...Waar bemoei jij je mee, Ts? Jij komt erbij in dit gezin en je wilt het direct naar je hand zetten? Wat jouw man met zijn kinderen aanvangt is zijn probleem, jij hoeft ze nu echt niet meer (her)op te voeden.
Als mijn moeder (of vader maar da's bij mij nu niet van toepassing) een serieuze relatie zou beginnen met iemand van grofweg mijn leeftijd (of eigenlijk van welke leeftijd dan ook) dan zou diegene zich vooral niet moeten moeien met wat er tussen mij en mijn moeder gebeurt. En doet diegene dat wel dan zou er hem ook het een en ander te wachten staan
...
Alleen TS is ver haar boekje te buiten gegaan door fysiek te worden. Kun je nu heel veel spijt van hebben, maar dat is niet meer terug te draaien. Die schade is er nu eenmaal. Ik kan me voorstellen dat ze je excuses niet aanneemt. Praat met je man en heb het er met hem over. Ik denk dat het voor wat betreft de dochters beter is als jij gewoon even afstand neemt en je er niet mee bemoeid.
Hij zet ook mijn weidepalen omdat ik daar niet zo goed in ben. Is dat dan ook kinderachtig van mij? 