Bokt.nl

phormicola schreef:

Hai Je hebt je kleurtje nog

phormicola schreef:

Hebben jullie ook weleens dat je iets ontiegelijk grappigs zegt tijdens een gesprek, maar dat niemand 't vat? Door m'n man weet ik nu dat ik grote sprongen maak in m'n hoofd, maar als je die er niet bij verteld, tja, dan snapt niemand het. Maar als je die sprongen er wèl bij verteld is het niet grappig meer

Remember schreef:

phormicola schreef:

Hebben jullie ook weleens dat je iets ontiegelijk grappigs zegt tijdens een gesprek, maar dat niemand 't vat? Door m'n man weet ik nu dat ik grote sprongen maak in m'n hoofd, maar als je die er niet bij verteld, tja, dan snapt niemand het. Maar als je die sprongen er wèl bij verteld is het niet grappig meer

, ik ben erg van de woordgrappen, óók in het engels! Kijk ook het liefst zonder ondertitels tv, want ik heb vaak wat aan te merken op de vertaling en zeker bij comedies kun je de woordgrappen nooit zo goed vertalen als ze in het Engels zijn!

MirandaFuego schreef:

Heb jij ook dat je je ergens heel fanatiek op focust, totdat je het weet en dan is de interesse over, van die 'manies'?
Dat autodidact herken ik ook in mijn man.

Lielle schreef:

phormicola schreef:

Hai Je hebt je kleurtje nog

niet lang meer

fiffil, ik weet juist heel goed hoe lang iets geleden is, omdat ik het dan koppel aan andere gebeurtenissen waarvan ik een jaar weet. Zie dat voorbeeld hiervoor dus. En verder kan ik het ook wel redelijk schatten meestal.

phormicola schreef:

Bijkomend probleem met ondertiteling is dat ik zo language minded ben dat ik de ondertiteling ga lezen ipv gewoon lekker kijken. En dat terwijl ik die rotdingen niet nodig heb

Sheran schreef:

Mijn leven heeft er een tijd als volgt uitgezien: 2 studies in Groningen, parttime baan in Deventer, vriend, paard, voorzitter hofdansvereniging, actief bij een stijldansvereniging, een paardrijvereniging en een surfvereniging, vaak optredens met dansen, vioolles, pianoles, en tussendoor was ik vaak aan het schrijven en/of naaien. Met zo'n planning is het wel handig als je niets voor je studie hoeft te doen...

Pantykous schreef:

Ik heb geen fotografisch geheugen wat teksten betreft, wel situaties. Ik kan gesprekken, situaties en gebeurtenissen tot jaren terug tot in detail terug halen. Soms best vervelend voor .

mirim schreef:

Pantykous schreef:

Ik heb geen fotografisch geheugen wat teksten betreft, wel situaties. Ik kan gesprekken, situaties en gebeurtenissen tot jaren terug tot in detail terug halen. Soms best vervelend voor .

Ja, zeer herkenbaar

burl schreef:

geerke schreef:

Ik heb wel de pest aan ouders die roepen dat hun kind hoogbegaafd is....terwijl die dat niet is
En dat soort ouders zijn er heel veel.

Het valt mij op dat in dit topic ook al zoveel mensen hoogbegaafd zijn.

FirebirdM schreef:

Naar mijn idee helpt het label nergens bij. Er zijn te veel vooroordelen en het wekt te veel afgunst, waarom zou je een kind in hemelsnaam zo noemen? Veel mensen vinden het denigrerend en voelen zich aangevallen als je tegen hen zegt "maar/want/trouwens ik ben hoogbegaafd". Dat zet zo ontzettend veel kwaad bloed! Ik verbaas me er ook vreselijk over dat iedereen hier zo openlijk zegt hoogbegaafd te zijn en dat ook gewoon in de strijd gooit, ik heb me al heel vroeg voorgenomen dat woord nóóit meer in de mond te nemen. Je creëert een enorme afstand en bij de meeste mensen verdwijnt het begrip voor je menselijkheid (ook fouten maken, niet perfect zijn, het niet arrogant bedoelen, sociale onvaardigheid) als sneeuw voor de zon.

none schreef:

Nou eerlijk, als ik hoor dat iemand hoogbegaafd is denk ik niets. Tja en nu? Eerst de persoon leren kennen denk ik? Ik denk dat je hier echt totaal geen gegeneraliseerde opmerking over kan maken. Natuurlijk zijn er hoogbegaafde dingen met sociale moeilijkheden e.d., maar daar hoeft iemand niet hoog begaafd voor te zijn? Ik zou ook echt niet trots zijn of ervan balen als mijn kind hoog begaafd is? Natuurlijk kan het moeilijkheden meebrengen of juist hele goede dingen, maar is dat niet altijd zo?

mirim schreef:

Ja, ook ik had wat moeite en de term normale kinderen....dat houdt naar mijn idee dan weer in dat ze zich de hele dag weer moeten lopen aanpassen, en dat is zo vermoeiend! Maar misschien begrijp ik het niet goed?

Fiffill schreef:

Wat is zo'n plusklas nou precies, is dat echt een apart klasje of gewoon iets wat kinderen extra krijgen in de normale les?

Zoolgangster schreef:

Even een vraagje: hoe kwamen jullie erachter dat jullie kind hoogbegaafd was?

Nog een vraagje: zijn er hier mensen die meegemaakt hebben dat hun kind straf kreeg tijdens de les, omdat hij/zij al verder was gaan lezen en bij een beurt niet wist waar de klas gebleven was?

Remember schreef:

Ik was altijd bijzonder bijdehand en ik wist 'gewoon' heel veel. Mijn moeder werd terug gefloten door de juf van groep 1 dat ze mij niet moest leren lezen, want dat zou niet goed komen. Echter leerde ik het mezelf (ze dachten echt dag mijn moeder met me zat te oefenen).

Pion schreef:

Ik ben even benieuwd of jullie dit ook herkennen;

Ik kan geen 'regeltjes' leren, ik moet iets 'zien'.
Engelse grammatica op de middelbare school deed ik ook altijd op gevoel.
Bij wiskunde moest ik echter voorbeelden hebben, de uitleg snapte ik gewoon niet, het kwam niet logisch op mij over. Ik zocht een logica die niet te vinden was.

Soms stel ik ook vragen tijdens een college die mijn docenten niet snappen.
Ben dan in mijn hoofd al verder gaan denken en de vraag die ik stel heeft dan niet direct, maar indirect met het vraagstuk van de docent te maken.

Of zeg iets, vervolgens moet ik het uitleggen en dan weet ik niet meer wat ik precies zei.

Lielle schreef:

die dingen herken ik ook maar al te goed. Een heel goed ontwikkeld taalgevoel, dingen echt 'moeten' opzoeken, en snel weer verveeld zijn en een nieuwe interesse zoeken om me op te storten
Fotografisch geheugen heb ik niet, eerder een associatief geheugen. "nee jullie zijn in 2006 op deze stal gekomen, want ik heb je een verhaal zitten vertellen over het HE en dat was met dat paard die ik toen net reed en daar ben ik mee begonnen in juni 2006, want toen was Raimaer niet rad, en dat was toen we net M gestart waren, etc, etc"

(en dan is iedereen ruimschoots afgehaakt )

Remember schreef:

phormicola schreef:

Hebben jullie ook weleens dat je iets ontiegelijk grappigs zegt tijdens een gesprek, maar dat niemand 't vat? Door m'n man weet ik nu dat ik grote sprongen maak in m'n hoofd, maar als je die er niet bij verteld, tja, dan snapt niemand het. Maar als je die sprongen er wèl bij verteld is het niet grappig meer

, ik ben erg van de woordgrappen, óók in het engels! Kijk ook het liefst zonder ondertitels tv, want ik heb vaak wat aan te merken op de vertaling en zeker bij comedies kun je de woordgrappen nooit zo goed vertalen als ze in het Engels zijn!

Sheran schreef:

Mijn leven heeft er een tijd als volgt uitgezien: 2 studies in Groningen, parttime baan in Deventer, vriend, paard, voorzitter hofdansvereniging, actief bij een stijldansvereniging, een paardrijvereniging en een surfvereniging, vaak optredens met dansen, vioolles, pianoles, en tussendoor was ik vaak aan het schrijven en/of naaien. Met zo'n planning is het wel handig als je niets voor je studie hoeft te doen...

xMarloes schreef:

Ik had zo'n jongen in mijn klas op de bassischool, een klein ventje, rood haar en een brilletje op. Hij kwam bij ons in de klas omdat hij een klas mocht overslaan....

Zit nu ondertussen op het MBO en hij zou vast het hoogste nog doen op de middelbare school, zie hem soms nog fietsen maar heb het toch altijd wel met hem te doen, al heb ik geen idee of hij zielig is....

Maar hij heeft nooit echt met leeftijdsgenootjes kunnen omgaan... onze klas bestond ook uit veel die waren blijven zitten dus 2/3 jaar ouder waren dan hem en hij was altijd een buitenbeentje. Had ze huiswerk altijd af, haalde hoge cijfers en was daarmee altijd anders dan de rest. Hij begreep alles en gaf ons juist bijles.... dus aansluiting had hij nooit echt.

Ik weet niet of je blij moet zijn in je jeugd als je hoogbegaafd bent.....
Denk dat je trotser op je kind kan zijn als die lekker mee kan met de rest Daarom vind ik het van die ouders ook altijd een beetje een rare beslissing, want je geeft je kind zo wel echt een leer jeugd...