Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-01-14 20:06

Geplaatst: 16-01-14 20:06

Oei ik schrik van sommige meningen van bepaalde mensen. Alsof je 50 jaar terug in de tijd gaat maar goed ga me daar ook niet in mengen wat het is een discussie waar je niet uitkomt. Kan alleen mijn situatie schetsen:

Ik ben op 26 jarige leeftijd de troste moeder geworden van een prachtige dochter. Zij is nu 2,5 en over een aantal weken zal nr 2 zich toevoegen aan ons gezin.
Ik heb gewoon mijn 16 weken verlof en zal daarna nog 5 weken onbetaald ouderschapsverlof opnemen zodat mijn kindje 3 maanden is zodra hij ook naar het kdv gaat.

Onze kinderen hebben het volgende schema:
Ma - KDV
Di - Mama is de hele dag thuis
Woe - Papa is de hele dag thuis
Do- Mama is de hele dag thuis
Vr - KDV

Ik werk dus 24 uur en heb een HBO functie. Mijn vriend werkt 4 dagen pw en heeft ook een HBO functie.

Mijn ervaring is dat dit de perfecte balans is voor iig nu mijn dochter en ons gezinsleven. De voordelen van een KDV zijn er zeker. Ze leert om te gaan met verschillende kinderen, zelfstandig (zonder mama of papa) iets te ondernemen en sociaal mee te gaan in de groep. Het KDV wat je kiest is daarin heel belangrijk denk ik. Ik heb speciaal gekozen voor een KDV waarin rust en regelmatig voorop staat maar ook buiten spelen en creativiteit. Mijn dochter gaat vanaf dat 3 mnd is al naar het KDV en heb altijd een blij en relax kind opgehaald. Ze gaat nu met 2,5 jaar met veel plezier. Het KDV kan haar ook dingen bieden qua uitdaging en sociale omgang die ik haar niet kan bieden. Ik ben er van overtuigd dat ze op deze manier ook een goede voorbereiding krijgt op haar schooltijd straks. En nee het KDV is niet prestatie gericht maar een mooi voorbeeld is dat ze soms moet wachten op haar beurt ed. Iets wat thuis één op één niet snel gebeurd.

Daarnaast geef ik imo mijn dochter ook het goede voorbeeld door te werken en niet geheel afhankelijk te zijn. Door te blijven werken heb ik ook mijn eigen inkomen en bepaalde verantwoordelijkheden. En geef ik ook papa de kans een dag thuis te blijven om een intensievere band met zijn kinderen te krijgen

Eerlijk het liefst zou ik minimaal de eerste 6 mnd met baby thuis zijn. Helaas is dit financieel en met werk bijna niet te doen. En nee wij leven geen uber luxe leven maar ik onderneem graag dingen met mijn kinderen, ze zien er verzorgt uit en er is ruimte voor af en toe een leuk uitje of vakantie.

Met 24 uur kan je best nog leuk werken, helaas is het in onze branche niet mogelijk de hoogte in te groeien met die uren maar wel in de breedte waar door je later wellicht wel kan doorgroeien.

Geduld en goede balans is het sleutelwoord.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:11

Geplaatst: 16-01-14 20:11

Salsa schreef:
Oei ik schrik van sommige meningen van bepaalde mensen. Alsof je 50 jaar terug in de tijd gaat maar goed ga me daar ook niet in mengen wat het is een discussie waar je niet uitkomt.

Ik denk niet dat hier mensen 50 jaar terug gaan in de tijd.

Vroeger moest je thuis blijven als moeder en had je geen keus.
Tegenwoordig mag je kiezen, en dat is het verschil met vroeger.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:13

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 20:13

Mijn zus en haar man hebben het super geregeld vind ik zelf. Nu drie kinderen.

Ma - Mama vrij, papa werk
Din - Ze hadden altijd KDV, maar nu oma, want papa en mam werken
Woe - Mama vrij, papa werk
Dond - Mama vrij, papa werk
Vrij - papa vrij, mama werk
Zat - papa vrij, mama werkt in de ochtend

Zo'n rooster zou ik later ook wel willen.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:19

Geplaatst: 16-01-14 20:19

Ik wil niet weten hoe dat er hier gaat uitzien

Wanneer ik ga doen waarvoor ik studeer, parttime of fulltime, ik ga sowieso grote kans hebben op ploegdiensten. Nachten ga ik wel proberen vermijden wanneer vriendlief niet in het land is, ondanks alles hoort een kind toch zo vaak mogelijk in zijn eigen bedje te slapen.

Om dan nog maar te zwijgen over de regeling als papa wel thuis is. Waarschijnlijk gaat het kind deeltijds naar KDV gaan en deeltijds bij de grootouders. Is papa thuis van werk, dan zal hij misschien de dagen van de grootouders overnemen. In elk geval wordt het hier wel flink puzzelen.

Wat ik net bedenk: ik zie het niet zitten, de periodes dat hij in het buitenland zit, om dan huismoeder te zijn. Nu ben ik al blij dat ik die dagen kan doorbrengen met school/werk, gewoon ter afleiding. 's Avonds alleen thuis zijn is dan niet altijd even leuk. Overdag ook nog eens alleen zitten met een kind terwijl iedereen altijd gaan werken is, nee dank je.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-01-14 20:23

Geplaatst door de TopicStarter : 16-01-14 20:23

Nogmaals iedereen bedankt voor de vele (boeiende) reacties!

Ik kan mij nog herinneren dat mijn moeder mij iedere dag naar school bracht, tussen de middag bleef ik nooit over. Daarvoor ging ik naar een gastouder, waar ik ook na schooltijd (van 3 tot half6 6) verbleef. Een super leuke vrouw was dat, die altijd leuke knutsel opdrachten voor ons bedacht. Mocht daar ook altijd vriendjes mee naar toe nemen.

Toen ik wat ouder werd (voelde me al snel 'te groot voor oppas') ging ik altijd na schooltijd bij klasgenootjes spelen, en dan kwam ik zelf om half 6 naar huis.

Kan mij eigenlijk niet herinneren dat ik mijn ouders (beiden 40/50u werkend) ooit gemist heb. Het avondeten was altijd een feest met zijn allen aan tafel, nog even samen een spelletje doen of tv kijken en dan in bad en naar bed. Ben ook heel hecht met beiden ouders. Maar ik kan mij wel heel goed herinneren dat mijn moeder het altijd erg druk had, ik zou het wel 'iets rustiger' willen hebben. Ik merk dat ik nu met studeren + bijbaan + op jezelf wonen dat je 7 dagen in de week van huis bent en mijn vriend daardoor weinig aandacht kan geven. Ik wil het mijzelf niet zo moeilijk maken door enorm veel te werken, wil natuurlijk niet dat mijn relatie er aan onderdoor gaat.

Ik moet zeggen dat ik wel gezegend ben met een vriend die uit zichzelf het huishouden doet. En heel rustig, opgeruimd en vriendelijk van karakter is. Dat is wel anders dan ik van mijn vader gewent was. Die deed uit zichzelf vrij weinig in het huishouden (natuurlijk wel als mijn moeder het vroeg, maar dan moest ze het vaak alsnog over doen omdat het dan niet goed gedaan was). Dan heb je er eigenlijk nog een kind bij als je de hele tijd moet zeuren om dingen gebeurt te krijgen.

Mijn jonge moederdroom heb ik eigenlijk altijd al gehad, mijn ouders waren zelf vrij oud (39 en 40) toen ze aan ons begonnen. En beiden hadden ze lichamelijk klachten (reuma bij moeder, hartklachten en kapotte knieën vader) ze konden daardoor nooit mee de ijsbaan op. Dit lijkt me juist zo leuk om met mijn kinderen te kunnen doen. Lekker actief kunnen zijn. Daarnaast is mijn vriend ook nog wat ouder dan ik, hij is 31 als ik van school kom. Dan nog een paar jaar werken + sparen + reizen en dan is hij ook zomaar een stuk ouder.

Ik wil er wel bij vermelden, ik zal er altijd alles aan blijven doen om te blijven werken als moeder zijnde. Maar mocht ik een kind met een beperking hebben of die mij gewoon echt meer nodig zou hebben, zal ik altijd bereid zijn om te stoppen met werken voor mijn kind. Daar cijfer ik mijn carrière wens echt wel voor weg. Maar dan zet ik wel echt een hoop (onafhankelijkheids-) principes opzij, waardoor ik uiteindelijk misschien wel mezelf ongelukkig maak, maar als een kind je nodig heeft, moet je er zijn. Dan zijn mijn persoonlijke wensen even niet belangrijk.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:27

Geplaatst: 16-01-14 20:27

Brainless schreef:
Salsa schreef:
Oei ik schrik van sommige meningen van bepaalde mensen. Alsof je 50 jaar terug in de tijd gaat maar goed ga me daar ook niet in mengen wat het is een discussie waar je niet uitkomt.

Ik denk niet dat hier mensen 50 jaar terug gaan in de tijd.

Vroeger moest je thuis blijven als moeder en had je geen keus.
Tegenwoordig mag je kiezen, en dat is het verschil met vroeger.

Ik doel op uitspraken die gerelateerd zijn aan dat een vrouw thuis blijft om voor de kinderen te zorgen. Iets wat toch de vrouwen emancipatie een paar stappen terug zet imo. En denk dat er stiekem nog een hoop vrouwen op die manier denken/moeten van hun echtgenoot.

En ook vroeger was het een keuze want mijn oma heeft toevallig haar hele leven parttime als bloemiste (had eigen bloemenstal met vriendin) gewerkt. Iets wat toen een schande was met drie kinderen thuis. Hulde voor haar wat mij betreft $_/-\o_$

Ik ben heel blij dat die keuze er nu is en dat mijn partner en ik daarin gelijk zijn. Je bent immers niet meer afhankelijk van een man en een man is er nu ook gewoon helemaal voor de kinderen.

Als ik zie hoeveel lol mijn dochter en haar papa hebben op zijn vrije dag is dat prachtig. Daar hebben ze mama geen seconde bij nodig. Twee handen op één buik.
Mocht ik ooit wegvallen (wat ik nooit hoop) weet ik zeker dat mijn kinderen ook een super band met hun vader hebben en hij ook net zo goed voor ze kan zorgen als ik.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:30

Geplaatst: 16-01-14 20:30

Wat ik bijna zelf vergeet: Bedenk je ook hoe het is FT thuis te zijn met alleen kind (eren) om je heen en verder weinig contacten aangezien immers iedereen bijna werkt en je qua geld het een stuk minder breed hebt om dingen te ondernemen en dingen zoals een tweede auto oid.

Ik heb nu zwangerschapsverlof en vind het heerlijk hoor maar merk meteen hoe klein je wereldje wordt.

Om mezelf een beetje gelukkig en geestelijk gezond te houden en dus ook beter voor mijn kinderen te kunnen zorgen moet ik soms echt wel meer uit me leven haal dan kleurplaten kleuren, sesamstraat, kinderboerderij, speeltuin en luiers verschonen :')

Op de dagen dat ik thuis ben heb ik dan ook alle energie en aandacht voor mijn kinderen

Laatst bijgewerkt door Salsa op 16-01-14 20:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-14 20:31

Geplaatst: 16-01-14 20:31

Salsa schreef:
Ik doel op uitspraken die gerelateerd zijn aan dat een vrouw thuis blijft om voor de kinderen te zorgen. Iets wat toch de vrouwen emancipatie een paar stappen terug zet imo. En denk dat er stiekem nog een hoop vrouwen op die manier denken/moeten van hun echtgenoot.

Emancipatie houd in mijn ogen niet in dat een vrouw moet werken, maar dat zij keuzes heeft (die ze vroeger niet mocht maken).
Ik moet gelukkig niet thuis blijven hoor, maar dat is iets wat wij hebben besloten.
De eerste jaren heb ik nog wel gewerkt totdat de jongste naar school ging.

De vrouwen (die thuis voor de kids zorgen) die ik ken moeten dat niet van hun man/vriend.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:35

Geplaatst: 16-01-14 20:35

Bij ons is het nu zo:
Ma-wo ben ik thuis met de kinderen. Dat betekent echter geenszins dat ik de hele dag me zit te vervelen, ik rij paard, ik computer, ik naai kinderkleding, ik lees, ik heb creatieve bezigheden en daarnaast maak ik ook uitstapjes met de kinderen. Bovendien zijn er hier heel veel parttime werkende of huismoeders dus als de kinderen thuis zijn hun laten spelen terwijl wij kletsen met een hapje en een drankje gebeurt ook regelmatig. Zo gaat mijn dochter op woensdagmiddag naar de tekenacademie met een vriendin, per toerbeurt gaan we dan bij elkaar op bezoek om de jongsten met elkaar te laten spelen. Op maandagavond hebben de jongste meisjes multimove en gaan we met de oudsten samen een broodje eten en/of wat drinken.
Do is mijn vriend thuis, dan is er gelegenheid voor me-time. Ik ben vanmorgen gaan lessen met een van de paarden, maar ik ga bijv. ook wel eens op stap met een vriendin ofzo.
Vrijdag is het weer mijn dag.
Het weekend is gedeeld, ik ben vaak op stap met de paarden, maar soms ook gezinsuitstapjes of gewoon thuis met het gezin.

Vanaf februari werk ik maandags en vrijdags. ik breng ze zelf naar school want ik hoef pas om 9 uur te beginnen. Mijn schoonmoeder komt dan op de kleinste passen en haalt de twee meisjes uit school. Ik ben dan om 18 uur thuis om te koken.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:35

Geplaatst: 16-01-14 20:35

Is ook niet voor iedereen hoor Brainless ik denk alleen dat het vaker voorkomt dan je denkt. Zeker dat moeders er voor kiezen onder het mom `beter voor de kinderen´ Deze laaste mening deel ik niet.

Ik ken ook dames die FT thuis zijn (van bokt) die een enorm vol leven hebben en dit wel op een imo goede manier doen. Meiden die bijvoorbeeld de luxe hebben zoals paarden en beesten aan huis ed en vaak thuis ook nog van alles ondernemen op zzp gebied. Dan wordt het alweer een ander verhaal.

Maar als je gewoon in een dorp/stad met een minimaal inkomen moet leven lijkt me daar niks leuks aan om dan FT thuis te blijven

**Geplaatst**: 16-01-14 20:38

Geplaatst: 16-01-14 20:38

lieveli schreef:
Mijn grootouders hadden vroeger kindermeisjes Het was in die kringen een trend om je kinderen een paar keer per dag te zien en verder niet te veel met de opvoeding te bemoeien. Afschuwelijk lijkt me.

Tja en tegenwoordig huur je die in en noem je dat een Nanny/au air _O-

Laatst bijgewerkt door kiki1976 op 16-01-14 20:43, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 16-01-14 20:40

Geplaatst: 16-01-14 20:40

Salsa schreef:
Is ook niet voor iedereen hoor Brainless ik denk alleen dat het vaker voorkomt dan je denkt. Zeker dat moeders er voor kiezen onder het mom `beter voor de kinderen´ Deze laaste mening deel ik niet.

Ik ken ook dames die FT thuis zijn (van bokt) die een enorm vol leven hebben en dit wel op een imo goede manier doen. Meiden die bijvoorbeeld de luxe hebben zoals paarden en beesten aan huis ed en vaak thuis ook nog van alles ondernemen op zzp gebied. Dan wordt het alweer een ander verhaal.

Maar als je gewoon in een dorp/stad met een minimaal inkomen moet leven lijkt me daar niks leuks aan om dan FT thuis te blijven

Je gaat er nu van uit dat je alleen iets op een goede manier doet als je als moeder een vol leven hebt en veel dingen doet naast je gezin/kinderen.

Niet iedereen vindt dit belangrijk en heeft een vol leven als ze voor hun gezin mogen zorgen.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:45

Geplaatst: 16-01-14 20:45

Brainless: En dat is idd het verschil tussen oa jou en mij. Een vol leven beslis je idd zelf en als iemand daar helemaal tevreden mee is is dat prima. Alleen voor mijzelf (en denk vele andere) zou het niet vol zijn en ik zou dan betreft de gevolgen die het heeft op met name financieel vlak en sociaal vlak.

Dit betekend niet dat ik het dan verkeerd doe zoals sommige hier wel suggereren. Met name in het begin zie ik posts staan die eigenlijk zeggen dat je als werkende moeder je kinderen veel te kort doet. Dat vind ik echt jaren 50 gedachtes.

Ik leg in mijn posts uit dat ik daar een andere mening over heb omdat ik het anders ervaar

En hoor regelmatig van sommige mensen die FT thuis zijn om voor kinderen te zorgen maar wel klagen over het niet kunnen doen uitstapjes, klein huis, leuke kleding inkopen bij een sale, geen vakanties en klein wereldje, verveling, kinderen die zich vervelen omdat er geen geld is om iets te doen of leeftijdsgericht speelgoed te kopen. Tja dan denk ik joh ga dan werken om dit wel mogelijk te maken. Dan ben je dus imo stiekem niet tevreden met je situatie.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:55

Geplaatst: 16-01-14 20:55

Sees schreef:
Hm nee dat ben ik niet met je eens . Mensen < 25 zijn IMO nog niet echt volwassen . Zijn vaak nog erg zoekende, staan feitelijk pas aan het begin van hun volwassen leven, hebben doorgaans nog niet alles zo op de rit als mensen van ± 28+. Mensen van 28+ hebben iig vaak een eigen huis en geen starterswoninkje. Ze hebben meer spaargeld, betere banen, meer te besteden, zijn evenwichtiger, hoeven niet zo nodig meer, hebben zich al bewezen.

Overigens is er IMO niks mis met op vakantie gaan zonder kind. Als het maar niet 6 weken en niet 10x per jaar is .

Ben ik het niet mee eens. Natuurlijk is de kans groter dat je op je 28e je leven beter op de rit hebt dan op je 20e. Maar ik zie om me heen toch hele jonge mensen die goed hun zaakjes op orde hebben en hun verantwoordelijkheden kennen.
En ik zie ook regelmatig mensen van over de 30 die er een potje van maken, schulden hebben en hun verantwoordelijkheden niet kennen.

Ik denk dat je geen leeftijd kunt plakken op wanneer je klaar bent voor een kindje en alles goed op de rit hebt. Hier was dat vroeg, ik was 23 jaar.
MAAR wij hadden 2 jaar eerder onze boerderij gekocht en het jaar erop hebben we het laatste restant afgelost en het akkerbouwbedrijf van mijn schoonouders volledig afbetaald en overgenomen.
Wij waren al jaren bij elkaar wat goed zat en financieel konden we het ons veroorloven dat ik zou stoppen met werken. Dit laatste heb ik niet gedaan, omdat ik graag twee dagen per week wilde blijven werken. Toen onze tweede dochter bijna 2 jaar was heb ik wel besloten te stoppen met werken.

**Geplaatst**: 16-01-14 20:57

Geplaatst: 16-01-14 20:57

Of je moeder zijn en daarnaast full- of parttime werken moet een ieder lekker zelf weten, zolang je werkgever en collega's er maar niet door benadeeld worden.

Dus geen 9.00 tot 15.00 mentaliteit als je baan dat niet toelaat. Geen thuiswerkdagen als de niet-moeders dat ook niet mogen (meer werkgever die dat beoordeeld) en vooral overuren of zorgverlof opnemen als je je zieke kind van de crèche moet halen en dus niet jezelf ziek melden als je dat niet bent! (Schandalig dat er moeders zijn die dat in hun hoofd halen. Btw,vaders kunnen ook vast wel eens inspringen hier).

Als je dit als moeder (en vader) zijnde in je achterhoofd houdt valt het vast prima te combineren en blijft het voor iedereen leuk.
Als parttime werken onder mannen meer geaccepteerd zou zijn valt het voor moeders ook beter te combineren en komt niet én werken én zorg voor de kinderen alleen op de moeder neer.

**Geplaatst**: 16-01-14 21:02

Geplaatst: 16-01-14 21:02

Ik had toen ik werkte het gevoel dat alles zo gehaast moest.
Had een strak schema voor doordeweeks (vooral op werkdagen) kon echt niet even blijven beppen, want hup er moest er nog 1 worden gehaald/gebracht.

Natuurlijk heb je altijd mensen die over hun situatie klagen.
Zowel bij de thuisblijvers als bij de werkers.
Wij kunnen ook niet op vakantie en hebben een klein huis, maar hier hebben we zelf voor gekozen.
We hadden best in ons groot rijtjes woning in de woonwijk kunnen blijven wonen, maar we hebben besloten om buitenaf te gaan wonen waar wij (en ook de kids) genoeg ruimte hebben buiten.
Hier is het leven rustig en krijgen de kids genoeg tijd om lekker in de sloot te spelen, en nee we kunnen niet op vakantie, maar ja we hebben wel dit in "onze achtertuin":

Hier gaat ong 50% niet op vakantie in de zomer, dus genoeg kinderen die lekker buiten komen spelen.

**Geplaatst**: 16-01-14 21:04

Geplaatst: 16-01-14 21:04

Parttime werken zou mijn vriend ook wel graag doen voor een kleintje, maar denk niet dat dat in zijn sector iets is wat ze toepassen

Bij mijn huidige werkgever is het gewoon geluk hebben dat het toegewezen kan worden. In de zorgsector zitten veel meer vrouwen dan mannen, de meeste van mijn collega's zijn even oud en hebben al 1 of 2 kinderen. Mocht mijn opleiding niet slagen en ik ga terug werken, dan denk ik niet dat ik de eerste 2 jaar toestemming ga krijgen om parttime te werken op mijn dienst. Gewoonweg omdat er al zoveel zijn die daarvan gebruik maken, het moet ook leefbaar blijven voor de planning van de werkroosters én de anderen die wel fulltime werken. En iemand deeltijds aanwerven voor onze job, daar staat geen kat voor te springen. Werkgever niet en sollicitanten nog minder (weten we helaas uit ervaring).

**Geplaatst**: 16-01-14 21:12

Geplaatst: 16-01-14 21:12

Heerlijke foto´s Brainless en idd met zo´n tuin kan je lekker op vakantie in de achtertuin. Rijkdom maar dan op een andere manier

Hier (helaas gedwongen door dat ons huis momenteel niet te verkopen is ivm huidig verlies) wonen wij in een maisonnette in de stad op 4 en 5 hoog. Veel ruimte, balkons en park voor de deur dat wel maar wij gaan regelmatig een midweekje oid naar een huisje in het voorjaar/zomer om idd ook even lekker te kunnen genieten van in de tuin banjeren. En gelukkig ook nog ouders en vrienden met tuinen hoor maar dat is toch anders.

Daarnaast ook een abbo op de dierentuin hier om de hoek om ook lekker te kunnen spelen en ontdekken.

**Geplaatst**: 16-01-14 21:16

Geplaatst: 16-01-14 21:16

Salsa schreef:
Wat ik bijna zelf vergeet: Bedenk je ook hoe het is FT thuis te zijn met alleen kind (eren) om je heen en verder weinig contacten aangezien immers iedereen bijna werkt en je qua geld het een stuk minder breed hebt om dingen te ondernemen en dingen zoals een tweede auto oid.

Ik heb nu zwangerschapsverlof en vind het heerlijk hoor maar merk meteen hoe klein je wereldje wordt.

Om mezelf een beetje gelukkig en geestelijk gezond te houden en dus ook beter voor mijn kinderen te kunnen zorgen moet ik soms echt wel meer uit me leven haal dan kleurplaten kleuren, sesamstraat, kinderboerderij, speeltuin en luiers verschonen

Op de dagen dat ik thuis ben heb ik dan ook alle energie en aandacht voor mijn kinderen

Ik zit dus FT thuis met 5 kinderen maar mijn wereld is echt niet klein hoor, wij nemen deel aan workshops met andere thuisgeschoolde kinderen, regelmatig naar een softplay gebeuren en zijn lid van een vereniging voor kinderen met autisme waar ik veel leuke contacten aan over heb gehouden. Wij hebben het zeker niet heel breed, maar doen genoeg leuke dingen, een tweede auto is hier sowieso geen sprake van gezien mijn man geen rijbewijs heeft. Overigens hebben we nu uberhaupt geen auto, niet uit kostenoogpunt maar we wonen midden in de stad, parkeren is hier onmogelijk en alles is op loopafstand, auto dus niet nodig.

**Geplaatst**: 16-01-14 21:19

Geplaatst: 16-01-14 21:19

Vind het ook best kort door de bocht om te denken dat FT moeders een kleinere wereld hebben dan werkende moeders.
Ze hebben een andere wereld maar geen kleinere.
En de FT moeders in dit topic geven meerder keren aan dat ze het prima naar de zin hebben.

**Geplaatst**: 16-01-14 21:23

Geplaatst: 16-01-14 21:23

Nadia: Maar uit je verhaal begrijp ik dan dat je thuis je kinderen scholing geeft, wat mij toch ook echt een volwaardige baan lijkt al krijg je er niet voor betaald, en ook een kindje hebt die wat speciale aandacht nodig heeft. Daarnaast zijn 5 kinderen ook iets anders dan 1 a 2 kinderen zoals TS bedoeld.

Misschien heb ik het wat verkeerd verwoord maar ik bedoel niet dat FT thuismoeders per definitie geen vol leven hebben maar dat IK persoonlijk en denk vele me mij in dezelfde situatie er geen vol leven aan ervaren.

Denk dat het heel situatie afhankelijk is maar ik kijk vooral naar mijn eigen situatie die voor Nederlandse begrippen heel standaard is. Twee kinderen, modaal inkomen, koophuis, auto, sociaal leven, bepaalde nl levens standaard. Dan is het op één normaal salaris lastig rondkomen met deze vaste lasten zonder dat je iets geks doet of terugvalt op ouders oid voor veel mensen mits je heel erg schaaft aan je luxe, vakantie en uitjes enz. En ja mijn wereldje zou dan wel klein worden gezien de rest werkt en er geen geld overblijft voor clubjes, uitjes enz.

**Geplaatst**: 16-01-14 21:24

Geplaatst: 16-01-14 21:24

Volgens mij is er niets meer over van de discussie die TS gestart is

Zij wilde niet weten of je part-time werk en kind kon combineren, hoeveel je moet werken voor een normaal inkomen en of huismoeders gelukkig zijn, maar hoe goed carriere en kind te combineren zijn.

Maar dan is het ook wel handig als TS de vraag beantwoord wat zij precies onder carriere verstaat.
Dat kan gaan tot filiaalleider tot staatsecretaris van financien bij wijze van spreke.

**Geplaatst**: 16-01-14 21:29

Geplaatst: 16-01-14 21:29

Salsa schreef:
Nadia: Maar uit je verhaal begrijp ik dan dat je thuis je kinderen scholing geeft, wat mij toch ook echt een volwaardige baan lijkt al krijg je er niet voor betaald, en ook een kindje hebt die wat speciale aandacht nodig heeft. Daarnaast zijn 5 kinderen ook iets anders dan 1 a 2 kinderen zoals TS bedoeld.

Misschien heb ik het wat verkeerd verwoord maar ik bedoel niet dat FT thuismoeders per definitie geen vol leven hebben maar dat IK persoonlijk en denk vele me mij in dezelfde situatie er geen vol leven aan ervaren.

Denk dat het heel situatie afhankelijk is maar ik kijk vooral naar mijn eigen situatie die voor Nederlandse begrippen heel standaard is. Twee kinderen, modaal inkomen, koophuis, auto, sociaal leven, bepaalde nl levens standaard. Dan is het op één normaal salaris lastig rondkomen met deze vaste lasten zonder dat je iets geks doet of terugvalt op ouders oid voor veel mensen mits je heel erg schaaft aan je luxe, vakantie en uitjes enz. En ja mijn wereldje zou dan wel klein worden gezien de rest werkt en er geen geld overblijft voor clubjes, uitjes enz.

Inmiddels zijn bij mij bij 3 van de 5 een autistische stoornis vastgesteld, waarvan 2 hoogfunctionerend en 1 laagfunctionerend maar wel met normaal IQ

Toen wij nog maar 2 kinderen hadden bleef ik ook thuis, werkte wel vanuit huis maar minimaal maar konden makkelijk rondkomen van 1 inkomen, en mijn man verdient echt niet veel (toen iets van 1350 euro netto bij een huur van 700 euro, ik had hooguit 150 euro per maand) hadden een auto en mijn man deed met de kinderen genoeg leuke dingen (ik ben 2 maanden na de bevalling van de 2de zwanger geraakt van de derde en heb 7 maanden bedrust moeten houden).

**Geplaatst**: 16-01-14 21:32

Re: Moeder worden en carrière maken.

Geplaatst: 16-01-14 21:32

Ik heb oprecht bewondering voor je Nadia dat je met 150 euro max een heel gezin draaiende kon houden. Zou ik echt wat van kunnen leren hoewel ik niet daar na toe zou willen. Wel denk ik dat het goed zou zijn om bewust te worden wat je allemaal kan besparen en wat je allemaal zinloos koopt.

**Geplaatst**: 16-01-14 21:58

Geplaatst: 16-01-14 21:58

Salsa schreef:
Nadia: Maar uit je verhaal begrijp ik dan dat je thuis je kinderen scholing geeft, wat mij toch ook echt een volwaardige baan lijkt al krijg je er niet voor betaald, en ook een kindje hebt die wat speciale aandacht nodig heeft. Daarnaast zijn 5 kinderen ook iets anders dan 1 a 2 kinderen zoals TS bedoeld.

Misschien heb ik het wat verkeerd verwoord maar ik bedoel niet dat FT thuismoeders per definitie geen vol leven hebben maar dat IK persoonlijk en denk vele me mij in dezelfde situatie er geen vol leven aan ervaren.

Denk dat het heel situatie afhankelijk is maar ik kijk vooral naar mijn eigen situatie die voor Nederlandse begrippen heel standaard is. Twee kinderen, modaal inkomen, koophuis, auto, sociaal leven, bepaalde nl levens standaard. Dan is het op één normaal salaris lastig rondkomen met deze vaste lasten zonder dat je iets geks doet of terugvalt op ouders oid voor veel mensen mits je heel erg schaaft aan je luxe, vakantie en uitjes enz. En ja mijn wereldje zou dan wel klein worden gezien de rest werkt en er geen geld overblijft voor clubjes, uitjes enz.

Wij leven al 25 jaar van 1 inkomen,gingen toen de kinderen klein waren 3 keer per jaar skieen,in de zomer 3 weken kampers in nederland omdat we dat leuk vonden voor de kinderen.
Buiten die vakanties regelmatig een weekend je weg met zijn 5tjes.
Mijn man werkt volcontinu en een baan erbij was alle stress niet waard.
We hebben een huis met flinke tuin,elk kind had een eigen slaapkamer,zaten op een sport van keuze,dochter paardrijden,zoon 1 schermen,zoon 2 korfbal.
We hebben 1 auto omdat manlief met de fiets naar zijn werk gaat en een tweede niet nodig is.
Sinds 15 jaar een eigen paard,nog steeds van 1 inkomen.
Ik heb geen elk gevoel dat ik me moet bewijzen,heb geen ambitie,nooit gehad ook.
Je hebt maar een leven en je moet eruit halen wat er in zit.
En werken is niet iets wat op mijn lijst bovenaan staat.
Ben al 36 jaar zeer gelukkig met mijn partner,doen veel samen en daar is ook genoeg ruimte en geld voor.
Manlief werkt 34 uur per week dus regelmatig een dagje weg en sinds de kinderen groot zijn gaan we zeer regelmatig eropuit.
Vakantie naar Amerika,over 3 weken naar IJsland het noordenlicht opzoeken,in mei naar Schotland
Noorwegen,Portugal, Finland,Canada,Alaska,allemaal landen die we afgelopen jaren hebben bezocht.
Dus ik weet niet hoe jij denkt waarom dat niet met 1 inkomen kan.
en waarom mijn wereld klein is.

Laatst bijgewerkt door cam op 16-01-14 22:17, in het totaal 1 keer bewerkt

Nomineer dit bericht ×