Femke_Tweety schreef:Haa, lotgenoten. Ik had vandeweek ook weer een buitengewone actie...
Ik sta sinds kort op een nieuwe stal. Het is de bedoeling dat je zelf de stal bijhoud. Dus dat doe ik netjes. De eerste paar dagen niet zo'n probleem, mest in kruiwagen, naar mesthoop, omkieperen en klaar. Zo simpel kan het zijn....
Maar toen, gisteren. Ik loop met de kruiwagen naar de mesthoop, niet zo'n probleem. Hij is pas leeggehaald, dus ik moet wat verder naar achteren, ook niet zo'n probleem. Ik loop terug, met de kruiwagen achter me aan.
Nu zal het vast wel opgevallen zijn dat het is gaan dooien, toch??
Voor ons onhandigerds alleen maar beter, geen gladheid om over uit te glijden zou je denken...
Helaas zat er echter een gat/kuil bij het begin van de mesthoop. Die zat vol water, en tot nu toe zag je daar niets van, en merkte je er ook niets van... Ijs is hard immers...
Helaas, de dooi heeft ingezet...
Diep gat, waar ik toch zeker een centimeter of 20 in wegzak met mijn rechtervoet. Ik leek me in evenwicht te kunnen houden...
Behalve dan dat ik ook de kruiwagen nog vast had. En die gaf net het tikje om languit te gaan.
En jullie hebben allemaal vast wel eens gezien hoe een mestplaats eruit kan zien, als de mest net weg is, de dooi hard heeft ingezet, en het bovendien enorm geregend heeft...
Van de categorie erg nat en erg smerig, en daar lag ik dus languit in...
En uiteraard is dit alles gezien door de -voor mij nieuwe- staleigenaresse.
Ach nou ja, is het meteen duidelijk dat ik onhandig ben zullen we maar zeggen.
Ik was blij dat ik paardlief al verzorgd had, en op het punt stond om naar huis te gaan. Linea recta onder de douche. Nou ja, nadat ik de kleren in de wasmachine had gegooid dan.
HAHAHAHA
ik had ook zo iets:
het had heel veel geregend toen ik de kruiwagen wilde legen. stap ik net naast het plankje en sta ik tot me knieën in de mest