Het doet inderdaad ontzettend veel pijn. Heb vannacht dan ook weer nauwelijks een oog dicht gedaan. Volgens de doktoren kan het nog wel een hele tijd duren voor ik echt pijnvrij ben en zoals Marloes-joy volgens mij al zei werd ik al gewaarschuwd niet te snel weer te enthousiast te zijn. Hopelijk ben ik na volgende week weer in staat om te werken.
Ik ben inderdaad van Propje afgevallen. Het rijden ging eerst al niet lekker. Ben om half acht begonnen en ze wou alleen maar terug naar stal. Nou, daar kwam dus mooi niets van in, en ik ben daar dus behoorlijk tegening gegaan. Telkens als ik ergens tegenin ging kwam ze omhoog. Dit had ik met gemak onder controle en ik zette gewoon lekker door. Na zo'n twintig minuten liep ze nog niet regelmatig aan de teugel en verzette ze zich nog wel, maar deed ze in ieder geval wel wat ik zei. En tja, dat vond ik op dat moment wel het belangrijkste, want die streken moeten afgeleerd worden!
De laatste vijf minuten gingen naar mijn gevoel erg goed, dus besloot ik om te stoppen. Het was toen kwart over acht. Ik heb nl. altijd het principe dat ik pas stop als het goed gaat. Ik rijd in stap nog een kleine volte, ze draait haar hoofd en hals ineens verticaal, ik zal halthouden om af te steigen, ik stond al zo goed als stil en ja hoor, ze komt ineens gigantisch omhoog, ze stond echt steil overeind. Ik verloor mijn evenwicht en viel er aan de rechterkant af, precies op mijn staartbeen/onderrug.
Propje bleef rustig staan, maar de eerste vijf minuten kon ik zelf niets. Ik heb mezelf naar het hek gesleept, waar ik mezelf omhoog heb geholpen, waarna ik het volgende kwartier ook niets kon omdat ik draaierig, zwart voor de ogen en ontzettend beroerd was. Al leunend op het zadel heb ik later de beugels op gestoken en haar afgezadeld, teentje voor teentje naar de stal terug gelopen en haar het hoofdstel af gedaan. Daarna Maarten (Purno
) nog gebeld om te zeggen dat wij deze week naar mijn idee niets konden afspreken. Wederom een ruim kwartier later ben ik na het zadel bij de bak vandaan te hebben gehaald en een briefje te hebben geschreven voor de eigenaar en mijn stalgenootje, half liggend in de auto (tja, moest toch wat) naar huis gereden.
Wat ik overigens niet kan bevatten en begrijpen is waarom het gebeurde, er wat totaal geen aanleiding, ik vroeg niets en ga zo maar door.
En tja.. de rest kennen jullie al.