Bokt.nl

idinn schreef:

Hebben jullie ooit serieus en op een volwassen manier gecommuniceerd over de manier hoe hij jou links laat liggen bij thuiskomst, dat jij het huishouden doet, dat zijn ouders er zoveel zijn etc? Want dat mis ik namelijk een beetje in je verhalen. Je vindt allerlei dingetjes niet goed, maar praat je daar ook over? En niet een gesprek vol verwijten naar hem, maar met de vraag hoe hij dingen ziet, hoe hij denkt dat het is, hoe het overkomt op hem, hoe hij denkt dat jij je voelt etc.

Ik zou toch echt therapie overwegen, want dat kan misschien wel een hoop dingen veranderen. Het is echt niet erg om goed contact te hebben met je ouders als je wat ouder bent. Maar overdrijven is ook een vak, echter hij ziet dat anders als jij. Een derde persoon kan daar misschien wel wat aan doen, net als de andere dingen. En nee je hebt geen flauw idee wat er dan gebeurd, wat die therapeut gaat zeggen. Ja logisch dat jullie beide dingen moeten doen, je gaat tenslotte naar therapie omdat er iets moet veranderen. Maar je weet niet wat en je weet niet hoe. Jij kan hem wel 10 jaar kennen, maar een psycholoog heeft ervoor geleerd en ziet waarschijnlijk snel hoe of wat en vooral ook met een neutrale kijk.

Wil je werken aan deze relatie? En laat die virtuele vent buiten beschouwing, want het gras is altijd groener bij de buren...

espiga1984 schreef:

idinn schreef:

Hebben jullie ooit serieus en op een volwassen manier gecommuniceerd over de manier hoe hij jou links laat liggen bij thuiskomst, dat jij het huishouden doet, dat zijn ouders er zoveel zijn etc? Want dat mis ik namelijk een beetje in je verhalen. Je vindt allerlei dingetjes niet goed, maar praat je daar ook over? En niet een gesprek vol verwijten naar hem, maar met de vraag hoe hij dingen ziet, hoe hij denkt dat het is, hoe het overkomt op hem, hoe hij denkt dat jij je voelt etc.

Ja, iedere keer als er ruzie is praten we er wel over. Ivm het probleem met zijn ouders, dat hebben we met zn vieren uitgepraat. Ivm mijn 'viruele' relatie, daar hebben we het twee weken geleden ruim 4 uur over gehad. Over wat hij voelde, wat ik deed, hoe ik me daar bij voelde.
Het is niet dat we niet kunnen praten, maar ik heb er nu weinig zin in, omdat ik het gevoel heb dat het dan terug ff goed gaat, maar het blijft niet duren. Ik zeg niet dat alles van hem slecht is. Ik zie ook nog positieve dingen en dat geeft mij wel hoop, maar er gebeuren ook veel negatieve dingen. Daarnaast weet ik van mezelf ook dat ik hem nu begin af te stoten; dat vind ik ook niet fair van mezelf.
Ik ga volgende week een paar dagen weg voor het werk, alleen, dan probeer ik alles eens even op een rijtje te zetten. Mijn volgende stap zal dan zijn om even een break te nemen, alleen weet ik niet goed hoe hem dat te vertellen.

espiga1984 schreef:

Een 5 jaar geleden is mijn moeder gestorven en in die rouwperiode had ik natuurlijk niet veel zin. Maar ik vond een andere liefde bij hem en hij heeft mij door de moeilijke periode heen geholpen. Ik heb het er toen ook met hem over gehad, of hij dat nu niet erg vond, maar niet dus. Hij is toen ook zeker niet vreemd gegaan. En nu, na een aantal jaren wil ik terug meer, maar voor hem hoeft dat allemaal niet. Pas op, het is niet dat hij aseksueel is ofzo. Als we het doen, dan is het nog altijd goed en geniet hij er ook van. Maar voor hem is het maar seks, of het er nu bij is of niet, hij blijft bij mij om zoveel andere redenen.

espiga1984 schreef:

"....maar er was toen een andere behoefte (genegenheid, geborgenheid, vriendschap) die ik toen ook niet kreeg en vandaar dat ik toen 'hem ook maar geen seks gaf' juist omdat we in een moeilijke periode zaten.."

Ja die zin is eigenlijk een beetje verkeerd verwoord. Ik bedoelde eigenlijk dat het toen niet zo goed zat tussen ons omdat ik na de dood van mn moeder niet echt bij hem terecht kon. Ik vond dat ik niet genoeg aandacht en genegenheid kreeg omdat hij met andere dingen bezig was. Ik had daar toen wel behoefte aan. het feit dat er toen geen seks was, is meer een gevolg daarvan, niet dat ik hem geen seks gaf in ruil daarvoor of als beloning

espiga1984 schreef:

Pinda_Dipje schreef:

Hij heeft ook helemaal geen behoefte aan anderen, ook niet als je hem een 'carte blanche' zou geven?

Neen, eigenlijk niet. We hebben het er wel eens over: bv met wie zou jij wel eens?? Dan kan ik een hele reeks opnoemen en zegt hij gewoon: ja maar voor mij hoeft da niet, als ik met jou eens af en toe dan ben ik tevreden

Een 5 jaar geleden is mijn moeder gestorven en in die rouwperiode had ik natuurlijk niet veel zin. Maar ik vond een andere liefde bij hem en hij heeft mij door de moeilijke periode heen geholpen. Ik heb het er toen ook met hem over gehad, of hij dat nu niet erg vond, maar niet dus. Hij is toen ook zeker niet vreemd gegaan. En nu, na een aantal jaren wil ik terug meer, maar voor hem hoeft dat allemaal niet. Pas op, het is niet dat hij aseksueel is ofzo. Als we het doen, dan is het nog altijd goed en geniet hij er ook van. Maar voor hem is het maar seks, of het er nu bij is of niet, hij blijft bij mij om zoveel andere redenen.

betadine schreef:

Ergens kan ik je begrijpen, maar je bent zo ontzettend verkeerd bezig. Dat je met een ander chat en hij + zijn ouders dat weten... sjah dan sta je sowieso al aan de verkeerde kant en is het logisch dat hij nog meer naar zijn ouders trekt.
Ik vind veel dingen in jouw topic terug die ook in mijn relatie soms parten spelen, maar je manier van hier mee om te gaan keur ik niet goed. Ik denk dat het stilaan tijd wordt dat je de beslissing neemt en dat je het eventjes niet over je crush of wat dan ook hebt, maar over jezelf en niet over hem of om een ander. Jij bent niet gelukkig in deze relatie en zit constant met twijfels. Volgens mij kies je nu beter voor jezelf, zet je alles op een rijtje qua dieren hebben en houden en geef je dan pas de plaats die je zelf wilt aan je crush, maar eerst moet je zelf zien je situatie op orde te krijgen zonder meteen van in de ene relatie in de andere te verzeilen. Eerst je eigen situatie op orde zetten en je onafhankelijkheid terug winnen eer je aan een andere relatie begint. Ik krijg bij dit topic het gevoel dat je vooral blijft omdat je de stap niet durft te zetten, maar als je de stap dan toch zet zorg er dan voor dat je jezelf en je dieren een nieuw plekje geeft alvorens aan je crush te denken. Dit is de moeilijkste stap, maar als je relatie al 2 jaar geleden op dit punt stond en je er nu zeker van bent dat je niet gelukkig wordt op die manier dan zul je toch de knoop moeten doorhakken en voor jezelf moeten kiezen.

betadine schreef:

Ik doel op het hebben van 2 relaties en het dubben daartussen. Ik vrees gewoon dat ze zichzelf verstopt achter een relatie of een chatpartner terwijl ze eigenlijk vooral aan zichzelf zou moeten denken onafhankelijk
van haar relaties. Ben ergens bang dat als ze de stap zou zetten, ze meteen aan die andere zijn deur zou staan en dat ze zelf haar zelfstandigheid en onafhankelijkheid zo op het spel zet. Dit is wat ik niet zou goedkeuren. Ik vind dat als ze de stap zet, ze het op de eerste plaats voor zichzelf moet doen en niet voor die andere.