Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-13 23:12

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-13 23:12

Nou, ik heb het iets anders aangepakt.
Ik heb mijn ouders allebei mijn excuses aangeboden. Mijn moeder wilde er morgen over praten, maar dat heb ik afgekapt, want dat lijkt me geen goed idee. In zo'n gesprek ben ik namelijk altijd fout. Als ik te passief ben, ben ik ongeïnteresseerd, als ik overstuur raak en wegloop, is het niet goed en als ik overstuur raak en niet wegloop, ben ik een jankerd of

Nadat ik dat had gedaan, vroeg ik mijn vader of hij me alsjeblieft niet meer vast wilde pakken, omdat ik bang van hem ben, en dat mijn reactie ook totaal fout was. Weer bood ik mijn excuses aan.
Hij reageerde niet.
Toen ik om een reactie vroeg, zei hij dat hij niet eens had geluisterd.
Goed, de boodschap een keer herhaald, en toen zei hij dat hij hoopte dat we zo'n situatie de volgende keer zouden kunnen voorkomen (daar heeft hij het dus over mij, niet over zichzelf). Vervolgens vroeg ik of hij ook zijn excuses wilde aanbieden omdat hij met iets had gegooid (niet eens omdat hij me had geslagen), maar dat wilde hij niet.
Ook prima. Zegt meer over hem dan over mij.

Mijn moeder doet alweer heel normaal tegen me. Ze zat een spelletje te doen met X en vond het prima dat ik me daarin mengde terwijl ik eten bij elkaar sprokkelde en opwarmde. Dadelijk een nieuwe poging doen tot leren. Dat vind ik 's nachts altijd het fijnste, ik word toch zenuwachtig als ik mensen hoor lopen of een onverwacht geluid hoor. Het zou mooi zijn als ik mijn ouders kon 'terugpakken' door nog een paar mooie cijfers te scoren, om het zo maar even te zien.

**Geplaatst**: 24-02-13 00:18

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 24-02-13 00:18

Je bent heel verstandig bezig. Natuurlijk doet het allemaal pijn en zou het heel anders moeten zijn, maar in feite kies je door je manier van handelen voor jezelf. Dat je vechtlust genoeg hebt en ook voor jezelf durft op te komen blijkt wel uit je andere reacties. In wezen ben je geen 'ontwijker' maar ga je de confrontatie aan... maar een wijs mens weet ook wanneer hij dat even niet moet doen.
In sommige opzichten ben je wijzer dan ik... en ik ben stukken ouder dan jij

'Leer en slaap lekker straks!'

**Geplaatst**: 24-02-13 12:55

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 24-02-13 12:55

Poeh winter123, alle respect voor de manier waarop jij dit hebt aangepakt!
Probeer die examens te halen, zoals je al van plan was.
Ik hoop voor je dat het vanaf nu allemaal wat soepeler gaat verlopen en ook ik vind dat jij meestal de wijste bent in dit soort situaties.
Sterkte!

**Geplaatst**: 24-02-13 13:08

Geplaatst: 24-02-13 13:08

winter123 schreef:
Je hebt helemaal gelijk...

Ik probeer me ook koest te houden, maar voor ik het weet gaat het al fout... en achteraf denk ik ook: wat ben ik weer stom geweest.
Het was ook niet mijn bedoeling om dwars te liggen, maar ik snap dat het zo overkomt op mijn ouders. Bij ons thuis is het ook een soort van normaal om tegen elkaar te zeggen dat iemand niets met iets te maken heeft. Mijn vader zegt het zelf regelmatig ook tegen mij, maar ik weet dat dat geen excuus is.
Ik was alleen zo stomverbaasd dat mijn moeder mij de schuld gaf, dat ik het haar eerst probeerde uit te leggen, en ja, ze snapte het niet en ik had ook gewoon nooit mogen schreeuwen, daar heb je helemaal gelijk in.

Ik denk dat ik te veel het idee heb dat iemand mijn vader moet vertellen dat hij fout zit en dat ik dat zomaar even kan doen.

Misschien kan een psycholoog mij hier ook mee helpen. Ik moet echt proberen confrontaties uit de weg te gaan, maar dat besef ik blijkbaar pas als het leed al geleden. Ik raakte ook echt in paniek toen mijn vader me vastpakte en begon te slaan, daar had ik ook boven moeten staan.

Ik kan me heel goed voorstellen dat je helemaal in paniek raakte, je vindt het immers een gevaarlijke, onbetrouwbare, niet voor reden vatbare kerel, dat is ook doodeng... daar kun je niet boven staan als je daardoor dan ineens zo vastgepakt wordt in een escalerende situatie. Dat is gewoon doodeng en geen wonder dat je dan flipt :(:)

Het is heel fout en heel sneu dat jouw vader je zo bang voor zichzelf gemaakt heeft, zo ontzettend zonde!
En het is goed bedoeld van jou dat je probeert je vader te corrigeren in zijn slechte gedrag, je wilt een fijnere vader en man voor je moeder er van maken

Maar wat je doet werkt alleen maar averechts.

Als hij niet zorgt voor rust in huis, dan zul je het zelf moeten doen en wat meer moeten slikken...of hulp er bij halen.
Is aan jou om dat te beslissen, wat het meest gunstige is voor jezelf en de rest van het gezin.

Maar zelf steeds de confrontatie opzoeken blijkt keer op keer gewoon echt de oplossing niet en straks loopt het nog eens echt uit de hand

Met het lezen van je laatste update vond ik het ook weer dicht op het randje zitten qua vragen of je vader dan ook zijn excuses aan wilde bieden, gelukkig werd hij daar niet kwaad om en accepteerde jij het dat hij dat niet deed, anders had dat ook weer uit de hand gelopen

Weet je, als je daar nu nog jaren zou zitten dan is het de moeite wellicht waard om door te gaan met het eisen van meer respect van je vader (en moeder). Maar nu is het gewoon een kwestie van even slikken, rustig blijven, denken: ze weten niet beter, je schouders ophalen en weglopen zodat je tenminste relatieve rust om je heen houdt

Hopelijk ga je prima cijfers halen en kun je je blik op de toekomst richten, je hebt best kans dat het allemaal veel beter wordt wanneer jij een eigen plekje krijgt en je niet zo op elkaars lip zit

**Geplaatst**: 24-02-13 16:40

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 24-02-13 16:40

Hey lieverd,
Ik ben niet heel actief de laatste tijd, maar ben wel mee blijven lezen.
Wat je gisteravond hebt gedaan is superknap en goed van je!
Ga zo door meid!

Heel veel succes met je examens, ik weet zeker dat je het kan!

-die reactie van je vader zei idd meer over hem dan over jou

Laat maar weer zien wat een goed persoon jij eigenlijk bent!

-

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-13 19:56

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-13 19:56

Pfff, ik probeer het mijn moeder naar de zin te maken en had het net over het bezoeken van open dagen van opleidingen, alweer. Ze had laatst namelijk gezegd dat ze wel mee wilde, dus ik had bekeken welke studies ik waar wilde bekijken.
Ze zei dat ze niet kon beloven dat ze overal mee naartoe ging, dat ik X best mee kon nemen en dat ik mijn vader anders maar eens moest vragen.
Uiteraard zei ik dat ik dat laatste niet zou doen, omdat ze weet dat ik bang voor hem ben, waarop ze me vierkant uitlachte. Ze snauwde dat we hier nog een gesprek over gingen hebben, 'dame'.

Ik heb hier zo'n naar gevoel bij. Ik voel me een leugenaar, terwijl ik weet dat ik niet lieg, een verrader terwijl ik niet weet wie of wat ik verraad. Ik voel me alsof ik één of andere psychopaat ben, alsof ik de wereld kapotmaak, alsof ik niet spoor, alsof ik ziek ben in mijn hoofd. Ergens heb ik ook het idee dat mijn ouders achter mijn rug om iets aan het plannen zijn, of actie ondernemen naar mij toe, of leugens over mij verspreiden, maar misschien ben ik een beetje paranoïde op dat gebied.
Ik heb er zo'n hekel aan. Ik voel me een persoon die ik nooit had willen zijn. Ik merk dat ik mezelf wil afsluiten van de wereld en in een slachtofferrol wil kruipen, maar dat mag ik niet, mijn vrienden, school en het masker zijn juist de dingen die me op de been houden. Ik wil verdorie normaal zijn.

Ook geen mail terug gehad... Ik snap het wel. Die mensen zullen het ook druk genoeg hebben en waarschijnlijk krijgen ze in het weekend tientallen mailtjes van mensen die smeken of ze ergens een gaatje hebben. Hopelijk komt dat morgen. Ik heb de brief die ik mee ga nemen al af en die laat ik liever niet te lang op mijn laptop staan.

Verder kan ik alcohol ook eigenlijk de schuld niet geven van mijn vaders gedrag. Hij drinkt, er staan altijd wel lege drankflessen of bierflesjes op het aanrecht, maar dat is altijd 's avonds. Zaterdag vond onze aanvaring 's middags plaats en het is ook vaker 's middags of 's morgens geweest. Het is gewoon één van de excuses die ik mezelf had gegeven voor zijn gedrag, om het makkelijker te maken, denk ik.

**Geplaatst**: 25-02-13 20:01

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 25-02-13 20:01

Dat klinkt wel een beetje akelig ja, of je nog wat te wachten staat -O-

Had je het verder al met je moeder gehad over het willen praten met een psycholoog o.i.d.?
Wellicht kun je het dan een beetje voor zijn en in eigen hand houden, i.p.v. dat je ouders straks iets met iemand geregeld hebben die ze al overvoerd hebben met hun kant van het verhaal en het idee dat jij een dwarse meid bent :(:)

Hoe staat het er nu daadwerkelijk voor eigenlijk, wat moet je nog "uitzitten", hoe lang, en welke plannen zijn dan haalbaar om uit huis te gaan? Dat is gewoon echt waar je naar toe moet werken, dat je z.s.m. onafhankelijk van ze wordt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-02-13 21:30

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 25-02-13 21:30

Ja, en daar maak ik me best ongerust over. In ons gezin wordt namelijk niet echt gepraat. Als iemand iets doet of ruzie krijgt met een gezinslid, wordt dat doodgezwegen. Het is ook uitzonderlijk dat iemand zijn of haar excuses ergens voor aanbiedt en zijn of haar fouten toegeeft (ik doe dat zelf ook veel te weinig), dus een situatie waarin mijn moeder een paar dagen na een voorgeval nog een gesprek wil voeren en me voor het eerst in mijn leven op een bepaalde toon en met het woord 'dame' aanspreekt, belooft niet heel veel goeds.

Ik wil het willen praten met een psycholoog pas vertellen als ik een afspraak heb staan. Bij de vorige poging had ik het haar namelijk wel verteld, en toen ik vertelde van de wachttijd zei ze dat dat onzin was en dat ik gewoon niet wilde praten, mijn best niet deed, en nam ze me niet serieus. De correspondentie als bewijsmateriaal wilde ze niet zien.
Als mijn ouders iemand hebben geregeld, mag ik dat weigeren. Elke behandeling is vrijwillig (voor zover ik me heb ingelezen). Dat is ook de reden dat mijn vader waarschijnlijk nooit de hulp zal krijgen die hij nodig heeft.

Het hangt er vanaf of ik dit jaar ga halen of niet.
Als ik dit jaar haal, moet ik een kamer regelen. Gelukkig heb ik via via wat connecties. De hele zomer ga ik werken, dus dan moet ik wel thuis wonen, want een baantje kun je geen week van tevoren regelen. Zodra het schooljaar begint, trek ik in de kamer en af en toe zal ik een dagje naar huis gaan omdat dat sociaal wenselijk is en ik de financiële steun van mijn ouders nodig heb. Dan ben ik ergens in augustus weg, schat ik, als ik al meteen een kamer kan krijgen.
Als ik het jaar niet ga halen, zit ik hier nog een jaar. Mijn ouders staan er niet achter als ik op kamers ga terwijl ik nog op de middelbare school zit. Dan ga ik wel kijken voor een kamer waar ik meteen na de examens (ik ga er even vanuit dat ik in die situatie makkelijk slaag) in kan, dus dat is dan op zijn vroegst eind mei 2014, en dan zoek ik mijn vakantiebaantje voor dat jaar in die stad.

**Geplaatst**: 25-02-13 21:47

Geplaatst: 25-02-13 21:47

Wauw, dit moet nogal energie van je opslorpen! Je bent sterk, ik volg je verhaal...ik plaats niet veel maar wil je nu toch even een hart onder de riem steken.
Mijn ouders praatten vroeger ook niet veel, regelmatig ruzie thuis. Ik heb het ook moeten leren.

Als je praat wordt je vatbaarder voor gevoelens en loop je meer gevaar om gekwetst te worden, heel moeilijk als je tegen iemand bezig bent die niet reageert of ja af en toe, op een agressieve manier dan.
Frustraties worden opgekropt en komen op een dag naar buiten met alle gevolgen van dien.

Goh ik hoop dat je de motivatie blijft vinden om te slagen, je toekomst zal er heel wat rustiger uit zien dan.
Misschien kan je best niet teveel reacties uitlokken, heeft toch geen zin met iemand die niet "kan" praten.
Bescherm jezelf, je begrijpt wel wat ik bedoel..je bent een slimme meid

Héél veel suc6 met je examens! $*\o/*$ Go for it!

**Geplaatst**: 26-02-13 09:54

Geplaatst: 26-02-13 09:54

even een tipje wat werk betreft in de zomervakantie
mijn dochter heeft afgelopen zomer op een camping gewerkt en dan zit je daar ook kwa wonen
campings hebben daar meestal behuizing voor, zeker buitenlandse campings waar ze graag Nederlandse jongelui hebben zodat de Nederlandse camping-gasten hun eigen taal kunnen blijven spreken
mijn dochter heeft het reuze naar haar zin gehad en een leuke cent verdient

dit zou voor jou ook een optie zijn
je bent weg van huis, je hebt werk en het voelt ook nog aan alsof je op vakantie bent omdat je in een hele andere omgeving bent

ik blijf van mening dat de enige oplossing uit huis gaan is, maar die keus moet je zelf maken
het is nu wachten tot de bom barst, bij jou of je vader en die komt er waarschijnlijker sneller als jij graag zou willen
acepteer nu eens hulp uit je omgeving!

**Geplaatst**: 27-02-13 10:33

Geplaatst: 27-02-13 10:33

Gewoon blijven posten hoor, ik hoop zo dat je je examen haalt. Het is nu een kwestie van uitzitten en doorzetten. Heb je al een vakantiebaantje zodat je de tijd kan overbruggen in de vakantie?

Zet m op!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-03-13 15:14

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 01-03-13 15:14

Gisteren heb ik het verhaal van zaterdag heel kort aan een vriendin verteld, die ook al een beetje wist, omdat ik het echt heel even kwijt moest. Dat was wel fijn en ik weet ook zeker dat ze het voor zich houdt.

Want ja, ik heb inmiddels nog steeds niets gehoord. Als ik dinsdag nog niets heb gehoord, ga ik nog maar eens mailen.

Bij een restaurant zochten ze nog mensen, maar ze vonden me te oud. Ik zou ook heel graag bij de bioscoop werken, maar dat is vooral 's avonds en ik mag van mijn ouders absoluut niet alleen door het donker naar huis fietsen, dus ik denk dat ik het maar bij de supermarkt ga proberen.
Op een camping in het buitenland klinkt echt fantastisch. Gaat dat via een organisatie? De kans is heel klein dat mijn ouders dat goed gaan vinden, maar ik zou er wel graag meer over willen weten.

**Geplaatst**: 01-03-13 15:32

Geplaatst: 01-03-13 15:32

Ook voor campings in Nederland zoeken ze vaak vakantiekrachten voor allerlei soorten werkzaamheden. Gewoon eens kijken op sites van grote vakantie organisaties, zoals bijvoorbeeld RCN of centerparcs.

Zet hem op met je examens meid!

**Geplaatst**: 02-03-13 13:16

Geplaatst: 02-03-13 13:16

Ik kreeg laatst een mail van vacansoleil waarin ze om animatiefiguren vroegen

**Geplaatst**: 04-03-13 08:41

Geplaatst: 04-03-13 08:41

Als je in augustus op kamers gaat wonen kan ik me eerlijk gezegd niet voorstellen dat je ouders het nu een probleem vinden als je 's avonds aan het werk bent. Of weten je ouders het nog niet dat je in augustus op kamers gaat?

**Geplaatst**: 06-03-13 13:07

Geplaatst: 06-03-13 13:07

Krijg ik net via de mail

Kent u iemand?

Kent u iemand die gastvrij, enthousiast én internationaal georiënteerd is? Maak hem of haar dan attent op onze vacatures; we helpen hem of haar graag verder! Of bent u toevallig zelf op zoek naar een nieuwe uitdaging? Laat het ons weten!

Voor online solliciteren en het actuele vacatureaanbod kijk op http://www.campingjobs.nl

**Geplaatst**: 06-03-13 14:27

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 06-03-13 14:27

Kijk eens op studentenwerk.nl, daar hebben ze vaak ook animatie werk voor studenten beschikbaar, ook in het buitenland (Frankrijk e.d)

Ik hoop dat dat je ook een beetje rust zal brengen..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-03-13 16:41

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 09-03-13 16:41

Bedankt voor alle suggesties! Ik ben me aan het oriënteren en ik hoop dat mijn ouders het goed gaan vinden, want het klinkt ideaal om in het buitenland te gaan werken.

Mijn ouders weten dat ik zo snel mogelijk weg wil, alleen willen ze per se niet dat ik in het donker alleen fiets (en met een vriendin mag in theorie wel, maar in de praktijk vonden ze dat ook al niet goed).
Afgelopen weekend was het een kleine crisis omdat een vriendin het had uitgemaakt met haar vriend. Ik wilde met wat anderen 's avonds om acht uur naar haar toe, daarvoor moest ik zeven minuten alleen op een goed verlichte weg fietsen, en dat mocht ik niet. X mag die afstand overigens wel fietsen in het donker.
Als ik op kamers ga, moet ik zelf maar weten wat ik doe. Dit is hun huis, hun regels.

Maar goed, mijn moeder zit nu vooral te hameren op het feit dat ik nooit een diploma ga halen en dat ik dus echt niet thuis kan blijven wonen en de hele dag in bed kan liggen. Volgens haar voer ik ook helemaal niets uit in de tijd dat ik op mijn kamer zit (en dat is als ik thuis ben haast altijd, want ik wil ruzie vermijden en mijn ouders hangen toch continu voor de televisie en vinden het vervelend als ik stoor).

Ik ga binnenkort weer bij een paar opleidingen kijken. Mijn moeder wilde eigenlijk niet mee, maar ik heb een dealtje met haar gesloten en nu zijn de paar dagen verdeeld tussen haar (waarschijnlijk, want ze houdt een slag onder de arm) en mijn oma (dat was mijn moeders idee). Prima geregeld, oma vindt het een leuk uitje en is geïnteresseerd in mijn studiekeuze. Van de week vertelde ik het mijn vader, die gewoon neutraal reageerde.
Helaas hoorde ik net van mijn moeder dat mijn vader dat totaal geen goed idee vond, dat zij nu ruzie met hem kreeg, en dat ik het dus maar stiekem moest gaan regelen.
Ik wil dat helemaal niet stiekem regelen, want dan ben ik weer degene die het heeft gedaan als het uitkomt. Het is rot om alleen te moeten, maar liever alleen dan op deze manier.

Maar verder gaat het goed. Het huwelijk van mijn ouders is nog nooit zo solide geweest als nu en zolang ik niemand tegenspreek, valt de ruzie mee. Mijn moeder wil mij dolgraag naar een psycholoog hebben omdat ik volgens haar geen goed zelfbeeld heb en alleen maar aan anderen denk (terwijl ik een dag eerder en een dag later weer egoïstisch was en alleen aan mezelf dacht?) en ik heb maar gedaan alsof ik het totaal met haar eens was en het om die reden ga doen.
Wel heeft ze achter mijn rug om een gesprek gehad met iemand van het schoolbestuur. Daar kwam ik pas drie dagen later achter omdat ze zich per ongeluk versprak. Daar voel ik me absoluut niet goed bij, ik heb geen idee wat ze over me heeft gezegd. Diegene van het schoolbestuur is niet zo'n open persoon, anders had ik het gewoon aan diegene gevraagd.
Mijn vader en zij willen ook dolgraag dat ik een niveau lager ga doen (dat willen ze al sinds ik ervoor koos dit niveau te doen), maar dat doe ik alleen als dat de enige manier is om nog te slagen, en voorlopig kan ik ook slagen als ik een voldoende voor mijn laatste toetsen deze week weet te halen.

**Geplaatst**: 09-03-13 20:41

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 09-03-13 20:41

Goed zo! Blijf bij jezelf voor zover dat kan. Het is nu erg zwaar voor je, maar hopelijk verandert dat binnenkort... of eigenlijk, is dat hoogst noodzakelijk.

Sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-03-13 20:08

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 10-03-13 20:08

Mijn moeder vindt het werken in het buitenland goed!

**Geplaatst**: 10-03-13 20:15

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-03-13 20:15

Gefeliciteerd! Zo kom je tenminste ergens. Heel fijn voor je!

**Geplaatst**: 10-03-13 20:31

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-03-13 20:31

Dat is goed nieuws. Dan kan je nu op zoek naar een leuke vakantiebaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-03-13 16:05

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 12-03-13 16:05

Mijn moeder vindt het niet meer zo'n goed idee. Ik had het kunnen weten. Hopelijk word ik ergens aangenomen en draait ze bij. Het lijkt wel of alles wat ik leuk vind als baantje haar goedkeuring niet kan krijgen, terwijl ze wel klaagt dat ik lui ben, niets uitvoer en alleen maar op mijn kamer hang.

Verder gaan ze hier verbouwen vlak voor mijn examens. Een verbouwing van een paar dagen die niet noodzakelijk is. Blijkbaar waren ze afhankelijk van de verbouwers en kon het niet anders, maar ik vind het toch wel een beetje jammer, zeker omdat mijn moeder deze week nog zei dat ik mijn diploma nooit ging halen en echt niet mijn hele leven thuis mocht blijven wonen en in bed mocht blijven liggen. Op deze manier maken ze het me niet veel makkelijker. Gelukkig woon ik op een halfuur fietsen van een bibliotheek af, maar het is toch balen.

**Geplaatst**: 12-03-13 16:27

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 12-03-13 16:27

Zow, jou moeder is echt van de hak op de tak.

Dan vind ze het goed, dan weer niet. DAn iets anders weer wel.
Dan vind ze je egoistisch, dan weer juist niet.

MENS WEET WAT JE WIL.....springt er in mijn gedachten.

Arme jij, je word gewoon daar als een trektouw gebruikt. Of als een slingerbal.
Dan sta je wéér daar, en dan wéér daar....Dan daar...En zo word je van het kastje op de muur geplakt.

Geen wonder dat je zo onzeker bent/voelt.

Ben je al 16 geweest btw? En word je dit jaar 17?
Heb je al een baantje?

Ik was een baantje gaan zoeken. Lekker sparen voor mn uitzet. Kijken naar een opleiding en verkassen maar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-03-13 02:19

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 26-03-13 02:19

Ja, dat is ook mijn grootste probleem met mijn moeder. Ze is niet consequent (en ze heeft er ook een handje van om iets goed te vinden, mij dat te laten regelen en wat later te melden dat ik toch maar met mijn vader moet overleggen). Ik heb al meerdere keren aangegeven dat ik duidelijkheid wil, maar dan krijg ik te horen wat ik allemaal fout doe of wat ik nog op opruimen of zulke dingen. Een gesprek voeren met haar is niet mogelijk, het kan wel, maar alleen als we heel erg op de vlakte blijven en ik vooral nergens mijn mening over geef.
Het gaat niet goed met haar. Ze heeft overal commentaar op, ook op mijn vader, en ik merk dat ze met zichzelf worstelt. Ik zou haar zo graag willen helpen, maar ik weet niet hoe. Ze stoot me af als ik vraag wat er is.
We zijn wel samen bij een opleiding gaan kijken. Nog voor we er waren, zei ze dat ze de volgende keer niet meer mee zou gaan. Ze zat alleen maar kauwgom te kauwen, had enorm veel haast en ze heeft een keer of tien gezegd op die dag en de dagen eromheen dat ze dit alleen voor mij deed.
Gelukkig wil mijn oma graag mee naar alle resterende opleidingen en heeft ze al gezegd dat we er gezellige dagjes van gaan maken. Ik kan ook bij haar en mijn opa gaan leren als mijn ouders het huis laten verbouwen.
Het klinkt echt heel stom, maar ik had nooit verwacht dat het zo zou lopen met mijn moeder. Ik voel gewoon hoe onze band afbrokkelt en ik weet niet wat ik eraan kan doen, hoe ik haar trots kan maken. Ik ben alleen goed in nutteloze dingen waaraan zij geen waarde hecht en daar baal ik zo van. Ze doet echt wel haar best, zo heeft ze bijvoorbeeld spontaan koekjes meegenomen omdat ze wist dat ik die lekker vind, maar er zit iets tussen ons in.

Ik heb trouwens nog niets gehoord van de psychologen die ik had gemaild en ik ga er ook niet meer achteraan. Als de drempel om hulp te krijgen zo hoog is, hoeft het nu niet. Ik ga verdorie niet smeken of ik een afspraak kan maken. Ik voel me nu redelijk sterk en als dat minder wordt, zit ik hopelijk al in een nieuwe omgeving met nieuwe kansen. Van de twee campings waar ik heb gesolliciteerd heb ik ook nog niets gehoord, hopelijk komt er nog wat.
Al het werk in de buurt is heel leuk maar 's avonds. Restaurants, de bioscoop... De supermarkten hebben al genoeg mensen, bij de winkels moet je in een winkel hebben gestaan en dat heb ik nog niet eerder gedaan.

Met mijn vader gaat het goed. Ik houd me enorm in. Het is zo irritant dat hij vloekt alsof het een lieve lust is en erom lacht, terwijl ik een glas naar mijn hoofd gekregen zou hebben als ik ook maar één van die woorden zei, maar het lukt me het te negeren. Gisteren zei hij dat ik misschien toch meer genen van zijn familie had meekregen. Dat zal ik maar als een compliment zien. Hij maakt de laatste dagen wat meer grapjes, volgens mij zit hij weer wat beter in zijn vel. Gelukkig maar, want mijn moeder is niet erg tactisch.

Ik denk eigenlijk dat ik mijn ouders allebei wel kan begrijpen. Ze hebben veel te veel aan hun hoofd, allebei (wat ik niet in dit topic ga zetten) en eigenlijk willen ze rust zodra ze thuis zijn, met het avondeten, erna. En dat kan niet omdat X en ik er dan zijn. Ik moet ze wat meer hun rust gunnen, want meer kan ik niet doen, omdat ik niet weet wat ik fout doe. Praten met mijn ouders lukt niet, want ze willen het niet zeggen en ze vinden het heel moeilijk om hun eigen fouten toe te geven. Ik heb het gevoel dat ze nog denken dat zij de ouder zijn en ik het kind ben, wat natuurlijk ook zo is, maar dat ze niet (willen?) accepteren dat ik in augustus al weg kan zijn, dat ik mijn eigen leven ga opbouwen en dat ze dan geen controle meer over mijn baantjes en dergelijke hebben.
Ik vraag me ook af, nu de kans op slagen reëler wordt, hoe en of ik mijn ouders in dat proces ga betrekken, maar goed, dat is van latere zorg.

Nomineer dit bericht ×