Ayasha schreef:maar wie heeft het over onderdrukken. Ik voel die emoties simpelweg niet bij mijn man.
Ik weet niet of je me goed begrijpt. Wat is bedoel is dat je gevoelens (over vervelende gebeurtenissen bv) moet kunnen delen en er voor elkaar kunt zijn als de ander verdrietig of boos is.
Bij een duurzame relatie hoort voor mij ook inlevingsvermogen. Dus dat je je kunt voorstellen dat de ander boos en verdrietig zou kunnen zijn als je geen rekening houdt met de ander. Of dat je je kunt voorstellen dat de ander gekwetst zou kunnen zijn door bepaald gedrag en je daar dus rekening mee houdt.
HC hoor ik alleen maar 'praten' over rationele afspraken, ook al gaan die tegen iemands gevoel in (want afspraak is afspraak) en hij verheerlijkt imo mensen op die geen enkel gevoel van onzekerheid kennen of dit onderdrukken om hun partner maar het voordeel van de twijfel te geven ten koste van zichzelf.
Logica, ratio en rede lijken zo heilig te worden verklaard, terwijl (negatieve) emoties, onzekerheid en verdriet als 'onnodig' terzijde worden geschoven.

Dat we nooit ruzie hebben is omdat het niet zo ver komt omdat we met elkaar praten op een normale toon.
