Silvia schreef:Jeemienee, heel moelijk.
Je kunt wel zeggen van: Laat haar in haar eigen sop gaar koken maar ik denk niet dat ze die "hint" snapt. De meeste mensen die psychisch in de knoei zitten snappen niet wat ze anderen aan doen.
Het enige wat er voor jouw opzit is ervoor zorgen dat ze zeker weet dat je aan haar gedacht hebt. Sterkte ermee!
Nou, dat is prima hoor, zolang dat maar niet ten koste gaat van JE EIGEN geestelijke gezondheid! Op een gegeven moment gaan mensen die omgaan met psychische niet-gezonde mensen er zelf ook aan onderdoor, en dan heb je 2 mensen in de knoei....dat kan toch ook niet de bedoeling zijn.
Tuurlijk de eerste die al niet lekker was, heeft dat helemaal niet door, maar je primaire verantwoordelijkheid ligt eerst bij jezelf, dan pas bij een derde, ook al is dat je moeder. Je kan het gewoon niet iedereen naar de zin maken, je moet ook je eigen grenzen afbakenen en respecteren.
En daarmee wordt helemaal niet gezegd dat je de ander "maar in zijn sop gaar moet laten koken" maar op een gegeven moment moet je toch EERST voor jezelf kiezen, en hoe die ander daar mee omgaat is dan ook echt zijn of haar probleem.
Ik heb ook een moeder die afentoe niet helemaal lekker is (ADHD), ik heb geleerd dat ik wel sympathie kan hebben voor haar probleem, maar als ik daar in mee ga, als ik me de dingen die ze doet persoonlijk ga aantrekken, ik net zo goed niet gezond bezig ben. Je kan daar als betrokkene gewoon erg overspannen van raken. Daarom, denk ook echt aan je zelf in dit soort situaties, bepaal je eigen grenzen, en blijf ze trouw. Het is vooral eerst JOUW leven....
maar eh, Sandra, vandaag is ze jarig. Gefeliciteerd ermee in ieder geval...
Heb je ze alweer gevonden?