Of ikke tijdens ons eerste jaar wintersport... We zouden de eerste dag wel even vast een proeflesje krijgen van een redelijk vlak stukje af... wat leren remmen enzo... Nou ja, ging eerst goed.. Totdat Ilona het opeens kwijt was hoe het ook alweer moest, in volle vaart steeds harder naar beneden schoof, recht op het hutje waar je wat kon drinken af.... Daar stonden dus allemaal bankjes vol met mensen die ff aan het uitrusten waren en ik ging er in volle vaart recht opaf.... Ik kon niet meer remmen, het ging gewoon niet...
Ik heb me dus maar laten ompleuren voordat ik tussen al die bankjes belandde... En mijn familei en kennissen van ons lachen, nee ze kwamen niet meer bij. En ik was zo woedend dat ze me uit gingen lachen, dat ik spontaan in janken uitbarste.... Ik was me dood geschrokken toen ik recht op dat hutje afschoof.... Nu kan ik er wel om lachen, maar moet het nog steeds aanhoren, ook al ga ik al jaren niet meer mee. Of tijdens de skiles, dat ik steeds niet goed kon remmen en steeds de iglo opgleed... Zag er vast komisch uit, erop en zoefff er achteruit weer af....

Ik vind leedvermaak ook het beste vermaak, en eerlijk gezegd boeit het me totaal niet als ik ook uitgelachen wordt als ik iets doms doe...wat eigenlijk bijna nooit voorkomt *afkloppen*.
Wat heerlijk dat er meer mensen zijn met zo'n slechte eigenschap.
. Komt ´ie dichterbij, zien we dat het z´n fiets is
, horen we een paard aan komen. Wij kijken, paard terug, onkel Rudolph niet
.
!!
Wij allebei schrikken en snel die kaars uitblazen grinnik.