Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-01-14 21:32

Geplaatst: 17-01-14 21:32

F_Orumster schreef:
Ik vind dat de bevolking beter in balans moet komen en minder moet groeien. We krijgen toch echt serieuze problemen als we doorgaan zoals nu.

Uiterst onverantwoord en egoïstisch vind ik het ongebreidelde voortplanten van dit voorbeeld http://www.rijnmond.nl/nieuws/02-01-201 ... dig-unicum
Binnen 74 jaar kan iemand zich dus verdertigvoudigt hebben, te zot.

Dit is wel een unicum

Mijn beide ouders kwam uit een groot gezin, zelf hebben ze 3 kinderen gekregen, mijn beide zussen konden tot hun grote verdriet beide geen kinderen krijgen, ik heb er 2.
Dus zo kan het ook.

**Geplaatst**: 17-01-14 21:35

Geplaatst: 17-01-14 21:35

Persoonlijk moet ik er niet aan denken om zo, grote familie te hebben. 13 kinderen. Pfff, mijn ouders en schoonouders vonden het al heel wat dat er een derde kwam. Dat is namelijk in onze familie niet normaal. Het probleem in deze maatschappij is dat je je kinderen heel goed moet helpen om de zelfde kansen te kunnen krijgen dan in mijn tijd.

wil niet zeggen dat je geen kinderen mag krijgen als je arm ben. Maar je moet het wel alle kansen kunnen bieden en geloof me kinderen kosten veel geld als baby val het nog mee, maar ze worden ouder en dan heb je alleen nog maar meer geld nodig.

kinderen kosten veel energie, geld maar liefde krijg je onvoorwaardelijk ervoor terug. Mits je ze opvoed, zitje partner op dezelfde lijn qua opvoeden. Ben je consequent want dat heb je heel veel nodig en veel geduld, wat als het kind een beperking heb heb je daar genoeg energie voor.
kan je dat mentaal aan sta je sterk in je schoenen dan.

ik kreeg een kind op mijn 20ste. Te vroeg geboren en bijna niet overleefd. Daarna ging alles Super, drie miskramen gehad en toen werd ik zwanger van de tweede. Leek een gezonde zoon, hij is dyslexies en heeft asperger. Was 23 jaar en moest daar mee omgaan. Ging mij heel natuurlijk af bleek later.mijn moeder gevoel was goed want er was iets dat was zo dus heb er met veel liefde veel tijd in gestoken en is nu een bijna normale puber om te zien. Toen ik mijn andere zoon kreeg heb ik 2,5 jaar bijna niet geslapen omdat het de ergste adhder was volgende de expers hij ging aan ritalin met 2,5 jaar aan medicatie. Hij was de eerste om de wereld. Ik was toen 27 jaar en het was erg zwaar en alle voor oordelen die je krijg van mensen die totaal niet weten wat je doorgemaakt heb.
nu bijna tien jaar later ben ik blij dat ik zo gevochten heb voor mijn kinderen. Mijn zus had dit niet gekund zeg ze en dag had ik ook van andere behoort. Je wil er niet aan denken. Maar kan jij het denk je.

**Geplaatst**: 17-01-14 21:44

Geplaatst: 17-01-14 21:44

Ayasha schreef:
Moet je es proberen joh.. gewoon "ik wil geen kinderen..."

ik wil ze niet....ik vind ze net niet leuk genoeg om ze langer dan een kwartier om mij heen te hebben.

Het probleem is wel dat kinderen mij altijd heel leuk vinden,om een of andere duistere reden

**Geplaatst**: 17-01-14 21:48

Geplaatst: 17-01-14 21:48

little_king schreef:
1 kind, ja dat is ook zoiets onbegrijpelijks
Vriendinnetje van mij hebben dat ook.
1 kind paste volledig in het budget zonder dat ze daar echt wat voor hoefde te laten. Ze leven lekker relaxed, kunnen op vakantie, spulletjes kopen zonder 3 jaar krom te liggen.
Dus hun kozen 1 kindje.
Maar dat mag in deze maatschappij ook niet.
En er is geen vriendelijker socialer kind als die van hun, niet te kort gekomen zonder broer of zusje.

Heel herkenbaar. Wij hebben door diverse omstandigheden nu ook 1 kind, en hebben daar vrede mee. Maar het hoort niet. Ik had het me zelf ook anders voorgesteld, altijd gedacht dat ik minstens twee kinderen zou krijgen. Maar nu is mijn leven in balans en kan ik me niet voorstellen dat er nog een bij zou komen.

**Geplaatst**: 17-01-14 21:50

Geplaatst: 17-01-14 21:50

ik lees dit zo alles en ik vind het eigenlijk enorm interessant en fijn om eens mening erover te horen. Zelf ben ik natuurlijk nog lang niet toe aan kinderen (ben 16) maar ik weet het niet. ik kan wel met 'pubers' dus van 10-11 tot mijn eigen leeftijd offcourse om, maar ik ben nooit echt goed geweest met kleine kinderen... gewoon omdat ze ook echt helemaal niets voor mij zijn :')

soms zijn er wel echt kinderen zo echt nog maar 1jaar ofzo die ik dan wel ontzettend leuk vind ,maar de meeste mogen we gewoon niet haha

vroeger dacht ik altijd: kinderen? jah 1 of 2 zeker?
nu ik zou ouder word heb ik meer zoites... maar...maar... dan moet ik dus al mijn hobby's en vrije tijd missen? -O-

en wat ik ga studeren en wss later doen voor werk, valt dat te combineren dan?

natuurlijk nog allemaal niets om echt over te piekeren maar het is wel eens fijn om erover na te denken. wel moeilijker ook, want ik weet helemaal nog niet waar ik over 9-10 jaar ga staan en wat ik dan doe op dat moment. dusss

**Geplaatst**: 17-01-14 21:54

Geplaatst: 17-01-14 21:54

geerke schreef:
Ayasha schreef:
Moet je es proberen joh.. gewoon "ik wil geen kinderen..."

ik wil ze niet....ik vind ze net niet leuk genoeg om ze langer dan een kwartier om mij heen te hebben.
Het probleem is wel dat kinderen mij altijd heel leuk vinden,om een of andere duistere reden

Ik ook niet, en ik begin ook standaard met "ik wil ze niet" maar de vraag "waarom niet?" is tot nog toe niet uit gebleven... en "omdat ik ze niet wil" helpt ook al niet, dan komt er "jamaar daar moet toch een reden voor zijn..."

**Geplaatst**: 17-01-14 21:58

Geplaatst: 17-01-14 21:58

ik ben bang dat je daar nog een tijd last van gaat krijgen...tot je in de overgang raakt.
Dan gaan ze vragen of je het niet jammer vind dat je nooit oma bent geworden

Daar heb ik nu last van....

**Geplaatst**: 17-01-14 22:21

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 22:21

Als ze me echt in een slecht humeur treffen reageer ik met "jep, mensen zoals jij die niet gewoon kunnen accepteren dat ik ze niet wil"

maar dat zijn dan de echte drammers en een hele slecht gehumeurde ik.

**Geplaatst**: 17-01-14 22:27

Geplaatst: 17-01-14 22:27

Ik heb gewoon een hekel aan kinderen. Ik moet er helemaal niks van hebben. Gadver.

**Geplaatst**: 17-01-14 22:29

Geplaatst: 17-01-14 22:29

Ayasha schreef:
Moet je es proberen joh.. gewoon "ik wil geen kinderen..."

daar krijg je inderdaad altijd de vraag waarom op.

Zou je dat doen als iemand blij verteld: Ik ben zwanger.
Waarom dat?

Dan is de wereld te klein

**Geplaatst**: 17-01-14 22:37

Geplaatst: 17-01-14 22:37

Wow sweetsox, heftig zeg!

Het is ieder z'n keuze, wel of geen kinderen. Ik kan mij er niet druk over maken. Ik ken een stel die geen kinderen hebben, maar wel een aantal paarden en honden. Het was voor hun een keuze, wel paarden en geen kinderen, of kinderen en geen paarden. Prima toch.

Ik was zelf altijd iemand van "ik wil geen kinderen". Ik had niks met babies/kinderen etc, zelfs nog nooit een baby vastgehouden. Altijd een van de personen als er een pasgeboren baby was nee zei, hoef ik niet vast te houden. Of als je ergens bent denk je van: pff vermoeiend zeg als je de hele dag zo'n kindje om je heen hebt.

Maargoed, toen kwam ik m'n huidige man tegen, en kreeg ik toch wel het gevoel van "hm met hem wil ik wel kinderen". Het was voor ons een keuze waar we beide 100% achter willen staan en we wilden ook zeker weten dat het financieel ok zit.

Hebben nu een zoontje, dolgelukkig mee, kan hem voor geen goud missen en is een verrijking van ons leven. Het kost veel tijd en energie en soms mis je wel zoiets simspels al 'even een uurtje uitslapen', want meneer is iedere ochtend om 6uur op. Je kunt ook niet even spontaan je paard pakken en voor een rit gaan, nee het is plannen. Voordat je aan kinderen begint moet je bereid zijn je leven aan te passen.

Een kindje brengt zoveel liefde en plezier en zo speciaal dat hij 'helemaal van jouw' is. Ook al heb je slechte dag, waarbij hij huilerig is en hangerig en je niks gedaan krijgt, de keer erna dat hij weer super vrolijk is en lacht maakt het weer helemaal goed. Verder is het ook stressvol, je voelt je er zooo verantwoordelijk voor en je hoopt dat hij goed opgroeit op het rechte pad blijft etc. Een deel is opvoeding, maar je hebt het niet helemaal in de hand.

**Geplaatst**: 17-01-14 22:41

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 22:41

Dit topic is eigenlijk meer een topic geworden voor de bewust kinderloze

Ik wist al heel jong dat ik kinderen wilde,dat was gewoon een gevoel diep vanbinnen.
Ondanks dat dat mijn diepste wens is en was,kan ik ook goed begrijpen waarom mensen geen kinderen willen.
Als je dat gevoel niet hebt,en je wil ze gewoon niet,dan is dat zo. Vooral niets aan doen is mijn mening.
Voor iedereen ligt een eigen pad klaar die bewandeld moet worden,met of zonder kinderen. Doe vooral niets tegen je zin in is mijn mening.

**Geplaatst**: 17-01-14 23:14

Geplaatst: 17-01-14 23:14

geerke schreef:
Ayasha schreef:
Moet je es proberen joh.. gewoon "ik wil geen kinderen..."

ik wil ze niet....ik vind ze net niet leuk genoeg om ze langer dan een kwartier om mij heen te hebben.
Het probleem is wel dat kinderen mij altijd heel leuk vinden,om een of andere duistere reden

Ik zeg altijd, het is net als bij katten, die gaan ook altijd bij de gene zitten die niet van katten houdt :-)

Ik vind ook niks aan kinderen, aan katten des te meer

**Geplaatst**: 17-01-14 23:17

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 17-01-14 23:17

Ik ben 23, nog nooit een moeder instinct gehad en ik hoop dat ik dat ook niet krijg

**Geplaatst**: 17-01-14 23:45

Geplaatst: 17-01-14 23:45

Ik heb eigenlijk altijd al geroepen dat ik kinderen wilde. Was dan wel t meisje meisje dat altijd met haar pop rond liep en daar voor zorgde (tot aan mijn 13e aan toe)

Maar nu ik afgestudeerd juf en aan t werk op een kdv ben weet ik t heel erg zeker.
Het heerlijke enthousiasme dat kinderen hebben, de mega grote fantasie. De onschuldigheid, de leergierigheid vind ik echt prachtig.
Waar ik vanochtend zwaar chagrijnig naar me werk ging maakte een kindje t meteen weer helemaal goed door keihard naar me toe te rennen en me een hele grote knuffel te geven omdat ze zo blij was dat ik er was.

En ik ben er van overtuigd dat mooie gevoel bij je eigen kind alleen maar sterker is.
(Ja ernstig rammelende eierstokken hier :')

)

**Geplaatst**: 18-01-14 00:05

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 18-01-14 00:05

Ik wou nooit kinderen. Vond het maar veel te duur allemaal. Ik had allang door, dat mensen zonder kinderen, alle kanalen op tv hebben, een mooi huis, en een mooi eigen paard op een luxe stalling.

Maar goed, toen ontmoette ik mijn huidige vriend en die heeft wel kinderen! En ze doen wat met je. Als ik aan ze denk, wil iedere vezel in mijn lijf voor ze zorgen. Zorgen dat ze goed eten, zich goed ontwikkelen, plezier hebben, een goede opvoeding meekrijgen etc.
Ik ben 20, maar knok iedere keer als ze er zijn voor spreekbeurten, topografie, sommen, spaarrekening voor later en meer. Geen idee waar het vandaan komt maar het gebeurt gewoon, haha.

**Geplaatst**: 18-01-14 00:19

Geplaatst: 18-01-14 00:19

Ik heb vroeger ook altijd geroepen dat ik geen kinderen wou en heel dat relatie gedoe was ook niets voor mij. Ik raakte zwanger op mijn 20ste en met net 21 jaar werd mijn eerste zoon geboren, erg bijzonder opzich en nee ik had niet echt moeder gevoelens... Dat is er mee ingegroeid, ik heb nu twee zoons (8 en 3) en nee het is niet geheel rozengeur en manen schijn maar het is wel iets heel dierbaars, zou ze zeker niet meer willen missen en je hebt toch een sterk moeder gevoel wat dat betreft, houden van en beschermen van. Je krijgt er zeker wel wat voor terug, makkelijk is het niet en zeker niet als je er alleen voor staat.

Het is zeker verstandig er goed over na te denken en luister naar jezelf, je nooit om laten praten door wie dan ook.

**Geplaatst**: 18-01-14 10:27

Geplaatst: 18-01-14 10:27

Ulfeino schreef:
Een dergelijk topic levert een oeverloze discussie, want iedereen kijkt er anders naar, daarnaast leest een ieder de reacties op zijn eigen manier en interpreteert deze op zijn eigen manier.

Tuurlijk ben je niet ongelukkig en dat zal jou kind ook niet worden, mits je er uiteraard goed voor zorgt
Tuurlijk neem je het je ouders niet kwalijk, je bent blij dat je er bent je geniet van alles wat je kunt en doet, en dat zal je kind ook doen.

Maar waarom dat dan toch aandragen als argument?
Is het niet veel simpeler en eerlijker om gewoon te zeggen "ik wil geen kinderen", waarom de wereld de schuld geven van de reden waarom je ze niet wilt.
Oke als er een ziekte in de familie zit, of in geval van andere narigheid wat met jou of je partner te maken heeft is het een ander verhaal, dan kun je zeggen ik wil geen kinderen omdat ........

Ik vind het echt iedereen zijn eigen keus, en iemand die ze niet wil moet er ook echt niet aan beginnen, een kindje moet gewenst zijn!

Dat vind ik onzin. Je kunt nóg zo goed voor je kinderen zorgen, je hebt nou eenmaal niet alles in de hand.

Mijn zusje en ik komen uit het fijnste nest ter wereld en toch weet ik dat mijn zusje een tijd lang diep ongelukkig is geweest, en ze is van ver moeten komen. Daar hadden mijn ouders en/of hun opvoeding helemaal niets mee van doen.

Als ik jouw posts zo lees vraag ik me echt af of je wel met beide voeten op de grond staat. (niet vervelend bedoeld overigens)

Op het tweede dikke stuk: maar als je ze niet wilt ben je egoïstisch. Wat is het nou?

**Geplaatst**: 18-01-14 11:58

Geplaatst: 18-01-14 11:58

Dat heb ik ook al een keer uitproberen te leggen. Je bent als ouder helemaal niet levenslang verantwoordelijk voor het geluk van je kind. Kinderen uit de beste nesten kunnen diepongelukkig zijn, om wat voor reden dan ook en kinderen uit een probleemgezin kunnen ook zeer goed terecht komen. Je bent als ouder alleen verantwoordelijk voor het welzijn van je (jonge) kind.

Geluk is zo'n vaag begrip en heel persoonlijk. Als jij als bijstandsmoeder niet voor een playstation en dergelijke kan zorgen, maar je kind wil dat wel want dat is gaaf faal je al. Want dan heb je een mokkend kind.

**Geplaatst**: 18-01-14 13:05

Geplaatst: 18-01-14 13:05

little_king schreef:
Ayasha schreef:
Moet je es proberen joh.. gewoon "ik wil geen kinderen..."

daar krijg je inderdaad altijd de vraag waarom op.

Zou je dat doen als iemand blij verteld: Ik ben zwanger.
Waarom dat?

Dan is de wereld te klein

Ha je wil niet weten hoe vaak mensen dat onbeschaamd vragen. Of "was het wel gepland"?
"Zo jong al?" (Ben 25 maar goed)

**Geplaatst**: 18-01-14 13:06

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 18-01-14 13:06

Oke duidelijk, onfatsoenlijke mensen bij alles

**Geplaatst**: 18-01-14 13:15

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 18-01-14 13:15

Viva:

Dat zou dus echt niet in me op komen..

Mensen durven eigenlijk nogal....

**Geplaatst**: 18-01-14 13:19

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 18-01-14 13:19

Ik kan geen enkele reden bedenken waarom ik kinderen zou willen, geen 1.

Overigens werk ik wel met kinderen, met pubers om precies te zijn en daar geniet ik absoluut heel erg van. Maar dat vind ik dan ook meteen meer dan zat

**Geplaatst**: 18-01-14 14:46

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 18-01-14 14:46

Ik kan ook geen redenen bedenken waarom ik kinderen zou willen, maar mijn hormonen en klapperende eierstokken denken er anders over. Ik zou nu niets liever willen dan zwanger zijn :')

het lijkt me heerlijk om moeder te worden :+:

Maar als mensen het niet willen... Prima toch. Het scheelt een hoop tijd, geld en zorgen als je geen kinderen hebt

**Geplaatst**: 18-01-14 14:49

Re: Waarom wil je eigenlijk wel kinderen?

Geplaatst: 18-01-14 14:49

Ayasha ja inderdaad, beide kanten op.. ik zou niet aan een kinderloos iemand vragen waarom diegene geen kids heeft. Maar ja sommige mensen zijn sowieso raar. Je hebt ook mensen die tegen een anderndurven te zeggen dat diegene moet afvallen dus sommige mensen zeggen blijkbaar gewoon alles :Y)

Nomineer dit bericht ×