Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Sonja schreef:Lieve Bren,
Als Byke kon praten, dan zou 'ie je bedanken. Omdat je je beestje een prima leven hebt gegeven, met een goede verzorging en heel veel liefde. Zoveel liefde zelfs, dat je Byke wilt behoeden voor heel veel pijn en een akelig einde van z'n leven.
Begrijp me niet verkeerd, ik snap dat je enorm verdrietig bent. Maar voor je diertje is het echt beter zo, en godzijdank ben jij zo verstandig dat je ook nu, op zo'n moeilijk moment, voor het dier kiest en niet voor jezelf.
Da's een van de verantwoordelijkheden die je aangegaan bent toen je met dit dier begon, om te zorgen dat 'ie een kwalitatief goed leven zou krijgen. En dat is je gelukt. Jouw eennalaatste belofte aan Byke is nu dat 'ie niet onnodig hoeft te lijden, maar dat 'ie rustig en pijnloos in mag slapen, met het vrouwtje waar hij zo van houdt bij hem, zodat 'ie met jouw liefde in z'n koppie rustig weg mag glijden in een hele rustige slaap. En als 'ie dan ontwaakt is 'ie in de hondenhemel met onbeperkt botjes kluiven, balletjes zoeken en boompjes plassen.
En die laatste belofte aan Byke maak je ook waar, want dat is dat je 'm nooit zult vergeten.
Sterkte lieve Bren, je maakt een goede keuze.

Wij hebben in Oktober ons honje in laten slapen. Het heeft mij erg veel verdriet gedaan. Maar toch was het de juiste beslissing, toen ik hem weg zag glijden voelde ik zelfs een soort van opluchting. Dat hij niet langer hoefde te lijden, dat hij niet constant de weg kwijt was en dat hij zo'n moeite had met staan en lopen. Hij snapte zelf ook niet dat hij niet meer kon rennen en spelen.
) is zeker weten wanneer het de juiste tijd is. Je wilt niet te lang wachten, om overbodig leed te voorkomen. Maar je wilt ook heel heel zeker weten dat er echt geen andere oplossing meer is...........

Je neemt de juiste beslissing maar het blijft zo ontzettend moeilijk.

