drukt ze haar vriend in de rol van "slachtoffer" en zichzelf als "redder". Aangezien je geen knopje uit kan zetten bij die vriend, zal TS bij zichzelf te werk moeten gaan om uit de rol van "redder" te stappen en daarmee hem uit de "slachtofferrol" te lokken. Als hij daar niet mee accoord gaat en in die slachtofferrol wil blijven (en daarmee TS terugduwt in de "redderrol") dan weet je voldoende en kun je je handen er vanaf trekken. Maar misschien beweegt hij wel mee in die rol en komt hij op zijn eigen benen terecht.

En de meeste mensen worden niet gelukkig van een leven waarin ze blowen, nauwelijks een baan hebben en geen doel in hun leven. Dus over een godenpositie zou ik niet willen spreken. Wel over iemand die vastzit in een bepaalde routine en niet weet hoe hij daar uit komt. Je kan niet in zijn hoofd kijken, verslaving is een ingewikkeld iets. Ik vermoed dat als hij mocht kiezen hij wellicht ook liever niet verslaafd was, een goede baan had en op zijn eigen benen staan. Maar die berg is wel heel hoog als je daar beneden staat en de eerste stap nemen is behoorlijk eng. Dan zul je je probleem moeten erkennen en daar is niet iedereen aan toe.
Wat dan weer niet betekend dat TS hem liefdevol haar pinpas moet geven tot hij daar wel aan toe is. Maar wat ze nu doet is eigenlijk zeggen "je hoeft die berg niet op, ik blijf wel hier beneden bij jou zitten". En daar doe je hem maar vooral ook heel erg jezelf mee te kort.

Laatst bijgewerkt door secricible op 22-02-17 15:58, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 22-02-17 15:55

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 22-02-17 15:55

Ts, lees gewoon nog eens heel goed je beginpost door, dan zou je toch je antwoord wel weten.

**Geplaatst**: 22-02-17 20:14

Geplaatst: 22-02-17 20:14

Citaat:
Daar op antwoorde hij "ja daaag, ik ga geen extra baan erbij nemen!".
Toen had ik echt zo iets van jongen jongen jongen, waar ben je mee bezig.

En TS, waar ben jij mee bezig?

Je hebt ook een leeg wietzakje gevonden....

Niet jongen jongen, waar ben jij mee bezig....das wel duidelijk waar hij mee bezig is.....

Vraag je eens af waar jij mee bezig bent TS.

**Geplaatst**: 22-02-17 20:30

Geplaatst: 22-02-17 20:30

bruintje123 schreef:
Voor ons is het gemakkelijk, weg met die liegende klaploper.
Voor ts is het toch die jongen waar ze ooit verliefd op werd en vast nog wel wat voelt.
En eigenlijk wel al wist dat ze gebruikt werd, maar daar nu ook door de antwoorden hier de bevestiging van krijgt.
Laat het ook even tot haar doordringen, haar er van bekomen, ipv haar voor van alles uit te maken.

Precies! geef haar even de tijd.

**Geplaatst**: 22-02-17 20:55

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 22-02-17 20:55

Inderdaad. Om alles te regelen en in je hoofd op een rijtje te krijgen duurt wel even.

Ik had dan een baby, maar hier duurde het een half jaar voordat ik écht kon vertrekken. Vooral als je al financieel bent leeggezogen.

**Geplaatst**: 22-02-17 21:45

Geplaatst: 22-02-17 21:45

TS, ik kreeg plots deze suggestie op youtube

Als een gesprek te moeilijk is kan je nog altijd dit door de speakers laten knallen, je middelvinger opsteken en de deur uitlopen

.

**Geplaatst**: 23-02-17 10:11

Geplaatst: 23-02-17 10:11

secricible schreef:
Kwanyin schreef:
Komop zeg, lekker het geld van je vriendin afpakken, haar spaargeld afnemen, liegen, op je luie reet zitten en iedereen laat het nog toe ook. Ja dan zit je in een lekkere comfortable godenpositie waar je inderdaad zelf niet vlug uitgaat, want waarom zou je dat doen als alles zo lekker voor je loopt en niemand je ter verantwoording roept? Dus ja ik weet waarom hij niet tot handelen over gaat, genoeg personen die hetzelfde leven even aangenaam vinden.

TS is slachtoffer, niet hij. Dat is nu juist het hele probleem, dat TS denkt dat hij een slachtoffertje is die het zelf allemaal ook niet alleen aankan en daarom durft ze hem niet de waarheid zeggen. Ze moet juist helemaal weg van dat idee dat haar woorden hem nog een groter "slachtoffer" gaan maken en hem gaan zien als iemand die het recht niet heeft om haar meer te sleuren in deze situatie. Stoppen met hem te betuttelen en te gaan psychologisch analyseren hoe-ver-het-zo-misschien-is-kunnen-komen-met-hem. Hij zit nu in de positie. Hij doet geen moeite om eruit te komen. Hij zit er goed in. Dus zij moet het veranderen.

Dat is nou juist wat ik zeg, of iig probeer te zeggen. TS roept zichzelf op als "redder" die het "slachtoffer" moet redden. Daarmee drukt ze haar vriend in de rol van "slachtoffer" en zichzelf als "redder". Aangezien je geen knopje uit kan zetten bij die vriend, zal TS bij zichzelf te werk moeten gaan om uit de rol van "redder" te stappen en daarmee hem uit de "slachtofferrol" te lokken. Als hij daar niet mee accoord gaat en in die slachtofferrol wil blijven (en daarmee TS terugduwt in de "redderrol") dan weet je voldoende en kun je je handen er vanaf trekken. Maar misschien beweegt hij wel mee in die rol en komt hij op zijn eigen benen terecht.

En de meeste mensen worden niet gelukkig van een leven waarin ze blowen, nauwelijks een baan hebben en geen doel in hun leven. Dus over een godenpositie zou ik niet willen spreken. Wel over iemand die vastzit in een bepaalde routine en niet weet hoe hij daar uit komt. Je kan niet in zijn hoofd kijken, verslaving is een ingewikkeld iets. Ik vermoed dat als hij mocht kiezen hij wellicht ook liever niet verslaafd was, een goede baan had en op zijn eigen benen staan. Maar die berg is wel heel hoog als je daar beneden staat en de eerste stap nemen is behoorlijk eng. Dan zul je je probleem moeten erkennen en daar is niet iedereen aan toe.
Wat dan weer niet betekend dat TS hem liefdevol haar pinpas moet geven tot hij daar wel aan toe is. Maar wat ze nu doet is eigenlijk zeggen "je hoeft die berg niet op, ik blijf wel hier beneden bij jou zitten". En daar doe je hem maar vooral ook heel erg jezelf mee te kort.

Ik weet niet hoor, als ik het zo lees doet die moeder dat ook. In theorie - hij woont nu thuis, heeft weinig kosten, dus als ie werkt zou hij zonder problemen zijn eigen oliebol kunnen betalen, TS afbetalen en nog kostgeld aan zn ouders betalen ook (met alle respect, als ik een volwassen zoon in huis zo hebben die prima in staat is om te werken zou ik echt wel kostgeld vragen). Ik heb ook ooit zo'n vriendje gehad. Niet dat die op mij leunde financieel (was toen heel jong, was mn eerste vriendje), maar wel eentje wiens ouders hem altijd redden. Die jongen kon dus ook compleet niet zelfstandig wonen en ook geen baan houden.

Ik zeg ook, wegwezen, tenzij je de rest van je leven zin hebt om ene zo te horen zwaar onzelfstandige gast aan je te hebben hangen. Ik wens je heel veel succes met het gesprek maar nog veel meer plezier in je verdere leven - als je het nu uitmaakt en je kijkt er over een paar jaar, met eventueel je nieuwe, superleuke vriend op terug denk je waarschijnlijk ook man wat bezielde ik

**Geplaatst**: 23-02-17 10:57

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 23-02-17 10:57

Als zijn moeder hem vervolgens gaat redden weet je genoeg toch

dan zou ik ook gaan rennen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-17 12:46

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-17 12:46

Hier weer even een update.
Gisteren een heftige avond gehad.

Mijn vriend was naar karate training en dus heb ik het met zijn moeder over hem gehad.
Zij is ook helemaal klaar met hem.
Ze had hem eigenlijk het huis uit willen zetten, maar haar vriend heeft haar omgepraat.
Ik heb haar verteld hoe ik me de laatste tijd voelde en dat ik niet weet hoe lang ik het nog vol houdt en al met mijn ouders heb gesproken of ik eventueel daar terecht kon.
We hebben gepraat over onze twijfels over hem, dat we niet meer weten wat we moeten geloven en wat niet omdat hij alles bij elkaar liegt.
Ook twijfelden we allebei of hij wel echt naar zijn training ging, dus ik ben daar gisteravond heen gereden.
Drie keer raden, hij was er niet en volgens zijn trainer is hij het hele jaar nog niet geweest.
Ik was er echt helemaal klaar mee, stond op het punt om mijn spullen te pakken en weg te gaan.

Toen hij thuis kwam hebben we hem er over aangesproken.
Hij schrok er wel van dat hij mij bijna kwijt is.
Hij heeft zijn moeder en mij beloofd om voortaan eerlijk te zijn, al vindt hij het moeilijk om overal over te praten zegt hij.
Ook zegt hij hulp te gaan zoeken bij de vriend van zijn moeder (die heeft met verslaafden gewerkt).

Hoe ik er nu in sta?
Ik twijfel nog steeds of ik er wel goed aan doe om hem de voordeel van de twijfel te geven..

**Geplaatst**: 23-02-17 12:47

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 23-02-17 12:47

NEE

Als je hem het voordeel van de twijfel wilt geven dan doe je dat vanuit je ouders.

**Geplaatst**: 23-02-17 12:48

Geplaatst: 23-02-17 12:48

Heel goed dat je naar je gevoel hebt geluisterd. Om eerlijk te zijn vind ik dat je hem nog steeds veel te veel credits geeft. Als je hier niet achter was gekomen, had hij nog steeds tegen je gelogen.

Denk je werkelijk dat je hem weer kunt gaan vertrouwen en hoe zie je je toekomst?
Meid, open je ogen....

**Geplaatst**: 23-02-17 12:50

Geplaatst: 23-02-17 12:50

TS, je komt achter nóg een nieuwe leugen, en je gelooft hem op zijn blauwe ogen dat vanaf nu àlles anders gaat? Weet je waar hij dan wel was, als hij niet bij de sporttraining was?

Kun je niet even een pauze inlassen? Even een weekje of twee bij je ouders logeren, en echt ECHT geen enkel contact met hem, en dan zien hoe je, je voelt? Of durf je dat niet omdat je toch wel weet dat er dan achter zult komen dat je zonder hem beter af bent?

Laatst bijgewerkt door GreaseMonkey op 23-02-17 12:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-02-17 12:52

Geplaatst: 23-02-17 12:52

Dus je hebt bewijs dat het jonk je al twee maanden meerdere keren per week bedrogen, god weet waar gezeten, je hebt bewijs dat hij liegt over trainingen waar jij met wat pech voor betaald hebt en je wil hem nog het voordeel van de twijfel geven?

Ik ga verstandig zijn en de rest inslikken.

Nomineer dit bericht ×