Zo, ik heb jullie verwaarloosd zie ik, sorry! 
Iets met bonje met school enzo. 
Bedankt voor de berichtjes!
Het gaat voor nu redelijk.
Papa is net voor oudjaarsdag naar huis gekomen.
Hij heeft echt een week erover gedaan om een beetje bij te komen.
De eerste dag viel hij steeds in slaap dus heeft hij veel op bed gelegen, de tweede dag ging het al wat beter en viel 'ie in slaap in z'n stoel (
), vanaf die dag is het wel beter geworden, maar de eerste dagen leek het net of hij veranderd was in een opa van 80. Hij had veel moeite met zijn balans, at met een snelheid van nul en at weinig.
Vanaf die dag is het wel beter gegaan.. Maar toch is hij niet op het niveau waar hij was voor zijn tweede chemo begon. Twee keer plat op zijn muul gegaan (wij denken vanwege zijn onbalans, hij zei vanwege slapende voet. Hmhm, ja lieve papa) en heel snel moe..
Inmiddels is hij vandaag teruggegaan naar het ziekenhuis. Ik vrees voor de derde chemo, hoop dat het mee zal vallen.. Ik zou blij zijn als al die stress voorbij is.. Als alles weer op zijn gangetje gaat naar normaal..
Gelukkig kan ik al mijn woede en agressie kwijt in school..
Met mijn lamlul van een SLB'er die de verkeerde uitspraak 'Je moet van jezelf houden, want dat je nog niet aan je ouders hebt verteld dat je je stage niet gehaald hebt is een teken dat je niet van jezelf houdt omdat je geen onvoldoendes kan accepteren.' maakt dat ik mijn kop uit het zand heb getrokken en mijn voet op de rem gezet heb. Ik ben als een leeuw aan het vechten voor mezelf om mijn stage in het tweede jaar in te kunnen halen in plaats van dat half jaar vertraging en de laatste losse eindjes van alle opdrachten voor die enorme berg genaamd "P halen" aan elkaar te knuppen.. Stelletje zweefteven. Dacht het niet he. Ik kan het, ik hou van mezelf (
) en ik ga dat jullie potverdomme laten zien ook!