En dan gaat je vriend naar de marine.

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Ymke_Z

Berichten: 879
Geregistreerd: 21-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-02-16 20:44

korbakimmy8 schreef:
Ymke_Z schreef:
Spijt me maar ik vind alles wat je post hier nog al een schreeuw voor medelijden en daarna doe je alsof je zo sterk in je schoenen sta. En lees nogal veel IK wil dit Ik wil zus terwijl HIJ nu de gene is die steun nodig heeft voor zijn studie en geen vriendin die niet begrijpt dat hij niet even op en neer rijdt voor een avondje..


Alsof ik hem niet steun. Alsof ik dit ga neerleggen bij hem. Nee doe ik niet simpelweg dus omdat hij die studie doet. Maar dan nog. Ik heb net mijn diploma gehaald maar heb geen steun of iets van hem gekregen hoor toen ik het moeilijk had met de laatste lootjes. Moet ook op dat gebied van 2 kanten komen dus hijmoet niet denken dat ik alles aan de kant zet voot zijn studie.


Dan kom je van een koude Kermis thuis... Hoewel ze willen kunnen ze je niet altijd steunen. En soms denken ze er gewoon niet bij na. Al bij al zal jij de gene zijn die af en toe wat opofferen. Vind je soms echt te egoïstisch denken voor een army wife to be.. Zo ga je het niet redden.
En wat een poedersuiker opmerking dat hij er voor kiest en niet moet klagen als ie het het moeilijk vindt.
1 volgensmij vind jij het moeilijk niet hij.
2
Dan kun je het net zo stellen dat jij voor hem kiest en dus ook voor dat hij op oefening/uitzending gaat. Als mijn vriend Zou zeggen je hebt er voor gekozen dus je mag niet zeuren Was het meteen over. Je weet duidelijk nog niet waar je over praat.

Ik krijg echt het gevoel dat je overal de schuld op afschuift en niet een keer naar je zelf wijst.. Verantwoordelijk Is dit niet, en dat Is juist wat onze mannen nodig hebben

DatBenIkNou
Berichten: 4722
Geregistreerd: 27-01-07
Woonplaats: Ergens

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-02-16 20:53

korbakimmy8 schreef:
Ergens snap ik het maar ergens ook niet haha. 1 nacht in de week is makkelijk te doen. Ik zelf zou dat er voor over hebben. Maar dat hebben vrouwen meer dan mannen denk ik.

Gister helemaal niks van hem gehoord. Ik app hem zelf ook niet. Hij appt me als ie tijd heeft ofzo. Ik ben savonds altijd thuis dus antwoord kriigt ie dan sws. Maar gister eerste dag zonder wat van hem te horen. Achja we overleven het wel



Sorry maar dit vind ik toch best 'zielig' overkomen...1 dagje niks horen zeg.
Ik weet maar al te goed hoe het is...Ik kende mijn man 2,5 maand en hij ging toen voor 5 maanden weg. Ik was 18. Je kiest ervoor of niet, geef je zelf eens een schop onder je kont. Ik zei overigens destijds dat ik niet op hem ging zitten wachten hoor haha...Ergens is er iets mis gegaan want we zijn inmiddels een huwelijk en 2 kids verder en nog steeds heel gelukkig samen :+
Natuurlijk is het steeds afscheid moeten nemen niet leuk en je staat er dikwijls alleen voor. Maar de periodes samen zijn daardoor wel extra intens en liefdevol.

Varekaj
Toen mijn man nog op de handelsvaart voer en later de bij een baggermaatschappij was het ook al de helft vrij van de periode dat hij weg was. Dus 5 maanden weg, was 2,5 maand thuis.
Ik wist dus niet beter, maar dat soort veranderingen zijn natuurlijk niet leuk als je 'beter' gewend bent.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-02-16 21:28

@Datbeniknou: Momenteel is de regeling 6 weken op en 6 weken af. Aan land is het 8 weken op en 4 weken af. De schepen hebben dus voordeel zeg maar, maar die werken 7 op 7 met ook nachtdienst en aan land 6 op 7 met alleen dagdienst.
Door misbruik van een aantal personen van de regeling worden de schepen nu ook 6 op en 3 af. Goh, jammer, uiteraard. Het grootste probleem is echter niet de afwezigheid, maar de reistijd naar huis. Woon-werk verplaatsing valt ook onder de vakantiedagen. 2 dagen heenreis en 2 dagen terugreis zijn in totaal 4 dagen vakantie die ze kwijt zijn. Op 3 weken verlof is dat aardig wat...

Voor mij maakt het niet uit. Zolang hij plezier heeft in zijn job, dan sta ik achter hem. Dat ik hem dan minder zie, dat hoort er dan gewoon bij.

DatBenIkNou
Berichten: 4722
Geregistreerd: 27-01-07
Woonplaats: Ergens

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-02-16 09:54

korbakimmy8 schreef:
Tja en zo ben ik niet helemaal. Tuurlijk ben ik er meer voor hem dan hij voor mij. Want dat ben ik aldoor al. Maar ik ga mezelf niet weg cijferen. Hij heeft er voor gekozen deze job te doen. Dat hij in een dip kan komen oke. Maar wat als ik dat heb? Moet ik dwn maar niks zeggen omdat ik hem anders een schuld gevoel geef? Nee sorry zo werkt het niet in mijn wereld. Ik heb mezelf volledig weg gecijferd in me vorige relatie. En ik ga dit niet weer doen. Sorry.


Je hebt het zelf misschien niet echt in de gaten, maar ik lees hier toch flink wat boosheid naar hem toe. Ergens vind je de keuze die hij gemaakt heeft hélemaal niks en ga je in de slachtofferrol hierin.
Jij hebt ook een keuze hé? Niemand verplicht je om op hem te blijven zitten wachten. Want zo komen jouw posts op mij over: alsof je leven nu bestaat uit wachten op een berichtje en wachten tot hij thuis komt.
Get your self together of stop hiermee als dit niet is wat je wil?!
Mannen met dit soort beroepen hebben een sterke en zelfstandige vrouw nodig. Het is geen schande als jij die vrouw niet bent, maar wees eerlijk naar jezelf en naar hem in plaats van hem te verwijten dat hij deze keuze heeft gemaakt.
Natuurlijk heb ik in het verleden ook heus liggen janken in bed hoor! Ik wil hier helemaal niet zeggen dat dat niet kan. Maar ik lees gewoon een bepaalde bitterheid in je berichten en dat vind ik niet helemaal eerlijk. Als dit is wat hij wil dan is dat zijn goed recht, het is zijn leven. Als dit NIET is wat jij wil voor een aantal jaren is het ook jouw recht om er mee te stoppen. Kies je ervoor om wel met hem door te gaan, dan zal je jezelf echt anders op moeten gaan stellen om hier niet aan onderdoor te gaan.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-02-16 11:17

Je komt nogal stellig over. Je vorige relatie is verleden tijd, je moet voor je kijken. Wat daar mis is gegaan heeft niks te maken met je huidige. Doe dat boek dicht en ga Door. Gooi het weg ipv steeds opnieuw uit de kast te halen en de cover te bekijken.

Ook naar de toekomst toe, pin je niet vast op "hij heeft dit of dat gezegd en dit en dat is afgesproken". Dit type Job doe je omdat je het vanuit je hart wil, niet alleen omdat het leuk verdient. Dat hou je niet vol als marinier. Hou er gewoon rekening mee dat dat kan veranderen. Dan moet je ook niet gaan stampvoeten dat het niet eerlijk is. Cru gezegd, iemand met zo'n job bepaalt toch flink Hoe jouw leven eruit ziet. Het heeft veel meer impact op een relatie. Profiteer van elke ervaring die je kan meepakken als je jong bent. Dat zeg ik hier thuis ook: doe wat je graag wil doen. Wie weet zegt je vriend over 5 jaar dat ie kantoor absoluut niet meer ziet zitten. Kan perfect! In elk geval moet jij achter je man staan. Gun hem elke kans die hij wil grijpen. Ja, daarbij kan jij ook weggecijferd worden. Dat hangt volledig van jezelf af. Of je kiest ervoor om ook volledig voor jezelf te gaan als hij er niet is.

japielover

Berichten: 3521
Geregistreerd: 25-03-04
Woonplaats: Ede & Varsseveld

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-16 13:13

Meisje echt.

We hebben je in het begin al gezegd dat jij de meeste offers moet brengen.
En dat jij het meest rekening met hem zal moeten houden.

Mijn vriend en ik hebben een hele tijd gedate.
4 dagen voor zn vertrek naar 3 weken oef heeft hij gezegd dat ik officieel zn vriendinnetje ben.
Is het leuk dat hij daarna 3 weken weg is met weinig contact.
Nee!
Maar ik ga niet dood hoor.
Ja het is weer even wennen.
Maar kom op.

14 februari is voor mij een enorm zware dag.
En dan wil ik graag zijn steun.
Maar ik weet heel goed dat hij ni zegt de 12e terug te komen.
Het kan ook heel goed dat het veranderen en hij er niet is.
Dat is het risico er van.

En als hij de 12e wel terug komt vertrekt hij in maart weer voor 3 weken met heel weinig contact.
Dat is misschien niet leuk maar wel zo als het gaat.
Dat trek je zelf uit die slachtoffer rol.
Geen je zelf een schop onder je kont.
En of ga er voor en klaar niet.
Steun hem in zn keuzes.
Sta voor hem klaar!

Kun je dat niet wees dan voor jullie beide eerlijk!

korbakimmy8Jarig

Berichten: 2250
Geregistreerd: 11-02-11
Woonplaats: lansjärv

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 05-02-16 15:56

Bedankt voor al jullie berichten.
Ik ga voortaan maar wat minder ''zielig'' lopen doen hier op dit topic. Ik merk dat me dat (door jullie reacties) alleen maar tegen gaat werken en ik steeds meer ga twijfelen aan alles. Ik wil dit juist niet, had dit ook niet, maar door bepaalde reacties komt dat onzekere gevoel wel. Nu weet ik wel dat jullie heus uit ervaring spreken en dit respecteer ik volledig. Maar ik denk dat het beter is als ik zelf de dingen ga ontdekken en er zelf achter kom.
Alsnog bedankt voor jullie reacties en als ik hulp nodig heb, advies wil of iets dan bericht ik hier.

owja, en ik ben eerlijk naar mijn vriend toe. Hij weet hoe lastig ik het vind en dat ik mezelf niet ga wegcijferen voor zijn job.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-16 16:38

Je moet er niet op rekenen dat hij er is wanneer jij het wil of nodig hebt. Ga er van uit dat je het meeste alleen Door moet komen. Dan heb ik het niet alleen over de afstand, maar gewoon ook omdat je geen contact hebt. Hij zal zich nooit in jou kunnen verplaatsen omdat hij in heel andere omstandigheden leeft en met veel minder geconfronteerd wordt daar op zee.

Urona447
Berichten: 2956
Geregistreerd: 13-05-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-16 19:16

Ik krijg echt helemaal de kriebels van sommige reacties. Je compleet wegcijferen voor een ander, hem altijd steunen en een stabiel thuisfront vormen. Komt het tegenwoordig niet meer van twee kanten?

Als partner die weggaat heb je de keuze gemaakt voor dit beroep, daarnaast heb je de keuze gemaakt voor een relatie. Bij ons thuis ga ik en de kleine altijd voor het werk, dat betekend dat mijn man thuiskomt als ik het niet zou trekken en na drie jaar ook stopt bij defensie.In zijn leidinggevende functie lijkt het erop dat hij komende jaren niet uitgezonden hoeft te worden maar als dit wel zo Is zorgt hij ervoor dat thuis alles geregeld is zodat ik nergens naar om hoef te kijken.

Ik zorg er dan voor dat het huishouden gewoon doorgaat en als ik me poedersuiker voel zeg ik dat ook gewoon tegen hem. Dan bellen we en dan is het ook zo weer goed. Ik wil dat hij eerlijk is en dat ben ik ook tegen hem, en ben ik dan een zwak thuisfront omdat ik hem vertel dat het even niet zo lekker gaat? Nee juist niet, hij weet wat er speelt en hij kan me helpen en zodra ik rustig ben is hij dat ook.

En ja de term army wife klinkt geweldig maar zoals die hier beschreven word komt het op mij over alsof die vrouwen alles laten vallen voor hun man en een masker opzetten om maar te doen alsof het leven een gigantisch groot feest is.

Nou daar pas ik voor en dat weet hij ook.

BigOne
Berichten: 42893
Geregistreerd: 03-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-16 19:21

korbakimmy8 schreef:
Tja en zo ben ik niet helemaal. Tuurlijk ben ik er meer voor hem dan hij voor mij. Want dat ben ik aldoor al. Maar ik ga mezelf niet weg cijferen. Hij heeft er voor gekozen deze job te doen. Dat hij in een dip kan komen oke. Maar wat als ik dat heb? Moet ik dwn maar niks zeggen omdat ik hem anders een schuld gevoel geef? Nee sorry zo werkt het niet in mijn wereld. Ik heb mezelf volledig weg gecijferd in me vorige relatie. En ik ga dit niet weer doen. Sorry.


Volgens mij ben je daar toch al weer mee bezig. Hij steunde je niet op het einde van je studie, hij komt niet even een keer thuis en zo zijn er nog wel een aantal dingen. En heel eerlijk, je pikt het.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-02-16 22:10

De mijne kan echt niet zomaar altijd bellen wanneer en hoe we dat willen. Laat staan naar huis komen.

korbakimmy8Jarig

Berichten: 2250
Geregistreerd: 11-02-11
Woonplaats: lansjärv

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-16 21:18

Urona447 schreef:
Ik krijg echt helemaal de kriebels van sommige reacties. Je compleet wegcijferen voor een ander, hem altijd steunen en een stabiel thuisfront vormen. Komt het tegenwoordig niet meer van twee kanten?

Als partner die weggaat heb je de keuze gemaakt voor dit beroep, daarnaast heb je de keuze gemaakt voor een relatie. Bij ons thuis ga ik en de kleine altijd voor het werk, dat betekend dat mijn man thuiskomt als ik het niet zou trekken en na drie jaar ook stopt bij defensie.In zijn leidinggevende functie lijkt het erop dat hij komende jaren niet uitgezonden hoeft te worden maar als dit wel zo Is zorgt hij ervoor dat thuis alles geregeld is zodat ik nergens naar om hoef te kijken.

Ik zorg er dan voor dat het huishouden gewoon doorgaat en als ik me poedersuiker voel zeg ik dat ook gewoon tegen hem. Dan bellen we en dan is het ook zo weer goed. Ik wil dat hij eerlijk is en dat ben ik ook tegen hem, en ben ik dan een zwak thuisfront omdat ik hem vertel dat het even niet zo lekker gaat? Nee juist niet, hij weet wat er speelt en hij kan me helpen en zodra ik rustig ben is hij dat ook.

En ja de term army wife klinkt geweldig maar zoals die hier beschreven word komt het op mij over alsof die vrouwen alles laten vallen voor hun man en een masker opzetten om maar te doen alsof het leven een gigantisch groot feest is.

Nou daar pas ik voor en dat weet hij ook.


Heel mooi gezegt en zo zie ik dat dus ook!!

korbakimmy8Jarig

Berichten: 2250
Geregistreerd: 11-02-11
Woonplaats: lansjärv

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-16 21:20

bigone schreef:
korbakimmy8 schreef:
Tja en zo ben ik niet helemaal. Tuurlijk ben ik er meer voor hem dan hij voor mij. Want dat ben ik aldoor al. Maar ik ga mezelf niet weg cijferen. Hij heeft er voor gekozen deze job te doen. Dat hij in een dip kan komen oke. Maar wat als ik dat heb? Moet ik dwn maar niks zeggen omdat ik hem anders een schuld gevoel geef? Nee sorry zo werkt het niet in mijn wereld. Ik heb mezelf volledig weg gecijferd in me vorige relatie. En ik ga dit niet weer doen. Sorry.


Volgens mij ben je daar toch al weer mee bezig. Hij steunde je niet op het einde van je studie, hij komt niet even een keer thuis en zo zijn er nog wel een aantal dingen. En heel eerlijk, je pikt het.

Daar heb je een punt. Ga dr even over nadenken

Ymke_Z

Berichten: 879
Geregistreerd: 21-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-02-16 20:44

Urona447 schreef:
Ik krijg echt helemaal de kriebels van sommige reacties. Je compleet wegcijferen voor een ander, hem altijd steunen en een stabiel thuisfront vormen. Komt het tegenwoordig niet meer van twee kanten?

Als partner die weggaat heb je de keuze gemaakt voor dit beroep, daarnaast heb je de keuze gemaakt voor een relatie. Bij ons thuis ga ik en de kleine altijd voor het werk, dat betekend dat mijn man thuiskomt als ik het niet zou trekken en na drie jaar ook stopt bij defensie.In zijn leidinggevende functie lijkt het erop dat hij komende jaren niet uitgezonden hoeft te worden maar als dit wel zo Is zorgt hij ervoor dat thuis alles geregeld is zodat ik nergens naar om hoef te kijken.

Ik zorg er dan voor dat het huishouden gewoon doorgaat en als ik me poedersuiker voel zeg ik dat ook gewoon tegen hem. Dan bellen we en dan is het ook zo weer goed. Ik wil dat hij eerlijk is en dat ben ik ook tegen hem, en ben ik dan een zwak thuisfront omdat ik hem vertel dat het even niet zo lekker gaat? Nee juist niet, hij weet wat er speelt en hij kan me helpen en zodra ik rustig ben is hij dat ook.

En ja de term army wife klinkt geweldig maar zoals die hier beschreven word komt het op mij over alsof die vrouwen alles laten vallen voor hun man en een masker opzetten om maar te doen alsof het leven een gigantisch groot feest is.

Nou daar pas ik voor en dat weet hij ook.



Wat fijn dat jou partner de mogelijkheid heeft om altijd naar huis te kunnen als jij het niet trekt. Maak je niet vaak mee binnen defensie...

DatBenIkNou
Berichten: 4722
Geregistreerd: 27-01-07
Woonplaats: Ergens

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-02-16 09:26

Ik denk eigenlijk dat Urona447 bedoeld, dat als zij niet meer tegen het alleen zijn zou kunnen, haar man een andere functie zou zoeken waarbij hij vaker thuis is.
Niet dat hij tijdens een uitzending 'even' naar huis kan komen als zij het moeilijk heeft.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-02-16 12:02

Maar waarom? Je weet toch dat dat kan als je eraan begint? Zeker in een prille relatie. Als je al langer bij elkaar bent is het anders denk ik. Ik als single zat heel vaak alleen en dat stoorde me weinig. Ik kon mijn plan trekken. Alleen zijn is nu ook veel minder leuk, maar het is geen zwart gat. Wij genieten extra als hij wel thuis is.

Ben je iemand die echt kleeft en elke seconde samen wil zijn, die altijd zekerheid nodig heeft, die verloren loopt zonder vriendje, dan moet je ofwel een schop onder je kont geven ofwel ermee ophouden.

DatBenIkNou
Berichten: 4722
Geregistreerd: 27-01-07
Woonplaats: Ergens

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-02-16 12:56

Nou ja, ik wilde graag redelijk jong kinderen. Ik heb dat bij start relatie direct aangegeven en ook gezegd dat ik dan graag zou willen dat hij meer thuis was. Geen termijn of ultimatum oid daarbij. Na 5 jaar was hij zelf toe aan een baan aan de wal en toen was ik vrij snel zwanger van de eerste.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-02-16 14:23

Mijn vriend wil ook een kind maar gaat daarvoor absoluut niet aan wal blijven. Dat is de ene vent tegen de andere. Het is prima dat je het kan aangeven, maar daarom geen garantie. De mijne sprak er wel over maar we zijn er intussen uit dat zo vaak weg hem echt veel beter ligt dan constant op kantoor. Daar sta je dan met je voornemens. En daar moet toch wel aan gedacht worden, dat het anders kan lopen dan voorzien. En in welke mate je dan als partner toegevingen wil doen.

DatBenIkNou
Berichten: 4722
Geregistreerd: 27-01-07
Woonplaats: Ergens

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-02-16 09:46

Mijn man komt echt uit een scheepsvaart-familie waar zijn vader regelmatig een half jaar tot jaar weg was. Zijn zus deed als kind de deur open en zei tegen z'n moeder: mam er staat een meneer voor de deur! Dat was dus haar vader...
Naar aanleiding van dit familieverhaal besloot ik dat ik pas kinderen wilde als hij vaker thuis zou zijn. Maar ik heb ook altijd gezegd dat ikzelf nooit zou eisen/vragen of zeuren over zijn werk. De keuze was echt aan hem wanneer hij er zelf geen zin meer in had. Natuurlijk kunnen dingen altijd anders lopen dan gepland, maar in ons geval besloot hij zelf na 5 jaar te stoppen met varen omdat het wel mooi geweest was zo.. Ik was toen zelf pas 23 en hij 25.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-02-16 11:18

Vind ik wel mooi van je man :j en het is zijn besluit. Vanaf het begin al roepen dat je er na 5 jaar mee gaat kappen, ik vind dat voorbarig. Wacht eerst af hoe het gaat. Wie weet bevalt het varen net 10x meer dan een bureaujob en ga je daar tegenaan hikken "want je hebt het beloofd".

Soms moet mijn kerel op het kantoor werken ipv aan boord. Dat is hier 5km vandaan, van 8 tot 5, maandag tot vrijdag. Lekker relax zou je denken! Niks is minder waar. Hij heeft dan minder zelfstandigheid die hij aan boord wel krijgt, kantoormiepen die zich overal mee bemoeien zonder te weten hoe of wat, veel meer op de vingers kijken etc. Na een dag zit hij op de kast, na een week op het dak en na een maand zou ik 'm kunnen afschieten naar Mars. Dat wordt 1 blok frustratie, die is volledig uit zijn ritme. Zijn werk is wel prima, maar hij kan niet met de kantoormentaliteit om.
Voor de ene pakt het goed uit, voor hem niet. Maar dat weet je niet op voorhand, en daarover dus "eisen" stellen vind ik onredelijk. Wacht eerst maar eens af of je relatie het overleeft wanneer hij echt lang weg is. De rest komt later.

korbakimmy8Jarig

Berichten: 2250
Geregistreerd: 11-02-11
Woonplaats: lansjärv

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-16 13:09

Varekaj schreef:
Vind ik wel mooi van je man :j en het is zijn besluit. Vanaf het begin al roepen dat je er na 5 jaar mee gaat kappen, ik vind dat voorbarig. Wacht eerst af hoe het gaat. Wie weet bevalt het varen net 10x meer dan een bureaujob en ga je daar tegenaan hikken "want je hebt het beloofd".

Soms moet mijn kerel op het kantoor werken ipv aan boord. Dat is hier 5km vandaan, van 8 tot 5, maandag tot vrijdag. Lekker relax zou je denken! Niks is minder waar. Hij heeft dan minder zelfstandigheid die hij aan boord wel krijgt, kantoormiepen die zich overal mee bemoeien zonder te weten hoe of wat, veel meer op de vingers kijken etc. Na een dag zit hij op de kast, na een week op het dak en na een maand zou ik 'm kunnen afschieten naar Mars. Dat wordt 1 blok frustratie, die is volledig uit zijn ritme. Zijn werk is wel prima, maar hij kan niet met de kantoormentaliteit om.
Voor de ene pakt het goed uit, voor hem niet. Maar dat weet je niet op voorhand, en daarover dus "eisen" stellen vind ik onredelijk. Wacht eerst maar eens af of je relatie het overleeft wanneer hij echt lang weg is. De rest komt later.


Dat bovenste is nu al zo vaak gezegt dus dat is wel binnen gekomen hoor.

En ook voor de zoveelste x ik eis niks!!! Hij zegt het zelf. Heb hem geen keuze laten maken.

korbakimmy8Jarig

Berichten: 2250
Geregistreerd: 11-02-11
Woonplaats: lansjärv

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-16 13:10

Gister is hij bij me diploma uitreiking geweest. Was fijn dat ie er was maar hij houd er niet van, van dit soort dingen. Ik ga hem dus ook niet verplichten in de toekomst naar dit soort dingen te komen (niet dat ik hem nu verplicht heb!!!!! Hij kwam er zelf mee). Het was fijn dat ie er was maar meer omdat hij dam lekker ff thuis was door de weeks.

korbakimmy8Jarig

Berichten: 2250
Geregistreerd: 11-02-11
Woonplaats: lansjärv

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-16 13:12

DatBenIkNou schreef:
Mijn man komt echt uit een scheepsvaart-familie waar zijn vader regelmatig een half jaar tot jaar weg was. Zijn zus deed als kind de deur open en zei tegen z'n moeder: mam er staat een meneer voor de deur! Dat was dus haar vader...
Naar aanleiding van dit familieverhaal besloot ik dat ik pas kinderen wilde als hij vaker thuis zou zijn. Maar ik heb ook altijd gezegd dat ikzelf nooit zou eisen/vragen of zeuren over zijn werk. De keuze was echt aan hem wanneer hij er zelf geen zin meer in had. Natuurlijk kunnen dingen altijd anders lopen dan gepland, maar in ons geval besloot hij zelf na 5 jaar te stoppen met varen omdat het wel mooi geweest was zo.. Ik was toen zelf pas 23 en hij 25.

Lijkt me naar voor de vader dat je eigen kind je nie herkend!!
Om ook die reden wil ik pas kinderen als hij langeren vaker thuis is. We zullen zien wanneer dat is. We wachten af.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-02-16 15:02

Ik had het over het algemene beeld van zeemannen. Je bent heus niet de enige. Er wordt alleen Door véél dames zo ontzettend makkelijk over gedaan terwijl het net niet zo eenvoudig ligt.
Zo heb je ook de uitspraak "in elk stadje een ander schatje". Geen idee hoe dat in de marine zit, in de bagger hoor je het eigenlijk vaak zat. En ja, er zijn genoeg kerels die daar naar leven en daad bij het woord voegen, maar ze zijn heus niet allemaal zo.

DatBenIkNou
Berichten: 4722
Geregistreerd: 27-01-07
Woonplaats: Ergens

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-02-16 15:08

Welnee. Je wil niet weten hoe vaak ik dat in elk schatje een ander schatje, heb gehoord! %)
Daar heb ik me echt nooit iets van aan getrokken. Bagger heeft mijn man ook gedaan destijds, bij Boskalis. Daar was hij elk geval iets korter weg dan bij de handelsvaart.