freespirit schreef:Ik heb samen met mijn man (no kids) een internationaal bedrijf gehad en dat zo'n 4 jaar geleden goed verkocht. Toen een mooie woonboerderij met 3 ha land in Drenthe gekocht. Mijn man is bij een voormalige klant van ons bedrijf gaan werken en verdient erg goed. Vliegt over de hele wereld en maakt veel spannende dingen mee, maar is dus ook vaak weg waardoor ik veel alleen ben.
Ik echter bemoei me met het reilen en zeilen om de woonboerderij heen. Inmiddels zijn er 4 paarden waarvan er 1 in de opfok staat. De boerderij moet nog enigzins opgeknapt worden, dus ik schilder, metsel, zet tegels enz. Voel me soms een halve bouwvakker en stort aan het eind van de zomer in elkaar van het continue maaien van alle stukken gras, hooien, de tuinen bijhouden enz.
Ik vind het zwaar....vooral als ik alleen ben...Soms denk ik; zwaaide ik nog maar de scepter over het bedrijf (15 man personeel), dat was makkelijker dan dag in en uit buffelen !
Ik haat het als mensen gevatte en/of denigrerende opmerkingen maken: "er zijn ook nog mensen die moeten werken" of laten overkomen dat ik het wel héél erg makkelijk heb.
Ik heb dan wel geen betaalde baan, maar werk me een ongeluk !!!!
Let wel, ik besef dat ik in een luxe positie zit, velen zouden met mij willen ruilen, maar wat velen ook vergeten is dat ik voor deze 'luxe' veel heb geoffert en keihard gewerkt.
Mensen hebben geen idee hoe hard en lang werken het is om een boerderij (al dan niet met paarden) of een (handels)stal draaiende te houden. En dan lijkt het alsof jij alle vrijheid hebt, maar dat is ook maar onzin en schijnvrijheid, jij kunt ook niet zomaar uitslapen of een weekend weg, ondanks je "rijkdom".