Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-01 11:17

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-01 11:17

Nee hoor, ik dwing hem niet. En hij reageerde heel enthousiast, totdat ik zei dat het op zondag was.
Het is wel zo dat hij die mensen van stal nog helemaal niet kent (ik sta daar net een maand met mijn paardje). Denk dat hij het daarom meer ziet als 'verenigingsverband' dan een 'groepje vrienden'.

**Geplaatst**: 08-11-01 11:43

Geplaatst: 08-11-01 11:43

Nou, dan laat hem maar en ga je zelf. Mijn vriend wil ook niet naar alle happenings bij ons op stal hoor. EN die is niet gelovig.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-01 11:54

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-01 11:54

Citaat:
Op 2001-11-08 11:43, schreef Desiree:
Nou, dan laat hem maar en ga je zelf. Mijn vriend wil ook niet naar alle happenings bij ons op stal hoor. EN die is niet gelovig.

Dat had ik ook allang besloten voordat ik dit topic startte.....

Maar de vraag was niet of ik hem mee MOEST nemen naar dat feest, de vraag was in hoeverre gelovig en niet-gelovig samen kon gaan en hoe de rest van de Bokkers erover dacht. Lachen

**Geplaatst**: 08-11-01 12:01

Geplaatst: 08-11-01 12:01

ik ben ook gelovig ik zou het fijn vinden als ik een vriend kreeg (waarom wil die nou niet!!!!) die gelovig is, maar aan de andere kant kan je ook zoiets hebben vanne: hij kan ook helemaal gelovig worden dus ik weet het niet maar ik zou het wel heel erg fijn vinden als mijn vriend gelovig is dat praat makkelijker en je kan alles bespreken ook over het geloof! Degene die ik nu op het oog heb is gelovig en daar ken ik ook van maar hij werkt niet echt mee Verdrietig

**Geplaatst**: 08-11-01 13:23

Geplaatst: 08-11-01 13:23

Citaat:
Op 2001-11-08 12:01, schreef Esmee:
...hij kan ook helemaal gelovig worden...

Toch denk ik dat dat niet te vergelijken is met 'je hele leven al gelovig zijn'. Je bent dan van huis uit met bepaalde dingen opgegroeid, en je leeft daarnaar omdat je dat zo gewend bent. En soms ga je daar op een bepaald moment over nadenken, maar meestal ook niet. Als je gelovig WORDT, is dat iets heel anders. Dat doe je vaak niet zomaar, daar denk je goed over na want een (nieuw) geloof aannemen is niet niks.

Ik interpreteer Lautjes 'probleem' als volgt: zij doet dingen op haar manier, vanuit haar achtergrond (tevens voor een groot deel de mijne, want ik ben haar zus Lachen

), en hij doet dingen op zijn manier, vanuit zijn achtergrond. Hij kan zich tot op grote hoogte wel in haar inleven, maar zij heeft er moeite mee om zich hem in te leven omdat ze het gevoel heeft dat hij niet helemaal consequent is in wat hij voelt en doet: waarom wel bij vrienden op bezoek op zondag en niet sinterklaas vieren met stalvrienden op zondag? En ik denk ook dat het makkelijker te accepteren is dat iemand geen sinterklaas wil vieren omdat hij het gewoon niet leuk vindt dan vanwege de reden dat het op zondag is...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-01 14:03

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-01 14:03

Het is ook niet zo dat ze bij mijn vriendje van het begin af aan al zo geloofden als nu.
Ze hadden vroeger wel het gevoel dat er meer was dan alleen 'dit', maar deden er eigenijk weinig aan.

Door een ingrijpende gebeurtenis in hun gezin zijn ze anders over het geloof gaan denken. Ze zochten er steun in en hebben dat erin gevonden.
Daarom geloven ze nu ook sterker dan vroeger, omdat ze het gevoel hebben dat het hen helpt.

En daarom doet mijn vriendje denk ik bepaalde dingen niet op zondag. Een beetje om God te bedanken denk ik..

**Geplaatst**: 08-11-01 14:33

Geplaatst: 08-11-01 14:33

Da's best moeilijk Lau en wat karin al zegt het is volgens mij heel anders om vanaf je geboorte opgegroeid te zijn met het (christelijk) geloof, dan gelovig te worden. Je denkt er dan nog dieper over na.
Ik heb belijdenis gedaan en dan moet je er toch ook wel heel diep over nadenken om te beslissen of je het allemaal gelooft. ik heb daar wel voor gekozen.
Voor God dus. Gelukkig hebben mijn ouders mij altijd heel vrij gelaten, ik MOEST niks als ik niet wilde.

Lau, jouw probleem, ik denk (ik zeg dus niet dat het zo is) dat je vriend het toch moeilijk vindt om juist op zondag ('de dag des Heren' Lachen

) met niet gelovige mensen om te gaan. Ik zou het ook moeilijker vinden om op zondag sinterklaas te vieren met meiden van de manege dan met vrienden 'van de kerk' echt een reden kan ik je daarvoor niet geven, maar ik denk meer dat het BIJ MIJ het gevoel is dat die andere mensen van stal de zondag niet respecteren als dag des Heren.
Volg je het nog helemaal?
Sterkte hoor!

Ik zou het wel interessant vinden wat je vriend zijn reactie is op deze topic Schijnheilig

Groetjes Petra

**Geplaatst**: 08-11-01 14:48

Geplaatst: 08-11-01 14:48

Lautje, ik kan me heel goed voorstellen dat je dit moeilijk vindt, en als een 'probleem' ervaart. Het lijkt me zelf ook moeilijk om een gelovige vriend te hebben, al is het alleen al omdat je allebei dan een andere 'visie' op het leven hebt. Ik begrijp zelf niet zo veel van het geloof en waarom mensen precies geloven dus zou het voor mij heel moeilijk zijn om me in de ander in te leven. Ik zou me dan ook heel moeilijk kunnen neerleggen bij argumenten als: ik wil op zondag niet naar wedstrijden (e.d.) omdat er dan mensen voor je aan het werk zijn.

Maar zoals hier al vaker is gezegd, een relatie draait voor een groot deel om respect en communicatie dus als je echt genoeg van elkaar houdt om bij elkaar te blijven moet hier ook wel overheen te komen zijn.

**Geplaatst**: 08-11-01 17:26

Geplaatst: 08-11-01 17:26

Citaat:
Op 2001-11-08 13:23, schreef Karin:
Citaat:
Op 2001-11-08 12:01, schreef Esmee:
...hij kan ook helemaal gelovig worden...

Toch denk ik dat dat niet te vergelijken is met 'je hele leven al gelovig zijn'.

Tuurlijk is het anders maar als ik kijk naar een vriend van mij die kreeg een tijd geleden iets met een ongelovig meisje en nu gelooft ze helemaal ze is 'bekeerd', ze vind het ehel meoilijk, maar ze praat er ook over en ze wil het graag leren en ze groeit in het geloof.... een vriendin van mij die kreeg 3 jaar geleden een relatie met een ongelovig jongen..... moeilijk maar hij is bekeerd en nu het uit is.... blijft hij geloven hij vind het zoiets wonderlijks en zoiets moois dat hij het niet meer los wil laten en daar was zij zo bang voor!!!

Ik ben het met je eens dat het nooit zo zal zijn als dat je ermee opgevoed ben maar toch ik vind het heel wat als je je vriend/vriendin ook gaat geloven het is moeilijk ik weet het zelfs ik heb er nog moeite!

Als ik een ongelovige vriend heb dan mag hij er alles van denken maar ik blijf naar de kerk gaan, net zo goed als vriendinnen vragen ga je meestappen zaterdagavond en blijf je dan mij slapen! Dat wil ik wel doen maar ik wil niet de zondag zo beginnen door bij een ongelovige vriendin te slapen dat vind ik moeilijk! Het stappen niet daar moet je je grenzen in kennen! Maar...... ja eh wat wilde ik nou zegge....... o, ja je moet groeien in het geloof en je moet er over praten!!!! maar elkaar ook in de waarde laten!!! en respecteren!!! Lachen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-01 17:45

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-01 17:45

Mijn vriendje hoopt diep van binnen ook dat ik ooit ook ga geloven, maar hij dwingt mij nergens toe.
Hij respecteert het ook als ik bijvoorbeeld mijn hele leven nooit ga geloven.
Hij kon van te voren ook niet weten dat ik niet-gelovig ben.

Mijn vriendje blijft wel bij mij slapen op zaterdagavond en zondags is hij ook gewoon bij mij en soms heeft hij ook weleens helemaal geen zin om naar de kerk te gaan, maar dat is dus ieder z'n manier om met het geloof om te gaan.

Wie weet ga ik ooit ook wel geloven en is dit probleem verleden tijd,maar zoals ik er nu over denk ga ik dus niet geloven.
Maar je kunt niet in de toekomst kijken, alles kan veranderen....

Nomineer dit bericht ×